Heb jij een the one that got away?

[Oordop]

Dit weekend heb ik met een paar maten afgesproken en we hebben redelijk wat gedronken. Bij 1 persoon ben ik toch wel iets verrassend te weten gekomen. Hij is al enkele jaren samen met zijn vriendin, maar na een aantal pinten en gepraat over het leven, de liefde, kindjes, gaf die toe dat hij nog vaak denkt een ex van hem. Zij heeft hem bedrogen met een ex van haar toen ze nog samen waren (ironisch had diezelfde gast haar vroeger ook meermaals bedrogen). Hij is niet ongelukkig met zijn huidige vriendin, maar het is gewoon niet hetzelfde.

Hij weet dat een nieuwe relatie met zijn ex nooit zou lukken, maar toch zou hij als zij het wilt zo terugnemen. Dit is al meer dan vijf jaar geleden, dus het is niet dat hij meer tijd nodig heeft om over haar te raken. Volgens hem zal hij altijd een zwak voor haar hebben.

Herkenbaar voor iemand?

 

[Avondland]

Ik zou mijn ex niet terug willen - het is ook al meer dan 10 jaar geleden - maar die ene zomer dat we beiden op het huis mochten letten van haar ouders die een maand op reis waren blijft wel in mijn geheugen gegrift. Elke ochtend en avond plezier tussen de lakens, de verliefdheid als een totale gelukzalige roes en een fantastische tijd samen. Relatie ging vanaf een half jaar erna wel bergaf en uiteindelijk was het geen houdbare relatie en gingen we de zomer nadien uit elkaar, maar ik ben ze wel dankbaar voor die ene machtige zomermaand.

Dus strikt genomen is ze niet "the one that got away", maar ik kus mijn beide handen voor die zomer die ik toen beleefde met haar.

Ik ben nu gelukkig samen met mijn vrouw en we zitten ook in een totaal andere levensfase dan toen ik destijds zat. Ik beschouw die zomer als een mooie herinnering die ik kan koesteren, maar niet als een fantoom dat me blijft achtervolgen.

 

[Bongobong]

'The one that got away' heb ik niet. Maar zelf ben ik wel eens erg close met iemand geweest, maar dat is nooit echt iets geworden. En dus voelt het nog steeds wat aan als unfinished business.

Waarschijnlijk mis ik meer de roes van verliefdheid dan de persoon. Niets voelt beter dan verliefd zijn, geen twijfel, exact weten wat je wil; haar.

 

[Sloan]

Alleen zo een paar die ik waarschijnlijk had kunnen krijgen voor een nacht maar ik die avond oogkleppen op had

 

[Hellsdinner]

Toen ik 18 was in het 6e middelbaar, een meisje waar ik een heel goede band mee had en eigenlijk al een jaar of 3 een crush op had.

We hadden een feestje met onze klas op het einde van het jaar, voordat we richting onze gekozen universiteiten verspreid over het Vlaamse grondgebied zouden vertrekken, ergens in een gehucht in Limburg bij haar thuis.
Op een gegeven moment besluiten we met de hele groep rond een uur of 11 's nachts het plaatselijke pleintje onveilig te maken.
De groep besluit om wat verder een klein bosje te verkennen. Ik had enkel ogen voor haar dus besluit om af te wachten wat zij zal doen.
Ik zie haar twijfelen, en besef plots dat zij af wacht wat ik zal doen. Het andere volk was ondertussen al vertrokken. En mijn bravoure met hen blijkt.
Klamme handjes, hart dat mijn shirt uit bonst. En ik zie dat ze het zelf niet veel beter doet.
Langzaamaan bewegen we dichter naar elkaar, lege platitudes en flauwe pogingen tot humor spuiend.
Enkele centimeters van elkaar verwijderd. Dit is het moment voor Hellsdinner, de culminatie van 6 jaar aan teenage angst en 3 jaar puberale verliefdheid.

Wanneer plots een absolute randdebiel, die helaas een goede vriend van me was maar de intelligentie van een kassei had, onze richting uitkomt lopen met de melding (die blijkbaar geen 5 minuten later gegeven had kunnen worden) dat ze een pornoboekje in het bosje gevonden hadden.
Als de deerlijke hinde die ze was springt ze net niet uit haar vel maar zet het dus wel op een lopen richting haar kudde vriendinnen verderop.
Mijn dierbare, idiote, wonderbaarlijk leeghoofdige kameraad vraagt me nog wat haar probleem was. Moedeloos schud ik mijn hoofd en vertel hem dat hij maar snel terug moet gaan.

Ik zet me neer op een bankje.
De nacht loopt verder, zonder kansen op een nieuw moment alleen. Een maand later vertrekt ze naar Paraguay voor een jaar. Het contact verwatert, de gevoelens ebben weg, mensen veranderen.

