De abortuskwestie

[Bongobong]

En ten slotte denk ik dat er bijzonder weinig mensen een dergelijke beslissing lichtzinnig nemen, al zeker niet als de zwangerschap al verder gevorderd is. Dus doemscenario's over vrouwen die hun "foetus gaan laten verknippen" omdat ze ontdekt hebben dat het kind blauwe ipv groene ogen zal hebben, ik geloof er niet in.

Ik haal dit er even uit, omdat het een veel voorkomend argument is aan de pro choice zijde.

Mocht iemand beweren dat vrouwen abortus gebruiken als anticonceptiemiddel, of dat vrouwen te lang wachten uit een soort desinteresse, dan zou dit een redelijk tegenargument zijn.

Maar vaak valt dit argument zonder aanleiding ter verdediging van abortus. En dat begrijp ik niet helemaal. Hoe denk je iemand die gelooft of overweegt dat een foetus recht op leven heeft, met dat argument te overtuigen?

In alle andere situaties is het net erger wanneer je iets met voorbedachte rade doet.

Eigenlijk heb ik meer begrip voor een vrouw die in paniek haar zwangerschap zo snel mogelijk wil beëindigen, dan iemand die er lang en goed heeft over nagedacht. Daar voel ik mij eerder neutraal over. Je hebt overwogen of je een beginnend menselijk leven de kans wil geven om zich te realiseren, en je hebt besloten van niet. Proficiat?

Mocht je denken dat dit klinkt of ik geen empathie heb, ik beweer hier helemaal niet dat dit een zware, moeilijke periode betreft. En evengoed dat die afweging enorm moeilijk kan zijn, zeker als je twijfels hebt over de juistheid van de beslissing. Maar het feit alleen dat er over nagedacht wordt verdedigt toch op geen enkele manier abortus?

Het lijkt me zo'n argument dat bestaat voor jezelf. Het is enkel logisch als je bij voorbaat het leven van foetus niet overweegt. Of alleszins niet in de relevante periode, waar je zwangerschapsafbreking aanvaardbaar vindt.

 

[Bongobong]

Wat ik me nu ook kom te realiseren is dat er eigenlijk 3 perspectieven zijn waaruit je kan redeneren.

1) Perspectief van de vrouw: [...]

2) perspectief van de foetus: [...]

3) Maatschappelijk perspectief: Dat is in de VS klassiek een grote stroming op basis ven religieuze overtuigingen. Toch lijkt dat hier ook een meerderheid te zijn aangezien hier een middentermijn verkozen wordt blijkbaar. Op zich wel is dat wel bijzonder in een land dat toch veel minder gelovig lijkt te zijn op het eerste zicht. Zou het oprekken van de termijn voor abortus de algemene zeden in verval brengen dan volgens jullie dan? Of is dat toch ergens een gelovige basis die meespeelt? (dit is voor de duidelijkheid helemaal niet provocatief bedoeld maar echt om te begrijpen)

Ik zie eerder twee spectra:

Eén spectrum gelooft dat menselijk leven voor gaat op alle andere rechten. Er worden principieel geen afwegingen gemaakt, met uitzondering wanneer een ander leven, dat van de moeder, in gevaar is.

Daaruit volgt niet dat menselijk leven een recht op leven heeft vanaf de conceptie. Enkel dat je geen uitzonderingen toelaat op basis van bijvoorbeeld een handicap of de misdaad van de vader, verkrachting dus. Ik vind het zelf van belang dat een samenleving het recht op leven, en zeker onschuldig leven, als iets bijna vanzelfsprekend ziet. Maar ik geloof wel dat een embryo dat recht nog niet bezit.

Nu, iemand die gelooft dat abortus vanaf 22 weken onbespreekbaar moet zijn, gaat niet overeenkomen met een prolifer. Maar ik merk wel op, en ik denk dat patje dat zou beamen, dan onze argumenten enorm gelijkaardig zijn. Ik geef toe dat ik het niet heel sterk kan maken waarom het 8 weken zou moeten zijn en niet 0. Maar absoluten maken de zaken altijd eenvoudiger.

Het tweede spectrum dan, weegt het recht op leven af op verschillende punten van het proces. Vaak weegt het recht op leven meer door naar gelang de ontwikkeling van de foetus. Bepaalde feiten beïnvloeden die afweging. Bijvoorbeeld genetische aandoeningen, incest of een te jonge leeftijd van de moeder. Maar de belangrijkste afweging is natuurlijk het recht van de vrouw om een keuze te maken en een mate van zelfbeschikking te bezitten over haar eigen lichaam. Dit zou jij dan het maatschappelijke perspectief noemen.

