90% van de bevolking had toch ne TV 40 jaar geleden sé, dus was je familie dan zo arm? (Dat kan hé!), want ik als bijna 47 jarige herinner toch dat er altijd ne TV stond bij de grootouders, wél zo'n oud modelleke. En bij de grootouders stond het altijd op 18 graden (dat weet ik nog goed, ik vind het daar altijd verschrikkelijk koud!), nooit daaronder

Al de rest klopt wel denk ik.
Ik he, niet mijn pa

.
Neen, voor mijn 12de geen TV. En de TV die er kwam was een 2de handse die iemand anders had weggegooid op het stort omdat die stuk was en die mijn pa toen gerepareerd had (hij was elektronicaingenieur). Al heeft hij daar toen wel weken aan zitten vloeken indien ik het mij nog goed herinner... Maar scheiding had mijn vader geknakt... heeft tijd gekost voor hij zich daaruit heeft geknald. Bij grootouders was dat pas rond mijn 14 - 15de of zo. Maar daar mocht ik die niet opzetten. Daar was het de grootouders die dat opzette en afzette. Enkel als ik lang genoeg zaagde dat ik iets wilde kijken was het dan mijn grootmoeder die dat dan opzette. Of ik moest meekijken wat zij keken (of mijn grootvader overtuigen om de western op te zetten die er die dag opkwam (wat meestal lukte, behalve als het voetbal was)).
Rond mijn 17de had mijn vader zich langzaamaan uit de miserie geknald, en werd er minder naar gekeken voor tv of een PC (al heb ik die PC toen wel zelf mogen betalen ALSOOK het internet toen ik 19 was of zo). Waarbij mijn vader gewoon de plomp afzette van mijn kamer of de tv wanneer de elektriciteitsmeter voor die maand wat te hoog begon te gaan.
Vader stond het standaard op 15-16 en ik had in de winterperiode altijd een tshirt en een sweater / houthakkershemd aan. Op mijn slaapkamer stond die op 11 of zo om de kou te breken en dat niets kon bevriezen. Bij mijn grootouders aan vaders kant was er geen verwarming boven. Bij mijn grootouders aan moeders kant was zoals gezegd het huizeke buiten, en stond er een kachel te branden in de living (en daar was het dan altijd veel te warm). En voor de rest noegabollen. Maar 18°C is pas een instelling geweest die mijn grootouders gebruikten toen ze 60+ waren.
Er lijkt me wel een verschil te zitten tussen jaren geleden zo leven, toen dat de standaard was, en nu. Dat en vermits we volgens mij niet zoveel van leeftijd verschillen lijkt het me dat jij toen al niet aan de gangbare, gemiddelde luxe kwam.
Mijn vader had het toen zeer moeilijk ja. Hij heeft jaren zwarte sneeuw gezien. Al moet hij nu echt niet klagen.
Maar een oude versleten vos verleert zijn streken niet.
Mijn punt is gewoon tov het extreme dat ik had beschreven, ergo een kachel in de living en ijskoud op de slaapkamers daar nog veel zaken tussenin liggen.
En de beschrijving van 16°C met een t-shirt en een sweater aan is dan zo'n tussenvorm. En als je moeilijkheden hebt dan moet je eerst op korte termijn daarnaar kijken dan met het handje uitgestoken te zitten met de verwachting dat de overheid het voor u gaat oplossen. En dan met de gebakken peren zitten.
Want laat ons eerlijk zijn, dat doen ze niet en dat zullen en kunnen ze nooit niet doen. Aangezien er altijd een vorm van keuze aan hangt.
Ik denk dat uiteindelijk iedereen wel de tering naar de nering zet als ze met geld kunnen omgaan, en misschien leven we in te grote luxe ofzoiets.
Ik ben daar eerlijk gezegd niet zeker van. Ik denk dat er toch nog een groep mensen is, die niet onaanzienlijk is, die niet begrijpen wat dit effectief wilt zeggen. Of die denken dat luxe, conform leefcomfort, de normaliteit is of zou moeten zijn.
Ik denk dat je nog serieus zou verschieten als je dat over de volledige wereld eens zou bekijken... om eerlijk te zijn.
Maar de meest relevante opmerking gaat dat wel over al de extra kosten bovenop de gewone verbruiksprijs. En mij lijkt logisch dat iedereen die eens een afrekening van stroom of gas doorneemt het gevoel krijgt dat er daar toch wel veel geld gaat naar zaken die onterecht lijken, al dan niet door een gebrek aan langetermijnvisie van de overheid.
