Er is immers vandaag niemand meer die op "brugpensioen" kan na een loopbaan van 30/35 jaar. DIt werd reeds afgeschaft in vorige legislaturen.
dit is wat er staat:
Je moet héél duidelijk het verschil zien tussen de 35-jaren van 156 dagen en de 33-45 jaar die telde voor brugpensioen.
Dat is dan quasi niemand ? Hoeveel mensen komen immers in aanmerking voor vervroegde uittreding (waarvoor de leeftijd toch al serieus is opgeschroefd), en hebben op dat moment geen 35 loopbaanjaren ? Halftijdsen ?
Vervroegde uittreding kan vanaf 62 jaar, wat 38,2% ook doet:
7020 dagen is 45 jaar halftijds. Maar dus ook 15 jaar voltijds en 30 jaar halftijds.
Maar op 62 zou ik toch verwachten dat de meerderheid reeds 35 gewerkte jaren op de teller heeft staan, dus geen impact van de maatregel -5% per jaar minder gewerkt. Diegene die dan nog niet aan 35 gewerkte jaren komt (met slechts 156 gewerkte dagen per jaar nodig), die heeft zijn pensioen al op voorhand opgenomen. Gelijkgestelde periodes mogen gerust geschrapt worden, geen bezwaar tegen.
Opnieuw: je kan, behalve enkele uitzonderingsstelsels, niet meer voor je 62 je pensioen opnemen. Je kan wél vroeger stoppen met werken, maar die 2 moet je uit elkaar halen.
), maar ik denk dat je zou verschieten hoeveel mensen er niet aan komen.
Akkoord, behalve de verplichte legerdienst destijds. Anders toch wel oneerlijk tegenover de dames en ruwweg de helft (?) van de mannen die geen legerdienst moesten doen.
Je stelt de vraag niet aan mij, maar ik denk wel dat die stap nogal groot is, en een pak groter wordt als je ouder bent. Allemaal mooie landen om op verlof te verblijven, maar er effectief wonen en je dagelijkse leven in een andere taal doen (laat staan het papierwerk). Ook de band met familie en vrienden gaat daar sowieso onder lijden, ook al zegt iedereen initieel dat ze "zeker op bezoek komen".
Of triestig om te zien hoeveel er eigenlijk wel niet zijn die gewoon bitter weinig plezier halen uit hetgeen ze dagdagelijks doen en iedere bijdrage aan de samenleving als een straf zien.
Dat doorgedreven individualisme, vaak gewoon zuiver egoïsme dat ingaat tegen burgerzin, is volgens mij ook gewoon typisch voor een welvarend land zoals het onze. Het merendeel van de mensen in de (hogere) middenklasse heeft gewoon geen noemenswaardige problemen, en daardoor ook bitter weinig empathie. En misschien eerder mijn idee, maar ik heb de indruk dat door onze uitgebreide sociale zekerheid het gangbaar is om te denken dat de staat het wel oplost en het niet aan ons is, wij willen gerustgelaten worden en ons geld tellen.
Volledig akkoord hoor maar ik begin het onderhand toch wel ferm op mijn heupen te krijgen van dat hypocriet gedoe. God ganse dagen zitten wenen en zagen over hoe hard ze wel niet werken, hoeveel ze wel niet moeten afdragen, met hippe hashtags smijten maar van zodra er een scheet verdraait zit staan ze met hun hand open om te ontvangen van de overheid. Als ze dan toch allemaal zo slim zijn waarom hebben ze dan niet door dat ge gewoon kunt een lager betaalde job nemen zodat je het minimumloon krijgt en je kan profiteren van alle voordelen van de sociale zekerheid. En dan moet je helemaal niet hard werken en kan je gerust 40 jaar of langer aan de slag blijven. #beat the system. En als je toch je dollars wil tellen, doe het dan in stilte en stop met janken zoals een echte self made rijke.
Dat is dan ook de luxe als je ergens in de hoge middenklasse zit lijkt me, ik denk dat velen hier een beetje realiteitszin missen als ze denken dat ze vroeger gaan stoppen met werken dat de grote meerderheid van de bevolking én dan nog een volledig pensioen gaan krijgen.