Het onderwijs

[Reverz]

Verder blijven mijn tenen maar krullen van de comments dat het blijkbaar maar normaal moet zijn om dan in de eigen tijd al die extra's te ondernemen.

Ik weet niet op wie of wat dat exact gericht is of wat uw definitie van "eigen tijd" is?

 

[PoPothamus]

Mijn schoonouders waren beide leerkrachten onderwijs, zijn recentelijk in pensioen gegaan. In mijn vrienden- en kennissenkring ken ik 5 leerkrachten secundair onderwijs. Vakantie is toch wel heel duidelijk vakantie bij al deze mensen, die zijn daar gewoon eerlijk in. Goed voor hun. Ik moet toch wel lachen als ik hier lees dat veel leerkrachten heel veel uren kloppen in vakanties. Beginnende leerkrachten? Zeker, want dat lijkt mij de eerste jaren wel heel zwaar.

Zijn zo van die mensen die in de privé ook in overvloed rondlopen, die zogezegd 60-uren weken doen en constant overuren kloppen. Ik ken er geen die ook in de realiteit het doen moet ik zeggen.

Toch even een account aangemaakt om deze ervaring bij te treden.

Mijn ouders hebben ook heel hun leven in het onderwijs gestaan en zijn net met pensioen, en ik heb heel wat vrienden en familieleden die ook in de sector zitten. Ik ben opgegroeid in een echt leerkrachtennest en mijn ervaring is daar dus ook door gekleurd.

Mijn ouders werden beiden gezien als goeie leerkrachten (hogere graad secundair) die op hoog niveau lesgaven, maar hun vakanties waren ook echt vakanties. Het weekend voor de lesweek begon, zullen zij uiteraard wel voorbereid hebben en gekeken wat ze wilden geven, maar ze hadden/hebben vooral een bloeiend sociaal leven dat in die vakanties voorrang kreeg. Dat geldt ook voor de vrienden en familieleden in die situatie. Dat zijn ook mensen die elk verlof naar het buitenland zijn.

Buiten de vakanties om werd er zoals gewoonlijk na de lesuren verbeterd, voorbereid, oudercontacten gehouden... en de weken van de examens waren altijd enorm pittig - uitschieters tot 11 uur 's avonds waren dan geen uitzondering.

Ik kan evenwel niet zeggen dat er efficiënt werd gewerkt en al helemaal niet dat zij aan 40 uur per week kwamen. Dat was thuiskomen voor hun vrije namiddag, koken, paar uur in de tuin werken of zonnen, een uur of 2 verbeteren, eens naar de winkel... Die enorme flexibiliteit is een voordeel dat niet te onderschatten valt tegenover een klassieke 9 to 5, samen met de vakanties.

Het lijkt me dan ook geen slecht idee om gezamenlijke pedagogische studiedagen te organiseren op, bijvoorbeeld, een maandag in de herfstvakantie. Alle leerlingen zijn thuis, dus er moet niet geschoven worden met studies of opvang, en alle leerkrachten kunnen dan zonder problemen een volledige dag samen in opleiding doorbrengen.

Ik snap dat leerkrachten gepikeerd reageren als de goegemeente opnieuw vakanties bovenhaalt als argument, maar zoals gezegd, die dagen zijn een perk of the job en het onderwijs zoekt nog mensen genoeg als ik daar ook gebruik van kunnen maken. Ik vind het gewoon jammer dat weinig leerkrachten in mijn omgeving kunnen zeggen "ja, wij hebben veel vakantie, en ja, da's een enorm voordeel, en ja, wij werken zoals veel anderen ook onze 40 uur per week met veel voldoening". Ook mijn ouders schieten dan enorm in het defensief en beweren dat ze uren van minstens 50 uur per week presteren...

 

[Sanity penguin]

Ik weet niet op wie of wat dat exact gericht is of wat uw definitie van "eigen tijd" is?

simpel: weekends en de officiële vakantiedagen.

