Sooner, een Belgische streamingdienst, biedt een uitgebreide selectie aan films, variërend van onafhankelijke producties tot tijdloze meesterwerken. De catalogus wordt regelmatig aangevuld en het platform heeft verschillende abonnementsvormen, maar biedt ook de mogelijkheid om afzonderlijk een film te huren.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: La nuit du 12, Les Cinq Diables, Il pleut dans la maison, Sleeping Dogs, Sometimes I Think About Dying en Le deuxième acte.
Aris Servetalis speelt de rol van Aris voortreffelijk. Via een traag tempo leer je hem kennen als een man die alles verloren heeft en zichzelf opnieuw moet vinden. Apples heeft een surrealistische sfeer met drama en absurde humor. De stijl van de film is afstandelijk, met weinig emotie in de personages en een cinematografie met vlakke, subtiele kleuren in een 4:3-formaat. Door de eenvoud en herhalingen lijkt de film van anderhalf uur wel langer te duren dan strikt noodzakelijk, maar toch slaagt Apples erin je op een effectieve manier aan het denken te zetten over identiteit en herinnering.
De film behandelt een zwaar thema en is het indrukwekkende debuut van de Chileense regisseur Felipe Gálvez Haberle. Los Colonos belicht de gewelddadige praktijken van de kolonisatie in Chileens Patagonië aan het begin van de twintigste eeuw.
Wat meteen opvalt, is de indrukwekkende cinematografie en het camerawerk. Door zorgvuldig gekozen shots wordt het gevoel van eenzaamheid, gruwel en brutaliteit versterkt en het gebruik van natuurlijk licht creëert een koude en donkere sfeer. Ook het geluidsontwerp is somber, desolaat maar aangrijpend. De felrode letters van de vier hoofdstuktitels worden met enorme kracht op het scherm gepresenteerd. Hoewel de film zwaar is en je je soms afvraagt waarom je niet voor iets lichters hebt gekozen, biedt Haberle’s debuut een scherpe, cynische blik die absoluut de moeite waard is. Bovendien zijn de acteerprestaties van hoog niveau, wat de film nog indrukwekkender maakt.
Mijn verwachtingen waren niet hoog, maar de film begon redelijk stabiel. Je maakt kennis met het koppel en vanaf het moment dat ze het stadje binnenrijden, voel je dat er iets niet klopt. De muziek en de toon van de film versterken dit gevoel. Hoewel de eerste twintig minuten nog niet al te storend waren, begonnen de horrorclichés zich snel op te stapelen. De vele slechte beslissingen van het koppel werden na verloop van tijd steeds frustrerender. Uiteindelijk moest ik me door de rest van de film heen worstelen; mijn aandacht verslapte door de repetitieve en saaie elementen. Het lijkt erop dat de regisseur zich meer heeft gefocust op de trilogie als geheel dan op de kwaliteit van deze afzonderlijke film. De belofte van een vervolg klinkt dan ook niet bijzonder veelbelovend.
Hierbij een overzicht van de drie films die ik deze maand op Sooner heb bekeken. Ook nieuw zijn de volgende films waarover we reeds een filmreview hebben geschreven: La nuit du 12, Les Cinq Diables, Il pleut dans la maison, Sleeping Dogs, Sometimes I Think About Dying en Le deuxième acte.
Apples
Een nieuwe ziekte verspreidt zich onder de bevolking, waarbij in een oogwenk al je herinneringen kunnen verdwijnen. Aris verliest zijn geheugen op weg naar huis en wordt wakker in het ziekenhuis. De artsen bevelen hem een reeks dagelijkse routines aan om een nieuw leven op te bouwen: enkele cassettebandjes en een polaroid worden zijn nieuwe metgezellen. Dit leidt hem op een reis waarbij hij ontdekt wie hij is, wie hij kan worden en hoe de wereld om hem heen eruitziet.Aris Servetalis speelt de rol van Aris voortreffelijk. Via een traag tempo leer je hem kennen als een man die alles verloren heeft en zichzelf opnieuw moet vinden. Apples heeft een surrealistische sfeer met drama en absurde humor. De stijl van de film is afstandelijk, met weinig emotie in de personages en een cinematografie met vlakke, subtiele kleuren in een 4:3-formaat. Door de eenvoud en herhalingen lijkt de film van anderhalf uur wel langer te duren dan strikt noodzakelijk, maar toch slaagt Apples erin je op een effectieve manier aan het denken te zetten over identiteit en herinnering.
The Settlers
Los Colonos (The Settlers) is een film uit 2023 die ik absoluut wilde zien, maar waarbij er telkens iets tussenkwam. Hoewel de film op filmfestivals in België te zien was, werkte mijn planning steeds tegen. Toen ik ontdekte dat de film op Sooner beschikbaar was, twijfelde ik geen moment. The Settlers won in 2023 de FIPRESCI-prijs (The International Federation of Film Critics) op het Filmfestival van Cannes en werd daar ook bekroond in de categorie Un Certain Regard.De film behandelt een zwaar thema en is het indrukwekkende debuut van de Chileense regisseur Felipe Gálvez Haberle. Los Colonos belicht de gewelddadige praktijken van de kolonisatie in Chileens Patagonië aan het begin van de twintigste eeuw.
Wat meteen opvalt, is de indrukwekkende cinematografie en het camerawerk. Door zorgvuldig gekozen shots wordt het gevoel van eenzaamheid, gruwel en brutaliteit versterkt en het gebruik van natuurlijk licht creëert een koude en donkere sfeer. Ook het geluidsontwerp is somber, desolaat maar aangrijpend. De felrode letters van de vier hoofdstuktitels worden met enorme kracht op het scherm gepresenteerd. Hoewel de film zwaar is en je je soms afvraagt waarom je niet voor iets lichters hebt gekozen, biedt Haberle’s debuut een scherpe, cynische blik die absoluut de moeite waard is. Bovendien zijn de acteerprestaties van hoog niveau, wat de film nog indrukwekkender maakt.
The Strangers: Chapter 1
The Strangers: Chapter 1, geregisseerd door Renny Harlin, is het eerste deel van een trilogie en een herinterpretatie van de film The Strangers uit 2008 van Bryan Bertino. In deze nieuwe versie volgen we een koppel dat, na pech met hun auto, belandt in een stadje met vijandige bewoners. Ze worden gedwongen de nacht door te brengen in een afgelegen huisje in het bos, waar ze al snel ontdekken dat ze niet alleen zijn.Mijn verwachtingen waren niet hoog, maar de film begon redelijk stabiel. Je maakt kennis met het koppel en vanaf het moment dat ze het stadje binnenrijden, voel je dat er iets niet klopt. De muziek en de toon van de film versterken dit gevoel. Hoewel de eerste twintig minuten nog niet al te storend waren, begonnen de horrorclichés zich snel op te stapelen. De vele slechte beslissingen van het koppel werden na verloop van tijd steeds frustrerender. Uiteindelijk moest ik me door de rest van de film heen worstelen; mijn aandacht verslapte door de repetitieve en saaie elementen. Het lijkt erop dat de regisseur zich meer heeft gefocust op de trilogie als geheel dan op de kwaliteit van deze afzonderlijke film. De belofte van een vervolg klinkt dan ook niet bijzonder veelbelovend.
