Ik kan best wel een mening hebben over een principe van iets zonder dat het me persoonlijk treft op dit moment. En ik heb lang genoeg als single in Belgie gewoond ook.
Anyway, uiteraard is het een kwestie van taalgebruik maar doen alsof je bestraft wordt is gewoon intellectueel oneerlijk. Je kiest om te leven op een manier die het meest negatief is voor de maatschappij en bent dan verontwaardigd dat je geen koekje krijgt. Ga dan samenwonen met een of meerdere gelijkgestemden, verhuis dan desnoods naar Noorwegen, maar klagen dat je niet beloond wordt om niks te doen is een beetje lachwekkend.
Als je voor meer dan 50% belast wordt, forfaitaire belastingen betaalt die hoger zijn dan de return die je ervoor terugkrijgt, geen belastingkortingen krijgt... dan mag je daar wel degelijk over klagen. Echt geen behoefte aan iemand uit buitenland die dan denigrerend even komt zeggen dat dat het equivalent van klagen is dat je geen koekje krijgt.
Overigens ooit werden gehuwden in dit land meer belast dan samenwonenden, dat heeft men ook gedefiscaliseerd, en de belastingen voor gehuwden gelijkgetrokken met die van samenwonenden
per persoon. Dit gebeurde op een moment dat er meer en meer mensen gingen samenwonen zonder te huwen, en het huwelijk dus niet meer dé norm was.
Wat ik hier bepleit is niet anders dan voor singles en kinderloze alleenstaanden diezelfde belastingen per inkomen en per persoon ook gelijk te trekken, in een tijd waarin er meer en meer alleenstaanden zijn overigens.
Met jouw denkwijze hadden ze niet mogen klagen, zwijgen, en vooral niet verontwaardigd doen ("dat ze geen koekje kregen").
Meest negatief voor de samenleving is ook gewoon een absurde stelling. Wat als ik geen kinderen kan krijgen? Wat met mensen die met een gezin van 3 of 4 verhoudingsgewijs wél nog meer vierkante meter in beslag nemen per persoon? Blijkbaar moet je het enkel in de ene richting in rekening brengen, maar niet in de andere. Maar ik krijg het oogkleppen verwijt als ik niet inzie dat er ook singles kunnen zijn met een huis kleiner/goedkoper dan een appartement.
Ik vraag overigens helemaal niet om extra beloning, ik stel dat anderen excessief beloond worden, cfr. terug naar het voorbeeld uit dit programma, waar dit overduidelijk was, in die mate dat mensen zich hier verbaasden over het gezamelijk inkomen van die mensen.
Als we dan toch spottend taalgebruik gaan hanteren, kan je ook gerust afvragen waarom mensen "koekjes moeten krijgen" voor zaken die ook zéér positief zijn voor henzelf? Kinderen zijn ook een aanwinst voor jezelf, toch?
Mijn mening daarbij is niet eens dat er géén voordelen of steun moeten zijn voor mensen met kinderen, wél dat het in specifieke situaties,
zoals dit programma, regelmatig gewoon te veel is (en tegelijkertijd in andere situaties overigens te weinig).
Vorige voorbeeld van dat weduwepensioen à rato van een voltijds loon, ondanks deeltijds werken, was van datzelfde laken een pak:
maar hey, niet klagen over koekjes zeker? Eigenlijk met jouw status quo logica, zou je überhaupt niet moeten een debat willen voeren, maar alles laten zoals het is.