Cyberpunk - documentaire & filmtips

[vishnusixclix]

Lang voor het spel Cyberpunk 2077 er was, bestond het al decennia als genre. Het zit vervat in alle takken van de popcultuur: literatuur, beeld, tabletopgames en computergames. Eigenlijk ben ik er ook al gans mijn leven fan van, terwijl ik er pas recent ben achtergekomen dat het allemaal onderdeel was van deze subcultuur.

Indigo Gaming op youtube heeft een reeks prachtige documentaires gemaakt die alles cyberpunk sinds OOIT heerlijk aan elkaar praat. Ik vind die documentaire ZO geniaal dat ik hem met jullie wil delen in een reeks. Regelmatig herontdekte ik oude, bijna vergeten films en soms ook nieuwe onbekende prenten. Niet altijd wist ik dat die bij dit genre hoorde. Ook is het interessant om te bekijken hoe die film de thema's uit het genre gebruikt om het verhaal neer te zetten. Uiteraard hoop ik dat het aanstekelijk werkt en dat jullie ook mee verdiept geraken in deze cult/klassiekers.

Wat is Cyberpunk. Het genre weerspiegelt maatschappelijke thema's zoals criminaliteit, corruptie, en technologische vooruitgang die zowel indrukwekkend als destructief kan zijn. "High tech, low life" is de kern in de meeste verhalen. Het is een toekomstbeeld met geavanceerde technologie en een samenleving vol ongelijkheid en verval.

Typische thema's in cyberpunk. De macht van megacorporaties. Dat zijn bedrijven zoals de multinationals die wij kennen, maar dan met meer invloed en macht over naties en samenlevingen dan zelfs onze huidige regeringen en dictaturen. Uiteraard zie je dan ook de enorm uitvergrootte kloof tussen arm en rijk. Waar de gewone sukkelaar door het slop zich naar een low-income job zwoegt. Verder handelt een verhaallijn ook over de ethische en existentiële vragen rond cyborgs en cybernetische augmentatie. Wat is het nu om 'mens' te zijn?

Eind jaren 80 was Cyberpunk echt een groot ding geworden. Dermate zelfs dat schrijvers, creatives en ontwikkelaars zijn gaan samenzitten om te bepalen wat ze nu precies waren. Uiteindelijk heeft men Cyberpunk losgekoppeld van de mainstream fictie als van science-fiction.

Komende week ga ik in dit topic de aangehaalde films posten. Ruwweg zijn ze allemaal uit de jaren '80 en vormden ze mee de blauwdruk voor wat men ruim een decennium ging gebruiken in de grote hollywoord producties. Uiteraard gaat de eerste ook ineens de meest invloedrijke zijn, namelijk het Blade Runner uit 1982. Het publiek heet de parel lang links laten liggen maar sindsdien is dde muziek, de sfeer, de 'art' de basis gevormd voor de cyberspace esthetiek.

Volgende films: Robocop, Tron, The Running man, Akira, The Terminator

 

[DaFreak]

Blade Runner en Gibson's Neuromancer zijn zonder twijfel de visuele en conceptuele grondleggers van het genre maar het is heel leuk om te zien hoe het genre meegaat met zijn tijd en bijvoorbeeld de evolutie ervan te zien in Cyberpunk 2077.

Aangezien de realiteit de dystopie van eerdere werken hoe langer hoe meer begint te benaderen zijn nieuwere offshoots vaak nog grimmiger geworden. Ik denk bijvoorbeeld aan Deus Ex waar bedrijven je afhankelijk maken van levensnoodzakelijke organen en ledematen en zelfs een soort drug based subscriptie afdwingen die je maandelijks moet innemen/afbetalen omdat je lichaam anders de corpoware afstoot. We zien nu ook dat sommige bedrijven een arm en been vragen qua prijs voor sommige levensnoodzakelijke drugs die vaak volledig los staat van hun feitelijke development cost maar zo hoog geprijsd zijn omdat ze weten dat mensen bereid zijn grof geld te betalen voor het behoud van hun leven. Sommige bedrijven zijn ook meer en meer aan het experimenteren met subscriptiemodellen in hardware. Denk bijvoorbeeld aan HP die niet enkel je inktpatronen controleert op eigenheid zodat je enkel hun dure variant kan gebruiken maar die je zelfs tijdens install in een pay by the page racket willen tricken. Of automerken die een maandelijke betaling afdwingen voor het gebruik van zetelverwarming. Zij verkopen dit zonder schroom als een goeie deal want vroeger moest je immers de optie nemen of laten terwijl je nu enkel (een uiteindelijk veel hoger bedrag) moet betalen voor de maanden dat je effectief zetelverwarming nodig hebt. Such a good deal it's basically a steal! ;p diezelfde automerken brengen trouwens zonder jouw weten je rijstijl in detail in kaart en verkopen deze informatie door aan verzekeraars.

