Hebben gescheiden/alleenstaande ouders het makkelijker/moeilijker?

[Sloan]

Wij bellen elkaar niet om zaken zoals "Er is wat verhoging, zou ik nu wel of niet perdolan geven of niet en hoeveel?", dat zijn zaken waarbij we alle2 vertrouwen dat de ander dat helemaal prima alleen redt. Dan is een berichtje op de wisseldag genre "ze had het de laatste dagen wat lastiger, best in de gaten houden of er niets broeit" ruim voldoende.

Context matters natuurlijk.
Wij communiceren dan losser dan jullie. Het is niet veel moeite om een whatsapp te sturen met "kind is wat ziek, ik heb dit gegeven". Wij hebben beide drukke schema's en activiteiten dus als er ergens een aanpassing moet gebeuren weten we dat graag op voorhand + het is je kind..

Als je wacht tot de dag van de wissel en je ex had al plannen gemaakt valt alles in het water omdat ..? Ge vindt da hij geen zaken heeft met wat er bij u allemaal gebeurt? Soort van groot zwart doek dat valt vanaf de wissel begint?

Ik ben heel blij dat we heel transparant zijn naar elkaar, een kind boet daar niks voor in. Zeker als we elkaar kunnen helpen. Bv als mijn zoon buikgriep heeft kan ik wel naar de winkel gaan of iets doen voor hun terwijl de mama bij hem blijft.

(Uiteraard zijn er struggles, dat is normaal)

 

[zarathustra]

Mja ik ben een dik jaar alleen geweest met de kinderen ( week op/week af) en ik kan zeggen dat het nu VEEL makkelijker is. Ik ben nu gelukkig niet vaak ziek, maar vorig jaar toch eens met tegen de 40 koorts en weet ik veel wat nog allemaal. En dan moet je ook opstaan en maken dat hun brooddozen in orde zijn, dan moet ik ze ook naar hun zwemles brengen, eten maken, etc. Even blijven liggen omdat je u niet goed voelt is er dan niet bij.

En de weken dat ze er niet waren zijn dan de weken dat alle was en plas en klusjes gedaan worden want je gaat niet die dagen dat ze daar zijn gebruiken om zaken te doen zonder hen

 

[saffronYellow]

Mja ik ben een dik jaar alleen geweest met de kinderen ( week op/week af) en ik kan zeggen dat het nu VEEL makkelijker is. Ik ben nu gelukkig niet vaak ziek, maar vorig jaar toch eens met tegen de 40 koorts en weet ik veel wat nog allemaal. En dan moet je ook opstaan en maken dat hun brooddozen in orde zijn, dan moet ik ze ook naar hun zwemles brengen, eten maken, etc. Even blijven liggen omdat je u niet goed voelt is er dan niet bij.

En de weken dat ze er niet waren zijn dan de weken dat alle was en plas en klusjes gedaan worden want je gaat niet die dagen dat ze daar zijn gebruiken om zaken te doen zonder hen

Hoe gaat het nu bij jou?

 

[TitaTovenaar]

Tja, is maar hoe je het bekijkt natuurlijk.
Ik zie mijn kids ook maar 50% van de tijd... (en dat steekt hoor)
Voetballen beide, dus ma, di, woe, don, zat en zon zijn het hobby's waardoor het puzzelen is
Als ze er niet zijn, ga ik ook wel eens de wedstrijden kijken.

In het begin werkte ik shiften.
Week met kids deed ik de vroege (ouderschapsverlof 1/10e) begon om 8:30 ipv 7:00)
Week zonder had ik middagpost (voor werk deed je niet veel, want iedereen was werken.) Sociaal leven < 0

 

[TNTim]

Alé, ik ben nu de topicstarter van een thread die basht op alleenstaande ouders terwijl ik eigenlijk om relatie-advies vroeg...

Of het al dan niet lastiger is in een 50/50-regeling, puur qua werk, is ook afhankelijk of je ervoor al heel veel deed of het meeste toen gedaan werd door de partner.

Ik heb bijvoorbeeld een maat die steen en been klaagt over de weken dat de kinderen nu bij hem zijn.
Maar die deed dan ook helemaal niets in het huishouden of voor de kinderen voor de relatie afsprong met de moeder.
Zal wel zijn dat die het nu immens veel lastiger heeft in een week-weekregeling...

