Financiële steun van ouders: het nieuwe normaal of voor de happy few?

[Monkytiger]

Geld maakt ook geld natuurlijk, als je ouders een fortuin hebben is de kans groter dat ze je ook het één en ander hebben bijgebracht over geldzaken, zoals wat minder angst voor de beurs. Als je al gewoon het verschil ziet tussen de "brave huisvaders" zoals mijn vader destijds, voor wie het spaarboekje heilig was, en iemand die hetzelfde geld aan zijn kinderen in aandelen heeft gestoken...de kans is groot dat die tweede wat meer kon doorgeven.

Het zal je verbazen, maar mijn ouders hebben nu nog heel wat cash gewoon op een spaarboekje staan. Ze hebben een heilige schrik van de beurs. Klassiek verhaal: ze hadden eind jaren 90 een grote som (+-450k) in vermogensbeheer aan de bank gegeven. Pas 8 jaar later konden ze hun kapitaal recupereren. Gelukkig geen kapitaalsverlies,maar wel heel wat interesten gederfd in die periode....

Mijn vader is van dag 1 zelfstandig geweest, altijd bedrijven gestart en verkocht, meeste succesvol, sommige mislukkingen.
Geld zat dus altijd in de zaak en werd steeds herinvesteerd, verkopen van de zaak = cashen.
Meeste geld is ook steeds naar vastgoed gegaan.
Beurs ook altijd van weggebleven, er kan zeker geld met verdiend worden, maar er kan inderdaad ook heel veel met verloren worden.
Beetje zelfde situatie als dubbeltje in de zin van opvoeding en gezinsmentaliteit (geen big spenders, wel mooie reizen en niets te kort komen), enkel zijn mijn geschonken bedragen/nettowaarde wel een pak lager. Rechtstreeks grond + 150k cash voor bouw en op mijn 27/28 had ik wel 250k bij elkaar gespaard door vanaf mijn 21/22 thuis te wonen zonder enige bijdrage te moeten doen en ook al van tijdens mijn jeugd alles van ouders/grootouders/vakantiejobs op te sparen.
Enige minpunt is dat ik wel wat te duur gebouwd heb naar wat eigenlijk nodig zou zijn, en ook alleen, dus dat heeft mij wel serieus wat gekost.
Maar ook wel goed geïnstalleerd voor mijn bijberoep en toekomstgerichtheid.
Dus het harde werken zal er bij mij zeker ook niet uitgaan ondanks ik ook zo'n goede start kan maken. Vaste job + bijberoep savonds in de week (niet dagelijks maar wel vaak) en meestal zaterdagen van 10-12uur waardoor ik op sociaal vlak dus ook vaak wat moet laten passeren.

 

[JanusDR]

Ik ben bijvoorbeeld evengoed gewoon op CM kamp geweest.

Schaamtelijke low class activiteit!

 

[Deleted member 658]

Deftige huizen hier in de buurt, en dan spreek ik zelfs over een regio in Limburg, die vind je niet meer voor €256k. Ik wil de thread niet doen ontsporen met discussies over de overwaardering van vastgoed en wat een noodzaak is en wat niet.

Maar durf jij hier te stellen dat jouw huis of vergelijkbare woningen bij jou in de regio een waarde hebben van slechts €256k? Ik vermoed eerder maar misgun het je niet dat jij in een situatie zit als @cege. Dan is het zeer gemakkelijk praten natuurlijk.

Mijn zus gaat binnenkort bouwen, ik heb zowel de prijzen gezien van wat men vroeg voor recente deftige bestaande huizen, als wat een nieuwe bouw haar gaat kosten. Voor €256k kom je er niet, al helemaal niet voor een open of halfopen bebouwing, tenzij je véél compromissen sluit.

Ik heb van mijn ouders welgeteld 8.000€ 'gekregen' toen ik mijn 1SLPK appartement kocht van een koppel dat daar zelfs met 2 kleine kinderen woonde. Ik plaats 'gekregen' tussen haakjes omdat dit voorwaardelijk verbonden was aan 3 jaar lang het onderdak te geven aan ander familielid dus eigenlijk was dat co-housing/verhuur. Dat app kwam toen op 110k, en is nu omgerekend 230k waard.

Toen ik later in een relatie zat, woonde ik in een arbeidershuisje dat toen een markwaarde had van 170k (intussen +- 260k).

Het huis dat we daarna in 2016 kochten voor 288k had asbest, geen dakisolatie of dubbel glas ... maar met 60k renovatiekosten en de helft zelf te doen hebben we de waarde daarvan serieus opgekrikt.

