Platformer

De naam Rachel Carson zal wellicht enkel bij onze meest milieubewuste lezers bekend in de oren klinken. Tijdens de jaren 50 leverde deze Amerikaanse wetenschapster immers met haar boeken een aantal onontbeerlijke bouwstenen af voor de fundamenten van hetgeen we nu kennen als de klimaatbeweging. Haar meest invloedrijke werk is ongetwijfeld Silent Spring, welke handelt over haar onderzoek en navenant de onheilspellende conclusies rond het gebruik van pesticiden in de natuur. Het leidde uiteindelijk ook tot een wereldwijd verbod op het beruchte DDT en andere schadelijke chemicaliën. Zelf heeft de veelgeprezen biologe echter die overwinning niet meer kunnen meevieren, want ze was toen al overleden aan de gevolgen van kanker. Maar nu, bijna zestig jaar na haar dood, bestaat er dus als eerbetoon een game over haar verwezenlijkingen, namelijk The Forest Cathedral.

Mensen die mij kennen, weten dat ik een hart heb voor retrogames. Eén van de titels die vroeger regelmatig passeerde, was de originele Wonder Boy. Mijn ervaring met de Wonder Boy Collection op PlayStation 5 kregen jullie reeds te lezen in een eerdere review. Ondanks mijn voornamelijk positieve ervaringen met deze titel, gaf ik aan dat het voor sommigen interessant kon zijn om te wachten op de iets uitgebreidere Wonder Boy Anniversary Collection. Of dit terecht was, krijgen jullie te lezen in onderstaande review!

Het lijkt een aanlokkelijk idee om, nu de wereld om ons heen beetje bij beetje lijkt te imploderen, naar de sterren te kijken voor een rooskleurigere toekomst. Als we echter afgaan op de gebeurtenissen in de Deliver Us-games, dan lijkt ook dat romantische idee een avontuur vol struikelblokken te gaan worden. De wetenschappers uit Deliver Us the Moon hadden een ‘’fuck it’’ momentje en besloten de energiestraal bedoeld om de aarde te redden achter te laten en hun spreekwoordelijke schop af te kuisen, op zoek naar hun eigen nieuwe tuin van Eden. Erg ver zijn de bollebozen echter niet gekomen, want een mysterieuze transmissie van Mars onthuld dat de snoodaards zich op de rode planeet teruggetrokken hebben. Het is de katalysator voor een nieuw avontuur waarin je de rol aanneemt van de jongste astronaute die ooit geastronaut heeft. Ja, ik weet heus ook wel dat astronauten technisch gezien geen werkwoord is, maar Pluto is technisch gezien ook geen planeet en ook die mag gewoon zijn...

Hij woont in een ananas diep in de zee
SpongeBob SquarePants
En hij is zo gek als een kaassoufle
SpongeBob SquarePants
Ja iedereen weet wat voor'n mafkees hij is
SpongeBob SquarePants
Die vierkante freak is zo gek als een vis
SpongeBob SquarePants

SpongeBob SquarePants
SpongeBob SquarePants
SpongeBob SquarePants, en die mafketel heeft nu dus een nieuwe game.

Als je even het recente assortiment van retro-achtige videogames bestudeert, dan kun je dit geheel min of meer opsplitsen in twee distinctieve categorieën. Enerzijds bestaan er opgepoetste versies van titels die al dan niet een eeuwigheid geleden uitkwamen (zoals Powerslave Exhumed), terwijl je anderzijds ook keuze hebt uit gloednieuwe ervaringen die de gameplaynormen van destijds enigszins willen respecteren (zoals SIGNALIS). Hetgeen wat de ontwikkelaars bij JoyMasher realiseren, behoort uitdrukkelijk tot die tweede groep, meestal met aardige resultaten van dien! Voor mij reden genoeg om deze Brazilianen dus een beetje op de voet te volgen, hoewel hun vorige spel – beter bekend als Blazing Chrome – uit juli 2019 dateert. Wou je net als mij hun volgend project dolgraag uitproberen, dan moest je helaas tweeëneenhalf jaar lang je...

Wat als je als zondaar toch een kans kreeg om naar de hemel te kunnen? Het enige dat je moet doen, is met stijl en efficiëntie alle demonen uit de hemel opruimen. Kan Neon White die uitdaging aan? En is alles wel wat het lijkt in deze vreemde interpretatie van een hemel?

Uitgever Annapurna Interactive zal je inmiddels wel al kennen van hun vele indie-pareltjes zoals Outer Wilds, Stray en What Remains of Edith Finch. Ontwikkelaars Angel Matrix daarentegen, zijn de bekendheid ingeschoten met hun debuutgame, Neon White, die eerder dit jaar spelers op de pc al verslaafde. Nu is de beruchte actie-platformer ook beschikbaar op PlayStation-consoles, en wordt het dus mijn beurt om deze indielieveling uit te proberen. Zoemt Neon White voor de PlayStation 5 naar de top van het jaar, of smijt de titel zich razendsnel een afgrond in? Kom er in deze review achter. Neon White is nog steeds beschikbaar op de pc en de Nintendo Switch, en is vanaf 13 december ook op de PlayStation 4 en 5 beschikbaar.

Retrogaming, in één woord dus, is een ‘ding’. Er zijn vijftig lange jaren verstreken sinds Pong zijn intrede maakte. Via deze virtuele ping pong raakte het concept “videospel” bij een breed publiek bekend. Sinds dat moment is er een evolutie geweest die je, qua snelheid, kan gaan vergelijken met die van het eerste vliegtuig tot de mens in de ruimte. De gamewereld is nu een miljardenindustrie, niet weg te denken en nog steeds constant op zoek naar nieuw, ander en beter. Bij retrogaming gaat men net terug gaat in de tijd, door consoles en spellen uit stoffigere tijden te verzamelen. Ook dit is een markt waar soms enorme bedragen over (of onder) de toonbank gaan. Het is al even een vaste categorie onder vintage verkopers (nog geen antiek, mentaal zijn we daar nog niet klaar voor … maar dat zal nog wel komen). Het mag dan ook niet verwonderen dat games in retrostijl en heruitgaves van klassieke spellen vaak fel gesmaakt worden.