Maar als ik dat bekijk vind ik niet dat wij het zo goed gedaan hebben door die van ons zo te bepamperen want ik vroeg me al vaak af hoe die dat later gaan doen op die manier.

Als dat later nodig blijkt, kunnen verstandige kinderen de handschoen wel opnemen denk ik.

(Mijn partner was gewoon om thuis mee te helpen en ik moest nooit iets doen in het huishouden. Dat laatste is helaas niet in stand gebleven. )

Kinderen moeten ook kind kunnen zijn en een onbezorgde jeugd hebben. Hen teveel opzadelen met volwassen taken hoort daar voor mij niet bij.
Ooit met iemand samengewerkt die elke middag doorbelde naar haar zonen wat ze dienden te doen op hun vakantiedag.
Stofzuigen, wassen/strijken, vaatwas legen, boodschappen doen, eten al zoveel mogelijk op voorhand prepareren, ... Tof.
Daar waren geregeld spanningen/hoogoplopende ruzies over.

 

[glashelder]

Bij co-ouderschap is dat ook niet altijd heel strak verdeeld. Mijn ex en zijn ex-vrouw wonen op 3 km van elkaar, school is er tussenin. Er zijn zoveel dagen dat de dochter 'eigenlijk' bij de mama is, maar mama is nog niet thuis, kind verveelt zich en fietst dan maar tot bij papa. Of papa gaat een avondje weg en vraagt of mama dan ff kan oppassen. Of kind is bij mama en heeft hulp nodig bij huiswerk fysica: papa is master in natuurkunde dus dan gaat ze huiswerk maken bij papa.

Het blijven nog steeds je kinderen hé, als die iets nodig hebben of de ene ouder heeft ff back-up nodig, dan is dat nooit een probleem geweest bij hen. Als ze kleiner zijn of er is meer afstand tussen de ouders zal dat wel meer afgescheiden zijn, maar uiteindelijk worden ze tieners en kiezen ze zelf een beetje en is dat niet altijd meer zo strak afgelijnd.

 

[Sylverscythe]

Als dat later nodig blijkt, kunnen verstandige kinderen de handschoen wel opnemen denk ik.

(Mijn partner was gewoon om thuis mee te helpen en ik moest nooit iets doen in het huishouden. Dat laatste is helaas niet in stand gebleven. )

Kinderen moeten ook kind kunnen zijn en een onbezorgde jeugd hebben. Hen teveel opzadelen met volwassen taken hoort daar voor mij niet bij.
Ooit met iemand samengewerkt die elke middag doorbelde naar haar zonen wat ze dienden te doen op hun vakantiedag.
Stofzuigen, wassen/strijken, vaatwas legen, boodschappen doen, eten al zoveel mogelijk op voorhand prepareren, ... Tof.
Daar waren geregeld spanningen/hoogoplopende ruzies over.

Hiermee ga ik eigenlijk volledig akkoord. Wat is ook dat vage "bepamperen"? Ik vraag me toch af welke grote stap naar onafhankelijkheid er net gezet wordt door zelf op (zeer) jonge leeftijd naar school te gaan en terug thuis te komen met de sleutel, of zelf allerhande huishoudelijke klussen op te knappen. Het zijn geen volwassenen, en ze hebben nog heel hun latere leven om dat soort zaken te "leren". En eerlijk gezegd, ik vind aan dat soort zaken ook 0 leercurve, maar goed. Ik verwacht met mijn dochter bezig te zijn, want ja, het is ook gewoon mijn kind. Dat is nog iets helemaal anders dan "helicopterouder" spelen.

Een vriendin van mijn vrouw heeft ook zo'n zeer "mature" dochter, maar dat is gewoon uit noodzaak omdat zij als alleenstaande moeder meer dan voltijds moest werken om rond te komen. Ik heb het wat moeilijk met dat soort situaties te romantiseren alsof dat meisje nu ergens een voorsprong heeft op "volwassenheid".

 

[DiffieHM]

Ik heb het wat moeilijk met dat soort situaties te romantiseren alsof dat meisje nu ergens een voorsprong heeft op "volwassenheid".

