Karton
Well-known member
Die wachtlijst is er altijd al geweest, er zijn al heel lang tekortenBenieuwd naar het ontstaan van een wachtlijst voor wie een spermadonor zoekt nu
Ook clandestiene donoren bestaan al heel lang, deels net omdat heel wat vrouwen geen anonieme donor willen via het ziekenhuis omdat ze willen dat hun kind ooit kan weten wie de biologische vader is. Aangezien ziekenhuizen enkel anonieme donaties toelaten worden zij vanzelf in de clandestiene scène geduwd en dat is soms een zeer schimmige wereld (rare facebookgroepen...), maar evengoed zelf staaltjes kopen via Cryos (indien ze genoeg geld hebben) en dan zelfinseminatie thuis. Vroeger was er zelfs geen centrale databank voor ziekenhuisdonoren, die is er nu ondertussen gelukkig wel.dit zal de deur openstellen naar clandestiene donoren.
Benieuwd wat dit vraagstuk zal teweegbrengen voor bv adoptie (zelfde problematiek vaak) en ook orgaandonatie (veel nabestaanden zijn benieuwd naar wie de organen gingen na de dood van hun geliefde).
Het verschil bij een ONS, of zelfs een buitenechtelijk kind, is dat het alleenrecht bij de moeder ligt.
Als de moeder beslist om alles geheim te houden, kan je er weinig aan doen. Noch als kind noch als wetgevende macht. Als zij zegt dat ze niet weet wie de vader is ook al weet ze het wel, heb je gewoon pech.* Als de moeder instemt met en procedure waarbij ze weet dat de anonimiteit gegarandeerd is van de donor, kan ze dit perfect aan het kind zeggen en dan krijg je situaties als deze waar een donorkind het dan wilt weten en men alles overkop wilt gooien.
*: Geen idee hoeveel dit gaat voorvallen, maar ik ken zeker 1 zo'n geval persoonlijk waar de moeder ook loog tegen het kind dat de vader dood was terwijl dit (voor zover iedereen weet) niet het geval is. Dus het gebeurt zeer zeker.
Vroeger suggereerden de ziekenhuizen aan de ouders om erover te liegen zodat het kind niet wist dat het van een donor kwam. Bij lesbische of alleenstaande moeders kon dat niet maar bij koppels waarbij de man onvruchtbaar was wel. Gevolg was dan vaak dat dat uitkomt eens het kind 16 is ofzo en die een diepe crisis krijgt dat er heel zijn leven tegen hem/haar gelogen is geweest en intens op zoek gaat naar de biologische vader. En het is absoluut zo dat als iemand je echt wil vinden, je gaat gevonden worden, ongeacht of het ziekenhuis wil meewerken of niet. Er zijn daar gespecialiseerde groepen voor en er zijn meerdere publieke DNA-databanken waarin mensen op zoek gaan. Nu wordt er aangeraden om gewoon vanaf het begin open te zijn tegen het kind dat het een donorvader heeft en zo kunnen ze daar (meestal) veel beter mee om. Wat geen afbreuk doet dat ze uiteindelijk toch nog altijd info willen over de biologische vader. Maar dat is ook te verwachten. De regelgeving van België, waarbij donaties verplicht anoniem zijn, loop/liep echt achter vergeleken met onze buurlanden en is ook niet ethisch tegenover het kind.
.
Ze hebben toen getoond dat er platformen bestaan waar je ze op profielbasis kan uitkiezen 