Al bij al vind ik het amusant om dan te moeten lezen hoe mensen die waarschijnlijk een pak minder als mij verdienen hun neus optrekken voor het doorsnee 256k€ huis in Vlaanderen want het moet 'deftig' (recent, nieuwbouw, half/open) zijn. Hoge eisen stellen, dat is zeer gemakkelijk praten. Maar als je vervolgens afkomt dat je zo'n huis binnen je beschikbaar budget niet kan vinden, dan zeur je toch ook alleen maar dat je niet boven je stand kan leven.

 

[kil911ler]

Dan is die zonder financiële hulp gewoon niet correct eh
Als jij tot uw 30ste thuis hebt kunnen wonen dan is dat uw financiële steun geweest.

Dat is ook gewoon een mooie duw in de rug die niet te onderschatten is.

Aja, azo. Idd, had het zo niet gezien, haha xD

 

[MrKend54l]

Ons geval: vriendin heeft bouwgrond gekregen. Waarde +-80k (10 jaar geleden). Ik heb ongeveer 60k gekregen (onrechtstreeks van grootouders). Vriendin ongeveer 50k denk ik.
Alles in huis gestoken waardoor we een ideale lening hebben. Eerste 10j meer afbetalen. Dat was ongeveer 550eur. Nu zijn we net 11e jaar begonnen en betalen nu nog 380eur af.

Vriendin werkt halftijds en verdient ongeveer 1200eur.
Als zij 2k verdiende konden we best veel sparen. Nu hebben we een Skoda, leven we gewoon met 2 kids maar hebben veel quality time met gezin.

We steken elke maand 125eur in beleggingsfondsen per kind. Bedrag kan verhoogt worden naarmate we meer verdienen/minder uitgeven. Maar een bouwgrond schenken aan onze kids zal niet haalbaar zijn. Ik hoop op toch minstens 35k per kind te kunnen schenken.

En voel je u niet schuldig tegenover uw kinderen? Want uw ouders en grootouders, schoonouders en schoongrootouders hebben zich waarschijnlijk suf gewerkt om u die grond en die extra’s te kunnen geven.
Vindt je het dan niet egoïstisch om te zeggen dat jij het hebt gehad maar uw kinderen niet omdat je ervoor kiest om bewust minder te werken? Ik denk maar luidop natuurlijk, maar die voorsprong die je had werk je op korte tijd weg door bewuste keuzes te maken om deze kans aan te grijpen om minder te gaan werken.

 

[Tonerider]

Als iedereen zich suf blijft werken, gaat niemand ooit van de rijkdom kunnen genieten en is het nutteloos dat men zich suf werkt.

 

[Fredjeb]

In feite moet iedere generatie toch minstens de actuele waarde kunnen doorgeven van wat hij zelf heeft gekregen. Anders heb je naar mijn mening geteerd op het vermogen van de vorige generatie en in jouw leven niks toegevoegd voor de volgende generatie.

 

[JanusDR]

En voel je u niet schuldig tegenover uw kinderen? Want uw ouders en grootouders, schoonouders en schoongrootouders hebben zich waarschijnlijk suf gewerkt om u die grond en die extra’s te kunnen geven.

Of zij hebben dat ook gewoon gekregen van hun ouders.
Of via vastgoed dat 3 keer meer waard werd door de loutere passage van de tijd in een welvarende en economisch groeiende maatschappij, waar men schenking/erfenis quasi niet belast.

Vindt je het dan niet egoïstisch om te zeggen dat jij het hebt gehad maar uw kinderen niet omdat je ervoor kiest om bewust minder te werken? Ik denk maar luidop natuurlijk, maar die voorsprong die je had werk je op korte tijd weg door bewuste keuzes te maken om deze kans aan te grijpen om minder te gaan werken.

Die kinderen krijgen bij erfenis nog een kast van een huis van de ouders die daarvoor nu werken + wat nog overschiet van de erfenis van grootouders nr ouders hé...

 

[Tonerider]

In feite moet iedere generatie toch minstens de actuele waarde kunnen doorgeven van wat hij zelf heeft gekregen. Anders heb je naar mijn mening geteerd op het vermogen van de vorige generatie en in jouw leven niks toegevoegd voor de volgende generatie.

dat kan enkel als elke generatie even succesvol/intelligent is en het zal ook afhangen van het bedrag.
En ook wel van het aantal kinderen dat die op zijn beurt hebben.

Als ik 100K had gekregen als ik 18 was, stak dat waarschijnlijk ook in vastgoed, maar aangezien ik nooit geen schatten hebt verdiend, zou dit bedrag pas vrijkomen bij mijn dood. Als ik kinderen had, zou ik die dus zeker geen 100K kunnen geven wanneer zij op eigen benen gaan staan.

 

[anders.]

In feite moet iedere generatie toch minstens de actuele waarde kunnen doorgeven van wat hij zelf heeft gekregen. Anders heb je naar mijn mening geteerd op het vermogen van de vorige generatie en in jouw leven niks toegevoegd voor de volgende generatie.

