Crisis in de kinderopvang

[parabellum]

Toch een paar bedenkingen bij wat je voorstelt:
Het zal zeker een kost hebben, maar ik vermoed dat crèches/onthaalmoeders die extra subsidie zullen proberen in eigen zak te steken ipv minder te rekenen aan de ouders.

Geen idee hoe de prijszetting bij creches werkt. Denk dat het nog wel meevalt met graaien aangezien er nog altijd te weinig capaciteit is. Als ze de prijzen zouden verhogen tot het maximum wat mensen willen betalen, dan zou er automatisch een evenwicht ontstaan. Maar zolang er geen evenwicht is, lijkt de aanbodzijde niet het onderste uit de kan te halen.

Ook lijkt aan iedereen evenveel geven niet opportuun. Het fiscaal voordeel voor een volledige opvangdag is dit jaar 15,70€ x 45% x gemeentebelasting. Bij onze gemeente komt dit concreet op 7,63€ per dag. Voor kinderen die naar een inkomensgerelateerde opvang gaan en waarbij de ouders heel weinig verdienen, wordt de opvang hierdoor volledig gratis. Dat zal het capaciteitsprobleem nog vergroten.

Maar is het erg als sommigen niets betalen voor hun opvang? Enkele uitzonderingen daargelaten zullen de mensen die nu 10 euro per dag betalen voor kinderopvang ook daadwerkelijk geen al te liederlijk leven leiden, maar op de rand van financiële problemen zweven.

Van onderwijs vinden we het logisch dat het gratis is, maar een crèche moet betalend zijn?

90% van de capaciteit moet voorzien worden voor mensen die 4/5e werken. Wij moesten bij inschrijving dan ook een attest van onze beroepsactiviteit voorleggen.

Lijkt leuk op het eerste zicht ("Werklozen kunnen toch zeker zelf voor hun kinderen zorgen zeker!") maar een ex-collega van mij, met een gehandicapt kind, zit in volgende situatie:
hij en zijn vrouw moeten werken want anders krijgen ze hun gezinsbudget niet rond. Maar er zijn capaciteitsproblemen in de gehandicaptensector waardoor ze deeltijds moeten werken om ten alle tijde opvang te kunnen voorzien. Maar omdat ze deeltijds werken hebben staan ze achteraan de rij voor kinderopvang voor hun ander, niet-gehandicapt, kind. En dat terwijl kinderopvang vinden sowieso geen makkelijke taak is.
Fucked en double fucked. Constant zorgen over opvang en geld.

 

[TNTim]

Maar is het erg als sommigen niets betalen voor hun opvang? Enkele uitzonderingen daargelaten zullen de mensen die nu 10 euro per dag betalen voor kinderopvang ook daadwerkelijk geen al te liederlijk leven leiden, maar op de rand van financiële problemen zweven.

Van onderwijs vinden we het logisch dat het gratis is, maar een crèche moet betalend zijn?

Nee hoor, als dat effectief nodig is om te kunnen werken of om als ouder de batterijen ff op te laden: geen enkel probleem.
Maar we moeten mijns inziens nu ook niet het capaciteitsprobleem gaan vergroten door voor een categorie de opvang volledig gratis te maken.

Financieel is het dan zelfs een stimulans om kinderen zoveel mogelijk te sturen aangezien het eten daar gratis is.

 

[beryl]

Van onderwijs vinden we het logisch dat het gratis is, maar een crèche moet betalend zijn?

Dat onderscheid vind ik wel logisch. School is geen opvang, dat is om het kind op te leiden, (bijna) gratis onderwijs is een subsidie voor het kind, de crèche is daarentegen een subsidie voor de ouders die hierdoor kunnen gaan werken en geld verdienen. Dat die kost niet volledig afgeschoven wordt op andere mensen lijkt me wel redelijk.

 

[iamhollywood]

Dat onderscheid vind ik wel logisch. School is geen opvang, dat is om het kind op te leiden, (bijna) gratis onderwijs is een subsidie voor het kind, de crèche is daarentegen een subsidie voor de ouders die hierdoor kunnen gaan werken en geld verdienen. Dat die kost niet volledig afgeschoven wordt op andere mensen lijkt me wel redelijk.

