Algemene Loopthread
- Onderwerp starter vishnusixclix
- Startdatum
- Atletiek
Het beyondgaming team staat op de front van www.de100kmrun.be
Thx! Ben ook heel tevreden. Nu met het gezin nog een namiddag in Brugge, ik zal vanavond dan ook mijn indrukken als beginner op deze afstand meegeven
Laatst bewerkt:
Karry98
Well-known member
Vandaag stond dus de grote revanche op het fiasco in Antwerpen op de planning met de marathon van Brugge. Het doel was om sub 2u50 te lopen, maar vooral om eens een marathon in wedstrijd te lopen met achteraf het gevoel dat ik er het maximale heb uitgehaald.
Omdat de start van de marathon samen met de 1/2 marathon was en het niveau in Brugge niet super hoog is doorgaans heb ik helemaal vooraan (bij de eerste 50 of zo) plaatsgenomen. Ik wilde absoluut van bij de start mijn eigen tempo kunnen lopen.
Om 10u zijn we er dan aan begonnen en de start werd eens op tijd gegeven, maak dat mee! Bewust mij niet laten opjagen de eerste kilometers en steeds 3:55 à 4:00 rondgedraaid, zonder te zot te doen. Na 10km was er dan de splitsing van de 1/2 en de hele en daar werd het mij snel duidelijk dat het een eenzame wedstrijd zou worden, er liep amper volk in mijn buurt. Dat maakte niet zoveel uit, ik was er mentaal klaar voor om er een slijtageslag van te maken.
Na 13km of zo kwam @MichielD4 dan naast mij fietsen als motivator en persoonlijke bevoorrading. Dat zorgde ervoor dat ik niet moest prutsen met de bekers, maar gewoon mijn eigen soft flasks kon gebruiken.
Ondertussen kwamen we steeds dichter bij Zeebrugge en het keerpunt. Het was geweldig om de zee te zien, groot pluspunt aan het parcours. Op de duik van Zeebrugge dan weggedraaid en terug naar het zuiden gekeerd. Ik wist dat het tweede deel zwaar zou worden door de wind die dan in ons nadeel zou blazen. Rond km 25 dan begonnen aan de lange tocht terug richting Brugge en daar @eniac ook kunnen kruisen, was grappig om elkaar snel te groeten.
Rond km 27 of 28 kreeg ik het een eerste keer wat lastig omdat we heel lang rechtdoor moesten lopen met de wind in ons nadeel. Helaas ook daar weer alleen moeten lopen, gelukkig wel met Michiel naast mij!
Na km 32 zijn we dan weggedraaid van het water om tussen de velden terug richting Brugge te gaan. Daar kwam een eerste echt zwaar momentje omdat ik in mijn rechterbeen een kramp voelde opkomen. Lichte paniek omdat het veel te vroeg zou zijn geweest. Gelukkig is dat na een tijdje weggetrokken. Wat niet wegneemt dat het verval stilletjes aan echt wel de kop op stak. Het ligt niet aan iets specifieks, gewoon de vermoeidheid die zich liet voelen. Ik ben wel blij dat ik nooit echt ben stilgevallen.
Rond km 39 dan door de aanmoedigingen van Michiel nog eens geprobeerd echt aan te zetten en vooral vanaf km 40 echt weer kunnen versnellen, ook door de luide aanmoedigingen van het publiek.
De laatste kilometers heb ik mij helemaal leeggelopen, finish op de Grote Markt was fenomenaal! Super veel volk, massa’s sfeer en prachtige setting. Heel erg knap gevoel. De laatste kilometers liep ik puur op gevoel en keek ik niet meer naar mijn tijd. Na het passeren van de finish heb ik mij omgedraaid en zag ik op het bord achter mijn naam 2u51:09 staan en plaats 36.
Mijn oorspronkelijke doel niet behaald, maar toen ik dat zag was ik zo ontzettend blij, moeilijk te beschrijven. Voor het eerst heb ik een marathon gelopen waar ik echt trots op ben. Meer nog, ik zie dit als mijn grootste en zwaarste sportieve prestatie, meer nog dan mijn eerste 100mijl finish
.