Nog een ander aspect waarin cyberpunk er veel te dicht begint op te zitten, de corporatocracy is getting ever more real. De grootste bedrijven zijn allemaal tech giants en zitten nu over 3 trillion valuations. Hun indiviuele market cap is hoger dan het GDP van 96% van de naties op onze planeet. En dat is stilaan voelbaar in global policy. Of het nu gaat over hun lobby werk om regels te buigen in hun voordeel of hun rechstreekse invloed op onze maatschappij waarin bijvoorbeeld het youtube algoritme elke dag bepaald wat de helft van de planeet te zien krijgt. Hun invloed op het global narrative alsook hun hand in de fast news cycle, gadget addiction en toegenomen polarisatie, misinformatie, ... Het is geen force of nature maar een force of technology. Met de opkomst van AI en bijvoorbeeld homework cheating gaat hun macht enkel toenemen. Het kan natuurlijk ook rechtstreekser, denk bijvoorbeeld aan Musk die tentakels heeft in tonnen sectoren en niet vies is van leugens en misinformatie te gebruiken als tool om zijn eigen belangen te verstevigen. Hij gaat op de koffie met Xi Jinping en wordt onthaald als staatsleider. Hij beslist op eigen houtje waar oekraine starlink mag gebruiken en waar niet en beslist zo mee over hun frontlijn. Musk, Bezos, Zuckerberg, Gates, Altman , ... Namen met sterallures, meer geld dan goed is en macht waar zelfs koningen in het verleden enkel van konden dromen.

Cyberpunk als genre ziet nog veel meer op ons afkomen. Augmented reality glasses met gaze tracking zijn fantastisch omdat ze contextueel kunnen reageren op eender wat omdat ze weten naar wat je momenteel kijkt. Deze data is echter een toekomstige goudmijn omdat de data in kaart kan bregen exact wat jouw aandacht het gemakkelijkste trekt. Personal advertising about to become a lot more personal. Nog iets verder van ons af; brain computer interfaces. Je kan een visueel droomdagboek bijhouden en tech aansturen met de power of mind. Je inner thoughts laten uitlezen en al dan niet te grabbel gooien voor een goedkopere prijs met een snelle klik op accept. What could go wrong? Helemaal beangstigend is niet het uitlezen maar inlezen. I know kung fu is allemaal goed en wel maar als daar een malware packet in verstopt zit... of subtieler; Inception made real waarin bedrijven kunnen betalen voor een positieve impressie of zelfs verslaving aan hun product door het neurologisch te laten encoden in je brein? thisisfine.jpg ;p

"Everything is becoming science fiction. From the margins of an almost invisible literature has sprung the intact reality of the 20th century." -J. G. Ballard

Geinig om te zien hoe de horzion ervan op vrij korte tijd verschoven is van far out naar near future. Jep het moge duidelijk zijn, ben ook fan van het genre. Als het goed is doe ik mee en wil ik ook wel wat personal favorites in the spotlight zetten. Ghost in the Shell, Brazil of toch maar Hackers en Johnny Mnemonic? of misschien zelfs offshoots richting het momenteel nog wat zeldzame biofunk subgenre zoals eXistenZ? Dat het genre zo ontploft is en er nu zoveel goede werken in te vinden zijn komt natuurlijk deels door het praktisch gedwongen mainstreamen ervan. Sinds begin 2000 en de opkomst van het internet is onze wereld in sneltempo het genre aan het bijbenen dus vandaag is het in feite moeilijk geworden om realistische near future sci-fi te maken zonder cyberpunk elementen. Vandaag de dag zijn utopias out of style omdat ze minder realistisch ogen.

"Did you know that the first Matrix was designed to be a perfect human world? Where none suffered, where everyone would be happy. It was a disaster. No one would accept the program. Entire crops were lost. Some believed we lacked the programming language to describe your perfect world. But I believe that, as a species, human beings define their reality through suffering and misery. The perfect world was a dream that your primitive cerebrum kept trying to wake up from."

High tech, low life.