Ik denk dat jij ook in dit spectrum thuis hoort, maar dan aan de radicale zijde. Een kind in de buik van de moeder, en hetzelfde kind drie uur later wanneer de navelstreng wordt doorgeknipt, is niet plots iets totaal anders geworden. De enige reden waarom het bij jou op dat moment een recht op leven ontvangt is omdat het geen invloed meer uitoefent op het lichaam van de vrouw.

Dit recht op volledige lichamelijk integriteit is even goed een maatschappelijk belang dat je hebt afgewogen ten opzichte van het leven van een kind. Het is enkel zo’n absoluut standpunt dat het een categorie apart lijkt.

 

[Feignasse]

Mocht je denken dat dit klinkt of ik geen empathie heb,

Goh...

Je hebt overwogen of je een beginnend menselijk leven de kans wil geven om zich te realiseren, en je hebt besloten van niet. Proficiat?

Die "proficiat?" en de bijzonder gekleurde en eenzijdige vraagstelling die eraan voorafgaat, lijken mij inderdaad het summum van empathie.

Maar het feit alleen dat er over nagedacht wordt verdedigt toch op geen enkele manier abortus?

Het anti-abortuskamp vreest vaak dat abortus als een soort lichtzinnige en dus steeds vaker toegepaste vorm van anticonceptie zal worden gebruikt. Hier en elders is ooit al de term "lifestyle choice" gevallen. Het feit dat mensen net niet op lichtzinnige wijze zulke besissingen nemen, ontkracht dat wat mij betreft wel. Of het au fond iets uitmaakt om hen te overtuigen, nee dat niet. Maar bon, wat wel.

 

[StevenFM]

Best een interessant artikel over de hypocrisie in de "pro-life" beweging in de VS.

The Women Who Leave Anti-Abortion Protests to Get Abortions

The rank and file of the so-called pro-life movement is full of people who need reproductive care—even if it means literally leaving a protest outside a clinic to ask for it.

www.thedailybeast.com

“All of us who do abortions see patients quite regularly who tell us, ‘I’m not pro-choice, but I just can’t continue this pregnancy,’” said Dr. Sarah Prager, a professor of obstetrics and gynecology at the University of Washington. “We’ve even seen people coming into the clinic off the protester lines to get their abortion, then return to protesting outside the clinic.”

Jones and other abortion providers attributed many such instances to a sense of exceptionalism on the part of patients who decide their situation entitles them to do what they believe other women should—legally—be unable to. “I’ve done a lot of options counseling with patients who had to do some pretty creative moral jujitsu to justify their behavior to themselves,” she added. “But our role is to give people information, to create a space for them where they can make decisions, and to support them in that process.”

“I’d say about a third of my patients would reveal in their counseling or during the procedure, you know, ‘I want you to know I’m pro-life, but you understand why this has to be,’” said Dr. Nicholas Gideonse, recalling his work as an abortion provider in rural Oregon. “I think in almost all of those cases, they were making that choice in order to be the best parent that they could be.”

There were certainly those pro-life patients who “stridently insisted that their circumstances were particular and special,” Gideonse added. But there were cases, too, of pro-life patients who came to him seeking compassion.

Blijkbaar zijn er toch veel vrouwen die anti-abortus zijn maar zichzelf als de uitzondering op de regel beschouwen. Ik snap het zeker wel gezien de impact die het voldragen van een zwangerschap op je leven heeft maar dan vind ik het nog veel egoïstischer dat je andere vrouwen diezelfde keuzemogelijkheid niet gunt.

Het lijkt me sowieso makkelijk om een extreme positie in te nemen in dit debat, tot het je zelf overkomt.

 

[Feignasse]

Best een interessant artikel over de hypocrisie in de "pro-life" beweging in de VS.

The Women Who Leave Anti-Abortion Protests to Get Abortions

The rank and file of the so-called pro-life movement is full of people who need reproductive care—even if it means literally leaving a protest outside a clinic to ask for it.

www.thedailybeast.com

Blijkbaar zijn er toch veel vrouwen die anti-abortus zijn maar zichzelf als de uitzondering op de regel beschouwen. Ik snap het zeker wel gezien de impact die het voldragen van een zwangerschap op je leven heeft maar dan vind ik het nog veel egoïstischer dat je andere vrouwen diezelfde keuzemogelijkheid niet gunt.