I hate to say it, maar dikke pluim voor de organisatie (Golazo). Alles super vlot geregeld, gaande van het afhalen van mijn nummer, de kleedkamers, bagage drop-off, enz… De afstand klopte ook als een bus, zeer veel bevoorradingen met voldoende tafels voor de grote groepen, aangenaam parcours en fenomenale start-finish locatie. Zeer aangenaam verrast.
En mannen, jullie zullen het niet geloven, maar er waren dus tientallen dixies langs het parcours! Al heb ik ze deze keer niet nodig gehad!
Nu is het even genieten en rusten en dan gaat de focus weer naar de ultra’s. Ik heb de smaak hiervan wel te pakken, ik denk dat ik in 2022 eens een iets langer en serieuzer blok ga inlassen en nog een poging waar op de marathon.
Om af te sluiten nog 2 zaken: Dikke proficiat @eniac voor zijn prestatie. Ik heb hem voor de start nog gezien en hoopte echt dat hij er een mooie dag van zou maken en hij heeft het helemaal waargemaakt! Zijn progressie is echt mag en iets waar ik zwaar van onder de indruk van ben.
Tenslotte, hoe kan het ook anders, wil ik mijn énorme dankbaarheid tegenover @MichielD4 even benadrukken. Zijn begeleiding en aanwezigheid hebben zeker een verschil gemaakt. Dus duizendmaal dank Michiel!!!!
Omdat de start van de marathon samen met de 1/2 marathon was en het niveau in Brugge niet super hoog is doorgaans heb ik helemaal vooraan (bij de eerste 50 of zo) plaatsgenomen. Ik wilde absoluut van bij de start mijn eigen tempo kunnen lopen.
Om 10u zijn we er dan aan begonnen en de start werd eens op tijd gegeven, maak dat mee! Bewust mij niet laten opjagen de eerste kilometers en steeds 3:55 à 4:00 rondgedraaid, zonder te zot te doen. Na 10km was er dan de splitsing van de 1/2 en de hele en daar werd het mij snel duidelijk dat het een eenzame wedstrijd zou worden, er liep amper volk in mijn buurt. Dat maakte niet zoveel uit, ik was er mentaal klaar voor om er een slijtageslag van te maken.
Na 13km of zo kwam @MichielD4 dan naast mij fietsen als motivator en persoonlijke bevoorrading. Dat zorgde ervoor dat ik niet moest prutsen met de bekers, maar gewoon mijn eigen soft flasks kon gebruiken.
Ondertussen kwamen we steeds dichter bij Zeebrugge en het keerpunt. Het was geweldig om de zee te zien, groot pluspunt aan het parcours. Op de duik van Zeebrugge dan weggedraaid en terug naar het zuiden gekeerd. Ik wist dat het tweede deel zwaar zou worden door de wind die dan in ons nadeel zou blazen. Rond km 25 dan begonnen aan de lange tocht terug richting Brugge en daar @eniac ook kunnen kruisen, was grappig om elkaar snel te groeten.
Rond km 27 of 28 kreeg ik het een eerste keer wat lastig omdat we heel lang rechtdoor moesten lopen met de wind in ons nadeel. Helaas ook daar weer alleen moeten lopen, gelukkig wel met Michiel naast mij!
Na km 32 zijn we dan weggedraaid van het water om tussen de velden terug richting Brugge te gaan. Daar kwam een eerste echt zwaar momentje omdat ik in mijn rechterbeen een kramp voelde opkomen. Lichte paniek omdat het veel te vroeg zou zijn geweest. Gelukkig is dat na een tijdje weggetrokken. Wat niet wegneemt dat het verval stilletjes aan echt wel de kop op stak. Het ligt niet aan iets specifieks, gewoon de vermoeidheid die zich liet voelen. Ik ben wel blij dat ik nooit echt ben stilgevallen.
Rond km 39 dan door de aanmoedigingen van Michiel nog eens geprobeerd echt aan te zetten en vooral vanaf km 40 echt weer kunnen versnellen, ook door de luide aanmoedigingen van het publiek.