 

[vishnusixclix]

Vandaag:

Los Angeles, november 19, 2019

Intro

Gebaseerd op een kortverhaal van PK Dick werd deze film de moeder van alle visualisatie rond cyberpunk. Het meest luide en opvallende karakter uit de hele film is de setting en de muziek. De film noir kledij en interieurdecoraties contrasteren enorm met de stad die lijkt de kolkende binnenkant van een fabriek. Geleend talloze voorgaande werken is de mega-stad en de samensmelting van oosterse en westerse steden. Alles is gehuld in een eeuwige nacht, felle neonverlichting en gietende regen. De styling van alle sets komt van de hand van Syd Mead. Een stijl die aanvoelt alsof het compleet doorleefd, en bijgevolg realistisch, aanvoelt.

Thema's uit de film die uit de vroege cyberpunk literatuur uit oa PKD. Hebben machines hoop, verlangens en angsten? Waarin verschillen mens en machine? Kunnen machines menselijk worden? Of is zelfbewustzijn een glitch in de programmatuur dat moet uitgeroeid worden.

Dit wordt uitgewerkt in het tragische karakter van Rachel. En in Deckard, die zijn eigenlijk menselijkheid in twijfel trekt. Ook de leider van de androïden, Roy Batty, stelt zich die vragen en vecht zich doorheen alle lagen van de stad om aan zijn antwoorden te komen in zijn zoektocht naar een eigen, zelfstandig leven.

De film was een enorme flop in de box offices, maar de stijl, muziek en het ijzige realisme maakte Blade Runner (en de uitvinding van de director's cut) een enorme cultklassieker waar decennia later nog steeds naar wordt opgekeken.

Ik heb de film ooit gezien nadat ik het spel Blade Runner (1997) in handen heb gekregen. Met mijn 15 jaar was ik niet rijp om diep na te denken over de thema's leven, vrijheid en dood, maar de stijl heeft me altijd wel gegrepen. Met tussenpozen van enkele jaren heb ik deze film talloze rewatches gegund. Waarbij de Director's cut mijn favoriet blijft.

Waar kijken?
In België jammer genoeg enkel tegen betaling op
Prime (€3,99)
Apple TV (€3,99)
Youtube (€2,99)

Volgende keer: Westworld uit 1973

 

[FlyingHorseman]

Ik ben zeker ook te vinden voor cyberpunk. CP2077 dit jaar uitgespeeld en genoten van de setting, de meeste films in het genre gezien en ook een hoop boeken van William Gibson gelezen.

Er zijn dagen dat ik BR2049 als film hoger inschat dan de eerste film. Die heeft natuurlijk terecht een iconische status.

Nog een persoonlijke favoriet in het genre: Strange Days. Maakte vlak na het bekijken niet veel indruk maar ben ik erna meer beginnen te waarderen.
Ik heb ook een zwak voor Johnny Mnemonic. Dat is eigenlijk niet zo'n goede film maar weet wel heel veel dingen van het bronmateriaal te nailen. Alleen wisten de makers van alle geslaagde blokjes geen goed geheel te maken.

Minority Report van Spielberg heeft ook wat cyberpunk trekjes vind ik. Idem voor Total Recall. Demolition Man misschien ook? Dredd is ook nog niet vermeld. Qua series denk ik aan Altered Carbon maar dat vond ik een beetje teleurstellend na een intrigerend begin, het tweede seizoen heb ik niet meer bekeken.

 

[vishnusixclix]

Een aantal van je genoemde films komen in de docu aan bod, deze en latere afleveringen. Ik bekijk nu eerst films uit de jaren 70 en 80

 

[StevenFM]

Ik ben zeker ook te vinden voor cyberpunk. CP2077 dit jaar uitgespeeld en genoten van de setting, de meeste films in het genre gezien en ook een hoop boeken van William Gibson gelezen.

Er zijn dagen dat ik BR2049 als film hoger inschat dan de eerste film. Die heeft natuurlijk terecht een iconische status.

Nog een persoonlijke favoriet in het genre: Strange Days. Maakte vlak na het bekijken niet veel indruk maar ben ik erna meer beginnen te waarderen.
Ik heb ook een zwak voor Johnny Mnemonic. Dat is eigenlijk niet zo'n goede film maar weet wel heel veel dingen van het bronmateriaal te nailen. Alleen wisten de makers van alle geslaagde blokjes geen goed geheel te maken.

