Fraude bij sociale woningen

Dat is anders nochtans een terechte opmerking.

Veel mensen ondervinden (tijdelijke) tegenslagen en zij zien hun plaatsen ingenomen door een groep mensen die zo gepokt en gemazeld in het systeem is. Als ik -die jarenlang bijgedragen heb aan het systeem- in de shit zou geraken, zal ik ergens vanachter op eender welke lijst eindigen. Ik mag dan wachten op hulp/steun omdat er een groep is die zich lekker gewenteld heeft in het systeem.Als mijn woning morgen in brand zou vliegen, en ik eindig op straat. Dan heeft het gros van de gemeenten geen noodwoning voor mij klaar hoor. Terwijl dat juist de bedoeling van sociale woningen moet zijn.

Waarom zou jij in een systeem van sociale woning moeten vallen na een brand? Je mag misschien vinden dat dat zo zou moeten zijn, maar dat is het niet het opzet.

En daarnaast, inderdaad, we werken per chance niet met clientilisme of met voorrang 'omdat je meer afgedragen hebt (volgens u)'. Zou ook maar triestig zijn, wil je misschien ook dat men in ziekenhuizen dat ook zo doet? U voorrang geven 'omdat je meer afgedragen hebt' tov. Mensen die daar al langer wachten of er letterlijk staan dood te bloeden?

Je zegt aan de ene kant dat je geen profiteurs wilt, maar zou wel een sociale woning moeten krijgen na brand, terwijl je wellicht perfect zelf in je woonnoden kan voorzien? Dat is toch de waanzin voorbij?
Ondertussen staat familie X heel de dag niets te doen in sociale woning 1, weigeren ze Nederlands te leren of werk te zoeken. Familie Y heeft ondertussen sociale woning 2 met een fikse korting kunnen kopen en is nu ondertussen een goed verdienend middenklasse gezin met een BMW. Maar voor mij is er dan geen plaats. Ik mag dan ergens op de zetel bij familie of vrienden gaan wonen. Zoiets werkt wraakroepend.
Dat is ook wraakroepend. En het systeem mag zeker wat bijgestuurd, daar zegt toch niemand anders hier iets over?
Het systeem van sociale woningen is te groot en veeeeeeeeeeeeeeeeeel te breed.
Daarmee de enorme tekorten aan sociale woningen zeker?
Er mag door sommigen ook amper iets van controle zijn, want ja 'je gaat die mensen toch niet lopen te ambeteren, want wie zijn wij om te bepalen wat problemen zijn?' En trek je het systeem in twijfel, dan ben je één of andere asociale, jaloerse zak. Het systeem werkt niet, is fraudegevoelig en kost de maatschappij veel te veel, tijd om het grondig te veranderen.
Neen, jij hebt het systeem niet door. Iedereen hier trekt het systeem in twijfel. Jij bent, sorry, een associale jaloerse zak, om het in uw woorden te zeggen, omdat je dat gewoon zo uit en mensen die het nodig hebben precies niets gund. Omdat je miljoenen mensen op straat of in een soort van strafkampen zou gooien omdat je er niet mee om kunt dat we mensen helpen, waarbij er dan enkele profiteurs tussen zitten. Terwijl, zoals JPV reeds heeft aangetoond, de kostprijs echt peanuts is voor de maatschappij. En dat het buiten de kostprijs voor de maatschappij, ook een kwestie is van de baten voor de maatschappij.

Zo kiest men er momenteel bv. Juist voor om sociale woningen te spreiden ipv ghettos te creëren. Maar jij zou juist weer het omgekeerde gaan doen. Mensen, en hun kinderen, verdoemen tot hun lot kost op lange termijn meer aan de maatschappij dan mensen kansen geven.
@nestorius als dat gebeurd is, is dat verschrikkelijk op persoonlijk niveau. Mijn medeleven, maar de vergelijking gaat hier niet echt op. Buiten een goede omkadering om om te gaan met dat verdriet kan men voor jou weinig doen. In het geval van een woonprobleem kan men veel meer doen.
 
Eventjes wel nog aanvullen dat die cijfers die ik gaf de verdeling van kosten uit de sociale zekerheid is. Woonbeleid heeft nog andere kosten, maar niet gedragen door de sociale zekerheid.
 