De laatste kilometers heb ik mij helemaal leeggelopen, finish op de Grote Markt was fenomenaal! Super veel volk, massa’s sfeer en prachtige setting. Heel erg knap gevoel. De laatste kilometers liep ik puur op gevoel en keek ik niet meer naar mijn tijd. Na het passeren van de finish heb ik mij omgedraaid en zag ik op het bord achter mijn naam 2u51:09 staan en plaats 36.
Mijn oorspronkelijke doel niet behaald, maar toen ik dat zag was ik zo ontzettend blij, moeilijk te beschrijven. Voor het eerst heb ik een marathon gelopen waar ik echt trots op ben. Meer nog, ik zie dit als mijn grootste en zwaarste sportieve prestatie, meer nog dan mijn eerste 100mijl finish
.I hate to say it, maar dikke pluim voor de organisatie (Golazo). Alles super vlot geregeld, gaande van het afhalen van mijn nummer, de kleedkamers, bagage drop-off, enz… De afstand klopte ook als een bus, zeer veel bevoorradingen met voldoende tafels voor de grote groepen, aangenaam parcours en fenomenale start-finish locatie. Zeer aangenaam verrast.
En mannen, jullie zullen het niet geloven, maar er waren dus tientallen dixies langs het parcours! Al heb ik ze deze keer niet nodig gehad!
Nu is het even genieten en rusten en dan gaat de focus weer naar de ultra’s. Ik heb de smaak hiervan wel te pakken, ik denk dat ik in 2022 eens een iets langer en serieuzer blok ga inlassen en nog een poging waar op de marathon.
Om af te sluiten nog 2 zaken: Dikke proficiat @eniac voor zijn prestatie. Ik heb hem voor de start nog gezien en hoopte echt dat hij er een mooie dag van zou maken en hij heeft het helemaal waargemaakt! Zijn progressie is echt mag en iets waar ik zwaar van onder de indruk van ben.
Tenslotte, hoe kan het ook anders, wil ik mijn énorme dankbaarheid tegenover @MichielD4 even benadrukken. Zijn begeleiding en aanwezigheid hebben zeker een verschil gemaakt. Dus duizendmaal dank Michiel!!!!
Chelark007
Well-known member
Ff vraagje aan de 'kenners' . rustig strandloopje van 6 min de km, (7 km ) hartslag gaat snel naar 170 om dan toch richting 185 te gaan. ( zone 5, max hr 200 , 36j).
Kan een mentale belasting ( moeder ziekehuis, privé minder ) een invloed hebben?
Normaal bij het sporten krijg ik het hoofd leeg, maar de afgelopen maand lukt mij dat niet meer ( met grote frustraties en ergernissen tot gevolg ).
Kan een mentale belasting ( moeder ziekehuis, privé minder ) een invloed hebben?
Normaal bij het sporten krijg ik het hoofd leeg, maar de afgelopen maand lukt mij dat niet meer ( met grote frustraties en ergernissen tot gevolg ).
pardal
Well-known member
Vooral dat laatste kan ik beamen. Door teveel problemen op het werk, wat ook voelbaar was thuis, heb ik zelfs het sporten opgegeven. Ik kreeg er geen voldoening uit en moest me echt slepen om er aan te beginnen.
Sinds een 3tal weken terug begonnen met lopen en ik merk dat mij mentaal terug goed doe.
Frustrerend is wel dat ik enkel op hartslag loop en deze veel te snel de hoogte ingaat, waardoor ik heel traag loop. Als er dan mensen van bijna dubbel uw leeftijd u voorbij steken of ge moeite moet doen om een wandelaar voorbij te steken dan krijgt mijn ego toch een deukje.
Karry98
Well-known member
Dat kan zeker een impact hebben, vaak heb je tijdens dergelijke periodes ook nog eens te weinig slaap, wat niet helpt. Ben je overigens zeker dat uw hartslagmeting correct is? Want 185 voor een rustig loopje is echt absurd veel, zelfs al ga je door een mentaal zware periode, dat is echt bijna een all-out inspanning en dan zou je zeker niet meer kunnen praten en zo.