Maar als je je ergens in een gehucht in Limburg zou bevinden. Op een pleintje dichtbij een gekende verbindingsweg. Waar de es bomen schaduw verschaffen aan een bankje dichtst bij de basketbalring. Dan zal je daar wellicht, nog steeds mijn hart vinden.

 

[|nfected]

@Hellsdinner Die hebben daar nu wolven. Uw hart is gone.

 

[Hellsdinner]

@Hellsdinner Die hebben daar nu wolven. Uw hart is gone.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Ik heb ooit iemand gehad waar de verliefdheid was zoals in de romantische boekjes omschreven. Blikseminslagen, vlinders, sterren, regenbogen,...de hele mikmak. Alles klopte ook: fysiek klikte dat zoals het nooit nog met iemand anders heeft geklikt en de gesprekken, humor,... allemaal op dezelfde lijn.

Als hij op een dag voor mijn deur staat en vraagt om mee te gaan weer ik eerlijk waar niet wat ik zou doen.

 

[Sylverscythe]

Niet echt, wel vlak na het middelbaar een serieuze verliefdheid ontwikkeld voor een meisje uit onze vaste vriendengroep. Veel te lang laten aanslepen en hoop blijven koesteren, terwijl een blinde kon zien dat het niet wederzijds was (hindsight 20/20). Ik zie ze nu, jaren later, nog regelmatig en dat is dan toch een combinatie van "goh uiteindelijk had ik met jou toch niet kunnen samenblijven" en "maar, je ziet er verdomme toch goed uit".

Maar tot op het punt dat ik nu zou meegaan als zo iemand aan mijn deur stond, neen. Dat is misschien ook wel wat leeftijdsgebonden denk ik, en meer het geval voor relaties/verliefdheden op jongere leeftijd.

 

[MisterV]

Ergens rond mijn 18de een kinderanimatie moeten geven samen met iemand waar ik een instant crush op had. Een jaar lang niet gezien en dan opnieuw tegengekomen, de crush was duidelijk nog niet weg. In mijn studententijd af en toe eens mee opgetrokken met een bende maten, ik was intussen van't straat. Toen dat gedaan was toch weer vlinders maar nooit wat mee durven doen en uiteindelijk is dat contact verwaterd. Pakweg een 10 jaar later plots het licht gezien dat die toch ferm wat signalen heeft gestuurd dat ze mij zag zitten toen ik terug vrijgezel was en ik dat compleet gemist heb. Jammer, maar zo loopt het leven nu eenmaal. Intussen woont ze aan de andere kant van het land, getrouwd en kinderen.

Ik heb er niet bewust naar gezocht maar de huidige vriendin heeft er wel heel wat van weg, zowel uiterlijk als qua karakter. Zelfs de naam verschilt niet veel. Het moet zijn dat ik toch een bepaald type heb.

 

[kay-gell]

Goh, niet echt nee.
Ik heb de indruk dat dd tijd alles wel wat romantiseert en ik dan eerder verliefde gevoelens heb over de nostalgie dan de persoon in kwestie zelf.

 

[Bugsy]

Goh, niet echt nee.
Ik heb de indruk dat dd tijd alles wel wat romantiseert en ik dan eerder verliefde gevoelens heb over de nostalgie dan de persoon in kwestie zelf.

Dat is ook grotendeels waar.

Trouwens, als "The one" niet "got away" was gegaan, dan was het ondertussen misschien gewoon een ex waar je een slechte relatie mee hebt gehad.

 

[Tomski]

Ik heb er ooit eentje gehad waar ik stapelzot verliefd op was, maar als ik ze nu zie, 20 jaar later... dodged one bullet there

 

[Sir.Killalot]

Ik heb zo'n paar waanzinnige, langdurige niet-beantwoorde crushes gehad toen ik jonger was, waarvan ik weet dat de kans reëel is dat wanneer ik die terug zou tegenkomen dat die gevoelens ook terug zouden komen (enfin, beetje afhankelijk van hoe ze er nu zouden uitzien natuurlijk ). Maar dat zijn eerder the-ones-you-never-stood-a-chance-with .

 

[Avondland]

Ik heb zo'n paar waanzinnige, langdurige niet-beantwoorde crushes gehad toen ik jonger was, waarvan ik weet dat de kans reëel is dat wanneer ik die terug zou tegenkomen dat die gevoelens ook terug zouden komen (enfin, beetje afhankelijk van hoe ze er nu zouden uitzien natuurlijk ). Maar dat zijn eerder the-ones-you-never-stood-a-chance-with .

Misschien wel, maar had je op dat moment het zelfvertrouwen niet om de toenadering te wagen. Ik denk dat ik zo wel redelijk veel gemiste kansen heb gehad en dat ik veel eerder (of vaker) een lief aan de haak had kunnen slaan. Anderzijds: ik heb wel heel veel vrijheid gehad in mijn vrijgezellenbestaan, ik weet niet of ik noodzakelijk een beter (of slechter?) mens was geweest als ik was samengebleven met een van mijn lieven van toen ik 16 jaar was.