Ik heb bij mij op het werk in al die jaren nog geen eetdagen, quizzen en whatnot moeten gaan doen in die dagen om geld in te zamelen. Binnenkort gaat de vrouw drie dagen met de kinderen op een meerdaagse uitstap. Da's dan 24/24 toezicht op al die gasten. Mij stoort dan gewoon de houding van "tja, het hoort er bij e".
Het hoort er inderdaad bij en de grote meerderheid van de leerkrachten klaagt daar ook niet over. Maar - en dat zien we hier ook weer - de discussie gaat altijd over naar een idee dat een leerkracht veel vrije tijd heeft en niet veel moet werken.

 

[Ruben666]

Ockhams scheermes, het blijkt voor velen een ongrijpbaar gegeven te blijven...

Immers, als het beroep van leerkracht dan toch zo aantrekkelijk is, met een haast ongehoord aantal vakantiedagen, waarom vindt men dan hoe langer hoe moeilijker volk om die zogenaamde easy peasy jobs in te vullen?

 

[PoPothamus]

Kan dat liggen aan het feit dat starters enorm moeilijk aan hun uren geraken en van hot naar her worden gestuurd, en het systeem van de vaste benoemingen? Ik ken verschillende voorbeelden van vrienden die hoopten eindelijk voldoende uren vast te hebben, maar die uiteindelijk mochten beschikken omdat een vastbenoemde terugkwam uit ziekteverlof of omdat iemand met meer anciënniteit plots besloot terug te keren uit de privé. Die onzekerheid is eigenlijk ook een reden waarom ik twijfel om zelf de overstap te maken, want ik denk dat ik wel heel graag zou lesgeven.

 

[Sanity penguin]

Kan dat liggen aan het feit dat starters enorm moeilijk aan hun uren geraken en van hot naar her worden gestuurd, en het systeem van de vaste benoemingen? Ik ken verschillende voorbeelden van vrienden die hoopten eindelijk voldoende uren vast te hebben, maar die uiteindelijk mochten beschikken omdat een vastbenoemde terugkwam uit ziekteverlof of omdat iemand met meer anciënniteit plots besloot terug te keren uit de privé. Die onzekerheid is eigenlijk ook een reden waarom ik twijfel om zelf de overstap te maken, want ik denk dat ik wel heel graag zou lesgeven.

Dat is zeker een factor die heel belangrijk is. De koterij van systemen uit het verleden is een heikel punt naar die benoemde uren, dat zal niemand ontkennen. Mijn vrouw heeft ook jaren moeten lesgeven in niet-vrije uren vanwege een TAO (tijdelijk andere opdracht) waarbij die dan gereserveerd blijven voor de leerkracht die er eerder in benoemd was.

Komt daarbij nog dat onderwijs niet zomaar overal onder dezelfde noemer te stoppen valt. Je hebt immers het katholieke onderwijs en het gemeenschapsonderwijs als grote koepels met nog wat randondernemingen erbij. Benoemingen zijn tussen de koepels niet overdraagbaar (of toch alleszins zeer moeilijk). Het is niet voor niets dat er soms van een gouden kooi gesproken wordt in het onderwijs, verwijzend naar de moeilijkheid om te wijzigen van school nadat je bepaalde voordelen hebt opgebouwd.

Scholen combineren is inderdaad geen sinecure. Ik heb het zelf in het verleden gedaan. Drie scholen van dezelfde gemeenschap. Eentje was toen nog puur ASO, eentje ASO/TSO en de andere BSO. Hoe goed ze dan ook hun best doen voor je uurrooster, het is een hel om constant te moeten wisselen en doorheen een stad te moeten gaan naar het volgende gebouw en terug. En of je nu ergens 1 uur of 22 lesgeeft; je hangt er aan voor alle activiteiten, inclusief oudercontacten. Alleen blijkt het dan wat moeilijk om je in drie te gaan splitsen.
Niet voor niets dat ik het na dat jaar voor bekeken heb gehouden in het onderwijs.