Niet als het in de praktijk leidt tot te weinig voorzieningen en een verminderde activatie van de beroepsbevolking. Dan wordt het een probleem van de samenleving. Activatie van de beroepsbevolking is voor mij verbonden met de nodige voorzieningen qua kinderopvang. Dat ik ervoor moet betalen vind ik niet erg, maar voor sommige groepen vormt het een drempel. Een begeleider in de kinderopvang wordt vandaag slecht betaald (in tegenstelling tot een kleuterjuf) wat de tekorten voedt, met overheidssteun kan dat probleem aangepakt worden.

Zoals ik al zei, mijn buurvrouw zat met elke peuter langdurig betaald thuis, die zeiden vlakaf ‘gohja we moeten nu toch geen kinderopvang betalen’. Ik kan verstaan dat dat voor sommigen een drempel vormt. Zij kuiste kantoren, hij was winkelbediende, zo’n mensen voelen vb 250€ uitgaande cash per maand. En dat zijn geen mensen die jaarlijks op vakantie gingen of 2 wagens op de oprit staan hadden.

 

[beryl]

Niet als het in de praktijk leidt tot te weinig voorzieningen en een verminderde activatie van de beroepsbevolking. Dan wordt het een probleem van de samenleving. Activatie van de beroepsbevolking is voor mij verbonden met de nodige voorzieningen qua kinderopvang. Dat ik ervoor moet betalen vind ik niet erg, maar voor sommige groepen vormt het een drempel. Een begeleider in de kinderopvang wordt vandaag slecht betaald (in tegenstelling tot een kleuterjuf) wat de tekorten voedt, met overheidssteun kan dat probleem aangepakt worden.

Zoals ik al zei, mijn buurvrouw zat met elke peuter langdurig betaald thuis, die zeiden vlakaf ‘gohja we moeten nu toch geen kinderopvang betalen’. Ik kan verstaan dat dat voor sommigen een drempel vormt. Zij kuiste kantoren, hij was winkelbediende, zo’n mensen voelen vb 250€ uitgaande cash per maand. En dat zijn geen mensen die jaarlijks op vakantie gingen of 2 wagens op de oprit staan hadden.

Aan de andere kant kan je je wel de vraag stellen waarom we die mensen dan persé richting werken willen duwen als dat werken nog niet eens rendabel genoeg is om een deel van de opvangkosten van hun kinderen te betalen. Houdt het dan niet meer steek dat die gewoon thuisblijven ipv er extra subsidies tegen te smijten.

 

[iamhollywood]

Lijkt leuk op het eerste zicht ("Werklozen kunnen toch zeker zelf voor hun kinderen zorgen zeker!") maar een ex-collega van mij, met een gehandicapt kind, zit in volgende situatie:
hij en zijn vrouw moeten werken want anders krijgen ze hun gezinsbudget niet rond. Maar er zijn capaciteitsproblemen in de gehandicaptensector waardoor ze deeltijds moeten werken om ten alle tijde opvang te kunnen voorzien. Maar omdat ze deeltijds werken hebben staan ze achteraan de rij voor kinderopvang voor hun ander, niet-gehandicapt, kind. En dat terwijl kinderopvang vinden sowieso geen makkelijke taak is.
Fucked en double fucked. Constant zorgen over opvang en geld.

De regel is niet ideaal, het is een quick-win tot het groter probleem qua capaciteit aangepakt wordt. Voor mensen die effectief actief op zoek zijn zijn er wel tijdelijke crisisplaatsen die worden omgezet in een definitieve plaats zodra je minstens 4/5e aan het werk bent. Ken de regels niet exact, dacht dat je 2-3 maand crisisopvang kan krijgen. Heb zoiets zien passeren bij de aanmelding op het platform voor de inschrijving.

 

[iamhollywood]

Aan de andere kant kan je je wel de vraag stellen waarom we die mensen dan persé richting werken willen duwen als dat werken nog niet eens rendabel genoeg is om een deel van de opvangkosten van hun kinderen te betalen. Houdt het dan niet meer steek dat die gewoon thuisblijven ipv er extra subsidies tegen te smijten.

Wat belast de gemeenschap vandaag het meest? Het langdurig aantal zieken en werklozen eh :/. Niet wat extra subsidies qua kinderopvang… denk dat die rekening wel snel gemaakt is :/.

