Adoptie als alternatief voor abortus. Buiten dat je zo ook minderjarigen, mensen met een dode foetus, en slachtoffers van misbruik dwingt om 9 maand een kind te dragen (met fysieke en mentale nadelen als gevolg), heeft er iemand eigenlijk eens bekeken wat de capaciteit van adoptie is?
Want ik hoor dan dat in België er een "tekort" is, ja dat is ook zo, abortus is hier legaal hé. Maar in de VS, zijn er daar weeskinderen die geen ouders vinden? En als dat nog niet zo is, is het aantal wachtende ouders in verhouding tot het aantal abortussen dat nu wordt uitgevoerd?
Want ik vermoed dat het helemaal geen alternatief is, en een hoop kinderen niet geplaatst gaan worden. Maakt natuurlijk niet uit voor wie principieel tegen abortus is, want eenmaal het leven er is is de missie geslaagd.
Opnieuw, emotionele argumenten die IMO geen plaats hebben in een rationeel debat waar men ingrijpende zaken gaat beslissen die zowel moeders als toekomstige kinderen impacteren.
Je bent hier volgens mij vooral een argument aan het cherry-picken dat je goed uitkomt omdat in jouw geest het makkelijk te weerleggen is.
Als ik dan zie hoe je in elke post laatdunkend doet over mensen die pro abortus zijn, mensen die abortus uitvoeren, mensen die het laten uitvoeren moet je misschien ook eerlijk zijn dat je persoonlijke afkeer je niet echt de meest rationeel argumenterende persoon maakt.
Dat vergelijk je dan met horror-beelden van een late-term abortus, iets dat vooral (enkel?) wordt toegepast wanneer de vrucht niet levensvatbaar is of zwaar hulpbehoevend gaat worden. Moesten die ingrepen werkelijk het probleem zijn, zou men gewoon voor een limiet van 12 weken kunnen kiezen in de VS, net zoals hier. Maar uiteindelijk gaat het over een principiële kwestie, waar een minderheid wil dicteren hoe anderen zich moeten gedragen.
Ik vind dat eerder de richting van propaganda uitgaan.
Want ik hoor dan dat in België er een "tekort" is, ja dat is ook zo, abortus is hier legaal hé. Maar in de VS, zijn er daar weeskinderen die geen ouders vinden? En als dat nog niet zo is, is het aantal wachtende ouders in verhouding tot het aantal abortussen dat nu wordt uitgevoerd?
Want ik vermoed dat het helemaal geen alternatief is, en een hoop kinderen niet geplaatst gaan worden. Maakt natuurlijk niet uit voor wie principieel tegen abortus is, want eenmaal het leven er is is de missie geslaagd.
Het klinkt voor mij allemaal toch heel emotioneel en pseudo-wetenschappelijk. Mensen die religieus zijn en in feite losstaan van de realiteit claimen X, de wetenschap die alles met feiten onderbouwt weet het niet zeker (nuja), laat ons dus die eersten maar volgen. De wetenschap weet ondertussen wanneer de hersenen of het zenuwstelsel worden gevormd hoor, ik denk dat je nogal weg bent van bepaalde types propaganda die dan wat vreemde definities van leven gebruiken waar de wetenschap niets mee kan, waarna "ze het niet weten!!".Ik weet heel goed dat de Belgische context anders is dan de VS, ik praat ook regelmatig over de verschillen in het pro-choice kamp (zie mijn eerdere posts). De discussie werd opgestart in het kader van Roe vs Wade, dus het is normaal dat ik verwijs naar VS praktijken. Daarover gesproken willen de linkse partijen hier wel deze horrorpraktijken gaan toelaten, dus op zich is dat ook voor onze discussie relevant.
Ik heb mezelf geïnformeerd hoe het er aan toegaat in abortuscentra. Ik vind dat niet goed en ja ik zou die graag gesloten zien.
Hier is gevraagd geweest wat mijn morele redenen zijn waarom ik tegen abortus ben, dit is de fundamentele reden (had ik al eens eerder gepost, maar buiten wat rollende ogen en wat gelach is men er weinig op ingegaan):
Het potentieel van het onontwikkelde leven; voor de niet religieuzen we weten niet met zekerheid wanneer zoiets een mens wordt. Christenen geloven dat dat bij de conceptie is, en de wetenschap heeft nooit sluitend kunnen bewijzen dat dit anders is of op welk moment iets werkelijk leeft. Voorzichtigheid is dus geboden in zaken die je niet weet, zeker als het over leven en dood gaat.
Een wet en elk systeem werkt nu eenmaal met gemiddelenden en duidelijke cut-offs. Een baby is een levend organisme met o.a. functionerende interne organen en een zenuwstelsen. Afhankelijk van de ontwikkeling is een foetus, laat staan een embryo of zygote dat niet. Volgens mij zijn dat allemaak zaken die de meerderheid van de bevolking snappen en accepteren hoor, enkel vanuit een bepaalde conservatief-religieuze achtergrond wordt dat vertroebelt, met de agenda natuurlijk om elke vorm van abortus te weren.De stelling van levensvatbaarheid is voor mij moeilijk. Als ik een baby een tijdje geen eten geef gaat die ook dood. Een kind is pas zelfstandig rond X aantal jaren (wil nu ook niet discussie starten, dus vul zelf maar een leeftijd in). Levensvatbaarheid en zelfstandigheid zijn dus schalen, eerder dan harde cijfers zoals weken en dagen. Als het gaat om leven moeten we fundamenteel voorzichtig zijn. De zorgnood ligt evenwel veel hoger bij een embryo/foetus, dat klopt volledig. Het kindje hangt volledig af van de condities in de baarmoeder en kan nog niet overleven buiten, dat klopt. Maar nog geen levensvatbaarheid buiten de baarmoeder wil niet zeggen dat iets niet kan leven. Om het een beetje absurd te stellen: Een vis sterft op land, betekende het daarom dat het niet leefde in het water? Zo zie ik het ook voor ongeboren kinderen. Dat een kind (nog) niet kan leven buiten de baarmoeder wil niet zeggen dat het niet leeft in de baarmoeder.