 

[dee]

Toch even een account aangemaakt om deze ervaring bij te treden.

Mijn ouders hebben ook heel hun leven in het onderwijs gestaan en zijn net met pensioen, en ik heb heel wat vrienden en familieleden die ook in de sector zitten. Ik ben opgegroeid in een echt leerkrachtennest en mijn ervaring is daar dus ook door gekleurd.

Mijn ouders werden beiden gezien als goeie leerkrachten (hogere graad secundair) die op hoog niveau lesgaven, maar hun vakanties waren ook echt vakanties. Het weekend voor de lesweek begon, zullen zij uiteraard wel voorbereid hebben en gekeken wat ze wilden geven, maar ze hadden/hebben vooral een bloeiend sociaal leven dat in die vakanties voorrang kreeg. Dat geldt ook voor de vrienden en familieleden in die situatie. Dat zijn ook mensen die elk verlof naar het buitenland zijn.

Buiten de vakanties om werd er zoals gewoonlijk na de lesuren verbeterd, voorbereid, oudercontacten gehouden... en de weken van de examens waren altijd enorm pittig - uitschieters tot 11 uur 's avonds waren dan geen uitzondering.

Ik kan evenwel niet zeggen dat er efficiënt werd gewerkt en al helemaal niet dat zij aan 40 uur per week kwamen. Dat was thuiskomen voor hun vrije namiddag, koken, paar uur in de tuin werken of zonnen, een uur of 2 verbeteren, eens naar de winkel... Die enorme flexibiliteit is een voordeel dat niet te onderschatten valt tegenover een klassieke 9 to 5, samen met de vakanties.

Het lijkt me dan ook geen slecht idee om gezamenlijke pedagogische studiedagen te organiseren op, bijvoorbeeld, een maandag in de herfstvakantie. Alle leerlingen zijn thuis, dus er moet niet geschoven worden met studies of opvang, en alle leerkrachten kunnen dan zonder problemen een volledige dag samen in opleiding doorbrengen.

Ik snap dat leerkrachten gepikeerd reageren als de goegemeente opnieuw vakanties bovenhaalt als argument, maar zoals gezegd, die dagen zijn een perk of the job en het onderwijs zoekt nog mensen genoeg als ik daar ook gebruik van kunnen maken. Ik vind het gewoon jammer dat weinig leerkrachten in mijn omgeving kunnen zeggen "ja, wij hebben veel vakantie, en ja, da's een enorm voordeel, en ja, wij werken zoals veel anderen ook onze 40 uur per week met veel voldoening". Ook mijn ouders schieten dan enorm in het defensief en beweren dat ze uren van minstens 50 uur per week presteren...

Zal een combinatie zijn van een vak geven dat je goed kent en jaren aan een stuk kan geven. Probleem bij starters en mensen die niet geschikt zijn voor het vak.
Uw eigen lesmateriaal maken. Bij mijn kinderen is dat allemaal via Bingel, invulboekjes en dergelijke. Ik denk niet dat je als leerkracht dan nog echt controle hebt over wat je geeft.
Eindtermen die constant zijn. Is een ramp volgens mij. Ik heb 2 kinderen, 1 jaar apart, en die hebben elks op een verschillende manier leren lezen. En dat is niet de eerste keer dat de manier om te leren lezen wijzigt. Al die leerkrachten hangen aan een koordje en moeten maar volgen.

 

[Ruben666]

En als we dan toch 'netto' uren gaan vergelijken: denken de onderwijsrelativeerders hier echt dat bv. een uurtje in alle rust achter je computerscherm weggedoken werken, vaak ook nog eens met een gezellig muziekje in de oortjes, even zwaar doorweegt als 50 minuten, rechtstaand, interageren met een 24-koppige entiteit tegenover je (& dat alles vaak geschiedend in een ruimte die nauwelijks groter is dan een doorsnee living)?