 

[Sylverscythe]

Wat belast de gemeenschap vandaag het meest? Het langdurig aantal zieken en werklozen eh :/. Niet wat extra subsidies qua kinderopvang… denk dat die rekening wel snel gemaakt is :/.

Maar ofwel was je buurvrouw werkelijk ziek ofwel was dat fraude hé. Dus ofwel blijft die situatie hetzelfde ofwel moet je al zien dat kinderopvang goedkoop genoeg wordt om het te winnen van fraude.

En dan opnieuw moet je nog zeker zijn dat de factor kinderopvang het enige was dat speelde.

 

[nestorius]

Imo is het in bepaalde gevallen toch ook niet wenselijk dat mensen thuis blijven omwille van het lage verschil tussen werken en kosten voor de creche. Dat zijn toch meestal de lagere lonen die daar mee te maken hebben en laat dat volgens mij ook de groep zijn die eigenlijk het meest "verborgen" voordelen halen uit werken. Focust men niet te veel op loon alleen? Zo is arbeid toch meer dan loon alleen. Voor de ene is het een vorm van zelfontplooiing, respect van en voor maatschappij, integratie, een opstap naar meer kennis en kunde en ga zo maar door. We kunnen wel zeggen dat het onrendabel is dat mensen gaan werken ipv van voor hun kinderen te zorgen maar je moet je toch ook afvragen of die mensen die je daardoor treft dat zelf ook wel willen natuurlijk. Volgens mij moeten we ook de mensen de keuze laten tussen werken en zorgen voor hun kinderen, ongeacht de financiële achtergrond.

 

[NemesisBE]

Het huidige systeem is inderdaad verre van perfect. In se proberen ze nu om meer mensen aan het werk te krijgen maar in de praktijk kennen weinig mensen de fiscale regels.

Toch een paar bedenkingen bij wat je voorstelt:
Het zal zeker een kost hebben, maar ik vermoed dat crèches/onthaalmoeders die extra subsidie zullen proberen in eigen zak te steken ipv minder te rekenen aan de ouders.

Als een overheid subsidies geeft aan een kinderopvanginitiatief, dan moet dat initiatief zich aan de inkomstengerelateerde prijs houden, dacht ik. Dus niks in de eigen zak steken. Het is juist door subsidies aan opvanginitiatieven dat ouders eerlijk betalen voor de opvang van hun kroost.


Los hiervan: ik had het er onlangs nog over met m'n vrouw, die werkzaam is in de sector. Vlaanderen zou eens de rekening moeten durven maken wat het kost (of minder kost) om moeders een jaar of langer betaald thuis te zetten tot kinderen schoolwaardig zijn op 2,5. En dat vergelijken met de miljoenen die de overheid betaalt aan subsidies voor kinderopvang. Zo'n shift (zoals in Scandinavië) zou geen slecht idee zijn. Een win-win ook, want je hebt niet de problemen met moeders die niet klaar zijn om na 3 maanden te gaan werken, je hebt minder (geen) problemen met baby's die niet klaar zijn om in een groep opgevangen te worden en het belang van de eerste 1000 dagen wordt versterkt door de moeder-kind relatie.
Ongetwijfeld allemaal veel te moeilijk voor de overheid (en bedrijven) om daar eens over na te denken, maar het kan uw maatschappij enkel ten goede komen.

 

[nestorius]

Als een overheid subsidies geeft aan een kinderopvanginitiatief, dan moet dat initiatief zich aan de inkomstengerelateerde prijs houden, dacht ik. Dus niks in de eigen zak steken. Het is juist door subsidies aan opvanginitiatieven dat ouders eerlijk betalen voor de opvang van hun kroost.


Los hiervan: ik had het er onlangs nog over met m'n vrouw, die werkzaam is in de sector. Vlaanderen zou eens de rekening moeten durven maken wat het kost (of minder kost) om moeders een jaar of langer betaald thuis te zetten tot kinderen schoolwaardig zijn op 2,5. En dat vergelijken met de miljoenen die de overheid betaalt aan subsidies voor kinderopvang. Zo'n shift (zoals in Scandinavië) zou geen slecht idee zijn. Een win-win ook, want je hebt niet de problemen met moeders die niet klaar zijn om na 3 maanden te gaan werken, je hebt minder (geen) problemen met baby's die niet klaar zijn om in een groep opgevangen te worden en het belang van de eerste 1000 dagen wordt versterkt door de moeder-kind relatie.
Ongetwijfeld allemaal veel te moeilijk voor de overheid (en bedrijven) om daar eens over na te denken, maar het kan uw maatschappij enkel ten goede komen.

