Food sharing op restaurant

[Li1quid]

AFGESPLITST UIT "JE ERGERNISSEN VAN VANDAAG"

Foodsharing concepten die meer en meer verschijnen.
Geen idee wie daar fan van is. Ik heb liever mijn eigen bord eten.

 

[Hellsdinner]

Foodsharing concepten die meer en meer verschijnen.
Geen idee wie daar fan van is. Ik heb liever mijn eigen bord eten.

Komt vooral van andere culturen denk ik. Ik had het daar hier in Vietnam ook moeilijker mee dan verwacht .
Op restaurant gaan met een groep en ik kies wat ik wil uit het menu, zie de rest van de groep samen beslissen wat ze gaan bestellen.
Eten komt en wordt eigenlijk gewoon in het midden van de tafel gezet, mijn keuze stond wat verder van me weg en ik trek het naar me toe maar ik zie niemand anders dat doen en gewoon wat willekeurig van bord x, y, z pakken. Dan pakt er iemand van mijn bord en ik kijk zo wat verbouwereerd tot mijn frank viel en dat dit gewoon de normale manier is van op restaurant gaan.

Eerste reactie in mijn hoofd was toch wel "JOEY DOESNT SHARE FOOD" maar na 6 jaar hier ondertussen ben ik er gewend aan en zelfs gewoon fan van, meer keuze, meer dingen proberen, ...

 

[Lint]

Komt vooral van andere culturen denk ik. Ik had het daar hier in Vietnam ook moeilijker mee dan verwacht .
Op restaurant gaan met een groep en ik kies wat ik wil uit het menu, zie de rest van de groep samen beslissen wat ze gaan bestellen.
Eten komt en wordt eigenlijk gewoon in het midden van de tafel gezet, mijn keuze stond wat verder van me weg en ik trek het naar me toe maar ik zie niemand anders dat doen en gewoon wat willekeurig van bord x, y, z pakken. Dan pakt er iemand van mijn bord en ik kijk zo wat verbouwereerd tot mijn frank viel en dat dit gewoon de normale manier is van op restaurant gaan.

Eerste reactie in mijn hoofd was toch wel "JOEY DOESNT SHARE FOOD" maar na 6 jaar hier ondertussen ben ik er gewend aan en zelfs gewoon fan van, meer keuze, meer dingen proberen, ...

Ik hou wel van foodsharing dingskes OP VOORWAARDE dat het met deftige mensen is. Het is wel gezellig en ge hebt meer keuze.

Maar als stinkende Barry waarvan ik zeker ben dat hij zijn handen niet wast na het groot toilet erbij is, dan wil ik mijn eigen bord. Barry moet van mijn eten blijven

 

[kinxton]

Ik hou wel van foodsharing dingskes OP VOORWAARDE dat het met deftige mensen is. Het is wel gezellig en ge hebt meer keuze.

Maar als stinkende Barry waarvan ik zeker ben dat hij zijn handen niet wast na het groot toilet erbij is, dan wil ik mijn eigen bord. Barry moet van mijn eten blijven

Idem, of den Barry die meteen z'n bord opvult met 3/4 van wat er op tafel staat of de wijnfles leegdrinkt zonder eerst eens rond te gaan en dan weigert om mee te betalen voor nog wat extra eten. Neen danku. Geef me dan ook maar m'n eigen bord.

 

[marcel]

zo met Kerstmis of zo de gourmet of de fondu boven halen, da's toch ook foodsharing? en vrij gezellig, dus ok?

 

[Hellsdinner]

Ik hou wel van foodsharing dingskes OP VOORWAARDE dat het met deftige mensen is. Het is wel gezellig en ge hebt meer keuze.

Maar als stinkende Barry waarvan ik zeker ben dat hij zijn handen niet wast na het groot toilet erbij is, dan wil ik mijn eigen bord. Barry moet van mijn eten blijven

Fucking Barry, altijd hetzelfde!

 

[Sylverscythe]

Ik hou wel van foodsharing dingskes OP VOORWAARDE dat het met deftige mensen is. Het is wel gezellig en ge hebt meer keuze.

Maar als stinkende Barry waarvan ik zeker ben dat hij zijn handen niet wast na het groot toilet erbij is, dan wil ik mijn eigen bord. Barry moet van mijn eten blijven

Of deftig zoals "effectief iets nieuws willen proberen". Allezja, als alles buiten een spaghetti of een steak je ongemakkelijk maakt zal ik wel gewoon mijn eigen gerecht bestellen.

 

[mac-bc]

Ik hou wel van foodsharing dingskes OP VOORWAARDE dat het met deftige mensen is. Het is wel gezellig en ge hebt meer keuze.