Jij hebt trouwens werkelijk geen zak te zeggen over hoe echt of ingebeeld die mensen hun problemen zijn. Dat er geprofiteerd wordt van het label 'burnout' dat is zeker zo, maar dat is net hetzelfde met vage rugklachten, depressie, en al van dat. Zo kan ik ook op basis van niks komen zeggen dat jij niet moet lullen over je privéleven want dat er mensen zijn die het nog veel erger hebben. Voor alle duidelijkheid: dat doe ik niet (en ik hoop van harte dat het snel beter met je gaat) maar het toont maar aan wat voor zever het is om zo de rekening te maken van iemand die je niet kent, laat staan de rekening te maken van tienduizenden mensen die je niet kent zoals jij doet met je 'dat zijn geen echte problemen'.
Wat is dat nu voor een redenering? We mogen wel hun rekeningen en huur betalen, maar mogen op geen enkele manier in vraag stellen of ze überhaupt wel recht hebben op een sociale woning, is het dat nu wat je wilt zeggen?
Er loopt hier vanalles mis met de verdeling van de sociale woningen in België en het systeem is momenteel erg vatbaar voor misbruik, dus het is net positief dat die vragen gesteld worden.
 
Wat is dat nu voor een redenering? We mogen wel hun rekeningen en huur betalen, maar mogen op geen enkele manier in vraag stellen of ze überhaupt wel recht hebben op een sociale woning, is het dat nu wat je wilt zeggen?
Er loopt hier vanalles mis met de verdeling van de sociale woningen in België en het systeem is momenteel erg vatbaar voor misbruik, dus het is net positief dat die vragen gesteld worden.
Neen, dat is totaal niet wat ik wil zeggen, en dat weet je stiekem zelf ook wel denk ik. Die post ging er louter over dat hij meent te kunnen zeggen dat bepaalde mensen hun mentale problemen (die dus veelal geconstateerd worden door medische professionals) 'ingebeeld' of 'niet echt' zijn. Dat is zever van de hoogste plank.

Die profiteurs moeten er uit, en ik zal elk initiatief om dat te bekomen toejuichen, maar zomaar zeggen 'iedereen met een burnout/gerelateerde klachten is full of shit' (want daar kwam het op neer) is zo belachelijk dat ik wel moest reageren. Temeer als dat gebaseerd is op enkel en alleen maar een eigen ongeïnformeerde mening.

Verder ken ik niet genoeg van de materie om te komen pretenderen dat ik een waterdichte oplossing heb, dus laat ik de discussies die in detail gaan over opvolging, voorwaarden, enzovoorts aan mij voorbij gaan, hoewel ik wel mee lees. Maar goed: stel gerust het een en het ander in vraag. Graag zelfs. Maar iets 'in vraag stellen' is niet hetzelfde als je eigen ongefundeerde mening komen roepen om dan daarbij ineens tienduizenden individuen over dezelfde kam te scheren.
 
Waarom zou jij in een systeem van sociale woning moeten vallen na een brand? Je mag misschien vinden dat dat zo zou moeten zijn, maar dat is het niet het opzet.

En daarnaast, inderdaad, we werken per chance niet met clientilisme of met voorrang 'omdat je meer afgedragen hebt (volgens u)'. Zou ook maar triestig zijn, wil je misschien ook dat men in ziekenhuizen dat ook zo doet? U voorrang geven 'omdat je meer afgedragen hebt' tov. Mensen die daar al langer wachten of er letterlijk staan dood te bloeden?

Je zegt aan de ene kant dat je geen profiteurs wilt, maar zou wel een sociale woning moeten krijgen na brand, terwijl je wellicht perfect zelf in je woonnoden kan voorzien? Dat is toch de waanzin voorbij?
Wacht wat, dus sociale woningen dienen niet voor noodsituaties?

Dat heeft niets met cliëntelisme te maken. Als ik jarenlang waanzinnig veel belastingen betaal voor eens sociaal systeem is het te gek als ik de laatste zou zijn om daar op terug te kunnen vallen. En dan zijn we verbaasd dat er mensen zijn die daar niet meer aan willen bijdragen... . Lijkt mij eerder dat sociale woningen aan zoveel mogelijk mensen gaan toewijzen groepen van cliëntelisme gaat creëren, die wij moeten onderhouden voor bepaalde partijen.

