Grenzen aan humor? Will Smith slaat terug.

Dus als meer mensen comedians zouden slaan zou het niet meer aanvaardbaar zijn wat er nu gebeurd is? Of als partnergeweld stilletjesaan verdwijnt moeten we minder verontwaardigd zijn over die paar laatste mannen die het wel nog doen?
Doorgaans lijkt het me inderdaad zo dat we bepaalde daden als ernstiger beschouwen als deze emblematisch zijn voor diepere problemen die in onze maatschappij ingeworteld zitten. Iemand een klap geven is op zich een vrij banale daad. Niemand die online gaat discussiëren over twee zatlappen die elkaar te lijf gaan op café.

Deze discussie bestaat hier waarschijnlijk omdat sommige mensen wat gisteren gebeurde emblematisch vinden voor wat zij de teloorgang van vrije meningsuiting in comedy zouden noemen., en zouden er waarschijnlijk minder aan tillen moesten er de afgelopen jaren geen 'woke'/'politiek correcte' bewegingen bestaan hebben die eisen dat er met steeds meer gevoeligheden rekening wordt gehouden.

Anderen vinden het misschien een symbool voor de obsessie met geweld in de Amerikaanse cultuur. In elk geval, de context waarin dit voorval gebeurde is behoorlijk bepalend.
 
So?
HIV is momenteel ook niet levensbedreigend meer, ge gaat toch ook niet lachen met iemand die daar zit die seropositief is?
Waarom niet ? Er is wel iets anders dan lachen of een comedy show natuurlijk.

Ik zag hier ergens de vergelijking met Trump die een gehandicapte vrouw nabootst. Dat is een volledig ander scenario.
 
alopecia areata is niet levensbedreigend voor zover ik weet.
Heel veel zaken die niet levensbedreigend zijn, bvb. mentale stoornissen. Ik denk als je met iemand zou lachen die het syndroom van Down heeft en kwetsende dingen zegt dat dat ook niet zo goed zal opgevat worden, en syndroom van Down is niet levensbedreigend (hoewel de gemiddelde levensverwachting wel omlaag gaat).
 
Doorgaans lijkt het me inderdaad zo dat we bepaalde daden als ernstiger beschouwen als deze emblematisch zijn voor diepere problemen die in onze maatschappij ingeworteld zitten. Iemand een klap geven is op zich een vrij banale daad. Niemand die online gaat discussiëren over twee zatlappen die elkaar te lijf gaan op café.

Deze discussie bestaat hier waarschijnlijk omdat sommige mensen wat gisteren gebeurde emblematisch vinden voor wat zij de teloorgang van vrije meningsuiting in comedy zouden noemen. Anderen vinden het misschien een symbool voor de obsessie met geweld in de Amerikaanse cultuur. In elk geval, de context waarin dit voorval gebeurde is behoorlijk bepalend.
Will Smith is ook niet een gemiddelde man die op vrijdag teveel gedronken heeft he. Kinderen en volwassenen kijken naar hem op.
 
Dat hij achteraf op z'n stoeltje het f-woord zat te grommen vond ik eigenlijk nog stuitender, een klein mannetje opgehitst door z'n vrouw. Waren ze kalm gebleven dan hadden ze Rock totaal kunnen vernietigen in een speech, nu is het een Zidane headbutt episode, er schiet niks meer over van Fresh Prince de blockbuster ster.
Hoe jij er toch altijd voor kunt zorgen dat het de schuld is van de vrouw :D

En wat moet het gevolg zijn?
Wat is "ok"? Definieer dat is en wat doe je met mensen waarvan je een mop "niet ok" vindt?
Hoeveel mensen moeten een mop "niet OK" vinden om gevolgen voor een mop te rechtvaardigen?
Je hebt het over vrijheid van meningsuiting, maar Hans Teeuwen zelf zegt het in zijn veel besproken interview met de meiden van Halal: De grens van een grap is of ze goed is of niet. Elke grap mag gemaakt worden als ze goed is. Dit was een lullige opmerking bij gebrek aan een echte grap. Maar zelfs aan die absolute vrijheid van meningsuiting waar jij voorstander van bent, zit een keerzijde: de absolute vrijheid van meningsuiting van Will Smith in dit geval (op de slag na). Of die van mij, omdat ik zeg dat het een lullige opmerking was die niet zo op tv had mogen komen. Zelfs die absolute vrijheid van meningsuiting is geen vrijwaring van gevolgen voor die meningsuiting.

