PlayStation 4

Dertig jaar na het verschijnen van het eerste Cotton-spel worden we eindelijk nog eens getrakteerd op een nieuw deel in de reeks. Het vorige volwaardige spel, Rainbow Cotton dat verscheen op de Dreamcast, dateerde intussen ook alweer van het jaar 2000. Ik hoor je echter al van ver denken: wat in godsnaam is Cotton? Geheel onbegrijpelijk vind ik die reactie niet, want tot voor kort had ik ook nog nooit gehoord van deze reeks. Ik was zelfs verbaasd dat dit zo'n langlopende reeks was en dat er vorig jaar zelfs remasters zijn verschenen van de originele spellen. Deze remasters waren duidelijk opwarmertjes voor dit volledig nieuwe deel, dat werd ontwikkeld voor de Nintendo Switch en de PlayStation 4.

Het moet je eens overvallen … Jij en menige soldaten (die deel uitmaken van een bataljon) staan te popelen om in een rivaliserend koninkrijk op een slagveld te engageren, maar ze worden door hun bevelhebber gecommandeerd om in een grot te wachten om zo vijandelijke troepen met een verrassingsaanval te belagen. Deze poging om een val op poten te zetten komt echter een vroeg einde tegemoet, want onverwachts beginnen gedeelten van de grot in kwestie in te storten, inclusief je uitgang. Desondanks die abrupte commotie is bijna iedereen zo goed als ongedeerd, hoewel het niet lang duurt alvorens een Valkyrie - denk terug aan Noorse mythologie - de hele bende informeert dat ze allen gegarandeerd in deze grot zullen sterven. Ten minste indien ze haar hulp niet aanvaarden, want de Valkyrie is in staat om een portaal naar een ander gebied te openen. Na wat getwijfel en enkele kritische vragen accepteren de soldaten haar aanbod, en ze worden allemaal getransporteerd naar Terragaya, een...

Wie een gevoel voor ritme heeft, heeft enkele mogelijkheden. Danslessen volgen bijvoorbeeld, of je laten gaan op de laatste nieuwe versie van Just Dance. Wat ook mogelijk is, is het spelen van het eerder deze maand verschenen Soundfall. Dit spel is een dungeon crawler met een unieke feature. Je verkent namelijk al 'looter-shootend' kerkers met een muzikale twist. Hoe dit origineel concept uitpakt, kom je te weten in deze review.

In het Pantheon van platformmascottes zijn de eerste helden die in het oog springen uiteraard de Mario’s, Sonic’s en andere Crash Bandicoots van deze wereld. Het zijn stuk voor stuk personages die decennia geleden reeds enorme populariteit wisten te vergaren en door slimme reboots ook vandaag nog de nodige relevantie hebben. Wanneer je lager op de trap gaat kijken, dan wordt het al snel ietwat obscuurder. De meesten onder ons herinneren zich Rayman nog en ook Jak en Daxter doen nog een belletje rinkelen, maar kent iemand nog Bubsy en Spot? Het is in die categorie van ietwat vergeten helden met een aaibaarheidsfactor dat we ook Kao The Kangaroo terugvinden.

Met NEO: The World Ends With You bracht h.a.n.d. Inc. ons vorig jaar een hippe JRPG die bovendien een sequel was van een cultklassieker uit 2007. Met hun nieuwste titel maken ze echter een bocht van 180 graden, want The Centennial Case: A Shijima Story is niets minder dan een murder mystery FMV-spel waar enkele grote namen aan gekoppeld zijn, zowel uit de Japanse film- en televisiewereld als de gamewereld.

Lightgun games … Een concept dat de jonge knapen in ons midden wellicht weinig tot geen persoonlijke ervaring mee hebben. Enerzijds omdat arcadehallen wereldwijd met uitsterven zijn bedreigd - zelfs alvorens COVID-19 de opbrengsten voor zulke niche zaken deed krimpen - en anderzijds omdat ontwikkelaars dit genre (logischerwijze) als een te grote financiële investering beschouwen. Opties zoals de ‘Wiimote’ met z’n IR-sensoren of hedendaagse controllers met hun gyroscopische motoren zijn alles behalve slechte alternatieven, maar de ouwe rotten in het gamend publiek merken meteen noemenswaardige verschillen tussen deze technologieën op. Met als gevolg is het moeilijk om het authentiek gevoel dat eigen is aan lightguns succesvol na te bootsen, waardoor de spellen die vroeger zulke apparaten symboliseerden, uiterst zelden tevoorschijn komen. Daarom was de onthulling van The House of the Dead: Remake juist een verrassing, maar weet het vandaag de dag nog te...

Met de komst van titels zoals Ghost of Tsushima en Sekiro: Shadows Die Twice, kunnen we gerust stellen dat spellen die zich afspelen in het land van de rijzende zon in populariteit toenemen. De wereld van de samoerai en daimyō, ninja's en geisha's spreekt dan ook tot de verbeelding. Maar zelfs spellen zoals de Yakuza-reeks, die zich in het hedendaagse Japan afspelen, waren ooit nichespellen en zijn nu populairder dan ooit. Wanneer Trek to Yomi werd aangekondigd, kwam het spel al snel op de radar van vele gamers, waaronder die van mij, omdat het spel ons recht in een klassieke Chanbarafilm leek te plaatsen.

Lang, lang geleden, het moet ondertussen bijna twintig jaar zijn, werd één van mijn meest favoriete RPG’s uitgebracht voor de pc. Het was een game die mij volledig onderdompelde in de boeiende maar donkere wereld van de vampieren en die erin slaagde, ondanks de vele bugs, om zowel horrorelementen als heerlijke actie te combineren met een uiterst robuuste role play. Het zal me altijd bijblijven hoe je in deze game tijdens de vele interessante dialogen met de overigens prima uitgewerkte npc's een scala aan speciale vaardigheden kon aanwenden om zowel het gesprek als het verdere plot grotendeels naar je hand te zetten. Ik heb hier het natuurlijk over Vampire: The Masquerade - Bloodlines, de cult-classic waarvan we hopen ooit nog eens de opvolger te kunnen spelen.