Laat het mij eens omdraaien: ik zou dan (vermoed ik) op een zetel bij familie terecht komen, zonder kleren, zonder meubels, zonder iets. In eerdere berichten kreeg ik hier op mijn dak dat ik hartvochtig was om mensen in sociale woningen bij hun familie te laten wonen. Als iemand die plots met helemaal niets achterblijft geen recht heeft op een sociale woning, denk ik dat niemand daar recht op heeft.

Daarmee de enorme tekorten aan sociale woningen zeker?
Ja, heel grote groepen kunnen zich ervoor kandidaat stellen. De groep is zo groot dat uiteraard het aanbod niet meer kan volgen.
Neen, jij hebt het systeem niet door. Iedereen hier trekt het systeem in twijfel. Jij bent, sorry, een associale jaloerse zak, om het in uw woorden te zeggen, omdat je dat gewoon zo uit en mensen die het nodig hebben precies niets gund. Omdat je miljoenen mensen op straat of in een soort van strafkampen zou gooien omdat je er niet mee om kunt dat we mensen helpen, waarbij er dan enkele profiteurs tussen zitten. Terwijl, zoals JPV reeds heeft aangetoond, de kostprijs echt peanuts is voor de maatschappij. En dat het buiten de kostprijs voor de maatschappij, ook een kwestie is van de baten voor de maatschappij.

Zo kiest men er momenteel bv. Juist voor om sociale woningen te spreiden ipv ghettos te creëren. Maar jij zou juist weer het omgekeerde gaan doen. Mensen, en hun kinderen, verdoemen tot hun lot kost op lange termijn meer aan de maatschappij dan mensen kansen geven.
Dat maak jij ervan. Ik gun mensen in crisissituaties wel zo een woning. Mensen die niet in crisissituaties zitten, moet ik niet sponsoren. Ik geloof dat mensen best wat meer van hun lui gat mogen komen. Ik heb ook ooit in een moeilijke situatie gezeten; dat ik plots geen woning meer had en niet aan de spullen in mijn huis kon. Geen haar op mijn hoofd dat er zelfs aan dacht om beroep te doen op die sociale diensten. Ik heb mijzelf uit die shit getrokken. Ik heb trouwen zelfs ook jarenlang in een studio van 21 vierkante meter gewoond (wat hier dus zo verschrikkelijk blijkt). Niet uit geldnood overigens, maar omdat dat goedkoop was. Is dat top-luxe? Neen! Kan je daarin comfortabel leven? Ja, ik vond van wel, zelfs kleiner was oké voor mij. Ik heb er geen trauma aan overgehouden en kijk daar positief op terug. Meer had ik niet nodig toen. Ik vraag mij af er hier zoveel mensen zijn die ooit zo geleefd hebben.

Ander voorbeeld: Ik herinner mij nog heel goed een discussie van enkele linkse individuen die debatteerden tegen mijn economie professor. Die stonden te brullen, niemand kan leven van 1400 euro in de maand. Mijn professor antwoorde: "ik heb jarenlang geleefd met een equivalent van 1000 euro in de maand en ik kon daar perfect en comfortabel van leven." Je moet gewoon niet te zot willen doen.

Ben ik een asociale jaloerse zak? Neen, ik vind dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen als ze dat kunnen. Dat is perfect te doen voor de meeste mensen.
 
@Patj :
1. Het overgrote deel van de mensen heeft een brandverzekering, soms zelfs een verplichting van de banken in geval van hypotheek. Die komt erin tussen om je op een comfortabele manier te voorzien van woonruimte in die tussentijd. Je moet dus helemaal niet op een sofa gaan crashen als je die pech zou hebben én je correct verzekerd bent.
2. Voor NOODwoningen moet je bij het OCMW zijn, niet bij een sociaal verhuurkantoor.
 
Wacht wat, dus sociale woningen dienen niet voor noodsituaties?

Dat heeft niets met cliëntelisme te maken. Als ik jarenlang waanzinnig veel belastingen betaal voor eens sociaal systeem is het te gek als ik de laatste zou zijn om daar op terug te kunnen vallen. En dan zijn we verbaasd dat er mensen zijn die daar niet meer aan willen bijdragen... . Lijkt mij eerder dat sociale woningen aan zoveel mogelijk mensen gaan toewijzen groepen van cliëntelisme gaat creëren, die wij moeten onderhouden voor bepaalde partijen.