Niet mee inzitten! Gewoon rustig blijven verder doen en je zal er zeker geraken, het begin/de heropstart is zeker niet gemakkelijk, maar je geraakt er wel terug.
Gewoon verder doen en niet te snel te veel willen. U verder van anderen ook niets aantrekken.
Daarnet overigens tot de constatatie gekomen dat ik in 2021 net zoals in 2020 al mijn PR’s weer heb verpulverd. Op letterlijke alle afstanden van 5km tot en met de marathon. Zeer geruststellend omdat het aantoont dat ik nog altijd in volle opbouw ben, dat belooft voor 2022.
Ik blijf wel een grote fan van het “Any surface, any distance” principe zoals onze vriend Sage Canaday zo graag zegt. In de toekomst blijf ik hoe dan hoe dan ook alle afstanden op de weg/trails combineren.
Lange tijd dat ik hier nog geweest ben (had wat privé zaken). M'n motivatie was ook even weg, maar is er wel al terug!
Maar door de prestaties dat ik zag passeren op strava toch nog eens gekomen om de verhalen te lezen.
Schone dingen é mannen! @Karry98 en @eniac
Onlangs per toeval @parabellum in de buurt tegen het lijf gelopen, hij had mij herkend door m'n strava foto. Gezellige loop gehad!
Vandaag de trail de Bruxelles gedaan, leuk toertje in het zonienwoud. Nu de focus op de grizly!
Maar door de prestaties dat ik zag passeren op strava toch nog eens gekomen om de verhalen te lezen.
Schone dingen é mannen! @Karry98 en @eniac
Onlangs per toeval @parabellum in de buurt tegen het lijf gelopen, hij had mij herkend door m'n strava foto. Gezellige loop gehad!
Vandaag de trail de Bruxelles gedaan, leuk toertje in het zonienwoud. Nu de focus op de grizly!
Radbraker
Well-known member
Ook even mijn relaas... Vanmorgen vroeg uit de veren om richting Brugge te gaan met vrouw en kinderen. Eens aangekomen moesten de deuren voor ophalen van m'n borstnummer nog openen, bleek @Karry98 een paar plaatsen verder in het rijtje te staan
Bij ophalen van het borstnummer zouden er armbanden liggen met richttijden voor zowat alle kwartieren van 3u(30?) Tot 5u. Jammer maar helaas, die voor 4 uur bleken er gewoon niet te zijn. Op zich geen probleem, ik had wel in m'n hoofd aan welke snelheid ik zou beginnen.
Nog wat rustig gepraat met Karry en dan was het tijd om elk onze eigen weg te gaan: hij zou sowieso vooraan starten, ik ging richting pacers van 4u.
In de paar minuten voor het startschot stond ik daar precies alle soorten emoties te doorlopen. Euforie, beetje stress, focus, en toen ik m'n gezin zag passeren en zwaaien ook een brok in de keel. Dat zou niet de laatste keer zijn.
En dan gingen we op pad. Benen voelden goed, hart leek goed te reageren, en de hele eerste helft moest ik me voortdurend inprenten om trager te lopen. Dat lukte maar half
Nog even voor halfweg lag heen- en terugweg naast elkaar en kruiste ik de koplopers. Ik zette me daar rechts en begon uit te kijken naar @Karry98 . Uiteindelijk zag ik eerst @MichielD4 op de fiets en herkende ik Karry dan nog op tijd om even de longen uit m'n lijf te brullen om hem aan te vuren. Was wel leuk
Eens halverwege een grappige gedachte. "Tof, halve marathon achter de rug. Nu nog eentje!"