Please.

 

[Reverz]

Ockhams scheermes, het blijkt voor velen een ongrijpbaar gegeven te blijven...

Immers, als het beroep van leerkracht dan toch zo aantrekkelijk is, met een haast ongehoord aantal vakantiedagen, waarom vindt men dan hoe langer hoe moeilijker volk om die zogenaamde easy peasy jobs in te vullen?

Omdat de media er letterlijk álles aan lijkt te doen om het onderwijspersoneel elke maand wel eens de grond in te boren. PR is everything en op dat gebied schiet onderwijs gewoon schromelijk tekort, maar wat wil je als je grote baas constant zegt dat het niet goed gaat De minister van onderwijs is in feite de CEO van een bedrijf waar wij als maatschappij allemaal mede-aandeelhouder van zijn en het enige wat die CEO (en letterlijk elke voorganger de laatste 25 jaar) laat uitschijnen is "we zijn eigenlijk écht niet goed bezig". Dat de aandeelhouders dan wantrouwig zijn kan je hen niet kwalijk nemen en dat het geen goeie PR Is om nieuwe mensen aan te werven is ook logisch.

Het systeem van vaste benoemingen en zeker het achterliggende systeem van TAO en de mogelijke duur daarvan helpt ook niet echt. Ik ken eerlijk gezegd geen enkel ander bedrijf met een schrijnend personeelstekort waar men na een jaar tegen goede werkkrachten soms dag en bedankt zegt... en toch is dat exact wat er regelmatig in het onderwijs gebeurt. Ik hoor via mijn vrouw meer dan eens van mensen die al járen in TAO zitten, die dan plots vanuit het niks terugkeren, niet zelden voor verkeerde motivaties: het gras was dan tóch niet zo groen, beter voor pensioen..., en dan een goede/gemotiveerde nieuwere collega buitenspel zetten. Wanneer diezelfde nieuwe mensen na 2 jaar spartelen vervolgens elders, hetzij in de privé hetzij voor een andere overheidsfunctie, direct vast kunnen tekenen dan moet je daar geen tekeningetje bij maken denk ik.

 

[Reverz]

En als we dan toch 'netto' uren gaan vergelijken: denken de onderwijsrelativeerders hier echt dat bv. een uurtje in alle rust achter je computerscherm weggedoken werken, vaak ook nog eens met een gezellig muziekje in de oortjes, even zwaar doorweegt als 50 minuten, rechtstaand, interageren met een 24-koppige entiteit tegenover je (& dat alles vaak geschiedend in een ruimte die nauwelijks groter is dan een doorsnee living)?


Please.

Denk jij dat een werkuur van iemand die bij Arcelor in de productie staat in een omgeving van 45°C, tussen het stof/roet en 95db geluid of iemand die aan de dok buiten staat in weer en wind of een camionchauffeur die een hele dag met stressniveau's through the roof rond rijdt omdat er elke 5 minuten een idioot hem de pas af snijd even hard doorweegt dan <insert elke andere random functie>? Nogal nutteloze discussie imo.

Er worden trouwens hoe langer hoe meer serieuze vraagtekens gesteld bij de gezondheidsimpact van zittend werk... misschien zelf toch ook eens even een beetje zoeken naar nuance in die kant van de argumentatie. Leerkrachten worden uiteindelijk ook maar de helft van hun betrekking blootgesteld aan de omstandigheden waar jij over spreekt, de andere helft presteren ze in omstandigheden die zelf kiezen/creëren.

Lijst van zware beroepen discussie all over again...

 

[pablohoney]

En als we dan toch 'netto' uren gaan vergelijken: denken de onderwijsrelativeerders hier echt dat bv. een uurtje in alle rust achter je computerscherm weggedoken werken, vaak ook nog eens met een gezellig muziekje in de oortjes, even zwaar doorweegt als 50 minuten, rechtstaand, interageren met een 24-koppige entiteit tegenover je (& dat alles vaak geschiedend in een ruimte die nauwelijks groter is dan een doorsnee living)?


