Natuurlijk heb je daar ook een punt. Maar dat decentraal wonen is mooi op papier, onrealistisch in praktijk.
Het feit alleen al dat ik een zoontje in co-ouderschap heb. Een zoontje waarbij de papa (ik dus) AL de zorgen op zich neemt, bij mij gedomicilieerd is en het kindergeld heb toegewezen gekregen. Die met hem naar de tandarts, oogarts, orthodont, logopedie, kine etc rijdt, hem begeleidt met school omwille van dyslectie en dyscalculie.
Ik zou mijn zoon met zijn mama die amper voor haarzelf kan zorgen moeten achterlaten voor een job en zijn toekomst hypothekeren. Moest ik volledig hoederecht gekregen hebben was ik al lang weg, nu kies ik bewust om bij mijn zoon te blijven en ver te werken.
Maar misschien kunnen we voor dit geval nog een sociale subsidie uitwerken, er is toch steun voor alles en nog wat en een regeltje meer kan er wel bij zeker.
We hebben vorige maand reeds 1 salariswagen opgegeven, om mijn vriendin dichter bij huis te laten werken en haar uit de auto te krijgen. Daar staat ook wel een veel hoger inkomen tegenover in dit geval, dus ze verliest niets. In tegendeel. Nu zeg jij dat we moeten verhuizen, zodat ze terug veel moet rijden, maar nu met een eigen wagen. Ze gaat het graag horen.
Het feit dat haar kinderen wederom van school moeten wisselen en dus 2 keer in 3 jaar gaat ze ook heel leuk vinden. Dat allemaal voor een job.