Op de terugweg richting Brugge werd het iets zwaarder. Vooral het opdraaien naar het kanaal, ik denk rond km 26, was lastig. Een voelbare tegenwind kwam erbij, ik zat alleen, en ik besliste op dat ogenblik dat enige richttijd nu bijkomstig was geworden: finishen werd het hoofddoel. Stuk met tegenwind werd goed overleefd, maar het had duidelijk krachten gekost en vanaf kilometer 31 werd het vechten. De kilometers leken trager en trager te gaan, ook al ben ik niet echt ontploft. Bij de 35, 37.5 en 40km bevoorradingen deed ik het wel wijselijk even rustig aan, om dan weer door te zetten. En dan was het afzien en genieten tegelijk bij de laatste passage door Brugge. Vrouw en kinderen stonden te wachten aan de finish en mijn gemoed schoot weer vol. En toen ik ze in mijn armen kon drukken, alweer. Het doet wat met een mens
Ik beaam wat @Karry98 aangeeft: goede organisatie. Meer dan genoeg drinken, afstanden goed aangeduid, parcours wel leuk (al waren de stukken langs de vaart vrij eentonig).
Ook weer veel geleerd over mezelf. Het is duidelijk dat ik heel goed weet wat mijn lichaam doet en kan op een halve marathon, een afstand die ik vaker afleg, maar de marathon was nieuw voor mij en dat bleek ook. Vooral het mentale deel speelt ook veel meer dan de halve marathon. Als je 26-27-28 km achter de rug hebt heb je echt al een pak gelopen, maar er komt nog zoveel aan. Rustig blijven en helder blijven denken, jezelf blijven motiveren terwijl je kilometers niet meer zijn wat ze in het begin waren... Stevig in het koppeke
Achteraf gezien ben ik waarschijnlijk wel wat te snel van start gegaan, maar ach. Ik heb een marathon gefinisht, in een nog niet eens zo slechte tijd (officieel een lage 4:11 voor 42.5 afgelegde kilometers, 4:09:21 volgens benwebb PB Viewer voor de marathon afstand), en heb er toch wel uitgehaald wat er nu in zit.
Fysiek best ok eigenlijk. Quadriceps voel ik wat, waarschijnlijk morgen wat stijf daar. Ook een deftige blaar, en 1 van m'n tepelpleisters (
) is losgeraakt waardoor die toch wat in het bloed zit. Maar goed, valt op zich allemaal mee.
Mooie ervaring. Dit ga ik zeker nog doen!
Bij ophalen van het borstnummer zouden er armbanden liggen met richttijden voor zowat alle kwartieren van 3u(30?) Tot 5u. Jammer maar helaas, die voor 4 uur bleken er gewoon niet te zijn. Op zich geen probleem, ik had wel in m'n hoofd aan welke snelheid ik zou beginnen.
Nog wat rustig gepraat met Karry en dan was het tijd om elk onze eigen weg te gaan: hij zou sowieso vooraan starten, ik ging richting pacers van 4u.
In de paar minuten voor het startschot stond ik daar precies alle soorten emoties te doorlopen. Euforie, beetje stress, focus, en toen ik m'n gezin zag passeren en zwaaien ook een brok in de keel. Dat zou niet de laatste keer zijn.
En dan gingen we op pad. Benen voelden goed, hart leek goed te reageren, en de hele eerste helft moest ik me voortdurend inprenten om trager te lopen. Dat lukte maar half
Nog even voor halfweg lag heen- en terugweg naast elkaar en kruiste ik de koplopers. Ik zette me daar rechts en begon uit te kijken naar @Karry98 . Uiteindelijk zag ik eerst @MichielD4 op de fiets en herkende ik Karry dan nog op tijd om even de longen uit m'n lijf te brullen om hem aan te vuren. Was wel leuk
Eens halverwege een grappige gedachte. "Tof, halve marathon achter de rug. Nu nog eentje!"
Op de terugweg richting Brugge werd het iets zwaarder. Vooral het opdraaien naar het kanaal, ik denk rond km 26, was lastig. Een voelbare tegenwind kwam erbij, ik zat alleen, en ik besliste op dat ogenblik dat enige richttijd nu bijkomstig was geworden: finishen werd het hoofddoel. Stuk met tegenwind werd goed overleefd, maar het had duidelijk krachten gekost en vanaf kilometer 31 werd het vechten. De kilometers leken trager en trager te gaan, ook al ben ik niet echt ontploft. Bij de 35, 37.5 en 40km bevoorradingen deed ik het wel wijselijk even rustig aan, om dan weer door te zetten. En dan was het afzien en genieten tegelijk bij de laatste passage door Brugge. Vrouw en kinderen stonden te wachten aan de finish en mijn gemoed schoot weer vol. En toen ik ze in mijn armen kon drukken, alweer. Het doet wat met een mens
Ik beaam wat @Karry98 aangeeft: goede organisatie. Meer dan genoeg drinken, afstanden goed aangeduid, parcours wel leuk (al waren de stukken langs de vaart vrij eentonig).