Maar laat ons eerlijk zijn: ga je "Ik kijk al uit naar GI Jane 2 hurrhurr" echt een mening noemen? Eentje die het waard is om voor te strijden?
 
Is het oké als iemand lacht met het feit dat Freddy Mercury AIDS had?
Of met de kanker van Goedele Liekens?

Imo: nee... dat is niet oké.
Tja voor mij dan weer wel.
Wat is dan je mening over moppen over Michael Jackson of Dutroux en zijn pedofilie dan? Want ergens is dat ook een ziekte die slachtoffers maakt.

Net zoals met het voorval Jeff Hoeyberghs is mijn principe: ofwel ben je voor vrijheid van meningsuiting ofwel niet. Er bestaat voor mij geen 'in between'.
Als vrijheid van meningsuiting niet bestaat om humor te beschermen die we grof of ongepast noemen of een mening die fout is, dan bestaat ze niet.
 
En wat moet het gevolg zijn?
Wat is "ok"? Definieer dat is en wat doe je met mensen waarvan je een mop "niet ok" vindt?
Hoeveel mensen moeten een mop "niet OK" vinden om gevolgen voor een mop te rechtvaardigen?
Maar ik heb hier nu wel de indruk dat velen deze mop als "ok" bestempelen en de vrijheid van meningsuiting en roasten of moppentappen extra in de verf zetten, net omdat Will Smith zo over de schreef is gegaan.

Stel nu dat Will Smith dit niet had gedaan, maar in zijn speech zich rechtstreeks tot Chris Rock had gericht, met de melding dat het niet ok is met een ziekte te lachen waardoor zijn vrouw in een zware depressie is gesukkeld, nachten- en dagenlang huilend rondliep en aan zelfmoord heeft gedacht of zelfs een poging heeft ondernomen (los of dat allemaal zo is). Dat zou wellicht een gigantische impact gehad hebben op de zaal en het publiek. En er zou hier bijlange niet zo fel gestreden worden over "elke grap moet kunnen" en "roasten hoort er gewoon bij".

Het feit dat Will Smith zijn reactie ongehoord is, zou voor mij niet mogen bepalen of we dergelijke moppen dan maar gewoon moeten accepteren. En ik ben een grote comedyfan en kan zelf met quasi alles lachen. Maar er is een tijd en plaats voor alles, en dit was gewoon niet het moment om die grap zo onsubtiel te maken. Het had gewoon beter gekund van Chris Rock.
 
Maar ook, opnieuw daar, ik heb liever vrijheid van meningsuiting in humor dan een overheid die beslist wat mag en niet mag gezegd worden

Wat heeft de overheid te maken met een discussie over iemand die iemand anders een mep geeft omdat hij kwaad was owv een mop.

Waar velen een punt van maken is dat bepaalde 'moppen' soms niet okay zijn omdat het heel kwetsend kan zijn. Ik vind ook dat je wettelijk gezien moppen 'mag' vertellen tegen Paul Marchal over wat Dutroux zijn dochter heeft aangedaan maar er mag toch ook gezegd worden dat je dan een stuk uitschot bent en dat dat niet kan. Wat NIET hetzelfde is als wettelijk niet mogen hé.

Het ene gaat over wat is wettelijk en het andere gaat over wat je denkt dat wenselijk is in een maatschappij. Velen die vinden dat er voor humor geen enkele grens mag zijn. Sure, die mening moogt ge hebben. Maar als er iemand vind dat bepaalde zaken 'not done' zijn, zijn daarom niet pro censuur he.

En nee, ik vind niet dat je iemand mag beginnen slaan als die 1 mop maakt die je niet bevalt, dat staat opnieuw los van het goed of afkeuren van de mop. Ik heb posters dat al meermaals dat zien insinueren op iemand die dat niet gezegd heeft in deze thread, die conflatie tussen het afkeuren van de mop en het goedkeuren van geweld. Dat staat los van elkaar en is een aparte discussie.
 
Waarom niet ? Er is wel iets anders dan lachen of een comedy show natuurlijk.

Ik zag hier ergens de vergelijking met Trump die een gehandicapte vrouw nabootst. Dat is een volledig ander scenario.
Ja, maar dat is dan weer subjectief. Ik kan me voorstellen dat dit misschien niet erg lijkt, maar dit voor velen wel juist erg is.


