Als je van Dostojevski en co komt, is zowat alles in het genre luchtiger
. Maar Hobb vind ik gewoon 'volwassen' fantasy. Een Malazan vind ik veel zwaarder om te lezen.Fantasy Boeken
- Onderwerp starter coldplayke
- Startdatum
- Boeken
. Maar Hobb vind ik gewoon 'volwassen' fantasy. Een Malazan vind ik veel zwaarder om te lezen.Glen Cook is blijkbaar uit pensioen gekomen en is bezig aan een verderzetting van The Black Company. Een vierdelige reeks genaamd A Pitiless Rain met als eerste deel Lies Weeping, voorzien voor november ´25
blackcompany.fandom.com
Nu ik vrees wel dat het een reeks zonder einde zal worden want Glen is intussen ook al 80 en was eigenlijk toch al ettelijke jaren gestopt met schrijven.
Lies Weeping
Lies Weeping will be Book 1 of the upcoming Black Company series saga, A Pitiless Rain, due to publish November 4, 2025. Glen Cook revealed in a long-awaited update – an interview in April 2024 with Bob Byrne at Black Gate[1] – that A Pitiless Rain will be divided into 4 volumes. On December 9...
Nu ik vrees wel dat het een reeks zonder einde zal worden want Glen is intussen ook al 80 en was eigenlijk toch al ettelijke jaren gestopt met schrijven.
Het was me helemaal ontgaan dat Wind and Truth, het slot van deel 1 van Stormlight Archive. Bij Rythm of War heb ik de hele reeks herlezen, inclusief Warbreaker en de novella's, maar dat ga ik nu toch niet herhalen vrees ik. Ik had het toen wel even gehad met Sanderson 
. Het zal bij een recap blijven dit keer.
Hopelijk niet opnieuw een herhaling van dezelfde verhaallijnen van Shallan en Kaladin, want hoewel de conclusie wederom episch was, was ik dat toch beu gelezen bij Rythm of War.
. Het zal bij een recap blijven dit keer.Hopelijk niet opnieuw een herhaling van dezelfde verhaallijnen van Shallan en Kaladin, want hoewel de conclusie wederom episch was, was ik dat toch beu gelezen bij Rythm of War.
Jack Vance:
- De Stervende Aarde
- De Ogen Van De Overwereld
- Cugels Saga
- Rhialto De Schittterende
- De Lyonesse trilogie
De meest unieke en bevreemdende fantasy in mijn beleving, en ik heb er toch heel wat gelezen. JV maakt ook telkens weer messcherpe observaties over de menselijke psyche die zowel hilarisch als angstwekkend zijn.
Zijn puur fantasy werk is beperkt tot bovenstaande. Daarnaast veel werk dat als SF gecatalogeerd wordt, al zijn het meer ruimteavonturen. Maar altijd in zijn schitterende eigen stijl. Bouwt de meest waanzinnige maar toch realistisch aanvoelende werelden en samenlevingen. Toppers zijn bv:
- De Duivelsprinsen (persoonlijke favoriet, 5 boeken)
- De Kronieken van Cadwal
- De Wereldbedenker
- Het Eeuwige Leven
Hij heeft vele schrijvers beïnvloed, bv. Frank Herbert wiens idee voor Dune ontstond tijdens een vakantie met Vance. Ook het hele Dungeons en Dragons gebeuren is zwaar door hem geïnspireerd.
Général Zantas
Well-known member
Net Wind and Truth uitgelezen.
Zoals in het andere topic gezegd, ik vind Sanderson weinig vooruitgang als auteur boeken. Ik vind zelfs dat hij achteruit gaat (stilstaan = achteruitgaan, toch). We spreken soms met ontzag over hoeveel boeken hij schrijft op zo'n korte termijn, maar ik denk dat dit een perfect voorbeeld is om aan te tonen dat hij teveel schrijft en dat de kwaliteit daaronder lijdt.
Er zaten 4 volle jaren tussen publicatie Rhythm of War en Wind and Truth. WaT zit tegen de 1400 pagina's. 99% van de auteurs heeft die 4 jaar nodig om een bevredigend finaleboek van 1400 pagina's te schrijven. Brandon heeft naast WaT 11 andere boeken geschreven in deze periode! En dat is los van de sociale verplichtingen en de zakelijke verplichtingen (gezien hij verscheidene businesses te runnen heeft).
