Over Hill: Erger zelfs: Schumacher heeft 2 dq's en 2 races schorsing aan z'n broek gekregen. Langs de andere kant: er zijn wel enorme geruchten dat de Benetton beschikte over (illegale) traction control.
Hill zijn echte liefde was niet F1 maar motorcross. Hij is F1 beginnen rijden omdat ten eerste motorcross te gevaarlijk was en natuurlijk omdat in de F1 veel meer te verdienen viel. Hij was zeker geen slecht piloot, maar een echte topper kon je hem toch maar moeilijk noemen.
Over Villeneuve: niet dat ik die zo enorm vond maar BAR is echt geen referentie die eerste jaren. Dat was gewoon een bagger wagen.
Zijn zijn races met Sauber dan een referentie ? Daar werd ie keer op keer om de oren gereden door zijn teamgenoot. Bij Williams had hij Hill naast zich die, zoals ik hierboven al gezegd heb, ook niet direct de allergrootste is.
Ik heb wel heel veel respect voor de vader van Jacques. Gilles Villeneuve blijft voor mij 1 van de grootste natuurtalenten die ooit in een F1 wagen gezeten heeft. Gilles had 1 probleem. Hij vond niet dat hij soms een beetje moest dimmen om de wagen te sparen. Hij vond dat ze de wagens maar sterk genoeg moesten maken zodat ze anderhalf uur lang konden weerstaan aan zijn rijstijl. Het gevolg daarvan is dat Gilles nooit wereldkampioen geworden is. Maar wat heb ik vroeger genoten van zijn kunsten.
Over Hakinnen: zelf noemde Schumacher Hakinnen zijn zwaarste tegenstander. Die was ook gewoon heel snel.
Uw voorbeeld slaat op niets imo. Spa 2000 al vergeten? Waar Hakinnen zich op de Kemmel naast Schumacher en Zonta zet?
Over Raikonnen:
2002: toen was hij nog geen echte uitdager. McLaren lag daar achter op Williams. Maar toch: 10 opgaves, waarvan 5 door engine issue. Twee door eigen fout. + nog een 12e plek classificatie nadat hij was uitgevallen.
2003: 3 opgaves. Spanje: issue in Q2 en achteraan moeten starten. Knalt bij de start op de Jaguar die voor hem blijft stil staan. EU GP valt hij uit met engine issue. In Duitsland bij de start aangetikt door Barichello, die op zijn beurt aangetikt werd door Raf. Toch eindigt hij maar op 2 punten.
2004: 8 opgaves, waarvan 1 ten gevolge van een ongeval. Vind niet meteen de oorzaak terug. Pak dan nog eigen fout.
2005: 3 DNF's tov 1 voor Alonso. Geen enkele keer eigen fout. Eindigt tweede in het kampioenschap.
2006: die laat ik schieten omdat de Mclaren toen geen contender was. Maar op't eerste zicht weer een pak DNF's.
Met je statement dat Schumacher amper tegenstand had, ben ik het wel deels eens. Zeker 2001-2004 maar ik ben het niet eens dat dat puur aan de kwaliteit van de piloten lag. Je onderschat imo beide Finnen heel zwaar. Mits wat meer gelukt heeft Kimi in 2003 al een titel op zak en doet die er in 2005 nog ééntje bij. 2005 het seizoen dat gewonnen werd door Alonso, volgens jou zijn eerste echte tegenstander.
Je hebt gelijk. Ik ben misschien nogal hard geweest in mijn uitspraken over de beide Finnen. Mijn excuses. Ik ben soms nogal kleurrijk in mijn uitspraken. Zo slecht was het allemaal niet bedoeld.
Hakkinen was inderdaad een heel goed piloot. Wat hij daar deed op Kemmel was inderdaad 1 van de mooiste maneuvres die we ooit hebben mogen aanschouwen in de F1. Maar toch blijf ik een beetje met het gevoel dat hij net dat beetje te braaf was, te zacht. Dat hij daar in tranen uitbarste in Monza was daar een perfect voorbeeld van. Een echt groot kampioen moet meedogenloos, en dat miste Mika volgens mij.
En ook met Kimi heb ik geen problemen. Wel vind ik dat hij veel te vroeg in de F1 gedropt is. Hij is daar Ron Dennis in de McLaren gezet als het nieuwe toptalent dat de grote Michael Schumacher moest verslaan. Met een hele marketing van "iceman" er bij. Naast het circuit is Kimi inderdaad de iceman. De man die niet uit zijn lood te slagen is. Maar zeker in zijn beginjaren ging hij heel vaak in de fout wanneer hij het gevecht met Schumacher moest aangaan.
Dat vond ik dan weer prachtig aan Montoya. Hij was 1 van de eerste piloten die geen schrik had van Schumacher. Alle anderen liepen voor aan de kant te gaan. Ze moesten wel. Oftewel gingen ze aan de kant oftewel reed Schumacher ze aan de kant. Montoya was 1 van de eerste die weigerde om aan de kant te gaan voor de grote Schumacher.