Please.

Qua nutteloze extreme alles of niets vergelijkingen kan deze ook wel weer tellen anders.
Ja sommige jobs zijn zwaarder dan andere, soms zelfs binnen hetzelfde vakgebied/functie.

Maar jij zet alle mensen die een bureajob hebben weg als mensen die maar best zwijgen of dan maar zelf in het onderwijs moeten gaan
Maar dat willen ze blijkbaar niet omdat ze toch chill weggedoken achter een scherm wat naar muziek zitten te luisteren.

 

[JPV]

Kan dat liggen aan het feit dat starters enorm moeilijk aan hun uren geraken en van hot naar her worden gestuurd, en het systeem van de vaste benoemingen? Ik ken verschillende voorbeelden van vrienden die hoopten eindelijk voldoende uren vast te hebben, maar die uiteindelijk mochten beschikken omdat een vastbenoemde terugkwam uit ziekteverlof of omdat iemand met meer anciënniteit plots besloot terug te keren uit de privé. Die onzekerheid is eigenlijk ook een reden waarom ik twijfel om zelf de overstap te maken, want ik denk dat ik wel heel graag zou lesgeven.

Wij zijn een relatief kleine school waardoor eens je bij ons uren krijgt, die best vast zijn. En toch is er ook bij ons veel uitval van nieuwelingen (én ook van anciens, maar dan eerder wegens burnout). In het middelbaar zal het idd vaak daaraan liggen, maar in lager speelt zoiets véél minder en heb je het probleem ook vaak.

Los daarvan: wie in een grote school, waar er sowieso personeelsleden regelmatig stoppen (pensioen, ...) na enkele jaren niet een stabiele werksituatie heeft, is daar vaak ook zelf de oorzaak van, omdat men die persoon niet per se wil houden.

 

[Tone]

Pleit je nu voor het behouden van al die administratie, of ben je er net tegen?

Ik weet dat het niet werkte zoals ik het aan het beschrijven was, het was een voorstel om de administratie te verminderen.
Uiteindelijk, van buitenaf bekeken -ik werk niet in het onderwijs-, is het doel om X% van de leerlingen Y% van de doelstellingen te doen behalen. Ik maak de veronderstelling dat men er van uitgaat dat als A% van de leerlingen slaagt voor examen Z, dat dit doel dan bereikt is. De examens/testen/huiswerk zijn als het ware het finale product.

Waarom zou het dan geen oplossing zijn dat de inspectie vertrekt vanuit het finale product om dan te kijken of er problemen zijn? Om het nu even bruut voor te stellen, als 99% van je leerlingen slagen voor hun examens die iets of wat van niveau zijn, dan doe je het als school en leerkracht waarschijnlijk niet slecht, en lijkt het mij zinloos dat een inspecteur tijd daar zou aan besteden.

Als daarentegen slechts 20% slaagt, dan schort er waarschijnlijk iets, en kan alles verder geanalyseerd worden. Waarom zou zo'n systeem niet werken?

Ik denk dat al die extra administratie weinig verband heeft met hoe het lesgeven er echt aan toe gaat. Dat lijkt me ook de grootste klacht van de leerkrachten in de media? Als leerling ook vaak gemerkt dat de meest idiote leerkracht wel altijd de beste agenda had, terwijl we eigenlijk niets leerden. Ik heb 20 jaar geleden leerkrachten geholpen om een vorige leerkracht hun papierwerk (iets met doelen) in te scannen en 1 datum aan te passen zodat de inspectie tevreden ging zijn. Niet dat die man het ooit las of er aandacht aan besteede, maar hij was wel erg gedreven en geliefd door leerlingen en directie. En ja, dat is anekdotisch, maar uiteindelijk zijn er volgens mij 2 opties:
1) De overheid vertrouwt de leerkrachten: dan is administratie overbodig
2) De overheid vertrouwt de leerkrachten niet: dan is administratie nutteloos, want papierwerk kan perfect ingevuld worden zonder dat er in een klas ook maar iets verandert.