Maar als stinkende Barry waarvan ik zeker ben dat hij zijn handen niet wast na het groot toilet erbij is, dan wil ik mijn eigen bord. Barry moet van mijn eten blijven

Neen, food sharing concepten zijn verschrikkelijk. En ik verdenk restaurants er ook van dat het afzetterij is.

Onlangs ook nog eens gaan eten met een paar ex-collega's. Ik heb mij niet veel aangetrokken van de restaurantkeuze. Bleek een food sharing concept te zijn. Al mijn voorspellingen zijn uitgekomen:

• De sterkere karakters bepalen wat er wanneer gegeten wordt, de stillere karakters volgen zwijgzaam
• Als het op tafel komt is het altijd afwegen: "hoeveel mag ik hier nu van nemen om enerzijds mezelf niets tekort te doen, maar anderzijds ook zeker voldoende over te laten voor de andere mensen?"
• Het aantal stuks is nooit hetzelfde als het aantal eters. Dus telkens opnieuw schaamstukjes dat niemand durft opeten. Wanneer het dan volledig koud geworden is, durft er eindelijk iemand vragen: "Nog iemand dat laatste stukje?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ik heb de vorige keer al het overblijvende stukje gegeten, ah ja, maar Pol heeft daarvoor het overblijvende stukje gegeten maar dit is nu echt wel iets voor hem, ja, maar we kunnen dat dan compenseren met het volgende stukje, ja, maar hoeveel rondes doen we nog eigenlijk, anders komt het niet even uit, ..."
• Op het einde heeft de ene al genoeg gegeten, voor de ander mag er nog wat bij. "Wil jij nog iets?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ..."
• Enzovoort.

Het domineert gewoon gans uw maaltijd.
In plaats van te kunnen praten over de dingen des levens, zit je constant te onderhandelen over wie, wat en wanneer je uw maaltijd nuttigt. Vreselijk.
Als je niet kan kiezen, kom dan gewoon de volgende keer terug i.p.v. daar zo'n onsamenhangende pot pourri in uw maag te stampen terwijl je constant in onderhandelingsmodus zit.

 

[Noctilucus]

Neen, food sharing concepten zijn verschrikkelijk. En ik verdenk restaurants er ook van dat het afzetterij is.

Onlangs ook nog eens gaan eten met een paar ex-collega's. Ik heb mij niet veel aangetrokken van de restaurantkeuze. Bleek een food sharing concept te zijn. Al mijn voorspellingen zijn uitgekomen:

• De sterkere karakters bepalen wat er wanneer gegeten wordt, de stillere karakters volgen zwijgzaam
• Als het op tafel komt is het altijd afwegen: "hoeveel mag ik hier nu van nemen om enerzijds mezelf niets tekort te doen, maar anderzijds ook zeker voldoende over te laten voor de andere mensen?"
• Het aantal stuks is nooit hetzelfde als het aantal eters. Dus telkens opnieuw schaamstukjes dat niemand durft opeten. Wanneer het dan volledig koud geworden is, durft er eindelijk iemand vragen: "Nog iemand dat laatste stukje?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ik heb de vorige keer al het overblijvende stukje gegeten, ah ja, maar Pol heeft daarvoor het overblijvende stukje gegeten maar dit is nu echt wel iets voor hem, ja, maar we kunnen dat dan compenseren met het volgende stukje, ja, maar hoeveel rondes doen we nog eigenlijk, anders komt het niet even uit, ..."
• Op het einde heeft de ene al genoeg gegeten, voor de ander mag er nog wat bij. "Wil jij nog iets?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ..."
• Enzovoort.

Het domineert gewoon gans uw maaltijd.
In plaats van te kunnen praten over de dingen des levens, zit je constant te onderhandelen over wie, wat en wanneer je uw maaltijd nuttigt. Vreselijk.
Als je niet kan kiezen, kom dan gewoon de volgende keer terug i.p.v. daar zo'n onsamenhangende pot pourri in uw maag te stampen terwijl je constant in onderhandelingsmodus zit.

Dat aantal stuks vind ik ook altijd dom, toch als je bv. met 4 het "food sharing concept voor 4 personen" bestelt en ze dan van veel van die dingen 3 stuks brengen

 

[Avondland]

Neen, food sharing concepten zijn verschrikkelijk. En ik verdenk restaurants er ook van dat het afzetterij is.

