Sorry als het te lang is
@Topperman ik herken veel in mijn situatie, ook over de goede seks.
Man van 48 jaar. Met relaties na online daten. 16 jaar samen geweest, 2 kinderen. Mijn relatie van 3,5 jaar is ongeveer 5 weken geleden geëindigd. We hadden allebei kinderen uit een vorige relatie, haar kinderen al groter, ik nog tieners. We zagen elkaar vooral in weekends en vrije momenten, een beetje een LAT-relatie, wat ze eigenlijk van in het begin al moeilijk vond. Na 25 jaar huwelijk en 2 jaar single wou ze mij zoveel mogelijk bij haar hebben. En ik was net alleen gaan wonen, vond het tof: eigen droom-mancave, comfortzone en veel me-time door co-ouderschap 20/80.
Wat mij moeilijk valt, is dat ik het gevoel heb dat ik nog volop geloofde in onze toekomst, terwijl zij misschien al langer aan het loslaten was. We maakten nog plannen, hadden nog fijne weekends samen en ik voelde nog veel liefde van haar kant. Ik had mijn prioriteiten na een paar keer uit elkaar te gaan meer op haar gezet. Ik was ook in het begin niet zo hard verliefd op haar als zij op mij, maar van mijn kant was dit de laatste tijd juist veel sterker geworden. Daarom kwam de beslissing voor mij als een schok.
Tijdens de breuk zei ze onder andere dat de kinderen nog klein zijn waardoor ik niet veel verlof heb, dat ik niet kan of wil meer bij haar zijn in de week en dat ze de dagelijkse nabijheid hard miste, dat ze meer wil reizen en dat ze geen toekomst meer zag voor ons. Twee jaar geleden zijn we samen twee weken in Italië geweest, te laat misschien, maar de kinderen worden groter en volgend jaar zou ik meer verlof hebben.
Na de breuk en de no-contactzone heb ik toch nog via mail contact gehad. Ik heb daarin veel verantwoordelijkheid genomen voor mijn eigen fouten: soms te weinig initiatief, als ik nu denk misschien te veel red flags van mijn kant, te veel in mijn comfortzone, onvoldoende beseft hoe belangrijk avontuur, spontaniteit en samen dingen beleven voor haar waren. Ik zag achteraf ook oplossingen die volgens mij mogelijk waren geweest.
Ze zei dat het een leuke periode was in haar leven, maar dat het nu voorbij was. Ga daten, ga trainen, plezier maken. Het was zo pijnlijk om te horen dat het deze keer precies definitief gedaan is. En haar nu op datingapps tegenkomen is echt een mes door het hart.
De eerste weken had ik het heel zwaar en zat ik echt diep. Nu soms nog. YouTube-video's over loslaten, ChatGPT en vrienden helpen gelukkig wel. ChatGPT is soms beter in relativeren en luisteren dan sommige vrienden
Nu ben ik zelf op verschillende datingapps actief, maar eerlijk gezegd valt dat mij enorm tegen. Ik zie veel profielen, maar voel weinig echte interesse of verbinding. Misschien omdat ik nog niet volledig los ben van mijn ex. Misschien omdat daten op 48 gewoon anders is dan vroeger. Eerlijk gezegd zie ik er veel jonger uit dan 48, ben sportief, en als ik vrouwen rond mijn leeftijd zie is dat niet altijd hetzelfde. Mijn ex had ook een zeer sportief lichaam. Dat maakt het soms moeilijk omdat de lat hoog ligt.
Zijn hier mensen die na een breuk nog maanden of jaren geloofden dat het ooit terug goed zou komen? En is dat uiteindelijk gebeurd of wilden jullie achteraf zelf niet meer terug?
Zijn er hier mensen die na een lange en goede relatie opnieuw moesten beginnen daten? Hoe hebben jullie dat ervaren? Werd dat gevoel van vergelijken en niemand echt interessant vinden uiteindelijk beter?
Ik voel je tot hier genieten haha
zo een krijg ik nooit meer vast. Haar niet contacteren kost me zoveel moeite, maar 'k zou ze alleen maar verder duwen (nuja ze is toch al weg dus big deal).