Het lijkt me sowieso makkelijk om een extreme positie in te nemen in dit debat, tot het je zelf overkomt.

In before "leugens van de msm".

 

[Bongobong]

Goh...

Die "proficiat?" en de bijzonder gekleurde en eenzijdige vraagstelling die eraan voorafgaat, lijken mij inderdaad het summum van empathie.

Dat gaf misschien een verkeerde impressie.

Wat ik wou zeggen is, ik heb begrip voor hoe zwaar en moeilijk die afweging is. Maar dat men die keuze niet zomaar maakt, dat is gewoon vanzelfsprekend. Hoewel mensen mij er reeds vaak op hebben gewezen dat mijn beeld van de mens te positief is.

Empathie is ook niet zo zaligmakend dan je lijkt te denken. Empathie is vaak erg selectief, het kan iemand weerhouden om een beslissing te nemen, het kan misbruikt worden ter bevordering van haat en geweld. Je kan niet moreel zijn zonder, maar medeleven is geen moraliteit.

Of het au fond iets uitmaakt om hen te overtuigen, nee dat niet. Maar bon, wat wel.

Ik had de post hierboven nog niet gelezen en het eerste dat me te binnenschoot was: waarschijnlijk zelf een ongewenste zwangerschap meemaken.

In alle bescheidenheid concludeer ik dan ook dat mijn empathie voor de 'andere kant' wel goed zit.

 

[saartje]

......

Het tweede spectrum dan, weegt het recht op leven af op verschillende punten van het proces. Vaak weegt het recht op leven meer door naar gelang de ontwikkeling van de foetus. Bepaalde feiten beïnvloeden die afweging. Bijvoorbeeld genetische aandoeningen, incest of een te jonge leeftijd van de moeder. Maar de belangrijkste afweging is natuurlijk het recht van de vrouw om een keuze te maken en een mate van zelfbeschikking te bezitten over haar eigen lichaam. Dit zou jij dan het maatschappelijke perspectief noemen.

Ik denk dat jij ook in dit spectrum thuis hoort, maar dan aan de radicale zijde. Een kind in de buik van de moeder, en hetzelfde kind drie uur later wanneer de navelstreng wordt doorgeknipt, is niet plots iets totaal anders geworden. De enige reden waarom het bij jou op dat moment een recht op leven ontvangt is omdat het geen invloed meer uitoefent op het lichaam van de vrouw.

Dit recht op volledige lichamelijk integriteit is even goed een maatschappelijk belang dat je hebt afgewogen ten opzichte van het leven van een kind. Het is enkel zo’n absoluut standpunt dat het een categorie apart lijkt.

Bedankt, interessante analyse!
Nochtans bedoel ik met het maatschappelijk perspectief toch blijkbaar iets anders dan jij. Ik bedoelde eerder dat zelfs al zou je aanvaarden dat abortus een absoluut recht is vanuit vrouwperspectief (en dus op elke termijn), en je zou aanvaarden dat het voor het leven van de foetus geen verschil maakt of die nu niet geboren wordt door abortus op 10, 20 of 30 weken. Dan nog kan je tegen abortus zijn omdat je vindt dat dit maatschappelijk verval van zeden of ontbinding van je verbondenheid zou veroorzaken of juist omgekeerd pro abortus omdat dit maatschappelijk beter zou zijn.

Maar ik ben het wel zeker eens met je dat er niet veel verschil is op die 3 uur. Dat is dan ook heel mijn punt. In essentie is abortus het afdoden van een proces dat anders tot leven had geleid. Dat afdoden kan je aanvaarden of niet. Beide posities zijn te verantwoorden. Maar als je het afdoden van dat proces aanvaardt dan is voor mij de rationele en logische consequentie dat je dit ook op week 39 zou aanvaarden. Emotioneel en praktisch denk ik dat dit echter natuurlijk niet veel of nooit voorkomt. Het is dus eerder een filosofische verkenning natuurlijk. Ik moet wel zeggen dat ik al eens gehoord heb van een abortus op week 37 in België wegens trisomie 21. Kan natuurlijk ook een broodje aap verhaal zijn maar kwam toch wel uit een relatief betrouwbare bron

 

[beryl]

Bedankt, interessante analyse!
Nochtans bedoel ik met het maatschappelijk perspectief toch blijkbaar iets anders dan jij. Ik bedoelde eerder dat zelfs al zou je aanvaarden dat abortus een absoluut recht is vanuit vrouwperspectief (en dus op elke termijn), en je zou aanvaarden dat het voor het leven van de foetus geen verschil maakt of die nu niet geboren wordt door abortus op 10, 20 of 30 weken. Dan nog kan je tegen abortus zijn omdat je vindt dat dit maatschappelijk verval van zeden of ontbinding van je verbondenheid zou veroorzaken of juist omgekeerd pro abortus omdat dit maatschappelijk beter zou zijn.

