Historisch

L’île de la Demoiselle is gebaseerd op een grotendeels vergeten gebeurtenis uit de 16de eeuw. Marguerite de la Rocque, een jonge Franse aristocrate, reist mee op een expeditie naar de Nieuwe Wereld onder leiding van haar oom en verloofde, gouverneur Roberval. Wanneer ze wordt beschuldigd van overspel, volgt een harde straf: samen met haar dienstmeid en vermeende minnaar wordt ze achtergelaten op het afgelegen Île des Démons. Daar moeten ze zien te overleven, ver weg van elke vorm van bescherming of beschaving.

Soms is het nodig je eigen interpretatie de vrije loop te laten om het epos van een ander op overtuigende wijze tot leven te brengen. The Choral vertelt over kunst die voortkomt uit andere kunst: een voortdurend proces van opbouwen, herinterpreteren en heruitvinden. Het gaat over creatief werk dat steunt op de fundamenten die ooit door anderen werden gelegd, maar tegelijk de moed vraagt om daar soms buiten te treden en nieuwe perspectieven te verkennen.

Met Les Rayons et les ombres brengt Xavier Giannoli een bijzonder confronterende historische film die je langzaam maar zeker meeneemt in een wereld vol twijfel en morele keuzes. De film vertelt het verhaal van Jean Luchaire, die aanvankelijk bekendstaat als journalist en voorstander van Frans‑Duitse verstandhouding vóór de oorlog. Toch raakt hij tijdens de Tweede Wereldoorlog steeds dieper verstrikt in een moreel, financieel en ideologisch compromis met de nazi’s.

Gloria! neemt je mee naar het Italië aan het einde van de 18de eeuw, een tijd van politieke omwentelingen en muzikale geheimen. Dit historische drama, hoewel fictief, verweeft de opkomst van paus Pius VII en het verval van de Republiek Venetië met de verhalen van meisjes die in Venetiaanse weeshuizen muzikaal werden opgeleid. In Gloria! ontvouwt zich een verhaal van verzet, dromen en een zoektocht naar vrijheid.

Ik hou wel van een verhaal dat draait rond een sterke vrouwelijke hoofdrol. Giet hier wat geschiedenis bij in de vorm van een kostuumdrama, en mijn interesse is meteen gewekt. Ik leer graag bij over vrouwen en hun rol in de geschiedenis. Zo luisterde ik onlangs nog naar de VRT-podcast “De vorstinnen van Vlaanderen”, een samenwerking tussen historici Els De Paermentier en Lisa Demets van UGent, en Julie Van Bogaert. De podcast, die het ontstaan van Vlaanderen (en Bourgondië) door een vrouwelijke bril bekijkt, was een welkome aanvulling op het boek (en gelijknamige podcast) “De Bourgondiërs” van Bart van Loo dat ik gelijktijdig aan het lezen was, en dus de ontstaansgeschiedenis eerder bespreekt vanuit de mannelijke lijn. Nog te vaak wordt geschiedenis bekeken vanuit het dominerende, vaak mannelijke perspectief. Dan denk ik meteen aan de geschiedenislessen die ik in het middelbaar aangeboden kreeg en dit idee dus mooi reflecteren. Een ander perspectief op geschiedenis kan me dus zeker...

The New Boy, geregisseerd door Warwick Thornton, is een historisch drama dat de impact van kolonialisme en religie belicht. De film speelt zich af in het Australië van de jaren veertig en volgt een Aboriginal weesjongen. Wanneer hij in een afgelegen katholiek klooster wordt ondergebracht, leidt dit tot een spirituele botsing. De film wordt verrijkt met een vleugje magisch realisme, poëzie en Thorntons onmiskenbare visuele flair.

Wie houdt van de typische Guy Ritchie-actie, zit bij deze film aan het goede adres. Guy Ritchie, bekend van onder andere de Sherlock Holmes-franchise, The Gentlemen en Wrath of Man, zorgt samen met producer Jerry Bruckheimer (Top Gun: Maverick, Pirates of the Caribbean, National Treasure) voor een episch twee uur durend spektakel dat je meeneemt naar de Nazi-tijd en het waargebeurde verhaal vertelt waar maar weinig mensen iets van weten. Gebaseerd op het boek van Damien Lewis krijgen we het verhaal achter een van de meest succesvolle heists die Churchill op poten zette.

Captives vertelt het verhaal van het Bal des Folles in het negentiende-eeuwse Pitié-Salpêtrière-ziekenhuis in Parijs. Tijdens dit jaarlijks bal kregen leden van de high society, die het ziekenhuis financieel steunden, de gelegenheid om deel te nemen aan een grotesk schouwspel met de opgesloten "zieke" vrouwen. Deze vrouwen, vastgehouden vanwege oncontroleerbaar gedrag, krankzinnigheid of een handicap, werden aan hun lot overgelaten en vergeten door de samenleving.