En waarom enkel het vraagstuk maken voor de moeders?

 

[NemesisBE]

En waarom enkel het vraagstuk maken voor de moeders?

Omdat de biologische band moeder-kind in de eerste 1000 dagen doorslaggevend is?

 

[iamhollywood]

En waarom enkel het vraagstuk maken voor de moeders?

Lijkt mij wel evident dat het eerste jaar vooral naar de moeder wordt gekeken. Zij moet herstellen van de zwangerschap/bevalling en zij geeft ook de borstvoeding… als je spreekt van 2,5 jaar kan je de papa erin betrekken.

 

[Sylverscythe]

Imo is het in bepaalde gevallen toch ook niet wenselijk dat mensen thuis blijven omwille van het lage verschil tussen werken en kosten voor de creche. Dat zijn toch meestal de lagere lonen die daar mee te maken hebben en laat dat volgens mij ook de groep zijn die eigenlijk het meest "verborgen" voordelen halen uit werken. Focust men niet te veel op loon alleen? Zo is arbeid toch meer dan loon alleen. Voor de ene is het een vorm van zelfontplooiing, respect van en voor maatschappij, integratie, een opstap naar meer kennis en kunde en ga zo maar door. We kunnen wel zeggen dat het onrendabel is dat mensen gaan werken ipv van voor hun kinderen te zorgen maar je moet je toch ook afvragen of die mensen die je daardoor treft dat zelf ook wel willen natuurlijk. Volgens mij moeten we ook de mensen de keuze laten tussen werken en zorgen voor hun kinderen, ongeacht de financiële achtergrond.

In de praktijk denk ik persoonlijk nu wel dat die "keuze" bij de meesten nooit aan bod komt en er standaard voor opvang wordt gegaan. En bij de groep waar het omgekeerd is, spelen vaak wel andere overwegingen (zoals cultuur) dan het financiële.

Maar het belangrijkste voor mij hierin is eigenlijk dat het over een periode gaat die op een mensenleven (uitgaand van een gemiddeld aantal kinderen) eigenlijk vrij kort is. Het idee is echt wel dat je als vrouw ervoor en erna gewoon werkt.

En waarom enkel het vraagstuk maken voor de moeders?

Het is een terechte vraag maar ik denk dat we allemaal als man ons die eerste maanden iets minder belangrijk voelen bij de zorg dan de moeder? Klopt wel volledig dat terwijl geboorteverlof hier eigenlijk al kort is in vergelijking met sommige landen, het voor vaders helemaal om te huilen is.

 

[nestorius]

Omdat de biologische band moeder-kind in de eerste 1000 dagen doorslaggevend is?

Dus daarom gaan we enkel de vrouwen de kans geven om een jaar de zorg op te laten nemen voor hun kind en elke vrouw moet daar maar mee akkoord gaan?

Lijkt mij wel evident dat het eerste jaar vooral naar de moeder wordt gekeken. Zij moet herstellen van de zwangerschap/bevalling en zij geeft ook de borstvoeding… als je spreekt van 2,5 jaar kan je de papa erin betrekken.

Vanuit biologisch oogpunt is dat zeker te begrijpen maar imo is er meer dan biologie alleen. Zo hebben vrouwen en mannen in de huidige maatschappij ook gelijke rechten en zie ik het toch ook wenselijk dat men vrouwen ook de kans geeft om die zorg af te schuiven op hun partner wanneer zij dit wenselijk achten. Mannen en vrouwen hebben hier toch beiden een verantwoordelijkheid en ik acht het niet echt wenselijk dat men vanuit de overheid de keuze gaat maken van wie die verantwoordelijkheid moet opnemen, dat is aan de partners om daarover te beslissen.

 

[Sylverscythe]

Dus daarom gaan we enkel de vrouwen de kans geven om een jaar de zorg op te laten nemen voor hun kind en elke vrouw moet daar maar mee akkoord gaan?