Minority Report van Spielberg heeft ook wat cyberpunk trekjes vind ik. Idem voor Total Recall. Demolition Man misschien ook? Dredd is ook nog niet vermeld. Qua series denk ik aan Altered Carbon maar dat vond ik een beetje teleurstellend na een intrigerend begin, het tweede seizoen heb ik niet meer bekeken.

Strange Days vind ik ook geweldig. Heel die film ademt een donkere sfeer en continue spanning uit.

Dark City verdient ook een vermelding. Visueel een enorm sterke film waar je nooit echt op je gemak bent.

 

[vishnusixclix]

Dark City is voor een volgende keer, komt zeker aan bod! Het was waarom The Matrix mij initieel aansprak, zelfde thema's!

 

[PBR Streetgang]

Nog een persoonlijke favoriet in het genre: Strange Days. Maakte vlak na het bekijken niet veel indruk maar ben ik erna meer beginnen te waarderen.

Sloeg in als een bom bij mij. All time favoriet.

Ik heb ook een zwak voor Johnny Mnemonic. Dat is eigenlijk niet zo'n goede film maar weet wel heel veel dingen van het bronmateriaal te nailen. Alleen wisten de makers van alle geslaagde blokjes geen goed geheel te maken.

Hell yeah, verre van perfecte film maar als kind vond ik die echt de max en zelfs bij het herbekijken ook genoten. Sluit aan bij films als TRON en Hackers voor interessante doch goofy representaties van cyberspace. Scenario was ook van William Gibson iirc

 

[nokeyboard]

Paar weken geleden de 4K BluRay van Blade Runner gezienPrachtige film en prachtig overgezet naar 4K.
Ik had de 4K versie vorig jaar al eens op AppleTV gezien maar dat (streaming) komt in de verste verte niet in de buurt van de 4K BR versie.
Binnekort Blade Runner 2049 eens kopen.

 

[DaFreak]

Er zijn dagen dat ik BR2049 als film hoger inschat dan de eerste film. Die heeft natuurlijk terecht een iconische status.

Word.

Komt in aanmerking voor één van de mooiste en krachtigste scenes in cinema imo. Made me feel all the things. En toch ... zelfs met die blik achter de schermen die de illusie deels doorbreekt...

Als dit dan uiteindelijk zich voltrekt, maakt het de emotie er niet minder op en dat is waarschijnlijk het punt omdat het naadloos aansluit en overloopt in de vragen rond Joe's eigen identiteit. Op welk punt wordt iets synthetisch echt en is het dan nog synthetisch? Net zoals we uiteindelijk te weten komen dat Joe niet "echt" is, net zoals we leren dat Joi's liefde niet "echt" is, is hun zoektocht naar eigenheid en de uiting van liefde finaal niet minder echt omdat ze gemaakt of voorgeprogrammeerd is. In vele opzichten misschien zelfs echter dan het biologisch gedreven imperatief dat die zaken banaliseert, overtuigt van de meerwaarde van hun zijn en gevoelens omdat ze in de illusie leven dat vlees en bloed automatisch hoogwaardiger is dan het digitale of cybernetische.

Voor mij is dat de kern van de film en waarom die zo goed werkt, mijn review van weleer;

Spoiler: Blade Runner 2049 review - The joy of special K

Het is en blijft moeilijk om de gedachten van een ander te grokken, of die nu toebehoren aan een geboren mens of een gemaakte replicant. Toch denk ik dat we in K's geval kunnen zeggen dat bij aanvang van 2049 zijn wereld vooral draait om zijn nogal geestige vriendin Joi. Je hebt de wereld buiten zijn appartement, een grauwe nachtmerrie waarin hij als skinjob weinig tot niets waard is en een wereld van tederheid die maar eerst "materialiseert" wanneer hij de deur tot die buitenwereld achter zich dicht trekt. K probeert via Joi op een nogal bitterzoete manier aan zijn dagdagelijkse realiteit te ontsnappen en iets betekenisvol te creëren maar in zekere zin is dat nest van geborgenheid dat hij voor zichzelf heeft gekocht één van make believe. Of toch niet? How do you define real? Hoe maak je uit of iets betekenisvol is of niet? Is dat niet puur het recht van degene die het als betekenisvol ervaart of kan een waanbeeld dat per definitie onmogelijk zijn?