Daar is ook niet romantisch aan. De waarheid zal een beetje in het midden liggen. Mijn voorbeelden waren louter als tegengas tegen degenen die hier "overspannen zijn" omdat ze constant hun joeng moeten rondchauffeuren of entertainen. Dat hoeft allemaal niet hoor.

 

[Sylverscythe]

Daar is ook niet romantisch aan. De waarheid zal een beetje in het midden liggen. Mijn voorbeelden waren louter als tegengas tegen degenen die hier "overspannen zijn" omdat ze constant hun joeng moeten rondchauffeuren of entertainen. Dat hoeft allemaal niet hoor.

Mja ik heb de thread van waaruit deze voortkwam nu niet nagelezen maar de enige persoon die hier over rondrijden praat leek me dat te doen omdat het normaal door de twee ouders werd gedragen, en ze dat nu alleen moest doen. Lijkt me nu wel logisch dat zoiets dan veel lijkt. Ik ben verder ook voorstander van hobbies in de buurt hoor.

 

[Ararauna]

Mja ik heb de thread van waaruit deze voortkwam nu niet nagelezen maar de enige persoon die hier over rondrijden praat leek me dat te doen omdat het normaal door de twee ouders werd gedragen, en ze dat nu alleen moest doen. Lijkt me nu wel logisch dat zoiets dan veel lijkt. Ik ben verder ook voorstander van hobbies in de buurt hoor.

Correct. Door de recente verhuis zitten we niet langer op fietsafstand van de school. Dat is geen probleem want school ligt vlakbij mijn man zijn werk. Maar die is geopereerd en niet aan het rijden. Dus dat zijn ritten die ik vroeger niet in mijn schema moest plannen, en nu wel. Dat mijn 5 jarige niet alleen 8km over de steenweg kan fietsen is niet omdat ze te hard bepamperd is, dat is gewoon hoe het is. Het was meer een herinnering aan hoeveel onze partners misschien doen zonder dat je dat actief waardeert. En geen klacht over mijn kinderen, beetje uit context getrokken hier.

 

[Mulan]

Context matters natuurlijk.

Absoluut! Dus bellen over medische dingen vinden wij niet meer dan logisch.

Wij communiceren dan losser dan jullie. Het is niet veel moeite om een whatsapp te sturen met "kind is wat ziek, ik heb dit gegeven". Wij hebben beide drukke schema's en activiteiten dus als er ergens een aanpassing moet gebeuren weten we dat graag op voorhand + het is je kind..

Nu ik het herlees, is het idd niet duidelijk wat ik bedoelde: Duidelijk ziek zijn en medicatie nodig hebben = de andere ouder is op de hoogte gebracht, weet hoelang dat al gaande is, of er wel of niet een doktersafspraak nodig is (wissel op vrijdag, als ze donderdagavond ziek wordt, wordt er overlegd wie naar de dokter zal gaan of er eventueel afgewacht wordt,...),...
Er is iets aan het broeien = gaat nog naar school, geen duidelijke ziektesymptomen, alleen lastiger lopen of meer slaap nodig hebben,... Gewoon een heads up dus en soms passen we effectief onze weekendplannen aan net omdat we die info hebben gekregen zonder dat er sprake is van ziek zijn.

Als je wacht tot de dag van de wissel en je ex had al plannen gemaakt valt alles in het water omdat ..? Ge vindt da hij geen zaken heeft met wat er bij u allemaal gebeurt? Soort van groot zwart doek dat valt vanaf de wissel begint?

Dat is dus ook niet het geval bij ons.

Ik ben heel blij dat we heel transparant zijn naar elkaar, een kind boet daar niks voor in. Zeker als we elkaar kunnen helpen. Bv als mijn zoon buikgriep heeft kan ik wel naar de winkel gaan of iets doen voor hun terwijl de mama bij hem blijft.