Maar ik ben het wel zeker eens met je dat er niet veel verschil is op die 3 uur. Dat is dan ook heel mijn punt. In essentie is abortus het afdoden van een proces dat anders tot leven had geleid. Dat afdoden kan je aanvaarden of niet. Beide posities zijn te verantwoorden. Maar als je het afdoden van dat proces aanvaardt dan is voor mij de rationele en logische consequentie dat je dit ook op week 39 zou aanvaarden. Emotioneel en praktisch denk ik dat dit echter natuurlijk niet veel of nooit voorkomt. Het is dus eerder een filosofische verkenning natuurlijk. Ik moet wel zeggen dat ik al eens gehoord heb van een abortus op week 37 in België wegens trisomie 21. Kan natuurlijk ook een broodje aap verhaal zijn maar kwam toch wel uit een relatief betrouwbare bron

Dat de zwangerschap een proces zou zijn dat leidt tot een mens is ook maar een filosofische insteek, geen onbetwistbaar feit, je kan net zo goed zeggen dat het al een mens is voor de geboorte, dat dat gewoon een kind is in de buik van de moeder, geen potentieel op leven, maar effectief al een individu net zoals een peuter van 3 jaar dat is.

Net zoals je zou kunnen zeggen dat een baby van een paar maand oud ook nog geen rechten heeft en dat het pas voldoende ontwikkelt is op pakweg 6 maand. In de oudheid was dat in de meeste westerse culturen toegestaan waarschijnlijk, ouders konden hun recent geboren kinderen doden en dat was geen moord, die zagen het waarschijnlijk zoals wij abortus nu zien en je kan die praktijken met grotendeels dezelfde argumenten verdedigen.

 

[saartje]

Dat de zwangerschap een proces zou zijn dat leidt tot een mens is ook maar een filosofische insteek, geen onbetwistbaar feit, je kan net zo goed zeggen dat het al een mens is voor de geboorte, dat dat gewoon een kind is in de buik van de moeder, geen potentieel op leven, maar effectief al een individu net zoals een peuter van 3 jaar dat is.

Zeker akkoord en je zegt hetzelfde als ik maar dan het negatief of positief ervan. In dat geval ben je al snel tegen abortus natuurlijk. Perfect verdedigbaar standpunt imo.

Net zoals je zou kunnen zeggen dat een baby van een paar maand oud ook nog geen rechten heeft en dat het pas voldoende ontwikkelt is op pakweg 6 maand. In de oudheid was dat in de meeste westerse culturen toegestaan waarschijnlijk, ouders konden hun recent geboren kinderen doden en dat was geen moord, die zagen het waarschijnlijk zoals wij abortus nu zien en je kan die praktijken met grotendeels dezelfde argumenten verdedigen.

Nee, dat is iets helemaal anders voor mij. Ik denk niet dat het leven betwist kan worden na de geboorte. Dat er bepaalde vormen van babydoding/euthanasie toegestaan werden in het verleden zou best kunnen maar dit was dan echt wel het leven beëindigen dan. Blijkbaar was dat toen dan aanvaardbaar zoals nu ook euthanasie aanvaardbaar is. Bij abortus beëindig je een proces in de baarmoeder. Of dit zelfstandig leven is kan betwist worden. Sommigen noemen dat proces al leven en zijn dus ofwel tegen abortus ofwel aanvaarden ze doding in bepaalde gevallen (om het leven van de moeder te redden bv., of indien dat leven in de baarmoeder ziek is en een slecht leven zou hebben na geboorte,.. ). De meeste pro electieve abortusstemmen aanvaarden echter dat het embro/de foetus een belangrijk gegeven is dat met veel respect en eerbied benaderd moet worden, maar geen leven... Voor die laatste groep is abortus dan ook geen doding.