Gesproken over die 1400 pagina's, het zijn er veel te veel. Dit boek is zo bloated, het heeft geen naam. Hier had gemakkelijk 25% geskipped kunnen worden, en het zou geen negatief gevolg voor het verhaal geven.
Er wordt bv veel te veel uitgelegd. Misschien tonen de verkoopcijfers aan dat de gemiddelde leeftijd van de boeken op ~15 jaar ligt ofzo, want echt alles wordt tot op het laatste puntje en komma uitgelegd om er toch maar zeker van te zijn dat er geen andere interpretatie mogelijk is, dat er geen verwarringen ontstaan, etc. Cru voorbeeld ter analogie: [context: personage doet iets zeer intensiefs, dat ook beschreven wordt, dus je weet wat er gebeurt is.] "I'm exhausted. Because I just did [x] and [y]. This means I am tired and I cannot do [z]. I will have to rest first before I can do anything else. With resting I mean going to sleep to recharge my batteries." En zo ging het eigenlijk de hele tijd. Vermoeiend.
De humor is infantiel.
Elk personage kampt met mentale/psychische problemen en we krijgen tekstboek uitleg waarom en hoe en welke stappen ze moeten zetten om het te overkomen. Aaargh.
Teveel nutteloze verhaallijnen die soms ook geen deftige afsluiting kennen.
Goed, dat was het wel voor even, misschien dat ik later nog op andere dingen kom.
Zoals in het andere topic gezegd, ik vind Sanderson weinig vooruitgang als auteur boeken. Ik vind zelfs dat hij achteruit gaat (stilstaan = achteruitgaan, toch). We spreken soms met ontzag over hoeveel boeken hij schrijft op zo'n korte termijn, maar ik denk dat dit een perfect voorbeeld is om aan te tonen dat hij teveel schrijft en dat de kwaliteit daaronder lijdt.
Er zaten 4 volle jaren tussen publicatie Rhythm of War en Wind and Truth. WaT zit tegen de 1400 pagina's. 99% van de auteurs heeft die 4 jaar nodig om een bevredigend finaleboek van 1400 pagina's te schrijven. Brandon heeft naast WaT 11 andere boeken geschreven in deze periode! En dat is los van de sociale verplichtingen en de zakelijke verplichtingen (gezien hij verscheidene businesses te runnen heeft).
Gesproken over die 1400 pagina's, het zijn er veel te veel. Dit boek is zo bloated, het heeft geen naam. Hier had gemakkelijk 25% geskipped kunnen worden, en het zou geen negatief gevolg voor het verhaal geven.
Er wordt bv veel te veel uitgelegd. Misschien tonen de verkoopcijfers aan dat de gemiddelde leeftijd van de boeken op ~15 jaar ligt ofzo, want echt alles wordt tot op het laatste puntje en komma uitgelegd om er toch maar zeker van te zijn dat er geen andere interpretatie mogelijk is, dat er geen verwarringen ontstaan, etc. Cru voorbeeld ter analogie: [context: personage doet iets zeer intensiefs, dat ook beschreven wordt, dus je weet wat er gebeurt is.] "I'm exhausted. Because I just did [x] and [y]. This means I am tired and I cannot do [z]. I will have to rest first before I can do anything else. With resting I mean going to sleep to recharge my batteries." En zo ging het eigenlijk de hele tijd. Vermoeiend.
De humor is infantiel.
Elk personage kampt met mentale/psychische problemen en we krijgen tekstboek uitleg waarom en hoe en welke stappen ze moeten zetten om het te overkomen. Aaargh.
Teveel nutteloze verhaallijnen die soms ook geen deftige afsluiting kennen.
- Ten eerste, dat zwaard. Wtf, wat voor een stomme Deus Ex Machina.
- Ten tweede, Shallan. Nutteloze verhaallijn, en dat hele conflict met Mraize was zo fake. "boehoe why I kill my mentor", wtf, die kerel heeft u gewoon paar keer een moeilijke opdracht gegeven, op welke manier is die uw mentor?
- Ten derde, Renarin/Rlain. Knap dat je als Mormoon uit conservatief, ruraal VS er een homokoppel insteekt met prominente rol, maar kon die verhaallijn iets boeiender zijn aub?