(Uiteraard zijn er struggles, dat is normaal)

Dat zijn nu niet de zaken waarvoor we elkaar gaan inschakelen, maar toen ik Covid zwaar te pakken had, gekregen van de dochter die enkel wat hees was, is ze naar mijn ex gegaan tijdens "mijn" dagen omdat ik er onmogelijk zorg voor kon dragen. Vorig jaar had hij in de zomer een longontsteking en heb ik ze ook langer bij mij gehouden tot hij zelf aangaf dat hij voldoende opgeknapt was om de dochter er bij te kunnen hebben. Het kind hoort idd niet het slachtoffer te zijn.

 

[Sloan]

Absoluut! Dus bellen over medische dingen vinden wij niet meer dan logisch.

Nu ik het herlees, is het idd niet duidelijk wat ik bedoelde: Duidelijk ziek zijn en medicatie nodig hebben = de andere ouder is op de hoogte gebracht, weet hoelang dat al gaande is, of er wel of niet een doktersafspraak nodig is (wissel op vrijdag, als ze donderdagavond ziek wordt, wordt er overlegd wie naar de dokter zal gaan of er eventueel afgewacht wordt,...),...
Er is iets aan het broeien = gaat nog naar school, geen duidelijke ziektesymptomen, alleen lastiger lopen of meer slaap nodig hebben,... Gewoon een heads up dus en soms passen we effectief onze weekendplannen aan net omdat we die info hebben gekregen zonder dat er sprake is van ziek zijn.

Dat is dus ook niet het geval bij ons.

Dat zijn nu niet de zaken waarvoor we elkaar gaan inschakelen, maar toen ik Covid zwaar te pakken had, gekregen van de dochter die enkel wat hees was, is ze naar mijn ex gegaan tijdens "mijn" dagen omdat ik er onmogelijk zorg voor kon dragen. Vorig jaar had hij in de zomer een longontsteking en heb ik ze ook langer bij mij gehouden tot hij zelf aangaf dat hij voldoende opgeknapt was om de dochter er bij te kunnen hebben. Het kind hoort idd niet het slachtoffer te zijn.

Goed om te horen

 

[Pompi]

De kinderen, en evt huishouden + huisdieren, zijn bijvoorbeeld een week voor de ene en de andere week voor de andere partner.

Lijkt me leuk om eens te proberen!

Dat gaat nooit werken in een relatie.

Buiten dat dat niet realistisch is bij ons (1 wagen waarmee ik bijn constant mee weg ben) gaat dat alleen maar meer frustraties opleveren.

In mijn week ga ik nog altijd instaan voor goed en lekker eten.
In de week dat mijn vrouw van dienst is ga ik mijn kas op fretten dat het gemakkelijk en snel moet zijn terwijl ik wél tijd en moeite doe.

Ik wil geen pannen en potten in de vaatwas, mijn vrouw gaat zich daar niks van aantrekken.

is dat overdracht met een lege vaatwas en lege wasmanden en wasmachines?
En hoe zorgde da nie alle keukenhanddoeken vuil zijn als u week begint?
Of moogde het zo lang mogelijk rekken om niet te wassen dat het de andere zijn probleem is.
Ben je gescheiden dan gaat de kleine gewoon heen en weer en doede da waske wel als em weg is.

Moet er is gestofzuigd en gedweild worden voor overdracht van de shift?
Als maandagochtend de shift begint, is het nog de verantwoordelijkheid van de partner dat er ontbijt is op maandagochtend?
Moogde in het weekend al naar de colruyt om comishkes of is de frigoplek voor de partner van dienst.
en moete zorgen dat er nog genoeg WC-Rollen zijn voor de eerste 2 dagen?
Mag uwe partner kiezen om hellofresh te laten komen in haar week? of elken da te bestellen? of is dat met weekbudgetten?
En in hun weekend: mogen ze dan doen met de kinderen wat ze willen? is dat punten scoren met walabi en plopsaland en gij kunt de week erna naar de speeltuin want er is geen budget?


Living Appart Together, aka de LAT relatie van begin de eeuw wou natuurlijk zeggen: ook al woon je niet samen, je bent wel een koppel. U vorm is dan wél samenwonen maar eigenlijk niet meer together zijn?


Nee teamwork makes the dream work.
Af en toe moete is bijsturen, in verwachtingen, in moeite, in moeite voor elkaar, naar communicatie,..