En wat is het nut om enkel maar toe te voegen aan de volgende generatie?
Dan heeft het doorgeven helemaal geen nut?

 

[Lulplayer]

En wat is het nut om enkel maar toe te voegen aan de volgende generatie?
Dan heeft het doorgeven helemaal geen nut?

Dat ze een goeie start kunnen nemen he.

 

[willydrama]

Quasi iedereen in 't middelbaar die nen totale klootzak was kwam uit een 'geld familie'. Financieel bewustzijn hadden wij zelf niet, veel mensen gekend zonder spaarcenten, ouders kunnen tot de dag van vandaag niet met geld om. Heb destijds pand gekocht aan 60% van de gemiddelde huisprijs - ooit verkopen alvoor de volledige afbetaling en een normaler (duurder) huis kopen ? 't Lijkt alsof ik er nooit echt profijt aan ga doen. Non stop sparen voor de kinderen en dat dan koudweg weggeven gaat de relatie onder druk zetten vrees ik. Vakantiewoning in Ardennen/Frankrijk/Spanje bezitten lijkt leuk en later haalbaar maar dan is er weer de stress van dat dat evt. verhuurd moet worden om op te brengen. Echt relax & chill maakt dat geld u niet.

 

[MrKend54l]

Die kinderen krijgen bij erfenis nog een kast van een huis van de ouders die daarvoor nu werken + wat nog overschiet van de erfenis van grootouders nr ouders hé...

Het doel van een voorsprong is om dit te krijgen wanneer je het nodig hebt. En dat is als je is huis koopt.
Iets gegeven met een warm hand is altijd interessanter als een koud hand.

daarbij als je moet wachten tot uw ouders sterven dat is toch ook wel vrij raar. Het is geen raar scenario dat u ouders u overleven. Dat is iets wat zo vaak gebeurt.

En wat is het nut om enkel maar toe te voegen aan de volgende generatie?
Dan heeft het doorgeven helemaal geen nut?

Nee het punt was in feite meer dat jij een voorsprong gekregen hebt die je na één generatie laat verdampen door de bewuste keuze om halftijds te werken.

 

[Mulan]

En voel je u niet schuldig tegenover uw kinderen? Want uw ouders en grootouders, schoonouders en schoongrootouders hebben zich waarschijnlijk suf gewerkt om u die grond en die extra’s te kunnen geven.
Vindt je het dan niet egoïstisch om te zeggen dat jij het hebt gehad maar uw kinderen niet omdat je ervoor kiest om bewust minder te werken? Ik denk maar luidop natuurlijk, maar die voorsprong die je had werk je op korte tijd weg door bewuste keuzes te maken om deze kans aan te grijpen om minder te gaan werken.

Wat denk je dat kinderen het liefst hebben?
20j lang een veilige haven waar iemand thuis is, of 1 maling een grotere som geld maar opgegroeid in de opvang, vermoeide ouders want altijd druk, ... En nu ga ik niet uit van een chill ambtenarenjobke van 9-5 maar van carrièremensen want anders gaan die paar honderd euro "winst"van voltijds werken natuurlijk alleen maar op aan opvang etc

 

[anders.]

Nee het punt was in feite meer dat jij een voorsprong gekregen hebt die je na één generatie laat verdampen door de bewuste keuze om halftijds te werken.

Dat ze een goeie start kunnen nemen he.

Maar halftijds werken zorgt er ook voor dat uw kinderen in een veel leukere gezinssituatie kunnen opgroeien. Als het over echt stevige bedragen gaat, maakt dat ook helemaal niet zoveel uit. Met de huidige levensverwachting en gemiddelde leeftijd om te bevallen in België, zit je in de situatie dat "grootouders" ongeveer sterven op de moment dat "kleinkinderen" een woning kopen/bouwen. Ervan uitgaande dat de grootouders in dit verhaal ook niet AL hun geld al aan hun kinderen hebben gegeven, is de kans in die families dus vrij groot dat er op die moment nog plots een stevige som cash geld beschikbaar komt voor de kleinkinderen.

 

[zarathustra]

Wat denk je dat kinderen het liefst hebben?
20j lang een veilige haven waar iemand thuis is, of 1 maling een grotere som geld maar opgegroeid in de opvang, vermoeide ouders want altijd druk, ... En nu ga ik niet uit van een chill ambtenarenjobke van 9-5 maar van carrièremensen want anders gaan die paar honderd euro "winst"van voltijds werken natuurlijk alleen maar op aan opvang etc

Hangt af van het kind zeker?

 

[Str8_6]

En voel je u niet schuldig tegenover uw kinderen? Want uw ouders en grootouders, schoonouders en schoongrootouders hebben zich waarschijnlijk suf gewerkt om u die grond en die extra’s te kunnen geven.
Vindt je het dan niet egoïstisch om te zeggen dat jij het hebt gehad maar uw kinderen niet omdat je ervoor kiest om bewust minder te werken? Ik denk maar luidop natuurlijk, maar die voorsprong die je had werk je op korte tijd weg door bewuste keuzes te maken om deze kans aan te grijpen om minder te gaan werken.

