Gelijktijdig met de mastodont Pukkelpop is er van 14 tot 18 augustus een veel kleinschaliger, maar ook heel gezellig festival gaande in Lievegem. Namelijk Rijvers Festival. Qua namen kunnen ze uiteraard niet opboksen tegen de grotere festivals, maar ze brengen wel veel sfeer en richten zich vooral op Nederlandstalige artiesten. Het is een op-en-top familiefestival met ook voor kinderen en tieners optredens en heel wat verscheidene randactiviteiten, op zowel de festivalsite als op de camping. Denk aan springkastelen, bijlwerpen, TikTok-stage en meer!
Rijvers Festival was dit jaar opnieuw een muzikaal feest, dat duizenden bezoekers naar het pittoreske Lievegem lokte. Al bij het betreden van het terrein heerste er een warme, gezellige sfeer. Het festivalterrein was leuk aangekleed met kleurrijke vlaggetjes, sfeervolle lichtslingers en ook elke specifieke locatie was thematisch uitgedost. Zo bevonden bijvoorbeeld de lockers zich in een treinstation. Naast het hoofdpodium stonden er ook verschillende kleinere podia, zoals bijvoorbeeld de 'love stage' waar kleinere bands en opkomende artiesten het beste van zichzelf gaven.
Op de eerste festivaldag (donderdag) sprong vooral Kommil Foo er voor ons uit, maar daarnaast waren ook Glitterpaard en Maan erg goed. Vooral Maan bracht een heel leuke show met een interessant lichtspel. We kunnen uiteraard ook niet om Goldband heen, die als surprise act K3 meebrachten voor het allereerste nummer (K3 stond ook al in de vroege namiddag op te treden). Vol enthousiasme en energie brachten ze een hele show. Het publiek was helemaal mee en er werd bij elke noot meegezongen of -gesprongen.
Ook vrijdag was een heel toffe dag met topoptredens van Kaat Van Stralen, die met de nodige humor een geweldig optreden gaf. Ook Bizkit Park, die enkel covers brengen van nu-metal deden het weer uitstekend in hun gekende stijl. Equal Idiots voegde daar nog een laagje aan toe met hun aanstekelijke rockmuziek. Na al dat gitaargeweld was het ook tijd voor wat emotionelere momenten met Suzan & Freek, waarvan we allemaal de toestand van Freek kennen. Het is niet volledig mijn genre van muziek, maar met hun verhaal is het moeilijk om geen traantje weg te pinken. Ze geven nog steeds al hun energie aan de fans en je ziet aan hun blik dat ze echt genieten van het optreden. Hopelijk duurt het voor hen nog zo lang mogelijk! Als afsluiter van vrijdag kwam Regi nog een heus feestje geven en bracht daarvoor wat schoon volk mee. Zo was Linda van de partij, maar daarenboven ook nog enkele andere gastzangers.
Na twee volle festivaldagen begon de vermoeidheid al een beetje in de kleren te kruipen, maar we gingen toch nog door en ook op zaterdag stond er bekend volk op de planken, met Niels Destadsbader en Jelle Cleymans. Al waren de top optredens voor mij op zaterdag toch te vinden op de kleinere, maar gezelligere 'love stage'. Eerst kwam Emmy D'arc er een geweldig mooi optreden geven. Met haar prachtige stem en enkel een gitaar in de hand nam ze iedereen mee in haar mooie verhaal. Ozark Henry sloot de 'love stage' af met zijn geweldige stem. Na zijn optreden konden we concluderen dat er weer een geweldige festivaldag opzat. Al moest het grootste feestje van de avond nog komen met Average Rob & Omdat Het Kan, die door hun enthousiasme de boel nog stevig zouden laten ontploffen. Er werd duchtig meegeschreeuwd, gesprongen en gedanst tijdens hun DJ-set. Er werd zelfs een kleine castell (kleine menselijke piramide, typisch in Spanje) gebouwd tijdens al de hectiek. Ja, we konden wel zeggen dat het publiek volledig mee was met dit feestje. Hierna konden we moe en voldaan naar onze tent om een beetje uit te rusten voor we ons opmaakten voor de laatste festivaldag.
We gaan er niet flauw over doen, op de laatste dag waren we vooral gekomen voor Daan en Kids With Buns. Van Daan weten we wat hij brengt en het is ook gewoon altijd steengoed. Er zit nog geen enkele slijt op hem en zijn topband. Daarnaast kwam ook het jong geweld van Kids With Buns de 'love stage' onveilig maken. Ze stonden die dag ook al op Pukkelpop, maar met hun niet aflatende energie brachten ze ook op Rijvers nog een geweldig goed optreden. Daarna was de tijd aangebroken voor de headliner van de dag en ook meteen de afsluiter van het festival, namelijk Pommelien Thijs. Hoewel dit ook niet mijn genre is, begrijp ik de hype wel volledig en ze staat echt met veel bravoure op het podium. Vol overgave en passie bracht ze haar nummers en sloot ze het festival af, hoe een festival afgesloten hoort te worden.