Ook weer veel geleerd over mezelf. Het is duidelijk dat ik heel goed weet wat mijn lichaam doet en kan op een halve marathon, een afstand die ik vaker afleg, maar de marathon was nieuw voor mij en dat bleek ook. Vooral het mentale deel speelt ook veel meer dan de halve marathon. Als je 26-27-28 km achter de rug hebt heb je echt al een pak gelopen, maar er komt nog zoveel aan. Rustig blijven en helder blijven denken, jezelf blijven motiveren terwijl je kilometers niet meer zijn wat ze in het begin waren... Stevig in het koppeke
Achteraf gezien ben ik waarschijnlijk wel wat te snel van start gegaan, maar ach. Ik heb een marathon gefinisht, in een nog niet eens zo slechte tijd (officieel een lage 4:11 voor 42.5 afgelegde kilometers, 4:09:21 volgens benwebb PB Viewer voor de marathon afstand), en heb er toch wel uitgehaald wat er nu in zit.
Fysiek best ok eigenlijk. Quadriceps voel ik wat, waarschijnlijk morgen wat stijf daar. Ook een deftige blaar, en 1 van m'n tepelpleisters (
) is losgeraakt waardoor die toch wat in het bloed zit. Maar goed, valt op zich allemaal mee.Mooie ervaring. Dit ga ik zeker nog doen!
Laatst bewerkt:
Karry98
Well-known member
Karry98
Well-known member
Ook even mijn relaas... Vanmorgen vroeg uit de veren om richting Brugge te gaan met vrouw en kinderen. Eens aangekomen moesten de deuren voor ophalen van m'n borstnummer nog openen, bleek @Karry98 een paar plaatsen verder in het rijtje te staan
Bij ophalen van het borstnummer zouden er armbanden liggen met richttijden voor zowat alle kwartieren van 3u(30?) Tot 5u. Jammer maar helaas, die voor 4 uur bleken er gewoon niet te zijn. Op zich geen probleem, ik had wel in m'n hoofd aan welke snelheid ik zou beginnen.
Nog wat rustig gepraat met Karry en dan was het tijd om elk onze eigen weg te gaan: hij zou sowieso vooraan starten, ik ging richting pacers van 4u.
In de paar minuten voor het startschot stond ik daar precies alle soorten emoties te doorlopen. Euforie, beetje stress, focus, en toen ik m'n gezin zag passeren en zwaaien ook een brok in de keel. Dat zou niet de laatste keer zijn.
En dan gingen we op pad. Benen voelden goed, hart leek goed te reageren, en de hele eerste helft moest ik me voortdurend inprenten om trager te lopen. Dat lukte maar half
Nog even voor halfweg lag heen- en terugweg naast elkaar en kruiste ik de koplopers. Ik zette me daar rechts en begon uit te kijken naar @Karry98 . Uiteindelijk zag ik eerst @MichielD4 op de fiets en herkende ik Karry dan nog op tijd om even de longen uit m'n lijf te brullen om hem aan te vuren. Was wel leuk
Eens halverwege een grappige gedachte. "Tof, halve marathon achter de rug. Nu nog eentje!"
Op de terugweg richting Brugge werd het iets zwaarder. Vooral het opdraaien naar het kanaal, ik denk rond km 26, was lastig. Een voelbare tegenwind kwam erbij, ik zat alleen, en ik besliste op dat ogenblik dat enige richttijd nu bijkomstig was geworden: finishen werd het hoofddoel. Stuk met tegenwind werd goed overleefd, maar het had duidelijk krachten gekost en vanaf kilometer 31 werd het vechten. De kilometers leken trager en trager te gaan, ook al ben ik niet echt ontploft. Bij de 35, 37.5 en 40km bevoorradingen deed ik het wel wijselijk even rustig aan, om dan weer door te zetten. En dan was het afzien en genieten tegelijk bij de laatste passage door Brugge. Vrouw en kinderen stonden te wachten aan de finish en mijn gemoed schoot weer vol. En toen ik ze in mijn armen kon drukken, alweer. Het doet wat met een mens
Ik beaam wat @Karry98 aangeeft: goede organisatie. Meer dan genoeg drinken, afstanden goed aangeduid, parcours wel leuk (al waren de stukken langs de vaart vrij eentonig).