Gisteren nog tegen een van mijn kameraden gezegd: ik zou graag een knoppeke hebben om statistieken van afgelopen 6 maand te krijgen.
Partner A deed zoveel pampers, zoveel minuten afwas, zoveel tijd aan gezin,.. Maar da's een blackmirroraflevering eerder.
Ik denk dat als je aan ouders vraagt wie het meest doet in het gezin, er héél veel hunzelf aanduiden.

 

[TNTim]

@Pompi
Ik vermoed dat je het ludiek wil voorstellen, maar quasi alle praktische bezwaren die je opsomt die spelen hier niet.
We hebben 2 wagens, grote stock wc-papier, boodschappen/was/kuisen wordt wekelijks gedaan en wat er al dan niet in de vaatwas gaat, interesseert me niet. Zolang het maar proper is.

Zelf ben ik dat eens de extra uren beginnen bijhouden toen het me een vorige keer tegen stak. Als je dan zwart op wit kan aantonen wat ontkend of geminimaliseerd werd, helpt dat wel om uw argumentatie kracht bij te zetten.
Aan de andere kant koop je er inderdaad niets mee en een medaille voor moed en zelfopoffering zal je ook niet krijgen na x-aantal jaar. Wat belangrijk is is dat je er beide niet ongelukkig van wordt. Hier wordt het wel erkend dat de balans redelijk overhelt en wordt er dan ook elke keer wel wat meer moeite gedaan. Mocht dat niet het geval zijn dan zou de frustratie groter zijn/blijven.

 

[Pompi]

@Pompi
Ik vermoed dat je het ludiek wil voorstellen, maar quasi alle praktische bezwaren die je opsomt die spelen hier niet.
We hebben 2 wagens, grote stock wc-papier, boodschappen/was/kuisen wordt wekelijks gedaan en wat er al dan niet in de vaatwas gaat, interesseert me niet. Zolang het maar proper is.

Zelf ben ik dat eens de extra uren beginnen bijhouden toen het me een vorige keer tegen stak. Als je dan zwart op wit kan aantonen wat ontkend of geminimaliseerd werd, helpt dat wel om uw argumentatie kracht bij te zetten.
Aan de andere kant koop je er inderdaad niets mee en een medaille voor moed en zelfopoffering zal je ook niet krijgen na x-aantal jaar. Wat belangrijk is is dat je er beide niet ongelukkig van wordt. Hier wordt het wel erkend dat de balans redelijk overhelt en wordt er dan ook elke keer wel wat meer moeite gedaan. Mocht dat niet het geval zijn dan zou de frustratie groter zijn/blijven.

niet per se allemaal ludiek, maar t'is natuurlijk heel moeilijk te zien waar de verantwoordelijkheid dan start en stopt.
Tzijn dingen waar ik aan denk uit mijn huishouden natuurlijk.
Als ik geen WC papier voorzie dan zal er geen zijn.
Als ik de handdoeken niet was gaan er geen zijn.
Als ik niet naar de winkel ga dan is er geen eten (en zal mijn vrouw helofresh laten komen maar ik vind dat debiel duur)

Dus als dat niet besproken is kan ik in begin van mijn week de frigo vullen, den hete was draaien en den droge stock aanvullen.

Ik zie er oprecht geen plausibel experiment in.

Nog een praktische bedenking: een kind dat kiest dat papa of mama zijn schoenen moet aandoen.. maakt dat maar is wijs dat papa niet van dienst is.

 

[June]

Gisteren opnieuw van een vriendin, die gescheiden is, gehoord dat haar voorbije week toch wel ENORM druk was mét kinderen.
Bedenking die ik me dan maak: de komende week zal dan een PAK rustiger zijn zonder kinderen...

Lijkt me leuk om eens te proberen!
Ofwel is mijn aanvoelen onterecht en ben ik van een frustratie vanaf ofwel heb ik om de week een week 'vakantie'.

Het kan natuurlijk heel druk zijn omdat het hebben van kinderen waarmee op dat moment allleen voor staat ook druk is. Dat ligt ook wel een beetje aan wat er moet gebeuren en wat belangrijk is. Een vriendin van mij eet met haar kinderen op de bank voor de tv. Als zij ‘s avonds na het werk thuis komt is dat nog net te doen. Kan ik me wel iets bij voorstellen hoor. Kinderen met een lage suikerspiegel kunnen het moeilijk hebben (en dan lastig zijn). Met regelmaat heb ik er wekenlang alleen voor gestaan en dan deed ik dat ook wel. Ik paste wel mijn ritme aan door met de kinderen ook te gaan slapen. Dat helpt enorm.