Laat het mij eens omdraaien: ik zou dan (vermoed ik) op een zetel bij familie terecht komen, zonder kleren, zonder meubels, zonder iets. In eerdere berichten kreeg ik hier op mijn dak dat ik hartvochtig was om mensen in sociale woningen bij hun familie te laten wonen. Als iemand die plots met helemaal niets achterblijft geen recht heeft op een sociale woning, denk ik dat niemand daar recht op heeft.


Ja, heel grote groepen kunnen zich ervoor kandidaat stellen. De groep is zo groot dat uiteraard het aanbod niet meer kan volgen.

Dat maak jij ervan. Ik gun mensen in crisissituaties wel zo een woning. Mensen die niet in crisissituaties zitten, moet ik niet sponsoren. Ik geloof dat mensen best wat meer van hun lui gat mogen komen. Ik heb ook ooit in een moeilijke situatie gezeten; dat ik plots geen woning meer had en niet aan de spullen in mijn huis kon. Geen haar op mijn hoofd dat er zelfs aan dacht om beroep te doen op die sociale diensten. Ik heb mijzelf uit die shit getrokken. Ik heb trouwen zelfs ook jarenlang in een studio van 21 vierkante meter gewoond (wat hier dus zo verschrikkelijk blijkt). Niet uit geldnood overigens, maar omdat dat goedkoop was. Is dat top-luxe? Neen! Kan je daarin comfortabel leven? Ja, ik vond van wel, zelfs kleiner was oké voor mij. Ik heb er geen trauma aan overgehouden en kijk daar positief op terug. Meer had ik niet nodig toen. Ik vraag mij af er hier zoveel mensen zijn die ooit zo geleefd hebben.

Ander voorbeeld: Ik herinner mij nog heel goed een discussie van enkele linkse individuen die debatteerden tegen mijn economie professor. Die stonden te brullen, niemand kan leven van 1400 euro in de maand. Mijn professor antwoorde: "ik heb jarenlang geleefd met een equivalent van 1000 euro in de maand en ik kon daar perfect en comfortabel van leven." Je moet gewoon niet te zot willen doen.

Ben ik een asociale jaloerse zak? Neen, ik vind dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen als ze dat kunnen. Dat is perfect te doen voor de meeste mensen.
@Mulan is me voor, maar voor dat soort crisissituaties dient dus een brandverzekering. Die je als huurder of eigenaar hebt afgesloten. Als je dan daarbuiten de financiële middelen hebt om niet op straat te belanden zie ik niet echt wat dat met een sociale woning te maken heeft. Je bent hier je eigen mening (ik vind dat je er dan recht op moet hebben) als uitgangspunt aan het gebruiken.

Ook kreeg je hier vooral reacties op je idee van woonkazernes, want voor militairen, vluchtelingen, en internaatstudenten was dat ook ok. Nu maak jij ervan dat men je hartvochtig vond omdat je mensen bij familie of op een studio zou onderbrengen. Dat zijn verschillende zaken.

En eigenlijk, ik was nog aan het wachten op een persoonlijke anekdote over "hoe ik ook uit een moeilijke situatie ben opgeklommen", want dat is meestal de basis van dit soort gedachtengang: ik heb het ook gekund, al dan niet omdat ik te trots was om hulp te zoeken. En dan trekken we dat door naar hoe dat voor iedereen maar ok moet zijn, los van familiale situatie en toekomstopties. Vooral dat laatste lijken velen hier in discussies te vergeten: economieprofessoren en mensen die bij de big 4 hebben gewerkt en het ook met zo weinig konden rooien. Ik denk dat iedereen wel tekent voor een of enkele jaren zo leven, met de praktische zekerheid dat je later ver bovengemiddeld gaat verdienen hoor.
 
