Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Ik heb als vrouw niets tegen emo-verhalen, maar persoonlijk vind'k het ook allemaal too much worden in alle programma's over de zenders heen. Ook omdat dezelfde emo verhalen steeds terugkomen. Heb intussen al 100 keer gehoord dat de kameraad van Niels Destadsbader verongelukt is, dat de vader van Rik Verheye dronk en dood is, dat Mathias Vergels ooit aan de drugs gezeten heeft, ... Allemaal heel erg, maar in elk programma komt tegenwoordig datzelfde terug.Het programma lijkt mij ook eerder gericht aan vrouwelijke kijkers met al die 'diepe gesprekken' en dat emo gedoe met die kokers.
Mannen hebben denk ik liever de focus op het avontuur en de uitdaging (en landschappen die mooi in beeld worden gebracht zoals in De Mol) maar door een totaal gebrek hieraan, zijn er nog weinig geïnteresseerd erin en haken ze massaal af (zie maar naar de kijkcijfers).

Met al die steunmomenten zou je denken dat ze iets mega uitdagend zoals de Everest aan het beklimmen zijn. Dan zou dat nog gepast zijn. Maar op dag 1 is het gewoon 3 uurkes op een heel traag tempo naar boven wandelen, dag 2 6-8 uurkes rustig gezapig naar boven wandelen... Bedoel, ge kunt al die steunmomenten ook ni echt serieus meer nemen als ge ziet da de uitdaging zelf in feite niks voorstelt. Dan zou dit beter gepast zijn bij die expeditie in Namibië of in het hoge noorden.Nu dat die serie op zijn eind loop is het concept van "de rugzak" nogal licht is uitgevallen voor mij. De meeste clips zijn redelijk repetitieve steunmomenten van hun kinderen, partners, siblings, idolen, collega's. De berg moet wat verhullen dat er weinig spectaculair aan de "mentale" tocht zit. Hun tranen zullen authentiek zijn maar als kijker zit er weinig meerwaarde aan.
Met al die steunmomenten zou je denken dat ze iets mega uitdagend zoals de Everest aan het beklimmen zijn. Dan zou dat nog gepast zijn. Maar op dag 1 is het gewoon 3 uurkes op een heel traag tempo naar boven wandelen, dag 2 6-8 uurkes rustig gezapig naar boven wandelen... Bedoel, ge kunt al die steunmomenten ook ni echt serieus meer nemen als ge ziet da de uitdaging zelf in feite niks voorstelt. Dan zou dit beter gepast zijn bij die expeditie in Namibië of in het hoge noorden.
Stephanie Planckaert, wat kan die eigenlijk buiten de dochter zijn van Eddy? Ender Scholtens, nog nooit van gehoord, maar vorige aflevering maakte hij met zijn smartphone een filmpje voor zijn socials zoals iedere dorpsidioot er eentje kan maken, en hij zei daarna "yes ik kan het nog"
. Emma Bale die steeds denkt dat ze diepzinnige dingen zegt, maar niet beseft dat elk tienermeisje zo denkt (anders moet jij eens zingen, Emma, naar het schijnt kan je dat beter dan Vergels).Welja , ik vind de Kilimanjaro precies zo zwaar niet om te beklimmen als ik dit programma zo bekijk.Het zou ook een mooier programma geweest zijn moesten ze de Machame route ofzo gedaan hebben. Heeft wat iconische punten zoals de lava tower & barranco wall en mooier qua landschap maar vermoedelijk hebben ze die ni gekozen omda ge op die route echt in een massa volk zit. Zij zitten op een minder populaire route dus veel minder volk maar ook wel heel wat saaier en eentoniger qua landschap.
Denk nu ni da dit programma extra mensen gaat gelokt hebben om de kilimanjaro te beklimmen, integendeel zelfs.
Welja , ik vind de Kilimanjaro precies zo zwaar niet om te beklimmen als ik dit programma zo bekijk.
Ik snap er ook niks van, eerst was er sprake van ligamenten over, nadien wonder boven wonder niks aan de hand.... vreemd.Die knie van Mathias Vergels kan ik niet goed volgen. Na Meru was er dat hartig gesprek en vanaf dan was er ineens geen last meer. Er was nog vaag iets over pillen pakken. Maar was dat nu eigenlijk een klein ongemak dat wat werd gedramatiseerd met een "je moet naar huis" (wat in de andere "reis BV series" ook altijd een spanningsmoment is), het blijft wat hangen als iets dat niet volledig werd verklaard.
Maar mss heb ik het ook gewoon gemist tussen al die banale rugzakmomenten.
Voila weer zo'n emo voorbeeld voor dat programma met Sergio Herman: “Het laatste dat ik tegen hem zei, was ‘f*ck you’”: Bockie De Repper openhartig over de dood van zijn papaIk heb als vrouw niets tegen emo-verhalen, maar persoonlijk vind'k het ook allemaal too much worden in alle programma's over de zenders heen. Ook omdat dezelfde emo verhalen steeds terugkomen. Heb intussen al 100 keer gehoord dat de kameraad van Niels Destadsbader verongelukt is, dat de vader van Rik Verheye dronk en dood is, dat Mathias Vergels ooit aan de drugs gezeten heeft, ... Allemaal heel erg, maar in elk programma komt tegenwoordig datzelfde terug.