- Ten vierde, de Marvelification begon er een beetje over te gaan. En bepaalde zaken werden daardoor vrij onduidelijk. Wat was het hele nut nu van Vasher/Zahel? We leren letterlijk niks meer bij over hem in dit boek, de enige keer dat die voorkomt in dit boek is in een martelscene, that's it. Hoezo heeft die Anti-Light kunnen fabriceren voor Gavilar? Waarom deed die dat uberhaupt? Kon je daar niet op focussen ipv die nutteloze martelscene?
- Ten vijfde, de Ghostbloods, waarom bleven die maar focussen op de release van die Unmade ipv hun originele doel om Stormlight te exporteren? Waarom deden die eigenlijk niks constructiefs behalve dan af en toe een cameo te maken om geforceerde struggle te creeeren?
- Ten zesde, Gavilar als kampioen voor Odium? Bitch please.
- Ten zevende, Ishar en Nale zijn 7000 jaar oud en kampen met millenia aan trauma, en Kaladin gaat effe op 3 dagen tijd hun mentale problemen fixen. Ik ben Kaladin fanboy 4 life, maar dat was echt stom.
- Ten achtste, die hele focus van boek 4 op het wetenschappelijke bleek vrij nutteloos te zijn. De enige manier waarop anti-Light in dit boek ter sprake kwam, was met het gebruik van die dolken van Shallan en Mraize. Dus dat is quasi 33% van boek 4 dat bijna nergens toe geleid heeft. Misschien in de 2e arc, maar tot dusver vrij teleurstellend.
- Ten negende, Moash had zo'n knappe Interlude dit boek en voorafgaand een vrij interessante verhaallijn. En die is eigenlijk helemaal niet meer aan bod gekomen in de laatste 50%? Die heeft een of andere nutteloze Windrunner en zijn Spren gedood, that's it. Allez, dat werd zo gehyped als boss battle tussen Kaladin en Moash en er is helemaal niks mee gebeurd.
- Ten tiende, Odium/Taravangian had een impactvolle Interlude met de vernietiging van zijn stad om aan te tonen hoe meedogenloos hij is. En dan blijkt dat op het einde van het boek gewoon fake te zijn? LAME LAME LAME.
- Ten elfde, de bossfight tussen Abidi en Adolin was ook gewoon zo YA geschreven waarbij de good guy moest winnen. Ik heb geen problemen met de overwinning van Adolin, I like him, maar dat gevecht was toch amateurisme troef.
- Ten twaalfde, de queeste van Szeth duurde veel te lang en kwam te comic book-achtig over.
- Ten tweede, Shallan. Nutteloze verhaallijn, en dat hele conflict met Mraize was zo fake. "boehoe why I kill my mentor", wtf, die kerel heeft u gewoon paar keer een moeilijke opdracht gegeven, op welke manier is die uw mentor?
- Ten derde, Renarin/Rlain. Knap dat je als Mormoon uit conservatief, ruraal VS er een homokoppel insteekt met prominente rol, maar kon die verhaallijn iets boeiender zijn aub?
- Ten vierde, de Marvelification begon er een beetje over te gaan. En bepaalde zaken werden daardoor vrij onduidelijk. Wat was het hele nut nu van Vasher/Zahel? We leren letterlijk niks meer bij over hem in dit boek, de enige keer dat die voorkomt in dit boek is in een martelscene, that's it. Hoezo heeft die Anti-Light kunnen fabriceren voor Gavilar? Waarom deed die dat uberhaupt? Kon je daar niet op focussen ipv die nutteloze martelscene?
- Ten vijfde, de Ghostbloods, waarom bleven die maar focussen op de release van die Unmade ipv hun originele doel om Stormlight te exporteren? Waarom deden die eigenlijk niks constructiefs behalve dan af en toe een cameo te maken om geforceerde struggle te creeeren?
- Ten zesde, Gavilar als kampioen voor Odium? Bitch please.
- Ten zevende, Ishar en Nale zijn 7000 jaar oud en kampen met millenia aan trauma, en Kaladin gaat effe op 3 dagen tijd hun mentale problemen fixen. Ik ben Kaladin fanboy 4 life, maar dat was echt stom.
- Ten achtste, die hele focus van boek 4 op het wetenschappelijke bleek vrij nutteloos te zijn. De enige manier waarop anti-Light in dit boek ter sprake kwam, was met het gebruik van die dolken van Shallan en Mraize. Dus dat is quasi 33% van boek 4 dat bijna nergens toe geleid heeft. Misschien in de 2e arc, maar tot dusver vrij teleurstellend.