@Patj :
1. Het overgrote deel van de mensen heeft een brandverzekering, soms zelfs een verplichting van de banken in geval van hypotheek. Die komt erin tussen om je op een comfortabele manier te voorzien van woonruimte in die tussentijd. Je moet dus helemaal niet op een sofa gaan crashen als je die pech zou hebben én je correct verzekerd bent.
2. Voor NOODwoningen moet je bij het OCMW zijn, niet bij een sociaal verhuurkantoor.
1. Daarmee dat er in Wallonië niemand problemen had na het noodweer... . Veel mensen hebben geen brandverzekering.
2. Waar ik leef is dat de facto één pot nat (misschien in de grotere steden niet?). Ik vermoed ook dat de SVH's vaak beheerd worden door verschillende OCMW's samen?
 
@Mulan is me voor, maar voor dat soort crisissituaties dient dus een brandverzekering. Die je als huurder of eigenaar hebt afgesloten. Als je dan daarbuiten de financiële middelen hebt om niet op straat te belanden zie ik niet echt wat dat met een sociale woning te maken heeft. Je bent hier je eigen mening (ik vind dat je er dan recht op moet hebben) als uitgangspunt aan het gebruiken.

Ook kreeg je hier vooral reacties op je idee van woonkazernes, want voor militairen, vluchtelingen, en internaatstudenten was dat ook ok. Nu maak jij ervan dat men je hartvochtig vond omdat je mensen bij familie of op een studio zou onderbrengen. Dat zijn verschillende zaken.

En eigenlijk, ik was nog aan het wachten op een persoonlijke anekdote over "hoe ik ook uit een moeilijke situatie ben opgeklommen", want dat is meestal de basis van dit soort gedachtengang: ik heb het ook gekund, al dan niet omdat ik te trots was om hulp te zoeken. En dan trekken we dat door naar hoe dat voor iedereen maar ok moet zijn, los van familiale situatie en toekomstopties. Vooral dat laatste lijken velen hier in discussies te vergeten: economieprofessoren en mensen die bij de big 4 hebben gewerkt en het ook met zo weinig konden rooien. Ik denk dat iedereen wel tekent voor een of enkele jaren zo leven, met de praktische zekerheid dat je later ver bovengemiddeld gaat verdienen hoor.
Ik was niet te trots, ik had dat niet nodig.

Precies of iedereen weet dat hij later bij de big4 of als professor gaat werken :-D . Praktische zekerheid op zo een jobs heb je niet. Ik denk dat zo een zaken eerder met attitude te maken hebben. Werk ik mezelf op in de maatschappij of ga ik wat hangen in het systeem.

Opnieuw België is qua huren niet duur.
 
Ik was niet te trots, ik had dat niet nodig.

Precies of iedereen weet dat hij later bij de big4 of als professor gaat werken :-D . Praktische zekerheid op zo een jobs heb je niet. Ik denk dat zo een zaken eerder met attitude te maken hebben. Werk ik mezelf op in de maatschappij of ga ik wat hangen in het systeem.

Opnieuw België is qua huren niet duur.
Zoals bij alle anekdotes is de waarde beperkt, maar ik vermoed dat je redelijk snel door hebt dat je geen uil bent, en in België mag je redelijk zeker zijn dat je het ok gaat hebben als je pakweg een economische master studeert hoor, dat bedoel ik. Het is altijd gemakkelijk om van mensen die uitzicht hebben op (veel) beter te horen dat anderen, die dat niet hebben, maar even moeten afzien want zij hebben dat ook gedaan.

Attitude is veel, maar niet alles. Intrinsieke verstandelijke mogelijkheden zijn ook een groot deel. Sowieso kunnen beiden compleet worden gefnuikt door een slechte beginsituatie.

Opnieuw, je vertouwen in de private markt lijkt me redelijk naïef. Alsof mensen staan te springen hun ok appartementje te verhuren aan het publiek dat nu een sociale woning heeft. Je maakt al weinig kans als je een master hebt maar een vreemd klinkende naam. Ook is die maandelijkse huurprijs, en vooral de 3 maand waarborg, voor velen niet doenbaar. Die mensen duw je dan gewoon de straat op of richting huisjesmelkers.
 
Laatst bewerkt:
Niemand ontkent dat er misbruik is en gesjoemeld wordt. Dat zijn profiteurs, dat woord mogen we gerust gebruiken en die mogen (moeten zelfs liefst!) aangepakt worden. Op eender welk vlak!
Maar dan wel volgens duidelijk vastgelegde criteria en door experten. Niet op basis van buikgevoel, gebrekkige informatie of een vermoeden.
Zelf heb ik bvb geen enkel moreel bezwaar tegen de "kliklijn".