Uiteraard ben ik tegen al die administratie, maar ze wordt ons wel opgelegd door de overheid en wordt ook niet aangepakt. In plaats daarvan hebben we een minister die leerlingen uit het buitengewoon onderwijs opnieuw wil integreren in het regulier onderwijs en wat debiele symboolmaatregelen wil doorvoeren.

Los daarvan lijkt een inspectiesysteem dat alleen of voornamelijk vertrekt van het eindproduct (examens of resultaten) gewoonweg niet realistisch of wenselijk. Hoge slaagcijfers zeggen niks over kwaliteitsvol onderwijs. Omgekeerd kunnen lagere resultaten het gevolg zijn van een moeilijkere leerlingencontext, niet van slecht lesgeven. Die scholen gaan hun doelen dan strategisch verlagen. Basisschool Balder, iemand? Goed onderwijs houdt ook meer in dan wat meetbaar is in examenresultaten.

Toch even een account aangemaakt om deze ervaring bij te treden.

Mijn ouders hebben ook heel hun leven in het onderwijs gestaan en zijn net met pensioen, en ik heb heel wat vrienden en familieleden die ook in de sector zitten. Ik ben opgegroeid in een echt leerkrachtennest en mijn ervaring is daar dus ook door gekleurd.

Mijn ouders werden beiden gezien als goeie leerkrachten (hogere graad secundair) die op hoog niveau lesgaven, maar hun vakanties waren ook echt vakanties. Het weekend voor de lesweek begon, zullen zij uiteraard wel voorbereid hebben en gekeken wat ze wilden geven, maar ze hadden/hebben vooral een bloeiend sociaal leven dat in die vakanties voorrang kreeg. Dat geldt ook voor de vrienden en familieleden in die situatie. Dat zijn ook mensen die elk verlof naar het buitenland zijn.

Buiten de vakanties om werd er zoals gewoonlijk na de lesuren verbeterd, voorbereid, oudercontacten gehouden... en de weken van de examens waren altijd enorm pittig - uitschieters tot 11 uur 's avonds waren dan geen uitzondering.

Ik kan evenwel niet zeggen dat er efficiënt werd gewerkt en al helemaal niet dat zij aan 40 uur per week kwamen. Dat was thuiskomen voor hun vrije namiddag, koken, paar uur in de tuin werken of zonnen, een uur of 2 verbeteren, eens naar de winkel... Die enorme flexibiliteit is een voordeel dat niet te onderschatten valt tegenover een klassieke 9 to 5, samen met de vakanties.

Het lijkt me dan ook geen slecht idee om gezamenlijke pedagogische studiedagen te organiseren op, bijvoorbeeld, een maandag in de herfstvakantie. Alle leerlingen zijn thuis, dus er moet niet geschoven worden met studies of opvang, en alle leerkrachten kunnen dan zonder problemen een volledige dag samen in opleiding doorbrengen.

Ik snap dat leerkrachten gepikeerd reageren als de goegemeente opnieuw vakanties bovenhaalt als argument, maar zoals gezegd, die dagen zijn een perk of the job en het onderwijs zoekt nog mensen genoeg als ik daar ook gebruik van kunnen maken. Ik vind het gewoon jammer dat weinig leerkrachten in mijn omgeving kunnen zeggen "ja, wij hebben veel vakantie, en ja, da's een enorm voordeel, en ja, wij werken zoals veel anderen ook onze 40 uur per week met veel voldoening". Ook mijn ouders schieten dan enorm in het defensief en beweren dat ze uren van minstens 50 uur per week presteren...