Ik zag deze tweet voorbijkomen, en moest daaraan denken. Blijkbaar is dat dus wel kwetsend, en niet voor één iemand maar voor meer mensen. We moeten toch geen graadmeter gaan maken met welke aandoeningen we moeten kunnen lachen en met welke niet, omdat de ene in onze ogen ernstiger is/lijkt dan de andere. Misschien is de aandoening niet zo gekend, ik heb er zelf nog nooit van gehoord, geef ik toe. Daarvoor kan dit incident wel goed zijn, dat er misschien meer aandacht en bewustzijn ontstaat voor deze aandoening. Maar mij lijkt het al fout te zijn als iemand anders gaat bepalen met "welke aandoeningen er kan gelachen worden en welke niet", vooral als je zelf niet in die situatie zit.
 
Stel nu dat Will Smith dit niet had gedaan, maar in zijn speech zich rechstreeks naar Chris Rock had gericht, met de melding dat het niet ok is met een ziekte te lachen waardoor zijn vrouw in een zware depressie is gesukkeld, nachten- en dagenlang huilend rondliep en aan zelfmoord heeft gedacht of zelfs een poging heeft ondernomen (los of dat allemaal zo is). Dat zou wellicht een gigantische impact gehad hebben op de zaal en het publiek. En er zou hier bijlange niet zo fel gestreden worden over "elke grap moet kunnen" en "roasten hoort er gewoon bij".
Tuurlijk want elke grap moet kunnen net zoals elke niet fysieke/legale reactie daarop moet kunnen.

Als Chris Rock die grap maakt en daarom beslissen de Oscars om hem nooit meer uit te nodigen? Ook goed eh.
 
Pft tegenwoordig is er wel altijd iemand gekwest, mocht je dat als parameter nemen kan je enkel de mopjes van de kalender nog naar voor brengen. Beroemde mensen dulden ook al minder tegenspraak dan jan-met-de-pet dus als ze geroast worden voor een groot publiek zal het misschien erg zuur zijn om door te slikken. Maar zijn gedrag is onaanvaardbaar.

Als hij werkelijk zo geschoffeerd was had hij gewoon beter zijn boelke gepakt en in het midden van de show het afgetrapt. Of bij zijn speech eens goed zijn gedacht gezegd (maar toen wist hij nog niet dat hij ging winnen natuurlijk).

Het feit dat er een hoek af is bij WS helpt ook niet natuurlijk.
 
Lectrr die vanaf nu zijn cartoons eerst door de politici moet laten goedkeuren? Om te zien of ze het wel ok vinden?

Ofwel mag je met alles binnen het legale lachen, ofwel met niks.
"Mogen". Je bedoelt gevrijwaard van gevolgen? Of wettelijk mogen? Er zullen ook politici zijn die niet zo vriendelijk zullen verwijzen naar Lectr, maar daardoor mag hij het wel nog. Chris Rock heeft een lap gekregen (wat niet mag), maar hij màg het wel nog zeggen. Het is ook niet dat Will Smith hem "mocht" een lap geven, Chris Rock heeft er gewoon niks mee gedaan. Dus ik snap niet waar dat "mogen" vandaan komt.
 
"Mogen". Je bedoelt gevrijwaard van gevolgen? Of wettelijk mogen? Er zullen ook politici zijn die niet zo vriendelijk zullen verwijzen naar Lectr, maar daardoor mag hij het wel nog. Chris Rock heeft een lap gekregen (wat niet mag), maar hij màg het wel nog zeggen. Het is ook niet dat Will Smith hem "mocht" een lap geven, Chris Rock heeft er gewoon niks mee gedaan. Dus ik snap niet waar dat "mogen" vandaan komt.
mogen binnen de context van Anders. die stelt dat dat iets is waar je niet mee zou mogen lachen zonder toestemming van het doelwit van spot. "Mogen" in de context van niet-juridische, niet-legale tekst discussie tussen twee normale mensen.

Zoals 'Mijn dochter mag geen cola op weekdagen' waarop iedereen begrijpt dat dat niet wil zeggen 'dat ze haar komen arresteren als ze dat wel zou doen'
 
Hoe zit het met mijn moreel kompas als ik enerzijds de actie van Smith afkeur, maar anderzijds bereid ben te betalen om koning Filip Geert Hoste te zien bitchslappen voor een vol Sportpaleis?
 
Lectrr die vanaf nu zijn cartoons eerst door de politici moet laten goedkeuren? Om te zien of ze het wel ok vinden?