Ik heb geen behoefte aan een kliklijn eerlijk gezegd, ook geen moreel bezwaar ertegen weliswaar, eerder een praktisch: kan niet de bedoeling zijn dat zoiets een persoonlijke "wraaklijn" wordt.

Ik vind eerder dat er méér controle-artsen zouden moeten zijn, op alle niveaus en dat bij bepaalde diagnoses zoals inderdaad burnout maar evengoed depressie of rugklachten er nauwer op gezeten zou mogen worden. Geleid die mensen zo snel mogelijk naar aangepast werk, in plaats van ze thuis te laten zitten.

Die 1/3de regel is eerder standaard dan uitzondering. Ook voor mensen met een sociale woning wordt de "huur" bepaald aan de hand van hun inkomen.
Het is dus niet zo dat ik, mocht ik er toch eentje willen, slechts 130 euro ga betalen voor een 2-slaapkamerappartement die in 2020 werd gezet. Gemiddeld betalen ze 22% van hun inkomen, tegenover wij met onze 1/3de regel. Dat maakt financieel zeker een verschil. Maar ze hebben minder "te kiezen" dan wij.

Mochten ze EINDELIJK de regels eens veranderen en jaarlijks de inkomsten bekijken en iedereen met een gezinsinkomen van (ik gooi er maar een bedrag op waarvan ik denk dat je netjes kan huren op de private markt) meer dan 36k/jaar (12x een huur van 1000 euro is dan nog steeds maar 1/3de van de inkomsten dan) een opzeg van een half jaar geven, zouden de wachtlijsten al inkorten en de nood aan "meer" sociale woningen al afnemen. Verplicht mensen ook te verhuizen naar kleinere appartementen als ze geen inwonende kinderen meer hebben.
Ik hoorde recent een familielid (60plus) ook nog foeteren dat ze wel een tweeslaapkamerappartement MOEST hebben, voor als de kleinkinderen blijven slapen. Nou, als jij dat essentieel vindt, zorg er dan zelf voor. De maatschappij moet idd niet opdraaien om een extra slaapkamer te voorzien die 5 tot 20 dagen per jaar een mens zal onderbrengen. :S

Ik ga deze post niet meer tot in de details uitsplitsen, want ik ben het er in grote lijnen mee eens.

Dat neemt niet weg dat zijn behandelplan wél correct kan zijn. Maar als het enkel je thuiszetten is en vol pillen steken, zou ik er ook geen vertrouwen in hebben.

Haar, maar soit... mijn vertrouwen in huisartsen heeft altijd al laag gestaan: huisarts die mijn vader een medicament voorschreef waar hij dodelijk allergisch aan was, ondanks dat dit in zijn medisch dossier gezet was door de andere, vaste arts in de groepspraktijk. Huisarts van mijn grootvader die jarenlang de klachten die duidelijk wezen op iets ergers genegeerd heeft.
Ik heb op dit moment geen huisarts meer die ik vertrouw, is ook iets wat moeilijk nog te vinden is als overal in de buurt een patiëntenstop is.

Ja en neen. Met de juiste beslissingen kan je al ver komen. Maar je kan als lage middenklasser inderdaad niet én een eigen woning hebben én een middenklasse wagen op je naam én een vakantiebudget van 3k en....
Er zullen altijd mensen net buiten een bepaalde categorie vallen. En dat is vloeken, maar die grenzen zijn doorgaans ook niet lukraak gekozen.

Idd, je moet keuzes maken en ik kijk er oprecht naar uit naar volgend jaar eindelijk eens een loonsprong te maken, zodat er terug wat meer ruimte is. Helaas hebben mijn keuzes andere negatieve neveneffecten gehad, vooral op sociaal vlak (geen reizen, oude tweedehands wagen etc.), waardoor ik inderdaad wel kritisch kijk naar mensen die zaken als een sociale woning in handen geduwd krijgen, zaken waar ik stevige offers voor heb gebracht.

Die grenzen zijn wat mij betreft niet lukraak: je ziet vooral mensen die krijgen, krijgen en nog eens krijgen.