Rijvers Festival is een heel gezellig en familiaal festival waar je heel de dag muziek en andere acts kan beleven. De festivalsite bevindt zich tussen de bomen, wat een aangename sfeer (en veel schaduw) brengt. Ook de prijzen zijn heel schappelijk (zowel eten en drinken als de tickets). Naast alle randactiviteiten kwamen er ook heel wat toffe Nederlandstalige artiesten. Tot slot kunnen we zeggen dat we volgend jaar zeker graag terugkomen! Merci, Rijvers!
Rijvers Festival was dit jaar opnieuw een muzikaal feest, dat duizenden bezoekers naar het pittoreske Lievegem lokte. Al bij het betreden van het terrein heerste er een warme, gezellige sfeer. Het festivalterrein was leuk aangekleed met kleurrijke vlaggetjes, sfeervolle lichtslingers en ook elke specifieke locatie was thematisch uitgedost. Zo bevonden bijvoorbeeld de lockers zich in een treinstation. Naast het hoofdpodium stonden er ook verschillende kleinere podia, zoals bijvoorbeeld de 'love stage' waar kleinere bands en opkomende artiesten het beste van zichzelf gaven.
Op de eerste festivaldag (donderdag) sprong vooral Kommil Foo er voor ons uit, maar daarnaast waren ook Glitterpaard en Maan erg goed. Vooral Maan bracht een heel leuke show met een interessant lichtspel. We kunnen uiteraard ook niet om Goldband heen, die als surprise act K3 meebrachten voor het allereerste nummer (K3 stond ook al in de vroege namiddag op te treden). Vol enthousiasme en energie brachten ze een hele show. Het publiek was helemaal mee en er werd bij elke noot meegezongen of -gesprongen.
Ook vrijdag was een heel toffe dag met topoptredens van Kaat Van Stralen, die met de nodige humor een geweldig optreden gaf. Ook Bizkit Park, die enkel covers brengen van nu-metal deden het weer uitstekend in hun gekende stijl. Equal Idiots voegde daar nog een laagje aan toe met hun aanstekelijke rockmuziek. Na al dat gitaargeweld was het ook tijd voor wat emotionelere momenten met Suzan & Freek, waarvan we allemaal de toestand van Freek kennen. Het is niet volledig mijn genre van muziek, maar met hun verhaal is het moeilijk om geen traantje weg te pinken. Ze geven nog steeds al hun energie aan de fans en je ziet aan hun blik dat ze echt genieten van het optreden. Hopelijk duurt het voor hen nog zo lang mogelijk! Als afsluiter van vrijdag kwam Regi nog een heus feestje geven en bracht daarvoor wat schoon volk mee. Zo was Linda van de partij, maar daarenboven ook nog enkele andere gastzangers.
Na twee volle festivaldagen begon de vermoeidheid al een beetje in de kleren te kruipen, maar we gingen toch nog door en ook op zaterdag stond er bekend volk op de planken, met Niels Destadsbader en Jelle Cleymans. Al waren de top optredens voor mij op zaterdag toch te vinden op de kleinere, maar gezelligere 'love stage'. Eerst kwam Emmy D'arc er een geweldig mooi optreden geven. Met haar prachtige stem en enkel een gitaar in de hand nam ze iedereen mee in haar mooie verhaal. Ozark Henry sloot de 'love stage' af met zijn geweldige stem. Na zijn optreden konden we concluderen dat er weer een geweldige festivaldag opzat. Al moest het grootste feestje van de avond nog komen met Average Rob & Omdat Het Kan, die door hun enthousiasme de boel nog stevig zouden laten ontploffen. Er werd duchtig meegeschreeuwd, gesprongen en gedanst tijdens hun DJ-set. Er werd zelfs een kleine castell (kleine menselijke piramide, typisch in Spanje) gebouwd tijdens al de hectiek. Ja, we konden wel zeggen dat het publiek volledig mee was met dit feestje. Hierna konden we moe en voldaan naar onze tent om een beetje uit te rusten voor we ons opmaakten voor de laatste festivaldag.
We gaan er niet flauw over doen, op de laatste dag waren we vooral gekomen voor Daan en Kids With Buns. Van Daan weten we wat hij brengt en het is ook gewoon altijd steengoed. Er zit nog geen enkele slijt op hem en zijn topband. Daarnaast kwam ook het jong geweld van Kids With Buns de 'love stage' onveilig maken. Ze stonden die dag ook al op Pukkelpop, maar met hun niet aflatende energie brachten ze ook op Rijvers nog een geweldig goed optreden. Daarna was de tijd aangebroken voor de headliner van de dag en ook meteen de afsluiter van het festival, namelijk Pommelien Thijs. Hoewel dit ook niet mijn genre is, begrijp ik de hype wel volledig en ze staat echt met veel bravoure op het podium. Vol overgave en passie bracht ze haar nummers en sloot ze het festival af, hoe een festival afgesloten hoort te worden.
Rijvers Festival is een heel gezellig en familiaal festival waar je heel de dag muziek en andere acts kan beleven. De festivalsite bevindt zich tussen de bomen, wat een aangename sfeer (en veel schaduw) brengt. Ook de prijzen zijn heel schappelijk (zowel eten en drinken als de tickets). Naast alle randactiviteiten kwamen er ook heel wat toffe Nederlandstalige artiesten. Tot slot kunnen we zeggen dat we volgend jaar zeker graag terugkomen! Merci, Rijvers!
