Goh, wat een moeilijk materie waar je zo ver in kan gaan.
Want het geloven in het hiernamaals impliceert ook een aantal zaken, afhankelijk van wat je met geloven bedoelt en wat je met het hiernamaals bedoelt.
Want geloof, daar zie ik echt wel het nut van in eerlijk gezegd ook al ben ik het zelf niet of weet ik het eerder gewoon niet.
Maar ik vind de positieve elementen die veel mensen uit geloof halen oprecht mooi, ik haal dat uit andere zaken.
Dus ik heb het laatste bolletje maar aangeduid. Ik heb geen hiernamaals leven nodig om mijn moreel kompas in het huidige leven de juiste richting uit te wijzen.
Maar ik mag wel hopen dat er iets is. En anders is er niets en dat was ervoor ook en daar weet ik niets meer van.
Er is een verschil tussen ergens het nut van inzien, en de waarheid natuurlijk.
Ik begrijp perfect dat geloof een moreel kompas kan bieden, troost en hoop wanneer nodig, maar dat maakt het nog niet waar.
In dat opzicht kan je zelfs oprecht jaloers zijn op mensen die wél kunnen geloven, ondanks dat jij het niet kan... omdat ze een compleet andere (eenvoudigere (?)) manier van denken hebben of omdat ze geïndoctrineerd zijn, tja, dat ligt eraan hoe je ernaar wilt kijken.
Het is knap dat jij en anderen, ik probeer dat overigens ook, die elementen uit andere zaken kunnen halen, van filosofie tot liefde voor de natuur (met het besef dat die wreed kan zijn) maar ik vraag me wél af, of wij als mensheid dat op samenlevingsniveau ook gaan blijven kunnen, en of het gebrek aan een verbindende coherente, ideologie, zeker in Europa niet een voorteken is van de ondergang van ons avondland - pun intended naar de volgende user die ik hier quote -.
We kunnen wijzen naar onze immense voetbalstadia, cinéma's of zelfs microprocessoren & gentechnologie, als de kathedralen van onze wetenschappelijke vooruitgang, maar bij het filosofische en de impact van moderne technologie staan weinigen voldoende stil denk ik dan.
En tegelijkertijd, als je je bijleest in de filosofie ga je je evengoed afvragen: heeft zelfs dat nut? Je zei fan te zijn van stoïcisme:
Marcus Aurelius zei:
“Waste no more time arguing about what a good man should be. Be one.”
Als bioloog ben ik nog geneigd te denken dat de meesten onder ons door evolutie als een sociale soort ook zijn uitgerust met een voldoende moreel kompas, maar reality check: er zitten ook genoeg egoïstische psychopaten tus waar dat kompas onbestaande is.
Je kan wel een lans breken voor solipsisme, want we ervaren van nature uit kosmische eenzaamheid: alleen ik kan immers zien en interpreteren wat ik zie of ervaar, al wat buiten mijzelf komt is tweedehandsinformatie. Dat maakt dus dat er meer dan 7 miljard unieke visies zijn op het leven en evenveel werelden. Ik vind die gedachte fascinerend en koester die stille, eenzame momenten waar ruimte ontstaat om te mijmeren. Cato had gelijk: nooit is de mens meer actief dan wanneer hij niets doet, nooit is hij minder eenzaam dan wanneer hij op zichzelf is.
Die “eigen perceptie” wordt natuurlijk hevig beïnvloed door invloeden van buitenaf zoals opvoeding, het culturele kader waarbinnen men zich beweegt, opleiding, etcetera. Er staan hapklare referentiekaders klaar die ons een zicht geven op de wereld waarin wij ons bewegen, handelen en denken. Ik ben tot zekere hoogte geconditioneerd door mijn omgeving – een toestand waaruit ik mij nooit geheel kan ontworstelen, maar toch ben ik van mezelf bewust als een demiurg die een eigen werkelijkheid aan elkaar weet te vlechten. Men kan dus het geheel van ervaringen beschouwen als vals, illusoir of onbestaande, maar wie ook deze valsheid, schijn en dit onbestaande als argument gebruikt tegen die droom, kan zelf als persoon niet vals, illusoir of onbestaande zijn. Voorbij alle “dingen die zijn en dingen die niet zijn”, is er immers een enkele zekerheid: het “Ik”. Het is daarom niet noodzakelijk het ware, het goede, het rechtvaardige of het vrije, maar het is wel het mijne en het enige waarvan ik zekerheid heb.
We staan er alleen voor, maar kunnen het wel verdraaglijk maken voor elkaar. Ga dat eens zeggen op Pol & Actua.
/wijsgerige modus UIT
Ah, ja, solipsisme, ik herkende het begrip terug toen ik het las... uw wijsgerige begripskennis is bij u duidelijk langer blijven plakken.
Mij is als wetenschapsnerd de xkcd-cartoon me langer bijgebleven...
Als je dat gaat zeggen op Pol & Actua haal je echter de helft van de fun uit dat forum, om een andere xkcd-cartoon te gebruiken aangezien ik niet zo'n mooie wijsgerige modus heb als jij:
Ik heb deze thread overigens aangemaakt uit oprechte nieuwsgierigheid - ondanks het grapje bij het neutrale antwoord -, het blijft fascinerend dat er toch nog een significant aantal mensen voor "ja" kiezen.
‘Intellegibel … ‘ man man man ...
In mijn ogen heeft solipsisme betrekking op bewustzijnservaring, niet op ons biologische bestaan. Zo kan je ook een onderscheid maken tussen de objectieve werkelijkheid - de wereld zoals die op zichzelf bestaat - en een subjectieve werkelijkheid - de gelaagdheid en betekenis die we er zelf aan geven. Maar ook dat onderscheid is artificieel, want we kunnen die objectieve werkelijkheid enkel vaststellen door daar een oordeel over te vellen als subject.
Nu het was om te beginnen al een grapje, dus geen gemeende kritiek hoor.