 

[derp]

Ik vind 'ongeboren kinderen' wel een gemakkelijke groep om advocaat voor te spelen aangezien ze zelf 0 inspraak kunnen hebben in de discussie en ik vind dat, als ge moreel consequent wilt zijn, dat ge wel met evenveel verve moet opkomen voor mensen eens ze de baarmoeder hebben verlaten. Het leven stopt namelijk niet na de geboorte. Ge kunt niet geven om 'ongeboren leven' in de baarmoeder zonder de morele verplichting om ook te geven om het geboren leven.

Met andere woorden, ik hoop dat de mensen die anti-abortus zijn allemaal ook opkomen voor de rechten van immigranten, armen, de zieken en alle andere zwakkeren in de maatschappij. Van @Patj weet ik bijvoorbeeld al dat die hier gepleit heeft voor woonkazernes in plaats van sociale woningen dus onnodig om te zeggen dat ik vind dat hier met een heel zware dubbele moraal wordt gejongleerd.

 

[bassie82]

de gevolgen van verbieden van abortus

10-year-old denied abortion in Ohio sparks widespread outrage

Bans in some states have no exceptions for rape or abuse

www.independent.co.uk

 

[Sylverscythe]

Ik vind 'ongeboren kinderen' wel een gemakkelijke groep om advocaat voor te spelen aangezien ze zelf 0 inspraak kunnen hebben in de discussie en ik vind dat, als ge moreel consequent wilt zijn, dat ge wel met evenveel verve moet opkomen voor mensen eens ze de baarmoeder hebben verlaten. Het leven stopt namelijk niet na de geboorte. Ge kunt niet geven om 'ongeboren leven' in de baarmoeder zonder de morele verplichting om ook te geven om het geboren leven.

In de VS, en ik denk dat veel van de extremere standpunten hier (op dit forum en in dit land) vaak zijn "gecontamineerd" door luide meningen van daar, past dat mooi in een soort van streng religieus denkkader dat economisch een soort heilig vertrouwen heeft in de vrije markt. Leven is leven, maar eenmaal dat er is, is het zuiver de individuele verantwoordelijkheid die telt. Vaak gaat dat gepaard met een (IMO onrealistisch) geloof in de American Dream waar iedereen het goed kan hebben, als ze maar echt willen.

Dat eindigt volgens mij vaak in een denken dat perfect aansluit bij het externaliseren van falen en internaliseren van succes. Ik heb het goed want ik heb ervoor gewerkt en gestudeerd (het fortuin van mijn ouders vergeet ik), en ik wil niet opdraaien voor die luie zak van hiernaast in zijn trailer, die niet heeft gestudeerd (maar uit een kapot gezin kwam waar de moeder 3 jobs combineerde).

Allez het is moeilijk om dit zonder stereotypes te beschrijven, maar dat is een nogal wijdverspreide mentaliteit in de VS. De opzet van onze maatschappij is gewoon fundamenteel anders, maar toch hoor je dat hier evengoed.

 

[StevenFM]

In de VS, en ik denk dat veel van de extremere standpunten hier (op dit forum en in dit land) vaak zijn "gecontamineerd" door luide meningen van daar, past dat mooi in een soort van streng religieus denkkader dat economisch een soort heilig vertrouwen heeft in de vrije markt. Leven is leven, maar eenmaal dat er is, is het zuiver de individuele verantwoordelijkheid die telt. Vaak gaat dat gepaard met een (IMO onrealistisch) geloof in de American Dream waar iedereen het goed kan hebben, als ze maar echt willen.

Dat eindigt volgens mij vaak in een denken dat perfect aansluit bij het externaliseren van falen en internaliseren van succes. Ik heb het goed want ik heb ervoor gewerkt en gestudeerd (het fortuin van mijn ouders vergeet ik), en ik wil niet opdraaien voor die luie zak van hiernaast in zijn trailer, die niet heeft gestudeerd (maar uit een kapot gezin kwam waar de moeder 3 jobs combineerde).

Allez het is moeilijk om dit zonder stereotypes te beschrijven, maar dat is een nogal wijdverspreide mentaliteit in de VS. De opzet van onze maatschappij is gewoon fundamenteel anders, maar toch hoor je dat hier evengoed.

Dat lijkt me inderdaad een correcte analyse van de mentaliteit bij veel conservatieve mensen daar. Maar zelfs dan vind ik de houding weinig consistent.