Meer dan eens moest ik bij hun relatie denken aan de film Her, niet in het minst door die sekscene, maar toch spelen hier nog heel wat andere zaken mee. Waar Samantha redelijk duidelijk sentient was, is dat in het geval van Joi veeleer een vraagteken. Zoals aangegeven door de sex werker Mariette lijkt haar programmatie niet zo diep te lopen. Loopt ze haar routines af en doet ze waar ze als product voor gemaakt is? Ja. Maar zijn we in zeker zin niet allemaal een product van onze omgeving, verzand in routines en gelimiteerd in onze vrijheid?

Van K of zelfs een normaal geboren mens kan je evengoed zeggen dat diens reacties op bepaalde stimuli voorgeprogrammeerd zijn. Als we iets grappig vinden krullen we allemaal onze mondhoeken. Dat is deels cultuur, deels biologie, het is sterker dan onszelf en vaak niet te onderdrukken. Het feit dat we daar zelf geen controle over hebben en onbewust aan zulke regels gehoorzamen neemt niets weg van de ervaring. Sterker, je zou zelfs kunnen argumenteren dat indien we wel de controle zouden krijgen over wat we al dan niet grappig vinden en hoe daarop te reageren dat dit de ervaring wel zou ondermijnen. Spontaneïteit zou verloren gaan en zaken als humor en liefde hebben de neiging tot niets verdwijnen als je ze al te rationeel benadert. Het zijn fata morganas met meetbare effecten en invloeden die verdwijnen eens je ze wilt vastgrijpen.

Het schrijnendste moment vond ik toen een Joi tijdens de reclame over zichzelf herhaalde wat ze eerder privé tegen K had gezegd. "What a day". Liefde, en in het uitvergrote ervan je wil en zelfbeschikking, zijn fantastisch zolang je de touwtjes niet kan zien. Onze biologie is zo opgetrokken dat we het gevoel hebben heer en meester te zijn over ons denken en doen. Het feit dat ook wij gebonden zijn aan het deterministische principe van actie reactie is iets dat we maar al te graag onder de mat vegen. Is het stemmetje in ons hoofd in control of niet meer dan een laagje vernis dat na de feiten gefabriceerd wordt om onze eigen denkprocessen goed te praten en te verantwoorden naar de buitenwereld.... Sometimes you gotta blind yourself to see clearly. We weten allemaal dat liefde een fysisch verschijnsel is geproduceerd door een chemische cocktail die losgelaten wordt op ons netwerk van neuronen. Toch kunnen we maar moeilijk accepteren dat fysica en chemie verantwoordelijk zijn voor de liefde de we voelen voor een ander. Het morrelt immers aan de illusie van liefde als een bovennatuurlijke bijna magische kracht en verandert het in een proces zoals een ander. Alhoewel het proces achter Joi's liefde misschien minder complex is en dus makkelijker te doorgronden maakt dat voor Joi weinig uit omdat haar lagere threshold voor sentience de illusie van ware liefde in stand houdt. Voor K ligt dat echter al moeilijker omdat hij bij momenten wel flarden te zien krijgt van wat er achter de schermen gaande is. She's only a real girl as long as he can't see the puppeteer behind at work.

Toch hebben K en Joi een gedeeld verleden dat het heden kleurt. De hoedanigheid waarin hun reacties en plezier al dan niet voorgeprogrammeerd zijn maakt dan misschien niet zoveel uit? Haar respons wanneer ze een zekere vrijheid krijgt en de regen op haar huid voelt lijkt oprecht. Net als de zelfopoffering van haar eigen veiligheid als ze volledig mobiel gaat. Ze is van haar eigen liefde voor K overtuigd. Is de liefde van iemand met bijvoorbeeld down syndroom minder waard omdat er achter die gelukzalige ogen minder complexe gedachten schuil gaan of is die juist meer waard omdat hun liefde absoluut en onconditioneel is?

We zeggen vandaag dat je liefde niet kan kopen maar in de wereld van Blade Runner zou ik dat niet meer met zekerheid durven zeggen. Het jammere aan het ontrafelen van de subroutines achter liefde is dat ze gecommercialiseerd en gemassaproduceerd wordt. Jois the world over are telling joes what they want to hear. Does that cheapen the deal? Ik weet het niet. Is er vandaag zoveel verschil in de liefde tussen An en Jan en Leen en Frank? Ik weet het niet. In conclusie; was hun liefde echt? Was it Real? Zoals Deckard zei over zijn hond; I don't know, ask him. Ik denk niet dat wij als buitenstaanders daar een oordeel over kunnen vellen. It was real to Joi, zij zette haar leven op het spel voor haar liefde. En voor K? Voor hem was het misschien niet zo zwart wit maar ik denk dat hij uiteindelijk, zelfs na zijn confrontatie met dat gigantisch hologram, haar wel degelijk een "ziel" zou toekennen. Hoe rudimentair die ook was. Artificieel of niet, ze hadden iets aan elkaar.