- Ten negende, Moash had zo'n knappe Interlude dit boek en voorafgaand een vrij interessante verhaallijn. En die is eigenlijk helemaal niet meer aan bod gekomen in de laatste 50%? Die heeft een of andere nutteloze Windrunner en zijn Spren gedood, that's it. Allez, dat werd zo gehyped als boss battle tussen Kaladin en Moash en er is helemaal niks mee gebeurd.
- Ten tiende, Odium/Taravangian had een impactvolle Interlude met de vernietiging van zijn stad om aan te tonen hoe meedogenloos hij is. En dan blijkt dat op het einde van het boek gewoon fake te zijn? LAME LAME LAME.
- Ten elfde, de bossfight tussen Abidi en Adolin was ook gewoon zo YA geschreven waarbij de good guy moest winnen. Ik heb geen problemen met de overwinning van Adolin, I like him, maar dat gevecht was toch amateurisme troef.
- Ten twaalfde, de queeste van Szeth duurde veel te lang en kwam te comic book-achtig over.
- De flashbacks van Szeth waren interessant en aangenaam.
- De 5th Ideals van Kaladin en Szeth waren epic.
- De hele uiteenzetting van de geschiedenis van Roshar was zeer knap en super boeiend. Daar wachtte ik al 4 boeken op.
- Adolin en de Azir keizer hadden goeie chemistry en quasi alle scenes waren top.
- de structuur en het plot van het boek zaten over het algemeen wel heel goed in mekaar en blijven ontzag opwekken over hoe groots Brandon het al die jaren reeds ziet en in mekaar weeft.
- Het einde was bevredigend, maar niet fantastisch of wauw.
- Sigzil en de Shattered Plains waren voor het grootste deel ook top.
- De 5th Ideals van Kaladin en Szeth waren epic.
- De hele uiteenzetting van de geschiedenis van Roshar was zeer knap en super boeiend. Daar wachtte ik al 4 boeken op.
- Adolin en de Azir keizer hadden goeie chemistry en quasi alle scenes waren top.
- de structuur en het plot van het boek zaten over het algemeen wel heel goed in mekaar en blijven ontzag opwekken over hoe groots Brandon het al die jaren reeds ziet en in mekaar weeft.
- Het einde was bevredigend, maar niet fantastisch of wauw.
- Sigzil en de Shattered Plains waren voor het grootste deel ook top.
Goed, dat was het wel voor even, misschien dat ik later nog op andere dingen kom.
Hier is het boek net toegekomen, lijkt een beetje een verderzetting van boek 4 dan. Dat was ook in veel stukken al te langdradig en te repetitief, al maakte het einde veel goed. Hij heeft imo lang kwantiteit met kwaliteit kunnen combineren, maar zijn productie sinds corona is inderdaad absurd geworden.
Eerst wel nog ergens een recap zoeken.
Général Zantas
Well-known member
Had er reeds een op de vorige pagina gepost, die alle boeken recapped:
Boeken - Fantasy Boeken
Het ganse Discworld-oeuvre van Terry Pratchett (op 2 boeken na) is te koop via Humblebundle voor amper 18$. 39 boeken. Kleine caveat, je dient wel een Amerikaans IP-adres te hebben en een Kobo-account. Voor Kindle-gebruikers zal Calibre gebruikt moeten worden om ze in het juiste format te...
www.beyondgaming.be
Ja, maar dat duurt zo langHad er reeds een op de vorige pagina gepost, die alle boeken recapped:
Boeken - Fantasy Boeken
Het ganse Discworld-oeuvre van Terry Pratchett (op 2 boeken na) is te koop via Humblebundle voor amper 18$. 39 boeken. Kleine caveat, je dient wel een Amerikaans IP-adres te hebben en een Kobo-account. Voor Kindle-gebruikers zal Calibre gebruikt moeten worden om ze in het juiste format te...
Général Zantas
Well-known member
Ja, maar dat duurt zo lang
Quasi alle recaps op YT zijn langer dan een uur per boek
Ik heb iemand gezien die een recap van Words of Radiance van 2h30 gepost heeft en daarna een recap van Oathbringer van 3h30 en ik vraag mij af wie de fck tijd heeft om daar zoveel tijd aan te besteden om dat helemaal te beluisteren, maar die videos hebben toch vaak meer dan 50k of 100k views.