Onlangs ook nog eens gaan eten met een paar ex-collega's. Ik heb mij niet veel aangetrokken van de restaurantkeuze. Bleek een food sharing concept te zijn. Al mijn voorspellingen zijn uitgekomen:

• De sterkere karakters bepalen wat er wanneer gegeten wordt, de stillere karakters volgen zwijgzaam
• Als het op tafel komt is het altijd afwegen: "hoeveel mag ik hier nu van nemen om enerzijds mezelf niets tekort te doen, maar anderzijds ook zeker voldoende over te laten voor de andere mensen?"
• Het aantal stuks is nooit hetzelfde als het aantal eters. Dus telkens opnieuw schaamstukjes dat niemand durft opeten. Wanneer het dan volledig koud geworden is, durft er eindelijk iemand vragen: "Nog iemand dat laatste stukje?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ik heb de vorige keer al het overblijvende stukje gegeten, ah ja, maar Pol heeft daarvoor het overblijvende stukje gegeten maar dit is nu echt wel iets voor hem, ja, maar we kunnen dat dan compenseren met het volgende stukje, ja, maar hoeveel rondes doen we nog eigenlijk, anders komt het niet even uit, ..."
• Op het einde heeft de ene al genoeg gegeten, voor de ander mag er nog wat bij. "Wil jij nog iets?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ..."
• Enzovoort.

Het domineert gewoon gans uw maaltijd.
In plaats van te kunnen praten over de dingen des levens, zit je constant te onderhandelen over wie, wat en wanneer je uw maaltijd nuttigt. Vreselijk.
Als je niet kan kiezen, kom dan gewoon de volgende keer terug i.p.v. daar zo'n onsamenhangende pot pourri in uw maag te stampen terwijl je constant in onderhandelingsmodus zit.

Hangt af hoe het wordt aangepakt, maar we hebben geen foodsharingcultuur in België. We krijgen ons bord met eten en dat is enkel voor ons. Dus ik begrijp dat het altijd wat onwennig is.

 

[Remake]

Neen, food sharing concepten zijn verschrikkelijk. En ik verdenk restaurants er ook van dat het afzetterij is.

Onlangs ook nog eens gaan eten met een paar ex-collega's. Ik heb mij niet veel aangetrokken van de restaurantkeuze. Bleek een food sharing concept te zijn. Al mijn voorspellingen zijn uitgekomen:

• De sterkere karakters bepalen wat er wanneer gegeten wordt, de stillere karakters volgen zwijgzaam
• Als het op tafel komt is het altijd afwegen: "hoeveel mag ik hier nu van nemen om enerzijds mezelf niets tekort te doen, maar anderzijds ook zeker voldoende over te laten voor de andere mensen?"
• Het aantal stuks is nooit hetzelfde als het aantal eters. Dus telkens opnieuw schaamstukjes dat niemand durft opeten. Wanneer het dan volledig koud geworden is, durft er eindelijk iemand vragen: "Nog iemand dat laatste stukje?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ik heb de vorige keer al het overblijvende stukje gegeten, ah ja, maar Pol heeft daarvoor het overblijvende stukje gegeten maar dit is nu echt wel iets voor hem, ja, maar we kunnen dat dan compenseren met het volgende stukje, ja, maar hoeveel rondes doen we nog eigenlijk, anders komt het niet even uit, ..."
• Op het einde heeft de ene al genoeg gegeten, voor de ander mag er nog wat bij. "Wil jij nog iets?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ..."
• Enzovoort.

Het domineert gewoon gans uw maaltijd.
In plaats van te kunnen praten over de dingen des levens, zit je constant te onderhandelen over wie, wat en wanneer je uw maaltijd nuttigt. Vreselijk.
Als je niet kan kiezen, kom dan gewoon de volgende keer terug i.p.v. daar zo'n onsamenhangende pot pourri in uw maag te stampen terwijl je constant in onderhandelingsmodus zit.

Als je in een gewoon restaurant gaat eten, bestelt iedereen in uw vriendenkring dan op een apart moment zijn eten, of is het daar ook de sterkste die bepaalt wanneer dat gebeurt?

 

[mac-bc]

Als je in een gewoon restaurant gaat eten, bestelt iedereen in uw vriendenkring dan op een apart moment zijn eten, of is het daar ook de sterkste die bepaalt wanneer dat gebeurt?

Wanneer iedereen zijn keuze gemaakt heeft?

De "wanneer" in bovenstaande post gaat dan eerder over de volgorde bijvoorbeeld.

 

[Mr.Anderson]

Onlangs in Carcasse waren de amuses en voorgerechten ook telkens om per 2 te delen. Ik ben daar minder fan van. Elk z'n eigen bord vind ik leuker.

Behalve natuurlijk als dat een bord in het midden is met 4 hapjes voor 4 personen ofzo. Maar zo echt een bord met 1 voorgerecht beginnen te versnijden om er met 2 te kunnen van eten, neen.

 

[Muscleduck]

Neen, food sharing concepten zijn verschrikkelijk. En ik verdenk restaurants er ook van dat het afzetterij is.

