808 State
Well-known member
Vandaag zowel in Het Nieuwsblad als in de weekendbijlage alweer enkele artikels over het Belgisch leger waar ik niet blij van word. We zouden in geval van oorlog maximaal 500 gevechtstroepen kunnen inzetten, en we hebben maar voor 10 dagen munitie. Met andere woorden, een vogel voor de kat.
Dat ons leger sinds het einde van de koude oorlog en stopzetting van de dienstplicht kapotbezuinigd is door de daaropvolgende regeringen en dat we al lang de NAVO normen niet meer halen weten we allemaal. Maar naast het bezuinigen op zich moet ook de vraag gesteld worden of de juiste keuzes wel gemaakt zijn. De afgelopen decennia lag de focus vooral op buitenlandse missies waar ons leger eerder een humanitaire rol op zich nam. Bouwen en staffen van hospitalen met B-fast, ontmijnen, opleiden van lokale strijdkrachten, ... Het beetje geld dat nog naar defensie vloeide ging dus vooral naar deze onderdelen, de gevechtseenheden kregen de spreekwoordelijke kruimels in de vorm van het absolute minimum aan materiaal, waarbij dan nog vaak voor het goedkoopste (slechtste) werd gekozen.
De afgelopen 30 jaar zijn sinds de terugtrekking van de Belgische strijdkrachten in Duitsland vele eenheden opgedoekt of gefusioneerd. En ook sinds de laatste grote hervormingen tussen 2010 en 2015 zijn er eenheden verdwenen en kazerne's gesloten. Kazerne's die nu ofwel staan te verkrotten, ofwel dienst doen als opvang voor asielzoekers. Dit maakt dat we in Vlaanderen eigenlijk nog maar één groot militair domein hadden die naam waardig, Leopoldsburg. Iedere Vlaamse rekruut bij de landmacht moet voor zijn basisopleiding naar het verre Leopoldsburg rijden, gelukkig is dit tijdelijk en op internaat en moet je dit niet dagelijks doen. Maar wanneer je nadien bij bijvoorbeeld een infanterie-eenheid wou dan werd je sowieso gestationeerd in Leopoldsburg, want onze enige twee infanteriebataljons zitten daar. Voor kandidaten uit die ruime regio niet echt een probleem, maar voor iemand uit West- en Oost-Vlaanderen is het geen cadeau om alle dagen naar Leopoldsburg te rijden. Je kan daar wel verblijven gedurende de week (Milton), maar zoiets weegt op je sociaal en familiaal leven, vandaar ook de vele afhakers. Voor de para's hetzelfde, voor de hervorming hadden we twee para-commando bataljons in Vlaanderen, 1 Para in Diest en 3 Para in Tielen. 1 Para is opgedoekt, en nu blijft enkel nog 3 Para in Tielen over. Alweer is de enige locatie, in de Kempen.
Gelukkig kregen ze door dat er zoveel kandidaten uit Oost- en West-Vlaanderen afhaakten om die redenen dat ze de eenheden wat beginnen decentraliseren zijn. In Gavere zit nu al enkele jaren een compagnie van 3 Para, en het infanteriebataljon 1 Cr/Gr gaat volledig verhuizen naar de kazerne in Lombardsijde. Van enkele mensen bij Defensie heb ik gehoord dat er nog plannen zijn om de eenheden te gaan spreiden over Vlaanderen. Plannen om kazerne's te bouwen in Aalst of Geraardsbergen kregen dan weer zodanig veel tegenkanting van de plaatselijke bevolking en besturen dat ze in de koelkast gestoken zijn. Mensen willen een sterker leger, maar liefst niet in hun achtertuin...
Ook aan de rekruteringspolitiek bij het Belgisch leger mag volgens mij eens iets gedaan worden. Stel dat er voor 2025 bijvoorbeeld 50 nieuwe soldaten infanterie gezocht worden, dan worden er 50 vacatures opengezet. Kandidaten kunnen zich inschrijven en zullen vervolgens worden opgeroepen om in Brussel hun selectietesten te komen afleggen. Die testen bestaan uit een medische screening, competentie- en psychologische testen op de computer, fysieke testen, en een gesprek met iemand van HR. Buiten die medische screening zijn die andere testen eigenlijk een formaliteit, tenzij er echt iets grondig mis is met jou.