Is iets artificieels per definitie trouwens minder waard dan the real deal? Als iets artificeels de perfectie benadert en zelfs overstijgt wat dan? Een artificiele diamant is veel minder waard dan een echte, maar waarom? We kunnen nu diamanten maken met veel minder defecten dan natuurlijke en toch kennen we die een lagere prijs toe. Ik denk dat ook hier het weer iets te maken heeft met de te zichtbare touwtjes die wegnemen van de magie. Een synthethische diamant is niet meer dan hydraulisch samengeperste koolstof terwijl een natuurlijke diamant's verleden door de tijd die over zijn creatie heen ging mysterieus gemaakt wordt.

Veel vragen, geen antwoorden. Just the way I like it.

Ok, meestal vind ik 2049 echt gewoon beter dan het origineel.
Wat niet wegneemt dat de originele een absolute mijlpaal was. Blade Runner walked so many other could run and BR 2049 could fly. ;p

Bijna cliché nu maar voor goeie redenen. It's just that good. Still gets me every time.

 

[vishnusixclix]

Niet vergeten dat in 1982 die stijl niet bestond hé. BR is een absoluut icoon van stijl, setting en styling.

 

[vishnusixclix]

Vandaag: Westworld (1972)

Van schrijver én regisseur Michael Crichton kreeg het publiek in 1972 een film die op het eerste zicht vrolijk, opgewekt en kleurrijk lijkt, maar zich gaandeweg ontpopt in een dreigende en donkere sfeer. Klinkt het je bekend in de oren? Nét als die andere film van Crichton uit 1994 (maar toen in regie door Spielberg)

De film speelt zich af in een futuristisch pretpark waar bezoekers kunnen deelnemen aan levensechte avonturen in verschillende themagebieden. In deze gebieden worden de gasten omringd door levensechte robots, die speciaal zijn ontworpen om elke wens van de bezoekers te vervullen en hen een realistische ervaring te bieden. Alle robots zijn voorzien van veiligheidsmaatregelen. Alles lijkt perfect, totdat een glitch in de robotsystemen ervoor zorgt dat de machines zich tegen de gasten keren, en de simulaties worden herleid tot slachthuizen.

De film bevat de eerste computerbeelden in hollywood wanneer we de wereld zien vanuit het standpunt van de antagonist revolverheld. Zowel dit feitje als het archetype slechterik-robot is later met succes overgenomen door James Cameron in zijn film 'The Terminator'.

De film behandelt thema's zoals de gevaren van technologie, het verlies van menselijke controle over machines en de ethiek van kunstmatige intelligentie. Naarmate de robots steeds autonomer worden, vervagen de grenzen tussen mens en machine, wat leidt tot een dodelijke confrontatie. Westworld werd geprezen om zijn originele concept en spanning, en heeft een blijvende invloed gehad op de sciencefiction en popcultuur. De film inspireerde later een succesvolle televisieserie met dezelfde naam in 2016 (en een minder succesvolle versie in de '80's), die deze thema's verder uitdiept en moderniseert.

Omwille van het feit dat deze film inspiratie geweest is voor zoveel andere succesvolle films is hij zeker het bekijken waard. Al moet je wel in gedachten houden dat films uit de seventies een ander tempo aanhielden dat hetgeen we nu gewend zijn. Zeker een aanrader.

 

[vishnusixclix]

Vandaag: TRON (1982)

​

Tron verbaasde de wereld met lange, uitgebreide scènes met enkele van de vroegste computergraphics ooit gezien in film. Het verhaal volgt Kevin Flynn, een getalenteerde softwareontwikkelaar, hacker die ontdekt dat zijn werk is gestolen door zijn voormalige baas, de directeur van ENCOM. In een poging om bewijs te verzamelen, breekt Flynn in bij ENCOM en wordt hij onverwachts in de mainframe van de computer getransporteerd door het Master Control Program (MCP), een kwaadaardige AI die het netwerk beheert. In deze virtuele wereld worden computerprogramma's en -processen worden weergegeven door mensen, torens, tanks.