Général Zantas
Well-known member
Voor de geinteresseerden, Brandon Sanderson heeft zijn Cosmere-tijdlijn voor de komende jaren ook gepubliceerd:
2026 - Stormlight Archive novella met Rock in de hoofdrol.
2028-2030 Mistborn Era 3 met de Ghostbloods in de hoofdrol.
2029-2031 twee vervolgboeken op Elantris.
2031-2033 Boek 6 Stormlight Archive.
Hij heeft ook reeds aangekondigd dat de volgende 5 boeken in SA hetzelfde formaat gaan volgen als de eerste 5. Dus elk boek toegewijdt aan een orde van de Knights Radiant met flashbacks voor 1 personage in dat boek. Hij heeft de namen daarvoor ook reeds vrijgegeven want gezien hij geen problemen heeft flashbacks te schrijven voor een dood personage, zoals RoW aantoonde, beschouwd hij dat niet als een spoiler. De 5 personages zijn: Lift, Jasnah, Renarin, Taln en Ash. Met Lift in boek 6.
Daar krijg ik het eerlijk gezegd niet warm van.
2026 - Stormlight Archive novella met Rock in de hoofdrol.
2028-2030 Mistborn Era 3 met de Ghostbloods in de hoofdrol.
2029-2031 twee vervolgboeken op Elantris.
2031-2033 Boek 6 Stormlight Archive.
Hij heeft ook reeds aangekondigd dat de volgende 5 boeken in SA hetzelfde formaat gaan volgen als de eerste 5. Dus elk boek toegewijdt aan een orde van de Knights Radiant met flashbacks voor 1 personage in dat boek. Hij heeft de namen daarvoor ook reeds vrijgegeven want gezien hij geen problemen heeft flashbacks te schrijven voor een dood personage, zoals RoW aantoonde, beschouwd hij dat niet als een spoiler. De 5 personages zijn: Lift, Jasnah, Renarin, Taln en Ash. Met Lift in boek 6.
Daar krijg ik het eerlijk gezegd niet warm van.
Hellsdinner
Crew Member
Ik had gehoord dat Sanderson na Words of Radiance een andere editor had aangenomen die weinig tot geen invloed op Sanderson heeft. Waardoor hij te fel doorslaat in zowel zijn sterktes als zwaktes.
pablohoney
Well-known member
The Fourth Wing - The Empyrean #1
Het boek begon wel goed en ook de magic en bond tussen draken en rijders zijn op zich wel leuk. Maar na verloop van tijd begint het young adult en 'Romantasy' gegeven wel de bovenhand te nemen tussen de 2 hoofd personages en daar moest ik mij toch wel doorsleuren van tijd tot tijd.
Maar op zich leest het wel vlot en is het boeiend genoeg om de volgende boeken ook zeker een kans te geven.
Het boek begon wel goed en ook de magic en bond tussen draken en rijders zijn op zich wel leuk. Maar na verloop van tijd begint het young adult en 'Romantasy' gegeven wel de bovenhand te nemen tussen de 2 hoofd personages en daar moest ik mij toch wel doorsleuren van tijd tot tijd.
Maar op zich leest het wel vlot en is het boeiend genoeg om de volgende boeken ook zeker een kans te geven.
welcometorapture
Member
Komt grotendeels overeen met wat ik ook vond. Inderdaad, leuk Sanderson, je bent een "progressieve mormoon" (voor zoverre dat bestaat?), maar net daarom komt de verhaallijn over Rlain heel performatief over. En de humor, tja, dat was echt fanfic niveau, veel van de eerste 15% van het boek was dialoog met zo'n "humor" en had gemakkelijk geschrapt kunnen worden. Je hebt ook gelijk over de verschillende plotpoints (Sja-anat, Moash) die geen conclusie hebben. Vermoedelijk omdat ze in de laatste vijf boeken nog afgehandeld zullen worden, maar da's pas binnen 10 jaar
. Ik zei het ook al in 2024 in review, hij is fantastisch in de world building, en daar was te weinig van in dit boek. Wel tevreden met hoe het verhaal in grote lijnen is geëvolueerd. Merci voor de uitgebreide review!Ik ben ook fan van de reeks maar ik wist niet dat het zo populair was dat het zelf in het nieuws komt .
.
Ik had er wel al eens van gehoord, maar eerlijk gezegd (nog) niet de behoefte gevoeld om de reeks te willen lezen.