Het begint eigelijk al bij die medische screening. Daar worden kandidaten vaak afgekeurd voor gevechtsfuncties omwille van de kleinste futiliteit, vaak dingen waar ze zelf nog geen weet van hadden, laat staan er hinder van ondervonden. Wat overblijft voor die kandidaten zijn dan functies als chauffeur, kok, ... geen zaken waarvoor ze naar het leger wilden, deze mensen verzaken en dit zijn krachten die het leger al sowieso misloopt.
Wie medisch geschikt is voor de functie waarvoor hij solliciteert, die krijgt een overzicht van de scores die hij behaald heeft op alle proeven en moet wachten op het verdict. Dus, ze zoeken 50 nieuwe soldaten bij de infanterie en er zijn pakweg 200 kandidaten die medisch geschikt waren en een score behaalden. Dan zullen van die 200 kandidaten enkel diegene met de 50 beste scores toegelaten worden tot de opleiding. Je start dan de basisopleiding bij CBOS in Leopoldsburg met 50 kandidaten, waarvan er na de eerste week binnen misschien nog maar 45 overblijven omdat ze plots beseffen dat het leger toch niets voor hen is, of omdat ze geblesseerd raken. Na die opleiding in CBOS volgt nog de GPO voor infanterie, en dan mag het leger achteraf blij zijn dat ze van die 50 kandidaten er nog 30 overhouden om hun infanterie eenheden mee aan te vullen. Maar ondertussen heb je wel 150 andere kandidaten laten afvallen, waarbij er ongetwijfeld (sterkere) kandidaten zullen gezeten hebben die zouden gegroeid zijn tijdens hun opleiding en deze met succes zouden hebben afgerond. Ook bij die 150 zullen er een deel zijn die de legerdroom gedesillusioneerd opgegeven hebben, andere zullen nog een tweede maal meedoen met de selectietesten.
Ik zou dus voorstellen om gewoon veel meer kandidaten te laten starten aan de opleiding in plaats van enkel die 50 beste scores. Daar zal automatisch wel het kaf van het koren gescheiden worden. Maar ik denk dat opleidingen met minder kandidaten ook sowieso deel uitmaakten van de bezuinigingspolitiek.
Dat ons leger sinds het einde van de koude oorlog en stopzetting van de dienstplicht kapotbezuinigd is door de daaropvolgende regeringen en dat we al lang de NAVO normen niet meer halen weten we allemaal. Maar naast het bezuinigen op zich moet ook de vraag gesteld worden of de juiste keuzes wel gemaakt zijn. De afgelopen decennia lag de focus vooral op buitenlandse missies waar ons leger eerder een humanitaire rol op zich nam. Bouwen en staffen van hospitalen met B-fast, ontmijnen, opleiden van lokale strijdkrachten, ... Het beetje geld dat nog naar defensie vloeide ging dus vooral naar deze onderdelen, de gevechtseenheden kregen de spreekwoordelijke kruimels in de vorm van het absolute minimum aan materiaal, waarbij dan nog vaak voor het goedkoopste (slechtste) werd gekozen.
De afgelopen 30 jaar zijn sinds de terugtrekking van de Belgische strijdkrachten in Duitsland vele eenheden opgedoekt of gefusioneerd. En ook sinds de laatste grote hervormingen tussen 2010 en 2015 zijn er eenheden verdwenen en kazerne's gesloten. Kazerne's die nu ofwel staan te verkrotten, ofwel dienst doen als opvang voor asielzoekers. Dit maakt dat we in Vlaanderen eigenlijk nog maar één groot militair domein hadden die naam waardig, Leopoldsburg. Iedere Vlaamse rekruut bij de landmacht moet voor zijn basisopleiding naar het verre Leopoldsburg rijden, gelukkig is dit tijdelijk en op internaat en moet je dit niet dagelijks doen. Maar wanneer je nadien bij bijvoorbeeld een infanterie-eenheid wou dan werd je sowieso gestationeerd in Leopoldsburg, want onze enige twee infanteriebataljons zitten daar. Voor kandidaten uit die ruime regio niet echt een probleem, maar voor iemand uit West- en Oost-Vlaanderen is het geen cadeau om alle dagen naar Leopoldsburg te rijden. Je kan daar wel verblijven gedurende de week (Milton), maar zoiets weegt op je sociaal en familiaal leven, vandaar ook de vele afhakers. Voor de para's hetzelfde, voor de hervorming hadden we twee para-commando bataljons in Vlaanderen, 1 Para in Diest en 3 Para in Tielen. 1 Para is opgedoekt, en nu blijft enkel nog 3 Para in Tielen over. Alweer is de enige locatie, in de Kempen.