Als een familiefilm van Disney was TRON een onwaarschijnlijke invloed het cyberpunkgenre. Maar toch vooral door de levendige weergave van Cyberspace, de term uit het boek Neuromander door William Gibson (wat bijna de canon is voor cyberpunk). Gibson was toen nog aan het schrijven aan zijn boek, hij gaf grif toe dat de digitale stijl van TRON dé beeldende inspiratiebron was voor hem. De stijl is mee vorm gegeven door Syd Mead, diezelfde man die heeft zo invloedrijk geweest is voor de sfeer in Blade Runner. Die film kwam overigens net twee weken eerder in de filmzalen uit.

Net als Blade Runner was ook TRON een grote flop in de filmzalen. Beiden brachten ze een magere 33 miljoen dollar op, ondanks hun grote VFX budgetten.

Deze film heb ik vaak gezien als kleine pagadder en als jongvolwassene. Tegenwoordig kan hij me minder bekoren. Sowieso heeft de ganse stijl, visueel als auditief een bijzonder diepe indruk op me nagelaten. Zoveel zelfs dat ik de film met mijn ogen dicht helemaal opnieuw voor me kan afspelen, inclusief de typische geluidseffectjes. Daarom vind ik ook de opvolger TRON: Legacy (2010) zo'n fantastisch goede opvolger. Omdat zowel de beelden als de ongelooflijke soundtrack exact doen wat ik wilde van een TRON film: een onvergetelijke audiovisuele ervaring bezorgen.

Te bekijken op Disney+

Volgende keer: Wargames (1983)

 

[DaFreak]

Yeah, Westworld & Tron zijn prolly niet de eerste films waar je aan denkt bij "cyberpunk" maar bevatten idd wel al een hoop proto elementen. Beiden idd veel gezapiger tempo dan we vandaag gewend zijn maar sowieso de moeite waard.

Best benieuwd naar die nieuwe Tron die er zit aan te komen (en toch niet alleen voor de soundtrack) want alles wat ik er van lees klinkt best goed.

The First Tron: Ares Footage Is So Good That It Made Me Forget I Don't Like Tron That Much - SlashFilm

Tron: Ares looks like a horror movie rather than a sci-fi adventure, and that is more than enough to have our attention.

www.slashfilm.com

Director Joachim Rønning seems to be going for a horror movie vibe with "Ares," drenching the screen with eerie reds and blacks while leaning on imagery that would read as gothic horror if it wasn't so clearly science fiction. The tone on display in the footage had the feel of an alien invasion film rather than a poppy sci-fi adventure, and the visuals of the Tron grid leaking into the human world were presented as domineering and overwhelming rather than awe-inspiring.

Horror of toch op z'n minst een meer duistere grimmige sfeer zou ook meer in lijn liggen met het meer klassieke elektronisch industriele geluid van NIN. Could turn out insanely awesome.

Volgende keer: Wargames (1983)

Haha. Yes please!

 

[ikbenben]

Op imdb kan je "cyberpunk" selecteren als zoekfilter.
Dit is het resultaat :

Cyberpunk - IMDb

The cyberpunk subgenre features high-tech, dystopian futures, advanced technology, and the intersection of human life with powerful corporations and cybernetics. Cyberpunk stories often take place in gritty urban landscapes where advanced technology contrasts with societal decay, and...

www.imdb.com

 

[vishnusixclix]

Niet slecht, maar ik hoop samen met jullie toch nog een paar verborgen pareltjes te ontdekken.

 

[ikbenben]

Niet slecht, maar ik hoop samen met jullie toch nog een paar verborgen pareltjes te ontdekken.

Deze heb ik nog klaarstaan om te bekijken :

Strange Days (1995) ⭐ 7.2 | Crime, Drama, Sci-Fi

2h 25m | 16

www.imdb.com

 

[DaFreak]

https://www.imdb.com/title/tt1405412/ik hoop samen met jullie toch nog een paar verborgen pareltjes te ontdekken.

Jouw beetje kennende van op het forum hier vrees ik ervoor. Alle echt goeie dingen ga je sowieso al kennen en gezien hebben.

Net eens door mijn sci-fi geschiedenis liggen bladeren op IMDB en kan hier wel een lijstje zetten maar praktisch geen enkele van deze films kan ik echt goed noemen of met een gerust geweten aanraden. Ik vond ze zelf allemaal nog wel de moeite om te zien maar gek zijn op het genre is voor deze echt wel een verreiste. Als je door de fouten van al deze zooi kan kijken heb je er misschien nog wel iets aan. Maar zelfs uit deze lijst heb je waarschijnlijk ook al een heel aantal gezien.