Nee, met partner heb ik nooit iets af kunnen spreken. Eigenlijk doet degene dat wat voor hem of haar belangrijker is dan voor de ander. Vind je een schoon aanrecht belangrijk dan kan je wel iets afspreken daarover maar de kans is dat het blijft staan tot grote ergernis van de een, die zich dan moet gaan inhouden. En mijn partner vindt weinig zo belangrijk dat hij het oppakt. Dat betekent voor mij dat ik nadenk wat ik doe. Ik pak dus de taken op die belangrijk zijn it die ik goed kan of graag doe. Ik sta bijv nu op het punt om allerlei administratieve taken over te nemen (waar ik best tegenop kijk gezien wat ik allemaal al doe).

 

[Topperman]

@Pompi

Zelf ben ik dat eens de extra uren beginnen bijhouden toen het me een vorige keer tegen stak. Als je dan zwart op wit kan aantonen wat ontkend of geminimaliseerd werd, helpt dat wel om uw argumentatie kracht bij te zetten.

Ik snap wat ge bedoelt maar naar een emotioneel wezen met een excel sheet afkomen gaat nooit succes opleveren.

Been there done that min of meer (nu niet met uren werk maar rationele feiten vs emotionele interpretatie). Ik dacht altijd: "als ik het zo aanbreng moet ze toch wel begrip hebben, dit is waterdicht" maar er kwam altijd een mindfuck aan twists en misinterpretaties dat ik er al snel spijt van had
Tot het punt dat ge het niet meer probeert en ge uit elkaar groeit en de liefde dood is.

Mogelijke reactie: "gij hebt die uren bijgehouden om mij op mijn fouten te wijzen en dat tegen mij te gebruiken. Hoe ziekelijk van u is dat eigenlijk dat ge uren bijhoudt?".

Sorry ik ga even offtopic naar mijn eigen leven

 

[TNTim]

@Pompi
De praktische moeilijkheden waar ik aan denk zijn eerder: ik breng de kinderen 4 dagen per week naar school en ik haal ze 2 dagen van school.
Schoonpa haalt ze 2 dagen en mijn partner pikt ze daar op. Partner brengt en haalt de kinderen op haar vrije dag.

Dat zou ik gerust laten, maar al de rest kan volgens mij perfect week om week wisselen.
Was/plas, boekentassen nakijken/maken, eten maken, afruimen, vaatwas legen, boodschappen, wassen/strijken, huisdieren, naar hobbies voeren, ...

Iedere situatie is natuurlijk anders en bij velen zal dit hoogstwaarschijnlijk niet lukken.
Dit ook niet om iets te creëren voor altijd, maar eerder om te ervaren wat de ander allemaal doet en om tot een evenwichtiger verdeling te komen.

Als een kind specifiek naar mama of papa vraagt in de 'andere' week, dat maakt nu niet uit hé.
Daar smelt je van en zou elke ouder met de glimlach doen.

 

[June]

Zelf ben ik dat eens de extra uren beginnen bijhouden toen het me een vorige keer tegen stak. Als je dan zwart op wit kan aantonen wat ontkend of geminimaliseerd werd, helpt dat wel om uw argumentatie kracht bij te zetten.

tja dat vind ik een lastige. Als je een uur doet over de afwas, waar de ander 20 minuten over doet en daarna de was opvouwt en de stofzuiger pakt. Ik kan me voorstellen dat als je per minuut opschrijft als zijnde zwart op wit dat je in bent voor een hele woordenwisseling.

 

[Topperman]

tja dat vind ik een lastige. Als je een uur doet over de afwas, waar de ander 20 minuten over doet en daarna de was opvouwt en de stofzuiger pakt. Ik kan me voorstellen dat als je per minuut opschrijft als zijnde zwart op wit dat je in bent voor een hele woordenwisseling.

met storypoints werken hé