Waarom gaat het abortieverbod in vele staten bijvoorbeeld niet gepaard met gratis gezondheidszorg voor zwangere vrouwen om de overlevingskansen van het kind te maximaliseren?

En eens het kind geboren is, kan je dan reeds spreken van individuele verantwoordelijkheid? Hoeveel kinderen worden wel niet geboren in gezinnen die beneden de armoedegrens leven? Waarom vinden mensen het aanvaardbaar dat dat kind opgroeit in armoede zonder toegang tot kwaliteitsvol onderwijs? Dat kind heeft namelijk even weinig te zeggen over zijn omstandigheden als de foetus in de baarmoeder.

 

[Sylverscythe]

Dat lijkt me inderdaad een correcte analyse van de mentaliteit bij veel conservatieve mensen daar. Maar zelfs dan vind ik de houding weinig consistent.

Waarom gaat het abortieverbod in vele staten bijvoorbeeld niet gepaard met gratis gezondheidszorg voor zwangere vrouwen om de overlevingskansen van het kind te maximaliseren?

En eens het kind geboren is, kan je dan reeds spreken van individuele verantwoordelijkheid? Hoeveel kinderen worden wel niet geboren in gezinnen die beneden de armoedegrens leven? Waarom vinden mensen het aanvaardbaar dat dat kind opgroeit in armoede zonder toegang tot kwaliteitsvol onderwijs? Dat kind heeft namelijk even weinig te zeggen over zijn omstandigheden als de foetus in de baarmoeder.

Goh ik vind dat vanuit mijn Europese mentaliteit ook hypocriet hoor, maar goed ja ik woon dan ook hier. Ik was trouwens economisch veel rechtser tot ik eens een jaar in de VS heb gewoond.

 

[Solide]

Goh ik vind dat vanuit mijn Europese mentaliteit ook hypocriet hoor, maar goed ja ik woon dan ook hier. Ik was trouwens economisch veel rechtser tot ik eens een jaar in de VS heb gewoond.

Op welke vlakken is dat dan verandert en wat was de aanleiding daartoe? (Gewoon uit interesse, past misschien niet hier)

 

[Deleted member 658]

Ik vind 'ongeboren kinderen' wel een gemakkelijke groep om advocaat voor te spelen aangezien ze zelf 0 inspraak kunnen hebben in de discussie en ik vind dat, als ge moreel consequent wilt zijn, dat ge wel met evenveel verve moet opkomen voor mensen eens ze de baarmoeder hebben verlaten. Het leven stopt namelijk niet na de geboorte. Ge kunt niet geven om 'ongeboren leven' in de baarmoeder zonder de morele verplichting om ook te geven om het geboren leven.

Met andere woorden, ik hoop dat de mensen die anti-abortus zijn allemaal ook opkomen voor de rechten van immigranten, armen, de zieken en alle andere zwakkeren in de maatschappij. Van @Patj weet ik bijvoorbeeld al dat die hier gepleit heeft voor woonkazernes in plaats van sociale woningen dus onnodig om te zeggen dat ik vind dat hier met een heel zware dubbele moraal wordt gejongleerd.

Geldt in deze discussie in twee richtingen he.

Ik hoop net zo goed ook dat de pro-abortus mensen die opkomen voor alle zwakkeren in de maatschappij, het dan moreel consequent ook opnemen voor foetussen.
Want het leven start net zo goed in de buik en niet pas vanaf de geboorte.

 

[saartje]

In de VS, en ik denk dat veel van de extremere standpunten hier (op dit forum en in dit land) vaak zijn "gecontamineerd" door luide meningen van daar, past dat mooi in een soort van streng religieus denkkader dat economisch een soort heilig vertrouwen heeft in de vrije markt. Leven is leven, maar eenmaal dat er is, is het zuiver de individuele verantwoordelijkheid die telt. Vaak gaat dat gepaard met een (IMO onrealistisch) geloof in de American Dream waar iedereen het goed kan hebben, als ze maar echt willen.

Dat eindigt volgens mij vaak in een denken dat perfect aansluit bij het externaliseren van falen en internaliseren van succes. Ik heb het goed want ik heb ervoor gewerkt en gestudeerd (het fortuin van mijn ouders vergeet ik), en ik wil niet opdraaien voor die luie zak van hiernaast in zijn trailer, die niet heeft gestudeerd (maar uit een kapot gezin kwam waar de moeder 3 jobs combineerde).