En niemand hier spreekt dat tegen!
Het zou enorm bevrijdend zijn mocht de regering eens beslissen om enorm hard in te zetten op preventie en begeleiding. Om kansen te geven, maar daar inderdaad ook resultaatsverwachtingen aan te koppelen. Op sommige vlakken doen ze dat, op andere is er nog een HEEL lange weg te gaan.

Dus, mijn origineel punt waartegen zo werd geageerd, blijft overeind: men garandeert een woonrecht zonder daar al te veel plichten tegenover te stellen. Sommigen hier kunnen er moeilijk tegen dat ik een aantal concrete gevallen met stevig vermoeden van fraude benoemd heb, zonder daarvoor overigens te stellen dat die fraude de norm is.

Dat is jammer om te horen.

Dat is afhankelijk van de oorzaak van die problemen. Maar de algemene tendens is gelukkig wel therapie EN medicatie waarbij therapie de eerste keuze is.
In praktijk zijn er te weinig betaalbare psychologen (dit valt wat mij betreft zeker onder "preventief beleid" waar de overheid zou moeten durven op inzetten), bestaan er wachtlijsten bij zowel de betaalbare als minder betaalbare, haken mensen af van therapie omdat het te confronterend is,...
Dan snap ik dat huisartsen snel voorschrijven vanuit het idee dat de patiënt daar tenminste snel mee geholpen kan zijn.

Er is een hemelsbreed verschil tussen een antidepressivum aan lage dosis voorschrijven en "je kapot drogeren" natuurlijk.

Ik denk dat ik gewoon een hardere visie heb als jij, géén enkel probleem dat mensen met échte problemen geholpen worden, en als de budgetten ontoereikend zijn mag er wat mij betreft gerust meer budget naar sociale woningen, maar ik vind inderdaad dat daar in het huidige systeem te weinig tegenover staat, te weinig qua plichten, te weinig qua controle en dat heel wat andere maatregels zoals sociale tarieven waarbij mensen die daar (zoals jij) toevallig net boven zitten, nog het meest gekloot zijn, terwijl degenen daar vlak onder netto beter af zijn, ook niet correct.
 
Zoals bij alle anekdotes is de waarde beperkt, maar ik vermoed dat je redelijk snel door hebt dat je geen uil bent, en in België mag je redelijk zeker zijn dat je het ok gaat hebben als je pakweg een economische master studeert hoor, dat bedoel ik. Het is altijd gemakkelijk om van mensen die uitzicht hebben op (veel) beter te horen dat anderen, die dat niet hebben, maar even moeten afzien want zij hebben dat ook gedaan.

Attitude is veel, maar niet alles. Intrinsieke verstandelijke mogelijkheden zijn ook een groot deel. Sowieso kunnen beiden compleet worden gefnuikt door een slechte beginsituatie.

Opnieuw, je vertouwen in de private markt lijkt me redelijk naïef. Alsof mensen staan te springen hun ok appartementje te verhuren aan het publiek dat nu een sociale woning heeft. Je maakt al weinig kans als je een master hebt maar een vreemd klinkende naam. Ook is die maandelijkse huurprijs, en vooral de 3 maand waarborg, voor velen niet doenbaar. Die mensen duw je dan gewoon de straat op of richting huisjesmelkers.
Ik begrijp wat je wil zeggen, maar juist dat wil ik aantonen. Ik wil niet dat mensen in miserie gaan leven of gestraft worden,... . De huidige privémarkt gaat u echt niet doen afzien, daarvoor hebben we minimum kwaliteitseisen (waar ik wel heel sterke voorstander van ben). Mensen gaan niet in krotten beginnen leven,... . Kleiner, dat misschien wel, maar dat kan uiteindelijk ook geen kwaad in volgebouwd Vlaanderen.

Verstandelijke beperkingen zijn een probleem. Maar die mensen komen in instellingen terecht/begeleid wonen. Anderzijds een slechte beginsituatie kan je ontgroeien, bovendien zijn er voldoende jobs waar je mooi je geld mee kan verdienen en weinig vaardigheden voor nodig hebt.
 
Ik begrijp wat je wil zeggen, maar juist dat wil ik aantonen. Ik wil niet dat mensen in miserie gaan leven of gestraft worden,... . De huidige privémarkt gaat u echt niet doen afzien, daarvoor hebben we minimum kwaliteitseisen (waar ik wel heel sterke voorstander van ben). Mensen gaan niet in krotten beginnen leven,... . Kleiner, dat misschien wel, maar dat kan uiteindelijk ook geen kwaad in volgebouwd Vlaanderen.