Vanuit biologisch oogpunt is dat zeker te begrijpen maar imo is er meer dan biologie alleen. Zo hebben vrouwen en mannen in de huidige maatschappij ook gelijke rechten en zie ik het toch ook wenselijk dat men vrouwen ook de kans geeft om die zorg af te schuiven op hun partner wanneer zij dit wenselijk achten. Mannen en vrouwen hebben hier toch beiden een verantwoordelijkheid en ik acht het niet echt wenselijk dat men vanuit de overheid de keuze gaat maken van wie die verantwoordelijkheid moet opnemen, dat is aan de partners om daarover te beslissen.

Mja, een bepaalde vorm van ongelijkheid is er nu eenmaal vanuit het biologisch oogpunt. Uiteindelijk kan je als vrouw nu ook wel al meer thuisblijven dan als man, na het krijgen van een kind. Maar moest men zo'n systeem invoeren lijkt het me ook best wel ok dat dit verdeeld kan worden over de partners.

 

[NemesisBE]

Dus daarom gaan we enkel de vrouwen de kans geven om een jaar de zorg op te laten nemen voor hun kind en elke vrouw moet daar maar mee akkoord gaan?

Vanuit biologisch oogpunt is dat zeker te begrijpen maar imo is er meer dan biologie alleen. Zo hebben vrouwen en mannen in de huidige maatschappij ook gelijke rechten en zie ik het toch ook wenselijk dat men vrouwen ook de kans geeft om die zorg af te schuiven op hun partner wanneer zij dit wenselijk achten. Mannen en vrouwen hebben hier toch beiden een verantwoordelijkheid en ik acht het niet echt wenselijk dat men vanuit de overheid de keuze gaat maken van wie die verantwoordelijkheid moet opnemen, dat is aan de partners om daarover te beslissen.

Waar zeg ik dat dit een verplichting inhoudt?
Ik zeg enkel dit: de overheid moet de denkoefening durven maken om subsidies voor kinderopvang af te wegen tegen het thuis opvoeden van kinderen tot de schoolwaardig zijn. Lijkt me logisch dat dat vanaf de start de moeder zal zijn wegens bevalling, borstvoeding etc... maar niets houdt de moeder tegen om bv na 6 maanden te gaan werken en de partner die dan overneemt. Niets houdt beide partners ook tegen om te gaan werken en hun kind alsnog in een privé-initiatief te droppen. Maar dat is dan op eigen kost, zonder subsidies van de overheid of belastingaftrek in je jaarlijkse aangifte.
Dat zijn denkoefeningen die de overheid écht eens moeten durven doen. In't belang van het kind, in't belang van de ouders, in't belang van de maatschappij en in't belang van hun eigen financiën.

 

[iamhollywood]

Dus daarom gaan we enkel de vrouwen de kans geven om een jaar de zorg op te laten nemen voor hun kind en elke vrouw moet daar maar mee akkoord gaan?

Vanuit biologisch oogpunt is dat zeker te begrijpen maar imo is er meer dan biologie alleen. Zo hebben vrouwen en mannen in de huidige maatschappij ook gelijke rechten en zie ik het toch ook wenselijk dat men vrouwen ook de kans geeft om die zorg af te schuiven op hun partner wanneer zij dit wenselijk achten. Mannen en vrouwen hebben hier toch beiden een verantwoordelijkheid en ik acht het niet echt wenselijk dat men vanuit de overheid de keuze gaat maken van wie die verantwoordelijkheid moet opnemen, dat is aan de partners om daarover te beslissen.

Je kan de vraag opentrekken maar wel een zeker minimum herstelrust voor de vrouw inbouwen. Ik mag hopen dat iedere liefhebbende partner zijn vrouw wel het nodig respect en herstel gunt van de zwangerschap en de bevalling. Je kan er gewoonweg niet omheen dat de vrouw de grootste last gedragen heeft, op dat vlak zijn mannen en vrouwen niet gelijk.
En dan moet je de werkgever nog overtuigen dat hij bovenop het vaderschapsverlof van de man afkolftijd voor de vrouw toestaat op de werkvloer.

 

[nestorius]

Mja, een bepaalde vorm van ongelijkheid is er nu eenmaal vanuit het biologisch oogpunt. Uiteindelijk kan je als vrouw nu ook wel al meer thuisblijven dan als man, na het krijgen van een kind. Maar moest men zo'n systeem invoeren lijkt het me ook best wel ok dat dit verdeeld kan worden over de partners.

