Squidward

In hoeverre volgt u een beetje de trends? Mocht u niet direct bij zijn (Crocs zijn nog steeds 'in', enkel God weet waarom), laat mij u wat verlichten. Vorig jaar draaide alles om quiet luxury, alles mocht een flinke duit kosten, maar het mocht er niet aan te zien zijn. De stijlbewusten onder ons gingen dus massaal aan het wit, beige, greige (it's a thing). Je kon zelfs denken dat de mode van het moment Werner Herzog's sad beige fashion for sad beige people was. Dit jaar, echter, dit jaar gaan we voluit voor mob chic. Maffiastijl, baby! En wat is onverbiddelijk verbonden aan het begrip maffia? Hitman! Geef toe, als het op sequels aankomt, is dit een pareltje! Hitman: Blood Money kwam in 2006 al uit en wordt nu on steroids gelanceerd als Blood Money - Reprisal voor Nintendo Switch.

Er zijn een heel aantal tropes in de wereld van entertainment en literatuur. Een daarvan is het grote, gezichtsloze bedrijf dat zich inzet voor het welzijn van de wereld tot je een klein beetje té dicht gaat kijken en merkt dat de zaken éigenlijk heel erg anders liggen. Denk aan Aperture Science, Abstergo Industries of de Umbrella Corporation. Altijd onder leiding van de geniale maar op het foute spoor zittende baas, de megalomane slechterik of zelfs de computer die beslist heeft dat wat je zelf doet per definitie beter gedaan is (hello, Skynet). Zelf vind ik het altijd een erg leuke insteek, ik heb het wel voor industriële baddies en de mens die durft het gevecht aangaan.

De laatste games die ik onder mijn scherpe oog heb gekregen, hadden allemaal één gemeenschappelijke factor: point & click. Het lijkt op zich een eenvoudig systeem en het zal ook door bepaalde gamers worden weggezet als te eenvoudig. Toegegeven, er zijn P&C games die weinig vragen en weinig bieden. Maar het genre blijft wel bestaan en met reden. Nadenken, aandacht hebben voor je omgeving en logische verbanden leggen, écht zien wat voor je neus staat, … Elementen die je nodig hebt bij veel van deze klikkers en elementen die ondanks de schijnbaar eenvoudige setup kunnen frustreren of verwarren. Nee, een point & click waar over nagedacht is kan een heel fijne game-ervaring zijn en met het opbouwen van observatievermogen ook nog eens een waardevolle vaardigheid bijbrengen.

Het oude Rusland, of toch de USSR van enkele decennia terug, blijft een tot de verbeelding sprekende setting. Voor zij die al rondliepen ten tijde van het IJzeren Gordijn blijft het een herinnering aan een mysterieus afgesloten vijandelijke reus. Een slapende - maar dit slechts heel licht - beer die te allen tijde in staat was om een klauw of een hele poot op ons neer te brengen. Of misschien ook niet. De mist van geheimzinnigheid was dicht en zelfs nu zijn er nog een heel aantal dingen die we wellicht nooit zullen weten. Rusland houdt vast aan zijn zwijgzaamheid. Spelontwikkelaars maken dankbaar gebruik van de erg speciale atmosfeer om ons content te bezorgen.

“Een boek schrijven, dat kan ik ook.” Een zin die je nog wel eens hoort, misschien heb je ze zelf al eens gebruikt. Het is op het eerste gezicht een eenvoudig genoeg principe: je hebt een verhaal in je hoofd en dat zet je gewoon op papier. Maar, vanzelfsprekend, is het níét zo vanzelfsprekend (anders deed iedereen het toch gewoon?). Een literaire creatie kost bloed, zweet en tranen. En dat is er maar eentje. Als je werkelijk een heel nalatenschap aan boeken wil gaan produceren, dan neemt dat heel je leven over. Er worden best wel veel boeken geschreven, maar echt blijvers, het soort dat generaties kan overbruggen en grenzen doorbreekt … het blijft procentueel weinigen gegeven. Daarbovenop nog een hele rits aan films, series, theaterstukken, games (!), en ons procent zakt nog een heel stuk.

Het Formule 1-circus heeft op dit moment drie weken dik verdiende zomerpauze. Dit seizoen dat met 23 races normaal het langste ooit zou moeten zijn, heeft al - op heel eigen en zeer te bediscussiëren manier - voor een aantal ‘momenten’ gezorgd. Eerst was er natuurlijk Monza, de bijna mythische Italiaanse race, dat door hevig regenweer werd afgelast. En dan is er natuurlijk ook FIA dat met pijltjes naar een willekeurig bord mikt en zo wekelijks wel íets aanpast om het ‘spannend’ te houden. Het is zo verleidelijk, zo mákkelijk om vanuit de comfortabele sofa meningen te verkondigen. Ik ben er zeker van dat ik zelf een schitterende team manager zou zijn. Misschien geen Toto maar toch Squido! Sinds kort is er F1 Manager 2023, waarmee ik voorgaande hypothese ook ga bewijzen!

2023 is een bijzonder jaar voor Squidward. Dit jaar is namelijk het 25-jarige jubileum van mijn achttiende verjaardag! Natuurlijk ben ik sinds dan wat - veel - ouder en wat - schrikwekkend weinig - wijzer, maar sommige dingen zijn precies hetzelfde. Interesse in alles wat computer en games is, is daar eentje van. Achttien jaar was voor moeder en vader Squid het moment om de eerste personal computer in huis te halen, een bakbeest van HP, en voor mijn eigenste zelf de eerste kennismaking met wat zo een toestel allemaal kon. Toen kwam een aankoop nog met een flinke stapel cd-roms (Encarta, waar is de tijd) en ik ben weken zoet geweest met alles te bekijken. Een grotere openbaring kwam er echter pas twee jaar later, toen ik mijzelf een nieuwe set-up cadeau deed en daar voor het eerst 'echte' games bij kwamen. Daarbij zat Tomb Raider III: Adventures of Lara Croft, voor mij de eerste echte klik met een game. Nu zijn we zoveel jaren later en Lara blijft fris als een hoentje. Squidward...

De meesten onder ons hebben onze job en vinden die best oké (hopelijk), maar wie droomt niet af en toe eens van iets anders. In de wereld van de videogame, kan je tegenwoordig van alles en nog wat gaan uitproberen in simulatoren. Wil je proeven van het leven als boer, als tuinman, als vrachtwagenchauffeur of als chirurg? Consoles en pc hebben de oplossing voor je. Zo kan je makkelijk een aantal uren spenderen aan het uitleven van een geheel nieuwe carrière. Maar wat als je de job van je leven al hebt? Hoera en gefeliciteerd natuurlijk. Dat maakt sowieso het dagelijkse leven al een heel stuk aangenamer! Al is een droombaan ook niet altijd een vrijgeleide naar een zorgeloos bestaan. Kijk maar naar De Dood. Jep. Hij. Magere Hein. The Grim Reaper. Zo ‘grim’ is hij eigenlijk niet, maar onder de markt heeft hij het ook niet.