Die grond en dat huis erop gaat hetgene zijn dat hij kan doorgeven aan de kinderen/kleinkinderen om hen ook een goeie start te geven. En het is niet dat dat iets is die in waarde zal verminderen.

 

[Radbraker]

Mijn ouders hadden een spaarrekening aangemaakt toen ik geboren was. Toen ik een huis kocht op mijn 30e heb ik zo'n €30.000 gekregen om er in te steken.
Van mijn 19 tot 27 jaar niks moeten afgeven thuis behalve de MC's, toen mijn moeder overleed 5 jaar geleden heb ik wel €200 moeten afgeven wat nog altijd weinig is. Maar die heb ik ondertussen ook al terug gekregen aangezien mijn vader de verf en jaloezieën voor zijn rekening heeft genomen.
Ik besef maar te goed wat voor een gelukzak ik ben en velen die luxe niet hebben. Enig kind zijn speelt hier ook wel een rol in.
Ook nooit een reden gehad om op "jonge" leeftijd te moeten verhuizen aangezien ik een zeer goede band had met mijn ouders dus heb ik toch een aardige duit kunnen sparen doorheen de jaren.

 

[Madou]

Geen cent gekregen. Meteen na afstuderen een appartement gehuurd dus ook niet kunnen profiteren van gratis inwoon. Tijdens mijn studententijd een paar jaar als student in een groot kantoor gewerkt waar ik 12,5 EUR/uur verdiende. Met dat geld erasmus gedaan, verre reizen (paar maand Z-O Azië, Oost-Europa). Toen ik afstudeerde bleef er niet veel meer over van dat spaargeld maar who cares. Heb mooi kunnen leven.

Op dit moment huur ik nog steeds vrij goedkoop met een kameraad en ben niet van plan nog iets te kopen. Krijg een beetje schrik van enerzijds al de kosten die er betaald moeten worden (hoor ik genoeg in eerste lijn van vrienden) en anderzijds wil ik graag nog eens een lange verre reis doen van een paar maand of meer. Het is dan financieel interessanter om de huur op te zeggen dan vooraf iets gekocht te hebben lijkt me.

 

[Heroixx]

Mijn situatie:

ik ben enig kind en heb thuis nooit iets moeten afgeven. Tot mijn 26e thuis gewoond en toen zelf een €60k bij elkaar gespaard. Ik was op dat moment single, kwam net uit een relatie waarin we een jaartje hebben gehuurd. Heb toen mijn spaargeld geïnvesteerd in een bescheiden nieuwbouwappartement, op mijn 27e.

Praktisch meteen bij de aankoop van mijn appartement iemand tegen gekomen met een zoontje van 1,5j oud. We wisten meteen dat mijn bescheiden appartementje natuurlijk geen toekomstgerichte woonst was. Na een jaar en half heb ik mijn appartement te huur gezet en hebben we samen een groot nieuwbouwappartement gekocht, hilarisch genoeg in de straat er achter omdat we fan waren van de wijk.

Mijn grootvader kwam net te overlijden, hij had twee bouwgronden en een leegstaand huis. Mijn ouders hebben toen een groot deel geërfd. Ik heb op dat moment €75.000 gekregen om te investeren in onze nieuwe woning, zie het maar als "een voorschot" op mijn erfenis, hoewel ik een afkeer heb van die benaming. Mijn vriendin had haar huis verkocht en kon hetzelfde bedrag inbrengen.

Mijn ouders zijn zelfstandigen, en werken hun hele leven al zes dagen op zeven, en heb zelf altijd meegekregen van thuis dat je intelligent met geld om moet gaan. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar wel iets waar ik dagelijks naar leef in mijn uitgaven. We verdienen beiden goed en houden er een gezonde levensstijl op na.

Ik heb enorm veel te danken aan mijn ouders, zowel financieel als opvoedkundig en zal hun daar nooit genoeg voor kunnen bedanken. Ik besef ook maar al te goed dat we gezegend zijn met het financiële dat we hebben meegekregen, anders moesten we hoogwaarschijnlijk terug gaan huren. Mijn kinderen zullen hopelijk ook nooit iets tekort komen, en ze zullen thuis ook nooit iets moeten afgeven.

Heb ook evenmin geen enige afkeer van mensen die het nog beter en grootser hebben, en besef maar al te goed dat het zonder financiële steun geen evidentie is. Om als koppel gezond te leven in een eigen huis met kinderen, moet je start als tiener al gunstig zijn. Dat is iets dat ik pas heb ingezien op mijn 27 als ik rondom mij keek.