Ook weer veel geleerd over mezelf. Het is duidelijk dat ik heel goed weet wat mijn lichaam doet en kan op een halve marathon, een afstand die ik vaker afleg, maar de marathon was nieuw voor mij en dat bleek ook. Vooral het mentale deel speelt ook veel meer dan de halve marathon. Als je 26-27-28 km achter de rug hebt heb je echt al een pak gelopen, maar er komt nog zoveel aan. Rustig blijven en helder blijven denken, jezelf blijven motiveren terwijl je kilometers niet meer zijn wat ze in het begin waren... Stevig in het koppeke
Achteraf gezien ben ik waarschijnlijk wel wat te snel van start gegaan, maar ach. Ik heb een marathon gefinisht, in een nog niet eens zo slechte tijd (officieel een lage 4:11 voor 42.5 afgelegde kilometers, 4:09:21 volgens benwebb PB Viewer voor de marathon afstand), en heb er toch wel uitgehaald wat er nu in zit.
Fysiek best ok eigenlijk. Quadriceps voel ik wat, waarschijnlijk morgen wat stijf daar. Ook een deftige blaar, en 1 van m'n tepelpleisters (
Mooie ervaring. Dit ga ik zeker nog doen!
Knap relaas van een zeer mooie dag voor u! Ik heb nooit getwijfeld dat je het tot een goed einde zou brengen, dit heb je mooi afgewerkt!
Nu wat tijd nemen om het lichaam wat rust te gunnen en dan een antwoord formuleren op de vraag: Wat nu?
Thx!
Nu wat tijd nemen om het lichaam wat rust te gunnen en dan een antwoord formuleren op de vraag: Wat nu?
Tja, goede vraag. Ik zou graag Rotterdam lopen en sub 4u zal wel de volgende stap zijn.
Daarnaast wat steviger in m'n schoenen staan op afstanden als de HM om die ook wat sneller te lopen.
Zoals steeds: we zien wel
Ik blijf het toch raar vinden dat je daarop zo lekker kunt lopen 
Die hoogte, die vorm, nee ik snap het niet
Heb de vaporfly’s al eens getest en dat liep vooral speciaal. Maar was maar vrij kort dus dan kan je niet echt een beeld vormen in een wedstrijd of langere loop natuurlijk.
Die hoogte, die vorm, nee ik snap het niet
Heb de vaporfly’s al eens getest en dat liep vooral speciaal. Maar was maar vrij kort dus dan kan je niet echt een beeld vormen in een wedstrijd of langere loop natuurlijk.
Karry98
Well-known member
Ik blijf het toch raar vinden dat je daarop zo lekker kunt lopen
Die hoogte, die vorm, nee ik snap het niet
Heb de vaporfly’s al eens getest en dat liep vooral speciaal. Maar was maar vrij kort dus dan kan je niet echt een beeld vormen in een wedstrijd of langere loop natuurlijk.
Ik was eerst ook wel sceptisch, maar nu ik er wel wat mee heb gelopen ben ik super enthousiast. Eens je op een marathon in uw ritme zit en een constante snelheid hebt gevonden zijn die niet te kloppen op een parcours zonder al te veel bochten.
@MichielD4 heeft mij gisteren wat gefilmd en daarop zie je ze ontzettend goed in actie. Misschien post ik dat hier nog wel, inclusief slowmotion filmpje
.Het comfort dat die u bieden tijdens een oncomfortabele inspanning zoals gisteren is gewoon maf. Je moet het uiteraard nog zelf doen, maar ze maken toch echt een verschil!