Zolang mensen niet de intellectuele eerlijkheid kunnen opbrengen om toe te geven dat het mechanisme van de salariswagen een fiscale koterij is die tegelijk zorgt voor hogere lasten op arbeid enerzijds en een enorme maatschappelijke kost geassocieerd met het doorgedreven gebruik van personenwagens heeft anderzijds gaan we nergens geraken.
Natuurlijk is dat een maatschappelijke kost, maar moet dat erg zijn?
Al die sociale toeslagen voor de lagere lonen en weklozen zijn ook een maatschappelijke kost. Gaan we die mee met de bedrijfwagens afschaffen?
Voor de middenklasse lijkt het alsof die altijd alles maar krijgen. Hoger minimumloon/pensioen, RSZ korting, jobbonus, sociaal energietarief, sociale verhuring, huurtoeslag, nu weer bevroren indexactie van slecht geisoleerde woningen,...
Ik schat in dat dat NETTO veel meer kost dan wat minder inkomsten uit bedrijfswagens voor een bevolkingsgroep die bovenstaande wel sponsort. Mogen die dan niet wat voordelen krijgen in de plaats, wat een beperkte kost heeft voor de maatschappij?
Dat is toch ook maar hypocriet om te stellen dat we onbeperkt mogen bijdragen maar zeker geen return krijgen daarvoor. Dan telt socialisme ineens niet meer.
Ik gebruik mijn salariswagen om naar het werk te rijden, naar de winkel en af en toe de kinderen naar school te brengen of naar de arts, tandarts,.... Zijn nu wel de minimumzaken die je met een auto doet denk ik dan. Ik zit daar niet voor mijn plezier in en mijn privekilometers (buiten woon-werk, wat dat zijn officieel ook privekilometers) blijven beperkt tot 5k km per jaar. Laat me daar dan 0,41euro per kilometer voor betalen, dan zit ik aan het bedrag van VAA. Komt goed uit.
De marges in de bedrijven waarbij bedrijfswagens worden gegeven zijn natuurlijk vele male hoger per kop dan bij een Aldi.
Om maar een gevoel te geven: ik heb een willekeurige (zelfstandige) vestiging van een warenhuisketen opgezocht samen met een grote naam in IT consulting. Waar bij de IT keten de loonkosten met 2 procent van de omzet kan gedekt worden, is er bij de die zelfstandige 10% van de omzet nodig om de loonkosten te drukken. En ja ik besef dat andere zaken (zoals leasing van wagens) in andere kostenposten zitten.
Nu die cijfers en vergelijkingen hoeven niet tot in den detail worden uitgerekend, ik wil maar zeggen: de marge is daar groter en nog beschikbaar.
Waarom moet financiële koterij behouden blijven omdat mensen hun levensstandaard daaraan verbonden is? Niemand zegt ook dat die levensstandaard drastisch naar beneden moet. Maar jouw werkgever geeft je nu alleen maar het huidige loon omdat hij dat via de huidige systemen kan. Logisch dat die dat doet, en logisch dat jij er beroep op doet. Dat kan niemand jullie kwalijk nemen. Maar indien we richting eerlijkere fiscaliteit gaan zoals verlaging van de lasten op arbeid dan zullen dergelijke heilige huisjes moeten sneuvelen. En dan komen we misschien richting een klimaat in o.a. consulting waarbij de war on talent niet enkel moet gevoerd worden door een i4 M50 aan te bieden in combinatie met een middelmatig nettoloon. Maar aan een hoger nettoloon en andere voordelen.
Buiten de financiële koterij hebben bedrijfswagens ook nog andere invloeden: andere manier van reizen in zowel binnen als buitenland, decentraal wonen, klimaat, mogelijkheid tot telewerk.
Honderd kilometer enkel doen op een werkdag? Ben je gek? Ik zal wel dichter bij een stad gaan wonen of een andere werkgever zoeken. Ah ik krijg een firmawagen? Oké, i'm in!
Die afgunst valt best mee. Ik zeg niet dat ik 'uit principe' een firmawagen zou weigeren hoor. Ik kijk met verbazing naar de vriend of kennis die me hun nieuwe EQB of Tesla komt tonen. Maar dat wil nog altijd niet zeggen dat ik vanuit overtuiging liever een eerlijkere fiscaliteit wil voor iedereen.
Natuurlijk heb je daar ook een punt. Maar dat decentraal wonen is mooi op papier, onrealistisch in praktijk.
Het feit alleen al dat ik een zoontje in co-ouderschap heb. Een zoontje waarbij de papa (ik dus) AL de zorgen op zich neemt, bij mij gedomicilieerd is en het kindergeld heb toegewezen gekregen. Die met hem naar de tandarts, oogarts, orthodont, logopedie, kine etc rijdt, hem begeleidt met school omwille van dyslectie en dyscalculie.
Ik zou mijn zoon met zijn mama die amper voor haarzelf kan zorgen moeten achterlaten voor een job en zijn toekomst hypothekeren. Moest ik volledig hoederecht gekregen hebben was ik al lang weg, nu kies ik bewust om bij mijn zoon te blijven en ver te werken.
Maar misschien kunnen we voor dit geval nog een sociale subsidie uitwerken, er is toch steun voor alles en nog wat en een regeltje meer kan er wel bij zeker.
We hebben vorige maand reeds 1 salariswagen opgegeven, om mijn vriendin dichter bij huis te laten werken en haar uit de auto te krijgen. Daar staat ook wel een veel hoger inkomen tegenover in dit geval, dus ze verliest niets. In tegendeel. Nu zeg jij dat we moeten verhuizen, zodat ze terug veel moet rijden, maar nu met een eigen wagen. Ze gaat het graag horen.
Het feit dat haar kinderen wederom van school moeten wisselen en dus 2 keer in 3 jaar gaat ze ook heel leuk vinden. Dat allemaal voor een job.