Aan de andere kant kun je u ook de vraag stellen ofdat als je die verhouding ziet, het gedeelte energiekost in het geheel niet altijd beperkt was tov hetgeen je ermee effectief kan en kunt doen ?
Dat er zaken tussen zitten die er niet thuishoren, daar ben ik mee akkoord. Maar dan nog als je dat in de huidige kost even in perspectief plaatst, gaat dat ook niet over 1000'en euro's gaan. En daar heeft ons Demirke al gezegd dat ze van plan was om onzinnige dingen eruit te gooien maar dan wel te steken in de algemene begroting. Dus vestzak - broekzak. Met dit verschil dat de broekzak een andere belastingsbasis heeft als de vestzak.
Maar is het dan omdat we dat vroeger zo gekend hebben dat we nu moeten zeggen dat mensen dan maar de vooruitgang in leefcomfort terug moeten laten vallen.
Mja, als je decennia boven uw stand leeft, dan ga je ooit wel eens terug op uw stand moeten terecht komen.
Je kunt dan klagen, en zagen en wenen. Maar uiteindelijk wordt je geconfronteerd met de realiteit. En hogere energieprijzen zijn de realiteit. Dus daar ga je nu mee moeten leren omgaan. Er is een reden waarom de mens ooit kledij heeft uitgevonden. Tijd om die terug te gebruiken ipv uw volledig kot van 200m2 warm te stoken voor u alleen of voor u 2tjes.
Is het dan écht OK dat we tegen mensen met schoolgaande kinderen zeggen dat het klaslokaal een wettelijk bepaalde minimum temperatuur van 20 graden moet hebben, maar ze thuis maar bij 16 graden aan tafel moeten schuiven? Als je dan bedenkt dat de staat in heel dit energie-debakel absoluut mee aan de basis van het probleem ligt? Ik voel voor die retoriek altijd een inherente weerstand opkomen omdat ze meestal nauwelijks rekening houdt met de fundamentele ongelijkheden in onze maatschappij.
Is dat ok : ja.
Daarnaast zie ik niet in hoe de staat aan de basis van het probleem ligt. België duwt de prijzen van de energie niet wereldwijd omhoog hé.
Geen TV, geen internet, geen GSM. Ja, dat klopt allemaal. 300 jaar geleden had men ook geen elektriciteit in huis en dat ging ook. Maar probeer nu eens tegen de leerkracht te zeggen dat je kind z'n laptop niet thuis mag aansluiten omdat we op stroom besparen.
Mja, in mijne tijd, was het normaal dat er dan eerst bespaard werd op wat de ouders deden zodanig dat de kinderen de zaken die voor hun scholing nodig was konden doen.
En ALS dat dan nog niet kon, dan was er altijd de mogelijkheid dat je bepaalde zaken via de publieke instellingen kon doen. Ik heb ook nog in de bibliotheek gezeten omdat ik thuis geen internet had. Of omdat mijn vader op dat moment mij geen PC kon betalen waarop ik excel of word kon gebruiken voor een taak. En ben ik daar op mijn fietsje naartoe gereden of zat ik minstens een uur op de bus... Of toen ik in Engeland zat en ik ook dagen / weken/ maanden in de bibliotheek zat om mijn eindwerk te maken terwijl anderen die het wat breder hadden een eigen laptop mee hadden en op hun kot zaten of locaties gingen bezoeken tijdens die tijd die ze dan konden besparen dat ik op weg en terug was naar die publieke instelling...
Shit happens. Deal with it. Dat is het leven. Ik vind niet dat je kunt verwachten dat wij die volledige ongelijkheid kunnen wegnemen in de private omstandigheden (wij zijn geen communisten). Noch vind ik dat dit moet, uitvlakken is voor mij voldoende, dat is namelijk wat wij proberen te doen via onze sociale staat. Ik vind wel dat je ervoor moet zorgen dat uw publieke instellingen voldoen aan hetgeen je op dat moment als standaard levenscomfort acht, en daar komen dan ook die minimumregels vandaan. Daarvoor socialiseer je dan ook de kosten.
Maar je moet die minimumregels dan echt niet gaan toepassen op het individu. Dat is belachelijk.