Opnieuw, emotionele argumenten die IMO geen plaats hebben in een rationeel debat waar men ingrijpende zaken gaat beslissen die zowel moeders als toekomstige kinderen impacteren.
Men zal nog altijd duidelijk kunnen zeggen of die bevruchte eicel al voldoende cellen bezit die voldoende gedifferentieerd zijn om te spreken van een organisme hoor.Als verder argument: stel nu dat we ooit een kunstmatige baarmoeder kunnen maken/makkelijk kinderen kunnen transporteren naar een andere baarmoeder, dan wordt bijna elk kind levensvatbaar volgens de definitie van levensvatbaarheid (in leven kunnen blijven met behulp van technologie, zoals we nu couveuses hebben). Hier wordt levensvatbaarheid door de meesten gezien als de cut-off tot wanneer abortus is toegelaten. Op zich is het bizar dat we het dan nu niet zien als doden van een kind, maar over een paar jaar volgens dezelfde definitie dan weer wel (wij zullen in ons leven nog kunstmatige baarmoeders kennen) omdat de technologie die kinderen in leven kan houden. Ben eens benieuwd wat de pro-choicers er hier dan van gaan zeggen. Dan zal het argument van levensvatbaarheid wegvallen en zal je zien dat het gaat gaan over vrouwenrechten, ongemak voor de vrouwen, etc. Ik vind dat daarom een vals argument.
Je bent hier volgens mij vooral een argument aan het cherry-picken dat je goed uitkomt omdat in jouw geest het makkelijk te weerleggen is.
Misschien moet jij ook eens eerlijk zijn dat je gewoon puur emotioneel argumenteert en eigenlijk liefst van al focust op een argument (zie hierboven) dat in je hoofd geen steek houdt, om andere, valide argumenten zoals de gezondheid en wensen van de moeder van tafel te vegen.Abortus gaat niet over vrouwenrechten, niet over levensvatbaarheid, maar fundamenteel over de gewenstheid van iemands leven. En dat is een strijd die pro-choice met morele argumenten nooit kan winnen. Daarom dat ze dan zaken zoals vrouwenrechten, gezondheid, een paar republikeinen maakten dwaze verkrachtingsopmerkingen,... erbij halen, omdat dat de zaak afleidt van het fundamentele morele argument en dat is zeggen: het leven van dat kind is ongewenst en het feit dat dat ongewenst is, is voor mij belangrijker dan het leven van dat kind zelf. Dat mag je mening zijn, maar wees daar dan gewoon eerlijk over. Maar dat staat minder goed dan jezelf opwerpen als strijder voor vrouwenrechten natuurlijk.
Als ik dan zie hoe je in elke post laatdunkend doet over mensen die pro abortus zijn, mensen die abortus uitvoeren, mensen die het laten uitvoeren moet je misschien ook eerlijk zijn dat je persoonlijke afkeer je niet echt de meest rationeel argumenterende persoon maakt.
Het probleem zit hem in een hoop valse vergelijkingen. Hier in België is abortus vrij streng gereglementeerd en worden mensen daarin goed begeleid. Toch kan jij nog ergens verpleegkundigen vinden die dat moeten doen (ook al niet wettelijk) en zich daar niet goed bij voelden. De logische reactie zou dan zijn om te zorgen dat die mensen volgens de wet kunnen weigeren, niet heel de behandeling te verbieden. Overigens blijft ook dit een emotioneel argument, verpleegkundigen die het moeilijk hebben met een deel van hun job. Dit terwijl mensen met kennis van zaken hier al aangehaald hebben dat ze eigenlijk amper iets van de vrucht zien.En daar zit mijn afkeer tegen abortussen. We gaan zeer onvoorzichtig om met het leven van medemensen alsof het een last is voor de vrouw. De waarde van een leven hangt niet af van de potentiële last die iemand is voor iemand anders. Trouwens ik ben tegen de doodstraf om dezelfde reden (hoewel ik er meer begrip voor heb dan abortus). Ook al is iemands leven zo ongewenst als iets, het geeft ons geen recht om het hem of haar te ontnemen (naast het feit dat we ook hier bijvoorbeeld fouten kunnen maken en iemand verkeerdelijk veroordelen).
Dat vergelijk je dan met horror-beelden van een late-term abortus, iets dat vooral (enkel?) wordt toegepast wanneer de vrucht niet levensvatbaar is of zwaar hulpbehoevend gaat worden. Moesten die ingrepen werkelijk het probleem zijn, zou men gewoon voor een limiet van 12 weken kunnen kiezen in de VS, net zoals hier. Maar uiteindelijk gaat het over een principiële kwestie, waar een minderheid wil dicteren hoe anderen zich moeten gedragen.
Ik vind dat eerder de richting van propaganda uitgaan.
Laatst bewerkt:
