Mooie opinie, mijn randbedenkingen, voel je niet verplicht op alles te reageren uiteraard, enkel op de stukjes die je interesseren eventueel. Ik denk vooral dat je misschien toch ook een bias tegen de PvdA hebt die je niet erkent.
Even mijn opinie over het afgelopen jaar en de politieke partijen, van extreem-links naar extreem-rechts (Vlaamse partijen, met PVDA als een dubbeltje):
PVDA:
In Wallonië leek PVDA even terug in een dipje te gaan, wegens weinig in de aandacht, maar de overstromingen in Wallonië hebben aangetoond dat er (eufimistisch) veel werk is bij de traditionele politieke partijen om hun militanten ook in te zetten in praktische hulpverlening, iets wat PVDA wél goed in is. In Vlaanderen profiteren ze van het ongenoegen tegenover de politieke partijen, maar meer dan dat hebben ze niet denk ik.
Speelt jouw bias daar ook niet een beetje in mee? Ik ben ook geen fan van de PvdA, maar stellen dat ze niet meer hebben dan profiteren van ongenoegen lijkt mij wat kort door de bocht. Eenvoudige socio-economisch linkse standpunten, populistisch wellicht, als een minimumpensioen van €1500 (wat met de huidige inflatie de regering wel zal bereiken, maar dan is dat natuurlijk niet meer die vijftien honderd euro van een paar jaar geleden), overgebracht op een heldere manier... daar scoorden ze duidelijk toch ook mee?
Recent 2 YouTube-adds gezien ter linkerzijde: één van PvdA, en één van Groen (met hun minister Tinne Van der Straeten die mensen richting hun YouTube kanaal probeert te lokken). Het verschil is duidelijk: dat eerste was sterk, dat tweede was buitengewoon zwak (net als die minister en haar belerende toontje).
Groen:
Scoort zowel positief als negatief met hun kerndossier: voor het eerst sinds lang lijkt een essentieel punt van hun programma na enkele jaren regering nog steeds kans op slagen te hebben, maar men zaagt goed aan de poten van hun minister.
Nu goed, ik heb ook geen positieve visie op Groen de laatste 10 à 15 jaar. Ze halen hier inderdaad hun anti-kernenergie slag thuis, maar maken hun klimaatverhaal daarbij eigenlijk ongeloofwaardig. Wat ze hier toepassen is de energie-variant van de verrottingstrategie die aan de N-VA werd verweten op communautair vlak.
SP.A:
[mogelijke bias] Scoort op 2 vlakken: bij de ouderen ivm FVDB en bij de jongeren met Conner. Ondanks de regeringsdeelname en de kritiek die je kan hebben op de aanpak, blijven ze vooruit gaan. Maar zal FVDB meedoen aan de verkiezingen in 2024?
Fair enough. De vraag is moet een populaire politicus eigenlijk meedoen aan de verkiezingen om de partij een boost te geven?
Je zou een 'minister-president De Wever'-achtige campagne zoals in 2019 kunnen doen, maar raad eens wie vooral geen minister president geworden is? Ik vermoed toch dat Conner hun grotere troef is, althans dat hoop ik. Daar een paar jonge figuren rond à la Melissa Depraetere of Mohammed Redoauni, en liefst niet te veel 'oude' figuren à la Freya VdB, Bruno Tobback, Kathleen Van Brempt en vooral geen Pascal Smet.
CD&V:
Partij zakt verder en verder weg wegens zwakke voorzitter en geen sterke (communicatieve) ministers. Zelfs een Hilde Crevits haalt niet meer haar communicatief niveau van weleer.
Sammy Mahdi verdient toch nog wel een pluim, maar is mogelijk wel een te rechts profiel voor de CD&V als geheel. Daartegenover: heeft een centrumpartij nog veel toekomst zonder daar een ander verhaal aan te koppelen? Vroeger was dat de christelijke zuil, in een ontzuilde, geseculariseerde samenleving levert dat niet meer de macht op van weleer, helaas voor hen.
Open VLD:
Zonder de premierbonus zou die partij ook aan het wegzinken zijn. Stemmenzwaargewicht De Bock volledig uit het vizier en de vernieuwing slaat daar niet echt aan.
Wat mij betreft, maar goed mijn mening over de OpenVLD is hier gekend, is de premier een malus.
De Block was ook terecht stevig verbrand na het begin van de coronacrisis in lopende zaken. Een minister van Volksgezondheid met obesitas die een suikertaks op light frisdranken heeft ingevoerd en een strategische voorraad mondmaskers heeft opgefikt... geen groot gemis wat mij betreft.
N-VA:
Is van een "Vlaamse oppositiepartij binnen de regering" vervelt tot een klassieke regeringspartij en dat gaat hen niet goed af. Een Francken die buitenspel lijkt gezet te zijn wegens te onvoorspelbaar/provocerend, een Jambon die onmachtig is en een Weyts die de leerkrachten verloren lijkt te hebben, weinig sterkhouders daar. Blijven op een Bart De Wever hameren die zich nog altijd blijft terugtrekken op Antwerpen, daarmee red je het niet.
Zijn er eigenlijk al veel ministers van Onderwijs geweest die de leerkrachten wél meehadden? Onderwijs is een moeilijk departement om te besturen, daar hervormen hoewel nodig is vaak moeilijk. Qua percentage middelen BNP is daar zeker geen tekort, maar de spilzucht en inefficiëntie maken natuurlijk dat er wel heel wat problemen zijn, van lerarentekorten tot infrastructuur.
Jan Jambon kan je moeilijk nog verdedigen, is eerder zwakke dan sterke Jan gebleken. Zuhal Demir presteert echter niet slecht.
Theo Francken... klinkt misschien vreemd: maar ik had die op Onderwijs gezet in plaats van Ben Weyts, je kan op vlak van migratie toch moeilijk winnen van Vlaams Belang, dus daar een harde maar inclusieve boodschap aanhouden, en intussen iemand met een pedagogisch diploma op Onderwijs maar dan iemand met een conservatievere visie, was wat mij betreft een win geweest.
Nu gaat een minister, sorry dat ik het moet zeggen, die zelf door de unief gesukkeld is, dit onmogelijk maken voor de generaties jongeren vanaf nu: met een knip tussen eerste bachelor en derde bachelor. Op zich een goede maatregel, maar de foute persoon om die te nemen. Lead by example denk ik dan, dat past hier niet.
VB:
Teert op het falen van de andere partijen en dit lukt voorlopig goed. Echter hun migratiestandpunten kunnen ze voorlopig niet tot agendapunt forceren en ook op vlak van "wat vlaams doet, doen we beter" lijkt N-VA te bewijzen dat dit zeker niet zomaar zo is. Ze stijgen omwille van de mistevredenheid, maar zal dit ook kiezers naar het stemhokje lokken?
Je moet in dit land de kiezers niet echt naar het stemhokje lokken hé... er is de opkomstplicht. En ook al wordt die niet afgedwongen, dan nog daagt er veel meer volk op dan in veel andere landen zonder opkomstplicht.
Ze zullen nooit echt hun standpunten kunnen 'forceren' wegens het cordon sanitaire hé, tenzij ze een absolute meerderheid behalen. De onvrede met (massa)migratie en de nadelige gevolgen in onze samenleving, neemt daarmee echter nog niet af hé.
Wat Vlaanderen zelf doet, doet het inderdaad niet per se beter.
Je zal wel sneller beslissingen kunnen nemen wegens minder betrokken partijen, maar een garantie op per se betere beslissingen is dat duidelijk niet.
- zou ik overigens andere prioriteiten hebben:
