De oorsprong en uitspraak van voornamen

recipe4hate

Well-known member
Crowdfunder FE
de nederlanders hun uitspraak is soms echt hilarisch (al hebben wij ook onze verbasteringen)
Jenkins of Rejuvenate kunnen zij precies niet met de harde J uitspreken.
Uiteraard vinden ze het dan juveniel als ik daarmee lach.
Niks eigenlijk 🤷‍♂️
Jumbo is ook met een zachte J
Iemands dochtertje heet Julia met zachte J
Ik ken ook nog een Jos met zachte J
😭
 
Niks eigenlijk 🤷‍♂️
Jumbo is ook met een zachte J
Iemands dochtertje heet Julia met zachte J
Ik ken ook nog een Jos met zachte J
😭
Is de "harde" J niet voornamelijk iets dat je krijgt bij woorden met een Franse oorsprong? Dat zullen ze in Nederland wel minder hebben zeker.

Julia vind ik nu ook mooier met een zachte J eerlijk gezegd, anders denk ik meteen aan een vrouw van 75 jaar: ons Julia.
 
Laatst bewerkt:
Wat respect voor mijn grootmoeder hé :unsure:
Wat ik me eigenlijk altijd heb afgevraagd is waarom de uitspraak van namen op een of twee generaties lijkt veranderd te zijn.

Allez het voorbeeld: Maria. Ik zou dat nu uitspreken zoals in het Spaans: María. Maar een significant deel van de huidige bomma's heet "Marja".
 
Wat ik me eigenlijk altijd heb afgevraagd is waarom de uitspraak van namen op een of twee generaties lijkt veranderd te zijn.

Allez het voorbeeld: Maria. Ik zou dat nu uitspreken zoals in het Spaans: María. Maar een significant deel van de huidige bomma's heet "Marja".

Waarschijnlijk omdat het gebruik van alle soorten (plaatselijke) dialecten veel couranter was vroeger en dat dit nu meer naar de achtergrond is verdwenen?

Persoonlijk vind ik het enorm grappig als sommigen boos worden omdat je de naam van hun kind niet uitspreekt zoals zij het willen horen.

Jules - gewenste uitspraak: Juul, effectieve uitspraak door de hele familie en alle vrienden: Djuul
Oscar -gewenste uitspraak: op zijn posh Engels, effectieve uitspraak door de hele familie en alle vrienden: Owscaaaaar

Zo kan ik er nog heel veel bedenken.

Bezin eer ge begint aan uw kind een naam te geven en automatisch te verwachten dat iedereen deze op de door jouw gewenste manier zal uitspreken.

Reality says no :laugh:
 
Waarschijnlijk omdat het gebruik van alle soorten (plaatselijke) dialecten veel couranter was vroeger en dat dit nu meer naar de achtergrond is verdwenen?

Persoonlijk vind ik het enorm grappig als sommigen boos worden omdat je de naam van hun kind niet uitspreekt zoals zij het willen horen.

Jules - gewenste uitspraak: Juul, effectieve uitspraak door de hele familie en alle vrienden: Djuul
Oscar -gewenste uitspraak: op zijn posh Engels, effectieve uitspraak door de hele familie en alle vrienden: Owscaaaaar

Zo kan ik er nog heel veel bedenken.

Bezin eer ge begint aan uw kind een naam te geven en automatisch te verwachten dat iedereen deze op de door jouw gewenste manier zal uitspreken.

Reality says no :laugh:
Zoontje van collega heet “Charles” en ze spreekt dat zelf op z’n Frans uit.
Alle collega’s: “hoe is’t nog met de sjarel?”.
 
Ik vind het toch wel een vorm van respect naar de persoon om de naam correct uit te spreken en ik snap niet waarom je dat zou weigeren eenmaal je die correcte vorm weet.
 
Zoontje van collega heet “Charles” en ze spreekt dat zelf op z’n Frans uit.
Alle collega’s: “hoe is’t nog met de sjarel?”.
Collega wou zoontje 'George' noemen, op zijn Engels uit te spreken en dat terwijl hij zelf Franstalig is.

Opgemerkt dat iedereen 'Georges' op zijn Frans zou zeggen en na de geboorte is het dan pragmatisch toch een 'Timothy' geworden 😂
 
de nederlanders hun uitspraak is soms echt hilarisch (al hebben wij ook onze verbasteringen)
Jenkins of Rejuvenate kunnen zij precies niet met de harde J uitspreken.
Uiteraard vinden ze het dan juveniel als ik daarmee lach.
Enkele jaren geleden voor het werk hadden wij regelmatig contact met een Nederlandse consultant die verschillende namen toch 'apart' uitsprak.
- Patrick werd Pètrick,
- Danny werd Dènny,
- En vooral Bekaert werd Bécard.
 
Ik vind het toch wel een vorm van respect naar de persoon om de naam correct uit te spreken en ik snap niet waarom je dat zou weigeren eenmaal je die correcte vorm weet.
mwah, ik noem hem gewoon Jeff (met zachte J) in de serieuzere gesprekken. heffe als we eens aan het lachen zijn.
persoonlijk geen zorg als ze mij anders noemen, mijn buur heeft mij jaren anders genoemd dan dat ik heet.
 
Collega wou zoontje 'George' noemen, op zijn Engels uit te spreken en dat terwijl hij zelf Franstalig is.

Opgemerkt dat iedereen 'Georges' op zijn Frans zou zeggen en na de geboorte is het dan pragmatisch toch een 'Timothy' geworden 😂
Toen ik geboren was (1974) wouden mijn ouders me Timothy noemen, en dat mocht toen nog niet van de gemeente, wegens te engels... :biglaugh:

Tis dan Tim geworden, en ben daar zelf eigenlijk ook content om.
 
Wat ik me eigenlijk altijd heb afgevraagd is waarom de uitspraak van namen op een of twee generaties lijkt veranderd te zijn.

Allez het voorbeeld: Maria. Ik zou dat nu uitspreken zoals in het Spaans: María. Maar een significant deel van de huidige bomma's heet "Marja".
"Marja" valt dan nog mee. Mijn grootmoeder heet Maria, en bij oudere west-vlamingen is dat steevast "Mèrjaa". "Oe wist nog me Mèrjaa?" "Hoed wi".
 
"Marja" valt dan nog mee. Mijn grootmoeder heet Maria, en bij oudere west-vlamingen is dat steevast "Mèrjaa". "Oe wist nog me Mèrjaa?" "Hoed wi".
Bij mijn grootouders aan vaderskant Constantinus - dat werd Stan - en Johanna - dat werd Jeanne. Een collega van mij heet Benny, maar op zijn identiteitskaart staat Ben omdat ze destijds (in de sixties) de naam "Benny" niet wilden aanvaarden in het districtshuis.
 
"Marja" valt dan nog mee. Mijn grootmoeder heet Maria, en bij oudere west-vlamingen is dat steevast "Mèrjaa". "Oe wist nog me Mèrjaa?" "Hoed wi".
Ja hier zitten we in Vlaams-Brabant. Mijn grootvader heette Jan, mijn grootmoeder Maria: de Jean en ons Marja dus. Misschien was dat op zijn Frans uitspreken een geval van je goed voordoen, zijn broer heette Frans en ik heb nooit anders geweten dan dat ze daartegen François zeiden.
 
Ja hier zitten we in Vlaams-Brabant. Mijn grootvader heette Jan, mijn grootmoeder Maria: de Jean en ons Marja dus. Misschien was dat op zijn Frans uitspreken een geval van je goed voordoen, zijn broer heette Frans en ik heb nooit anders geweten dan dat ze daartegen François zeiden.
Als je grootnonkel François zou heten, was de kans groot dat zijn roepnaam Swa was. Net zoals Robert vaak Bob wordt.

Medelijden heb ik met Nederlandse heren die Dick heten.
 
Als je grootnonkel François zou heten, was de kans groot dat zijn roepnaam Swa was. Net zoals Robert vaak Bob wordt.

Medelijden heb ik met Nederlandse heren die Dick heten.
William wordt vaak Bill in Engeland ook en Richard wordt dan vaak Dick.
 
Als je grootnonkel François zou heten, was de kans groot dat zijn roepnaam Swa was. Net zoals Robert vaak Bob wordt.

Medelijden heb ik met Nederlandse heren die Dick heten.
De gemeente aanvaardt dat niet meer. Het moet nu "Enorm" zijn, wat ook maar een rare naam is.
 
Terug
Bovenaan