Onlangs ook nog eens gaan eten met een paar ex-collega's. Ik heb mij niet veel aangetrokken van de restaurantkeuze. Bleek een food sharing concept te zijn. Al mijn voorspellingen zijn uitgekomen:

• De sterkere karakters bepalen wat er wanneer gegeten wordt, de stillere karakters volgen zwijgzaam
• Als het op tafel komt is het altijd afwegen: "hoeveel mag ik hier nu van nemen om enerzijds mezelf niets tekort te doen, maar anderzijds ook zeker voldoende over te laten voor de andere mensen?"
• Het aantal stuks is nooit hetzelfde als het aantal eters. Dus telkens opnieuw schaamstukjes dat niemand durft opeten. Wanneer het dan volledig koud geworden is, durft er eindelijk iemand vragen: "Nog iemand dat laatste stukje?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ik heb de vorige keer al het overblijvende stukje gegeten, ah ja, maar Pol heeft daarvoor het overblijvende stukje gegeten maar dit is nu echt wel iets voor hem, ja, maar we kunnen dat dan compenseren met het volgende stukje, ja, maar hoeveel rondes doen we nog eigenlijk, anders komt het niet even uit, ..."
• Op het einde heeft de ene al genoeg gegeten, voor de ander mag er nog wat bij. "Wil jij nog iets?" -> "Mja, neen, bwa misschien, ..."
• Enzovoort.

Het domineert gewoon gans uw maaltijd.
In plaats van te kunnen praten over de dingen des levens, zit je constant te onderhandelen over wie, wat en wanneer je uw maaltijd nuttigt. Vreselijk.
Als je niet kan kiezen, kom dan gewoon de volgende keer terug i.p.v. daar zo'n onsamenhangende pot pourri in uw maag te stampen terwijl je constant in onderhandelingsmodus zit.

Dat komt er van als je met een rationele bende op de baan bent. Je moet met fretzakken gaan eten die veel te veel bestellen dedju. Ik ben zo eens LIbanees gaan eten, 4 personen. Op het einde elk nog een bakje mee naar huis gekregen want we kregen het niet op.
Libanees is wel mijn ding niet zo, te veel rare smaken.

 

[exCite]

Beste voorbeeld is toch Spaans gaan eten, als wij dat doen bestellen wij gewoon wat dingen en zeggen we al direct: er gaat waarschijnlijk te veel zijn, maar als er iets is wat op is waar je echt nog zin in hebt bestel je daar gewoon nog een portie van. Zo is er geen gezever en is het foodsharing concept gewoon leuk.

Als ik enkel met mijn vrouw ga eten, dan proeven wij ook constant van elkaars gerecht.

 

[kinxton]

Beste voorbeeld is toch Spaans gaan eten, als wij dat doen bestellen wij gewoon wat dingen en zeggen we al direct: er gaat waarschijnlijk te veel zijn, maar als er iets is wat op is waar je echt nog zin in hebt bestel je daar gewoon nog een portie van. Zo is er geen gezever en is het foodsharing concept gewoon leuk.

Als ik enkel met mijn vrouw ga eten, dan proeven wij ook constant van elkaars gerecht.

Inderdaad leuk, we kunnen nog eens wat leren van onze Spaanse buren. Vooral als het over de werkdruk gaat.
Maar als er niet genoeg is, dan heb ik afhankelijk van de situatie geen zin om nog eens een halfuur te wachten op een extra portie.
Liever wat meer dan te weinig dus! Danku stressie België, ik ga blij zijn als ik geen zelfstandige meer ben, eindelijk geen druk meer om snel iets te eten en onmiddelijk na het eten van tafel gaan en weer gaan werken.

De laatste keer dat ik in Barcelona was, had ik echt de plezierigste restaurantervaringen, het gaat er in vele gevallen relaxer & gezelliger aan toe dan alle keren samen ik in België uit ging eten.

 

[Muscleduck]

Als ik enkel met mijn vrouw ga eten, dan proeven wij ook constant van elkaars gerecht.

Wij ook. We wisselen ook af en toe. Een menu eten en elk iets anders kiezen. De helft opeten en dan van bord wisselen bv.

 

[Chelark007]

Wij ook. We wisselen ook af en toe. Een menu eten en elk iets anders kiezen. De helft opeten en dan van bord wisselen bv.

Dito, of op zijn minst proeven.

 

[TRUMP]

ik haat dit concept.

Meestal betaal je een PAK meer dan een gewoon restaurantbezoek, en heb je nog geen voldaan gevoel achteraf.

Nooit meer.

 

[Plutus]

Dat komt er van als je met een rationele bende op de baan bent. Je moet met fretzakken gaan eten die veel te veel bestellen dedju. Ik ben zo eens LIbanees gaan eten, 4 personen. Op het einde elk nog een bakje mee naar huis gekregen want we kregen het niet op.
Libanees is wel mijn ding niet zo, te veel rare smaken.

Dit klopt in feite wel. Ik vind sharing leuk als ik kan delen met vlotte, makkelijke fretzakken die niet op een euro kijken.
Met mensen die ofwel moeilijke eters zijn of goedkoop willen eten, wordt het vaak moeilijker.