Runaway (1984) - 5.9/10

Death Machine (1994) - 5.6/10

Kill Command (2016) - 5.7/10

√964 Pinocchio (1991) - 5.6/10

One Point O (2004) - 5.9/10

Nirvana (1997) - 6.1/10

Sleep Dealer (2008) - 6.0/10

Until the End of the World (1991) - 6.8/10 (vrij bekend in artsy kringen wegens de regisseur; Wim Wenders)

Chrysalis (2007) - 5.4/10

Gunhed (1989) - 5.3/10

Hardwired (2009) - 4.7/10

Circuitry Man (1990) - 4.6/10

Ok, deze is vrij bekend omdat die bij momenten behoorlijk so bad it's good gaat. ;p
The Lawnmower Man (1992) - 5.4/10

Nog een bekende, vooral omdat het Natalie Wood's laatste film is en ze in mysterieuze omstandigheden stierf tijdens productie met aanwezigheid van verschillende cast en crew leden.
Brainstorm (1983) - 6.4/10

Ook vrij bekend maar wordt in het cyberpunk lijstje vaak vergeten en ok tis kinda goofy maar toch behoorlijk underrated imo.
Highlander II: The Quickening (1991) - 4.2/10
Vooral visueel is deze op en top Cyberpunk

Ook een stuk bekender (en recenter) maar ook vaak vergeten in cyberpunk lijstjes;
Priest (2011) - 5.7/10

en ok, deze is een beetje out of leftfield but...

Draait natuurlijk veel meer rond het visuele alhoewel er thematisch ook wel serieus wat raakvlakken zijn met verschillende cyberpunk themas. Al dat fashion design had ook een serieuze invloed op Cyberpunk 2077.



Akira, Ghost in the Shell en Paprika zal iedereen wel kennen maar in anime heb je nog wel een aantal cyberpunk pareltjes. Zal één van de dagen daar ook eens een lijstje van samenstellen.

 

[vishnusixclix]

Daar zitten interessante dingen bij! En omg de 80's en 90's cheese bij sommige thumbnails

 

[Philharmoniker]

Vandaag: Westworld (1972)

Bekijk bijlage 32231Bekijk bijlage 32233​

Van schrijver én regisseur Michael Crichton kreeg het publiek in 1972 een film die op het eerste zicht vrolijk, opgewekt en kleurrijk lijkt, maar zich gaandeweg ontpopt in een dreigende en donkere sfeer. Klinkt het je bekend in de oren? Nét als die andere film van Crichton uit 1994 (maar toen in regie door Spielberg)

De film speelt zich af in een futuristisch pretpark waar bezoekers kunnen deelnemen aan levensechte avonturen in verschillende themagebieden. In deze gebieden worden de gasten omringd door levensechte robots, die speciaal zijn ontworpen om elke wens van de bezoekers te vervullen en hen een realistische ervaring te bieden. Alle robots zijn voorzien van veiligheidsmaatregelen. Alles lijkt perfect, totdat een glitch in de robotsystemen ervoor zorgt dat de machines zich tegen de gasten keren, en de simulaties worden herleid tot slachthuizen.

De film bevat de eerste computerbeelden in hollywood wanneer we de wereld zien vanuit het standpunt van de antagonist revolverheld. Zowel dit feitje als het archetype slechterik-robot is later met succes overgenomen door James Cameron in zijn film 'The Terminator'.

De film behandelt thema's zoals de gevaren van technologie, het verlies van menselijke controle over machines en de ethiek van kunstmatige intelligentie. Naarmate de robots steeds autonomer worden, vervagen de grenzen tussen mens en machine, wat leidt tot een dodelijke confrontatie. Westworld werd geprezen om zijn originele concept en spanning, en heeft een blijvende invloed gehad op de sciencefiction en popcultuur. De film inspireerde later een succesvolle televisieserie met dezelfde naam in 2016 (en een minder succesvolle versie in de '80's), die deze thema's verder uitdiept en moderniseert.

Omwille van het feit dat deze film inspiratie geweest is voor zoveel andere succesvolle films is hij zeker het bekijken waard. Al moet je wel in gedachten houden dat films uit de seventies een ander tempo aanhielden dat hetgeen we nu gewend zijn. Zeker een aanrader.

Straks deze eens opzoeken. Eens zien in hoeverre de serie in lijn ligt hiermee.