Tijdens het huiveringwekkende begin van de Tweede Wereldoorlog ontvouwt zich het waargebeurde verhaal van One Life. Te midden van de sombere schaduwen van deze duistere periode weet de film een sprankje licht te brengen en straalt als een hartverwarmend verhaal. In deze indrukwekkende vertelling speelt Nicholas Winton de hoofdrol, waarbij zijn uitzonderlijke daad van het redden van 669 vluchtelingenkinderen het kloppende hart vormt.

Geschiedenis is een hoop leugens waar men het over eens is. Of het echt grove leugens zijn is betwistbaar, maar dat geschiedenis geschreven wordt door de 'winnaars' is onontkoombaar. Er is een rijke traditie van woord tegen woord in het gevecht om de voetafdruk op onze historie te kunnen vormgeven, absoluut sinds de opkomst van film en televisie. Bekijk de laatste jaren (meer dan veertig zelfs) een figuur als Elvis Presley. Elkeen onder ons heeft een eigen versie van zijn verhaal ergens ooit wel kunnen bekijken. Van made for tv-drama tot blockbusters, The King wordt keer op keer tot leven gewekt en telkens is het 'dé definitieve versie' van het verhaal en 'de mens zoals hij was'. Maakt dat de mist van de geschiedenis enkel dikker of net genuanceerder? Het blijft een vraagstuk. In dit artikel gaan we niet de hort op met een king, maar met een emperor. Met thé emperor, zelfs. Napoleon Bonaparte, zelfs bij leven en welzijn al een controversieel...

Christopher Nolan heeft met Oppenheimer misschien wel de meest gehypete film van 2023 uitgebracht. Of dat komt omdat hij op dezelfde dag uitkwam als Greta Gerwigs Barbie laat ik in het midden. De film is nu beschikbaar op 4K UHD blu-ray. Dat geeft mij de perfecte reden om nog eens te genieten van de drie uur durende hervertelling van ‘s mans beruchte carrière. Van een bommetje gesproken …

Wat hebben Professor T. en Peaky Blinders gemeen? Het antwoord is: Tim Mielants. De 43-jarige Vlaamse filmmaker heeft al een geslaagde carrière achter de rug met een indrukwekkend nationaal en internationaal palmares. Op Vlaamse bodem regisseerde hij onder andere enkele afleveringen van Professor T. (2015 – 2018), code 37 (2009 – 2012), Cordon (2014 – 2016) en Zingaburia (2011 – 2014). Internationaal wordt zijn naam dan weer gelinkt aan series als The Responder (2022 – Heden), Legion (2017 – 2019), The Terror (2018 – 2019), Peaky Blinders (2013 – 2022) en The Tunnel (2013 – 2018). Ook op het gebied van films heeft Mielants zich al laten kennen met films als De Patrick (2019) en Nobody Has to Know (2021). Nu waagt Mielants zich aan WIL, een Vlaams oorlogsdrama. Er zijn dus wel enige verwachtingen verbonden aan de film.

De zomer van 2023 is de zomer van Barbenheimer. Jawel, zoals u ongetwijfeld op sociale media al zag, is de titanenstrijd van het seizoen er eentje tussen ‘Barbie’ en ‘Boem’. De suikerspinroze - maar verrassend ‘on the noze’ (hah!) - wereld van Barbara Millicent bezochten we vorige week. Vandaag dook ik de duisternis in voor een volslagen andere kant van de geschiedenis, een opusniveau werk van Christopher Nolan: Oppenheimer.

Jeanne du Barry vertelt het verhaal van de laatste minnares van Lodewijk XV. Jeanne was een meisje van eenvoudige afkomst, die haar charme en intelligentie wist te gebruiken om zich uit haar situatie te bevrijden en de favoriet werd van Lodewijk XV. Dit historisch drama werd geregisseerd door Maïwenn en is gebaseerd op Jeanne Vauberniers leven. Jeanne du Barry was de openingsfilm van het filmfestival van Cannes en werd tegelijkertijd in avant-première vertoond in cinemazalen in België, Frankrijk, Luxemburg en Zwitserland.

Pjotr Iljitsj Tsjaikovski, er is vandaag de dag geen kat op deze planeet die zijn naam niet kent. Tsjaikovski behoort tot een van de meest gekende componisten die ooit hebben geleefd. Je kan er niet omheen: het werk van de Russische componist wordt vandaag nog steeds volop gespeeld in orkesten, opera’s en balletopvoeringen. De kerstperiode wordt nog jaarlijks opgefleurd door de sprookjesballetten van de Notenkraker en het Zwanenmeer. Zelfs Barbie en Disney zwichtten in het verleden al voor Tsjaikovski met hun verfilmingen van onder andere het Zwanenmeer, de Notenkraker en Doornroosje. Het valt dan ook niet te betwisten dat Tsjaikovski heel wat meesterwerken naliet.