Gisteren kwam mijn collega terug na haar middagpauze en zei ze dat ze in de winkel was geweest om voor dat nieuwe boek te kijken. Nu weet ik wel dat zij graag leest en dat ze ook eerder romantiek leest, maar dat had ik nu ook niet direct verwacht toen ze dat zei. Maar inderdaad, ik wist ook niet dat dat zo populair was.
Gisteren kwam mijn collega terug na haar middagpauze en zei ze dat ze in de winkel was geweest om voor dat nieuwe boek te kijken. Nu weet ik wel dat zij graag leest en dat ze ook eerder romantiek leest, maar dat had ik nu ook niet direct verwacht toen ze dat zei. Maar inderdaad, ik wist ook niet dat dat zo populair was.
Wind and Truth vorig weekend uitgelezen, nu na een break van een paar dagen aan de Empyrean reeks beginnen.
Ik vond een Wind and Truth best wel meevallen, het verhaal wordt zowel afgewerkt als open gebroken voor de volgende 5. Geen fan van Kaladin zijn stuk, Shallan viel mee, maar Adolin, Szeth, Jasnah en veel van Dalinar was heel goed voor mij. Veel geschiedenis over Roshar en ik ben altijd een fan van lore.
Soit, nu dus Empyrean en dan mss Malazan herlezen >.> Als ik daar aan durf beginnen terug
Ik vond een Wind and Truth best wel meevallen, het verhaal wordt zowel afgewerkt als open gebroken voor de volgende 5. Geen fan van Kaladin zijn stuk, Shallan viel mee, maar Adolin, Szeth, Jasnah en veel van Dalinar was heel goed voor mij. Veel geschiedenis over Roshar en ik ben altijd een fan van lore.
Soit, nu dus Empyrean en dan mss Malazan herlezen >.> Als ik daar aan durf beginnen terug
Om even verder te gaan op mijn post in het nieuwstopic over Rebecca Yarros, ben ik toch benieuwd of dit wat gaat veranderen aan het fantasy landschap nu dat het zo enorm populair is. En, of de lezers die op deze manier fantasy ontdekken, ook fantasy gaan blijven lezen.
Ik zou eigenlijk toch nog meer fantasy door vrouwen willen zien. In boekenwinkels is het toch nog overduidelijk dat fantasy nog steeds een witte mannen club is. Zeker als het gaat om reeksen langer dan een trilogie.
Ik zou eigenlijk toch nog meer fantasy door vrouwen willen zien. In boekenwinkels is het toch nog overduidelijk dat fantasy nog steeds een witte mannen club is. Zeker als het gaat om reeksen langer dan een trilogie.
Général Zantas
Well-known member
Ik denk dat vooral de trend uit de VS zich zal doorzetten waarbij de Fantasy-rekken bevolkt zullen worden door de Rebecca Yarossen en de Sarah J Maases, met de grotere mannelijke Fantasy auteurs zoals Sanderson en Abercrombie. De kleinere "traditionelere" Fantasy (ongeacht geslacht auteur) zal minder aandacht krijgen in de boekenwinkels. Maar goed, ik had sowieso al niet de gedachte dat veel mensen nog naar de Standaard Boekhandel e.d. trokken om Fantasy-boeken te kopen.
Hellsdinner
Crew Member
Sanderson had het hier recent over in 1 van zijn youtube videos. Hoe het wel degelijk een soort trickle down effect creëert.
Het is mij ook wel opgevallen, op de plekken waar ik vertoef op het internet (booktok, instagram, facebook, ...), dat veel mensen aanhalen dat ze bijvoorbeeld aan Sanderson beginnen nadat ze Sarah J Maas of Yarros gelezen hebben, en zo verder op zoek gaan naar fantasy series en auteurs.
Feit is wel dat het vooral vrouwelijke lezers zijn die ik tegenwoordig over fantasy hoor vertellen.
Ik had dan ook vernomen dat het aantal mannelijke fantasy lezers is aan het dalen (eigenlijk is het aantal mannelijke lezers in het algemeen aan het dalen)... Hoe doen we jonge mannelijke tieners terug fantasy lezen, zonder tegelijkertijd vrouwelijke lezers te verliezen?
Mee eens, zou ook heel graag nog wat meer epic fantasy van nieuwe vrouwelijke auteurs zien. Of iets grimdark in de trend van Abercrombie.