Verstandelijke beperkingen zijn een probleem. Maar die mensen komen in instellingen terecht/begeleid wonen. Anderzijds een slechte beginsituatie kan je ontgroeien, bovendien zijn er voldoende jobs waar je mooi je geld mee kan verdienen en weinig vaardigheden voor nodig hebt.
Niet slecht bedoeld, maar ik denk dat je een wat naief beeld hebt van de woonmarkt.

En een naief beeld van de jobmarkt.

Ja, er is momenteel veel vraag naar werknemers, dus ook mensen met minder capaciteiten zullen inderdaad relatief makkelijk 'een' job vinden. Of dat echter aansluit op hun privé situatie qua uren en verloning is iets anders. En dan bedoel ik niet enkel qua 'goesting', maar ook qua voor bv je kinderen kunnen zorgen. En het moet al een voltijdse functie zijn. Veel zaken zijn ook maar part time.
 

Oef, wie minder dan 25k heeft liggen rondslingeren op een rekening of in beleggingsfondsen blijft veilig!

Echt man, wie zo goed kan sparen, zal toch niet én in een sociale woning WILLEN wonen én onder de inkomensgrenzen blijven?!?
 

Oef, wie minder dan 25k heeft liggen rondslingeren op een rekening of in beleggingsfondsen blijft veilig!

Echt man, wie zo goed kan sparen, zal toch niet én in een sociale woning WILLEN wonen én onder de inkomensgrenzen blijven?!?
goh, ik ken er wel een paar hoor :). Op zich niks tegen dat ze zo'n grenzen stellen, maa rhet zal idd niet het verschil maken.

Maar ik ben vooral héél blij dat er voor het eerst eens gekeken wordt naar het vermogen. Misschien een ideetje voor studiebeurzen, maar vooral: voor een vermogenskadaster :).
 

Oef, wie minder dan 25k heeft liggen rondslingeren op een rekening of in beleggingsfondsen blijft veilig!

Echt man, wie zo goed kan sparen, zal toch niet én in een sociale woning WILLEN wonen én onder de inkomensgrenzen blijven?!?
Alles is goed zolang ze de aandacht maar kunnen afhouden van het echte probleem: er zijn te weinig sociale woningen.
 
Alles is goed zolang ze de aandacht maar kunnen afhouden van het echte probleem: er zijn te weinig sociale woningen.
Bwa, lijkt mij het begin van het echte probleem nochtans aan te pakken: er is een tekort aan sociale woningen omdat de voorwaarden en opvolging niet streng genoeg zijn. Hierdoor wordt een (groot?) deel van de sociale woningen bezet door mensen die het eigenlijk niet nodig hebben en zijn er dus minder beschikbaar voor diegene die het wel nodig hebben.
 
Alles is goed zolang ze de aandacht maar kunnen afhouden van het echte probleem: er zijn te weinig sociale woningen.
Ze willen gewoon (terecht) voorkomen dat mensen van dit systeem gebruik maken die er geen nood aan hebben. Aanpakken van misbruik kan je m.i. enkel maar toejuichen omdat zo het probleem ook net kleiner (en nee, niet opgelost) zal worden.
 
Bwa, lijkt mij het begin van het echte probleem nochtans aan te pakken: er is een tekort aan sociale woningen omdat de voorwaarden en opvolging niet streng genoeg zijn. Hierdoor wordt een (groot?) deel van de sociale woningen bezet door mensen die het eigenlijk niet nodig hebben en zijn er dus minder beschikbaar voor diegene die het wel nodig hebben.
Er is een wachtlijst van 170.000 kandidaten.

Als de voorwaarden strenger moeten, zal er ingegrepen moeten worden op de privaat huurmarkt. Het is niet dat deze nu toegankelijk is voor degene die op de wachtlijst staan voor een sociale woning.
 
Eigenlijk opvallend dat het überhaupt nog niet gecheckt werd...

Wees maar eens een sukkelaar en zie andere mensen die het helemaal niet nodig hebben een sociale woning krijgen.
 
Terug
Bovenaan