 

[Sir.Killalot]

Misschien wel, maar had je op dat moment het zelfvertrouwen niet om de toenadering te wagen. Ik denk dat ik zo wel redelijk veel gemiste kansen heb gehad en dat ik veel eerder (of vaker) een lief aan de haak had kunnen slaan. Anderzijds: ik heb wel heel veel vrijheid gehad in mijn vrijgezellenbestaan, ik weet niet of ik noodzakelijk een beter (of slechter?) mens was geweest als ik was samengebleven met een van mijn lieven van toen ik 16 jaar was.

Het was inclusief bijhorende afwijzingen, maar dat deed weinig aan de verliefdheid toen helaas .

Ik zal ook wel wat gemiste kansen hebben gehad bij anderen, maar daarvan is het dan misschien eerder jammer dat ik een one-night stand ben misgelopen, want die beschouw ik niet als gemiste kansen voor een relatie.

 

[Willy_Sommers_fan_account]

Mijn leerkracht Nederlands vanuit het tweede middelbaar. Die was net afgestudeerd, dus 10 jaar ouder dan ik en dat was echt de bom.
Op één of andere manier had ik daar een heel goeie connectie mee (zonder dat het uiteraard helemaal fout werd op die leeftijd). Vorig jaar kwam ik haar tegen in de lokale Carrefour (we zijn een kleine 20 jaar later) en die herkende mij nog. Ik was daar met mijn lief en het moment dat zij tegen mij begon te babbelen, werd ik dus compleet rood en ongemakkelijk. Beetje gênant als 30 plusser en vooral als uw lief naast u staat.

Die leerkracht is dus nog altijd de bom. Als die hier morgen zou staan om iets te beginnen met mij, zou ik het zeer ernstig overwegen.

 

[Waelvis]

Ja en nee eigenlijk.

Mijn vrouw is m'n eerste en enige partner. Toen we ongeveer 3 jaar samen waren hebben we een pauze ingelast. Allez, we zijn uit elkaar gegaan om een paar maand later te beseffen dat we niet zonder elkaar konden.
In die paar maand ben ik via IRC aan de praat geraakt met iemand. Na een tijdje steeds hopen dat ze online was elkaars MSN uitgewisseld en uiteindelijk ook gsm-nummers.
Ik was een extreem verlegen introverte jongeman, maar met haar kon ik uren babbelen. Op den duur waren we tegen elkaar, over elkaar, een het fantaseren over wat we met elkaar zouden doen eens we fysiek samen waren.
We hebben toen ook een paar (niet expliciete) foto's uitgewisseld en zij was qua uiterlijk een type vrouw waar ik altijd al geïnteresseerd in was, schattig gezichtje, en mooie lange krullen.

Ik zat op kot in Kortrijk, en zij in Gent. We wouden irl afspreken, maar zij zat nog in een relatie die al "over datum" was.
Ze wou het eerst uitmaken voor wij elkaar zagen omdat ze hem niet wou bedriegen.
En ik was niet te veel druk aan het zetten want ik had toen een circumcisie ondergaan, en mocht nog even "niets doen"

Maar net voordat ze daartoe de kans kreeg stond mijn ex (nu vrouw dus) aan mijn deur.
De second dat ze hoorde dat ik terug samen was met m'n ex heeft ze me overal geblokkeerd en reageerde ze niet meer op m'n sms'jes. Dat heeft lang geklaagd bij mij want ik vond dat ik haar een uitleg en excuses verontschuldigd was. Maar ik heb daar nooit de kans toe gekregen.

Ik vind het nog steeds enorm jammer dat ik in die pauze niemand anders gehad heb. (M'n vrouw heeft toen wel even iets gehad met iemand)

Dat is en blijft één van de zaken in m'n leven waar ik eigenlijk hard spijt van heb. Dat ik maar met 1 vrouw de liefde bedreven heb.
Ik zie m'n vrouw doodgraag, en wil haar nooit bedriegen voor alle duidelijkheid, maar dit is toch iets waarvan ik tot op m'n sterfbed spijt van ga hebben.


En zij, de Ieperse krullenbol, was het dichtste dat ik ooit bij een andere vrouw geraakt was.
Maar de tijdlijnen in onze levens liepen verkeerd.
Dus in die zin is zij wel "the one that got away". Want de gevoelens waren overduidelijk wederzijds. Een effectieve langdurige relatie zou er nooit ingezeten hebben de k ik, vooral door de afstand en het feit dat ik altijd wel wist dat ik terug bij m'n ex (nu vrouw) zou teruggekeerd zijn.

 

[Mr.Anderson]

Ik kan mij goed inbeelden dat ik voor velen 'the one that got away' ben.

 

[Hellsdinner]

Ik kan mij goed inbeelden dat ik voor velen 'the one that got away' ben.

Ze zullen vooral je nederigheid missen.