Ofwel mag je met alles binnen het legale lachen, ofwel met niks.
Ik ben nu specifiek aan het zoeken, en ik vind van Lectrr geen enkele cartoon die over dat soort dingen gaat. Als hij cartoons maakt, gaat dat over politiek, niet over whatever persoonlijke situatie van de politicus in kwestie?

Het beste vergelijk is lachen met Michael Jackson zijn Vitiligo, en ik moet zeggen dat ik daar nooit een comedian iets over heb horen zeggen...
 
Ja, maar dat is dan weer subjectief. Ik kan me voorstellen dat dit misschien niet erg lijkt, maar dit voor velen wel juist erg is.

Ik zag deze tweet voorbijkomen, en moest daaraan denken. Blijkbaar is dat dus wel kwetsend, en niet voor één iemand maar voor meer mensen. We moeten toch geen graadmeter gaan maken met welke aandoeningen we moeten kunnen lachen met welke niet, omdat de ene in onze ogen ernstiger is/lijkt dan de andere. Misschien is de aandoening niet zo gekend, ik heb er zelf nog nooit van gehoord, geef ik toe. Daarvoor kan dit incident wel goed zijn, dat er misschien meer aandacht en bewustzijn voor deze aandoening. Maar mij lijkt het al fout te zijn als iemand anders gaat bepalen met "welke aandoeningen er kan gelachen en welke niet", vooral als je zelf niet in die situatie zit.
Ik denk dat mensen wel begrijpen dat zoiets kwetsend is. Het probleem is dat je geen grens kan trekken.

Alsof mannen het niet erg vinden om kaal te worden.
Of erectieproblemen.
Of een klein piemeltje.
Of kleine borsten.
Of zwaarlijvigheid.

Hoe kwetsend zoiets al dan niet is, is zeer subjectief. Sommige mensen hebben een olifantenhuid terwijl anderen van dezelfde mop depressief worden. Je kan moeilijk, zoals anders. voorstelt, toestemming vragen aan iemand of case per case beginnen inschatten hoe kwetsend iets is vooraleer je er een mop van maakt.
 
Ik ben nu specifiek aan het zoeken, en ik vind van Lectrr geen enkele cartoon die over dat soort dingen gaat. Als hij cartoons maakt, gaat dat over politiek, niet over whatever persoonlijke situatie van de politicus in kwestie?

Het beste vergelijk is lachen met Michael Jackson zijn Vitiligo, en ik moet zeggen dat ik daar nooit een comedian iets over heb horen zeggen...
Inderdaad, het is niet dat Lectr lacht met minister Marie-Christine Marghem haar handicap/amputatie of met Petra De Sutter haar transidentiteit. Of zich zelfs richt op kinderen van politici bijvoorbeeld. En over Laurette Onckelinx haar dochter konden ook kwetsende dingen gezegd worden indertijd, die zijn wellicht zelfs gezegd maar niet door professionele komieken (denk ik).
 
Doorgaans lijkt het me inderdaad zo dat we bepaalde daden als ernstiger beschouwen als deze emblematisch zijn voor diepere problemen die in onze maatschappij ingeworteld zitten. Iemand een klap geven is op zich een vrij banale daad. Niemand die online gaat discussiëren over twee zatlappen die elkaar te lijf gaan op café.

Deze discussie bestaat hier waarschijnlijk omdat sommige mensen wat gisteren gebeurde emblematisch vinden voor wat zij de teloorgang van vrije meningsuiting in comedy zouden noemen. Anderen vinden het misschien een symbool voor de obsessie met geweld in de Amerikaanse cultuur. In elk geval, de context waarin dit voorval gebeurde is behoorlijk bepalend.
Maar het is niet bepalend voor hoe moreel iets is. Een moord plegen in Brussel is geen ergere daad dan een moord plegen in Brugge omdat moorden in die laatste stad minder een probleem zijn. Je vrouw slaan is niet moreel gezien niet erger als je onder demografische groep valt waar dat zo frequent gebeurt dat het een maatschappelijk probleem is.

En ik wil niet meteen zeggen dat het hier een zwart wit verhaal is, het viel me gewoon op dat in een andere context met vrij gelijkaardige feiten, het alleen al uiten van argumenten pro degene die geweld pleegt op zich al beschouwd zou worden van slechte smaak te getuigen, terwijl die discussie nu wel openlijk gevoerd kan worden. Is inderdaad ook het geval als je op café met een vechtpartij zit, dan gaan we er ook vaak vanuit het slachtoffer wel niet onschuldig zal zijn en is dat ook niet controversieel om zo iets te zeggen.
 
Terug
Bovenaan