Allez het is moeilijk om dit zonder stereotypes te beschrijven, maar dat is een nogal wijdverspreide mentaliteit in de VS. De opzet van onze maatschappij is gewoon fundamenteel anders, maar toch hoor je dat hier evengoed.

Goede analyse maar niet te vergeten dat de meerderheid in de VS pro abortus is.
In een tweepartijsysteem zijn politieke standpunten ook vaak scherper gesteld en is het wit/zwart. In België lijken er soms 26 partijen te zijn die allemaal grijs als standpunt hebben .

In de VS zijn de niet overheidsgebonden kanalen ook meer aanwezig.
In België zit het abortusdebat allicht in het leerplan secundair onderwijs waar er dan een leerkracht naar een politiek correct en veilig neutraal standpunt zal sturen. Maar buiten via school kom je als jongere hier waarschijnlijk niet veel mee in contact tenzij in 1 of ander obscuur groepje.... In de VS is een politieke individuele opinie hebben meer normaal dan in België waar dit liever binnenkamers blijft

 

[Bongobong]

Ik vind 'ongeboren kinderen' wel een gemakkelijke groep om advocaat voor te spelen aangezien ze zelf 0 inspraak kunnen hebben in de discussie

Je zou kunnen stellen dat omdat ze geen stem hebben, ze het meest van al iemand nodig hebben die opkomt voor hen.

Maar je hebt gelijk, je kan er heel veel mee want het heeft zelf niets in te brengen.

en ik vind dat, als ge moreel consequent wilt zijn, dat ge wel met evenveel verve moet opkomen voor mensen eens ze de baarmoeder hebben verlaten. Het leven stopt namelijk niet na de geboorte. Ge kunt niet geven om 'ongeboren leven' in de baarmoeder zonder de morele verplichting om ook te geven om het geboren leven.

Met andere woorden, ik hoop dat de mensen die anti-abortus zijn allemaal ook opkomen voor de rechten van immigranten, armen, de zieken en alle andere zwakkeren in de maatschappij. Van @Patj weet ik bijvoorbeeld al dat die hier gepleit heeft voor woonkazernes in plaats van sociale woningen dus onnodig om te zeggen dat ik vind dat hier met een heel zware dubbele moraal wordt gejongleerd.

Je mag er niet vanuit gaan dat iedereen jouw utilitaristische positie ten opzichte van menselijk leven deelt. Niet iedereen is van mening dat het recht op leven moet afgewogen worden tegenover het maatschappelijke nut er van. Je mag nog veel beweren over die gekke prolifers, ze beweren alleszins niet dat het recht op leven in vraag gesteld mag worden in het geval van armoede of ziekte.

Iedereen zal in zijn leven met harde tijden en rampspoed te maken krijgen en het is vaak door dit mee te maken en hopelijk te boven te komen dat mensen hun identiteit vorm geven en zin geven aan hun bestaan. Niemand is in staat om voor iemand anders te bepalen in welke omstandigheden een leven het waard is om te leven. Dat is mijn principe, en mijn positie ten opzichte van armen, asielzoekers en de sociale zekerheid staan daar wat mij betreft los van.

Het is misschien makkelijk om op te komen voor iets dat zelf geen inspraak heeft. Maar het is ook makkelijk om iets dat geen inspraak heeft links te laten liggen omdat het jou of jouw ideale maatschappij niet vooruit helpt.

Er bestaan verder mensen die effectief een abortus hebben overleefd of alvast in aanmerking waren gekomen die daar wel iets over te zeggen hebben: https://secularprolife.org/they-can-hear-you/

 

[DaFreak]

Ik blijf dat echt zo'n bizarre onlogische redenatie vinden. Ik ben ook blij te leven maar moest ik nooit geboren zijn zou ik daar ook niet triest om kunnen zijn.

Als ik je goed begrijp wil je nu ook schrijnende erfelijke ziektes koste wat kost in "leven" houden en voor altijd laten voortbestaan omdat dragers "ons kunnen horen"? Ik kan echt niet vatten hoe je zo kan denken.

 

[zwarten]

Ik blijf dat echt zo'n bizarre onlogische redenatie vinden. Ik ben ook blij te leven maar moest ik nooit geboren zijn zou ik daar ook niet triest om kunnen zijn.

Mja ik redeneer soms... De toekomstige wetenschapper die kanker uit de wereld helpt kan geaborteerd zijn. Maar dan de volgende hitler evengoed.