Gelukkig kregen ze door dat er zoveel kandidaten uit Oost- en West-Vlaanderen afhaakten om die redenen dat ze de eenheden wat beginnen decentraliseren zijn. In Gavere zit nu al enkele jaren een compagnie van 3 Para, en het infanteriebataljon 1 Cr/Gr gaat volledig verhuizen naar de kazerne in Lombardsijde. Van enkele mensen bij Defensie heb ik gehoord dat er nog plannen zijn om de eenheden te gaan spreiden over Vlaanderen. Plannen om kazerne's te bouwen in Aalst of Geraardsbergen kregen dan weer zodanig veel tegenkanting van de plaatselijke bevolking en besturen dat ze in de koelkast gestoken zijn. Mensen willen een sterker leger, maar liefst niet in hun achtertuin...
Ook aan de rekruteringspolitiek bij het Belgisch leger mag volgens mij eens iets gedaan worden. Stel dat er voor 2025 bijvoorbeeld 50 nieuwe soldaten infanterie gezocht worden, dan worden er 50 vacatures opengezet. Kandidaten kunnen zich inschrijven en zullen vervolgens worden opgeroepen om in Brussel hun selectietesten te komen afleggen. Die testen bestaan uit een medische screening, competentie- en psychologische testen op de computer, fysieke testen, en een gesprek met iemand van HR. Buiten die medische screening zijn die andere testen eigenlijk een formaliteit, tenzij er echt iets grondig mis is met jou.
Het begint eigelijk al bij die medische screening. Daar worden kandidaten vaak afgekeurd voor gevechtsfuncties omwille van de kleinste futiliteit, vaak dingen waar ze zelf nog geen weet van hadden, laat staan er hinder van ondervonden. Wat overblijft voor die kandidaten zijn dan functies als chauffeur, kok, ... geen zaken waarvoor ze naar het leger wilden, deze mensen verzaken en dit zijn krachten die het leger al sowieso misloopt.
Wie medisch geschikt is voor de functie waarvoor hij solliciteert, die krijgt een overzicht van de scores die hij behaald heeft op alle proeven en moet wachten op het verdict. Dus, ze zoeken 50 nieuwe soldaten bij de infanterie en er zijn pakweg 200 kandidaten die medisch geschikt waren en een score behaalden. Dan zullen van die 200 kandidaten enkel diegene met de 50 beste scores toegelaten worden tot de opleiding. Je start dan de basisopleiding bij CBOS in Leopoldsburg met 50 kandidaten, waarvan er na de eerste week binnen misschien nog maar 45 overblijven omdat ze plots beseffen dat het leger toch niets voor hen is, of omdat ze geblesseerd raken. Na die opleiding in CBOS volgt nog de GPO voor infanterie, en dan mag het leger achteraf blij zijn dat ze van die 50 kandidaten er nog 30 overhouden om hun infanterie eenheden mee aan te vullen. Maar ondertussen heb je wel 150 andere kandidaten laten afvallen, waarbij er ongetwijfeld (sterkere) kandidaten zullen gezeten hebben die zouden gegroeid zijn tijdens hun opleiding en deze met succes zouden hebben afgerond. Ook bij die 150 zullen er een deel zijn die de legerdroom gedesillusioneerd opgegeven hebben, andere zullen nog een tweede maal meedoen met de selectietesten.
Ik zou dus voorstellen om gewoon veel meer kandidaten te laten starten aan de opleiding in plaats van enkel die 50 beste scores. Daar zal automatisch wel het kaf van het koren gescheiden worden. Maar ik denk dat opleidingen met minder kandidaten ook sowieso deel uitmaakten van de bezuinigingspolitiek.
Laatst bewerkt:
. Maar als je kijkt naar hoe de oorlogsvoering in Oekraïne geëvolueerd is, dan snap ik niet dat je met de beperkte middelen die je hebt afkomt met extra F-35's.