Je basis is niet weg door een week niet op de fiets te zitten. Er wordt toch hoofdzakelijk in blokken getrained waar er tussen twee blokken in een dag of 5 quasi geen intensiteit getrained wordt en een zeer beperkt volume. Das uiteraard niet hetzelfde als helemaal niet fietsen maar goed.
Het probleem zal vooral geweest een week niet op de fiets en dan recht op hoogtestage met direct een enorme trainingsweek omdat de tijd tussen Giro en Tour zo krap is.
Een week volledig van de fiets blijven is vanuit puur fysiologisch standpunt waarschijnlijk niet verstandig/optimaal. Maar je moet het mentaal ook wel kunnen blijven doen. Zoals je in u andere post al aangeeft: van een race tegen de klok in de winter naar een voorjaar dat er nog snel werd tussen gepropt en dan een Giro direct daaraan. Ooit is een mentale reset wel eens nodig.
Die Tirreno erbij sleuren is wel een beetje gratuit... het was niet alleen Van Aert die zich in die Tirreno de nek heeft afgereden. Bij Mathieu was er daar evengoed het beste er af en die kon snipperdagen nemen... Wout niet. Die Tirreno was dan ook geen voorbereidingskoers voor Wout maar een doel op zich om een goed eindklassement te rijden. Dan móet je mee, elke dag.
Dat is ook één van de redenen dat klassieke voorbereidingskoersen op GT's tegenwoordig vaak veel minder bezet zijn. Vroeger was de standaard aanloop naar de Giro via Romandië, voor de Tour had je Zwitserland en Dauphiné... daar wordt toch meer van afgeweken met hoogtestages. Op die hoogtestages kunnen ze perfect zelf de accenten leggen, exact zelf bepalen hoe diep je gaat op welke dag. Dat kan je in een koers nog altijd veel minder, tenzij je zoals Pogacar de Ronde van Slovenië gaat rijden met alle respect. Je kan natuurlijk in een Dauphiné starten puur als training, maar als je naam Primoz Roglic is, is het niet acceptabel van troosteloos 7de oid in de einduitslag te eindigen.
Maar dat het allemaal goed is ga ik inderdaad niet zeggen. Die Tour of GB vorig jaar was duidelijk niet de goede aanloop. Maar inspanningsfysiologie is, ondanks de enorme vooruitgang de laatste 10 jaar, nog steeds geen exacte wetenschap. Soms reageert een lichaam anders dan voorzien wordt. Uiteindelijk gaat een trainer proberen inschatten welk soort effect bepaalde inspanningen hebben op een lichaam van een bepaalde coureur. Vaak is het maar door trail en error dat men vindt wat goed werkt voor een bepaalde atleet en wat niet en dan nog zitten er altijd onbekende factoren tussen. Niet elk jaar is 100% exact hetzelfde, de belasting is nooit 100% hetzelfde en om nóg beter te worden moet je onvermijdelijk dingen proberen die je voordien nog nooit gedaan hebt, er is dus altijd een marge voor fouten. De zaak is van die marge zo dun mogelijk te houden en zoals je zelf ook aangeeft: die marge is bij Jumbo wrs toch nog een pak dunner dan bij Alpecin.