Die biologische ongelijkheid is iets waar we inderdaad niet vanuit kunnen maar daarom hoeven we de regelgeving nog niet zo te maken dat vrouwen de facto geen andere keus hebben. De politiek zit om de zoveel tijd wel eens te palaveren over het belabberde aantal vrouwen in topfuncties. Wel geef de vrouwen dan ook gelijke kansen om hun leven en carrière na te streven zoals zij dat willen. Net zoals je de mannen ook de kans moet geven om een biologische band op te bouwen met hun kind. Nog altijd vertrekt men veel te veel vanuit de stereotiepen en de opdeling man-vrouw als het gaat over zulke zaken. Zo kan het gerust zijn dat een vrouw zich na het krijgen van een kind direct terug op haar carrière wil storten terwijl de man zich bezig houdt met de zorgen voor dat kind. Imo moet ieder gezin daar gewoon een vrije keuze toe krijgen.
Dat men dan gewoon in zulke zaken het verlof bepaalt voor een gezin en dan kan dat gezin zelf wel beslissen hoe men dat onderling verdeelt.

Waar zeg ik dat dit een verplichting inhoudt?
Ik zeg enkel dit: de overheid moet de denkoefening durven maken om subsidies voor kinderopvang af te wegen tegen het thuis opvoeden van kinderen tot de schoolwaardig zijn. Lijkt me logisch dat dat vanaf de start de moeder zal zijn wegens bevalling, borstvoeding etc... maar niets houdt de moeder tegen om bv na 6 maanden te gaan werken en de partner die dan overneemt. Niets houdt beide partners ook tegen om te gaan werken en hun kind alsnog in een privé-initiatief te droppen. Maar dat is dan op eigen kost, zonder subsidies van de overheid of belastingaftrek in je jaarlijkse aangifte.
Dat zijn denkoefeningen die de overheid écht eens moeten durven doen. In't belang van het kind, in't belang van de ouders, in't belang van de maatschappij en in't belang van hun eigen financiën.

Waarom denk je dat ik vraag waarom we enkel die denkoefening zouden moeten maken voor de moeders? Je kon evengoed dan direct dit antwoord gegeven hebben waar ik gewoon mee akkoord ga.

Je kan de vraag opentrekken maar wel een zeker minimum herstelrust voor de vrouw inbouwen. Ik mag hopen dat iedere liefhebbende partner zijn vrouw wel het nodig respect en herstel gunt van de zwangerschap en de bevalling. Je kan er gewoonweg niet omheen dat de vrouw de grootste last gedragen heeft, op dat vlak zijn mannen en vrouwen niet gelijk.
En dan moet je de werkgever nog overtuigen dat hij bovenop het vaderschapsverlof van de man afkolftijd voor de vrouw toestaat op de werkvloer.

Die herstelrust is er vanuit medisch oogpunt en daar zou de overheid de facto niets mogen over te zeggen hebben. Vrouwen dragen bij een zwangerschap inderdaad de zwaarste last en daar ga je mij niet over horen discussiëren maar vrouwen hebben ook het recht om hun leven in te richten zoals zij dat willen ipv altijd maar terug in dat "oude" keurslijf gedwongen te worden dat zij de zorg voor de kinderen moeten opnemen. Ik vind het stuitend dat we in de huidige maatschappij van zodra het gaat over zulke zaken direct onze ogen richten op de vrouw wat inderdaad een teken is dat de rechten en plichten van vrouwen en mannen nog altijd niet gelijk zijn en dat verschil wordt gewoon in stand gehouden door dat rollenpatroon.

 

[Anoukie]

Hier hetzelfde hoor, ook 3 weken in de zomer en een week tijdens het kerst- en paasverlof.
Wij betalen hier € 600/maand (4 dagen per week), wat echt belachelijk duur is. Maarja geen inkomensgerelateerde creche, en hier in Gent kan je niet echt kiezen, het was dit of niets.

Onze crèche was de 1e 18 maanden dat mijn dochter ging ook niet-inkomensgerelateerd.
Wij betaalden toen €24,5/dag + €1,5/dag voor de pampers.
Als je dan bedenkt dat je kind voor amper €26 bijna 10u wordt opgevangen is dat eigenlijk belachelijk weinig geld.

Edit: en we kregen per dag dan nog eens een toeslag van €3,xx. Spotgoedkoop eigenlijk.