Veel hangt natuurlijk af van het vak dat je geeft, de graad waarin je staat en de leerlingenpopulatie van de school, maar ik geef je wel gelijk.
Ik sta inmiddels dertien jaar in het onderwijs en rol soms ook met mijn ogen als collega’s zeggen dat ze in de vakantie niets anders hebben gedaan dan gewerkt. Tijdens de herfstvakantie verbeter ik meestal wel: elke voormiddag een klas. In de kerstvakantie werk ik aan de schoolquiz, al is dat volledig vrijwillig engagement. In de paasvakantie werk ik nooit; ik moet dan wel een paar dagen recupereren van zeven dagen Praag met de laatstejaars maar that's it. In de zomervakantie werk ik, behalve de laatste week en de verplichte vergaderingen en klusjesdagen, doorgaans niet. Vorig jaar heb ik wel een nieuwe cursus voor het zesde jaar uitgewerkt. Het jaar ervoor eentje voor het vijfde. Ik ben de eerste om dat allemaal snel te relativeren, maar er zijn wel pieken natuurlijk. Ik geef talen in de derde graad en dat zijn 10 klassen van tussen de 20 en 30 leerlingen die elk een mondeling examen moeten afleggen, en een schriftelijk examen met op het einde een lang betoog. Dan ben ik wel drie weken elke dag tot diep in de nacht bezig. Idem bij weken met toetsen of rapportdeadlines. Op andere momenten in het schooljaar is de werkdruk soms relatief laag, waardoor dat zich globaal bekeken uitbalanceert, vind ik. Die vakanties horen er nu eenmaal bij, en het is beschamend hoe elke discussie over het onderwijs tot dit thema wordt gereduceerd. De media spelen hier ook een rol in, want bashen op het onderwijs genereert veel clicks.

Bij ons ziet zo’n dag pedagogische studiedag er trouwens als volgt uit: van 8.15 tot 11.00 uur een lezing van een externe gastspreker, daarna van 11.30 tot 12.45 uur vakgroepvergaderingen of werkgroepen. In de namiddag, van 13.40 tot 16.15 uur, opnieuw een gastspreker. Leerlingen krijgen die dag verplicht asynchroon afstandsonderwijs: taken, leesopdrachten of opgenomen lessen. Wie niets indient, is onwettig afwezig en krijgt een sanctie. Uit gemak zou ik zelfs een gewone lesdag verkiezen, want ’s avonds mogen we al die taken nog nakijken. Verplicht scholen desnoods om net zoals bij ons taken te voorzien en probleem opgelost.

De verontwaardiging en hevige reacties binnen het onderwijs komen dan ook vooral uit het feit dat dit een volledig zinloze symboolmaatregel is die geen enkel aantoonbaar effect zal hebben op de leerprestaties. De aanname dat meer lesuren automatisch leiden tot betere leerlingen is gewoon heel naïef en toont hoe weinig voeling Demir heeft met de praktijk. Maar bon, ondertussen is ze opnieuw prominent in de media verschenen, en wordt een niet onaanzienlijk deel van de bevolking weer bevestigd in het idee dat leerkrachten weinig en vooral niet goed genoeg werken. Dat narratief, en het in stand houden ervan, heeft veel meer impact op de kwaliteit van ons onderwijs dan twee dagen extra les op een heel schooljaar.

 

[PoPothamus]

De aanname dat meer lesuren automatisch leiden tot betere leerlingen is gewoon heel naïef en toont hoe weinig voeling Demir heeft met de praktijk.

Volledig akkoord hiermee. Ik moest ook heel hard lachen toen Demir moest antwoorden op de vraag "maar waarmee moeten we dan die 30 juni invullen?" in De Afspraak en ze een antwoord gaf dat duidelijk liet blijken dat ze er nog niet zo hard over had nagedacht. "Afscheid nemen en vooruitblikken naar volgend schooljaar", komaan, alsof leerlingen én leerkrachten daarop zitten te wachten. in mijn tijd was de helft ook al door naar Rock Werchter.

Er is naar mijn mening een volledige overhaul nodig van het onderwijs, maar daarvoor volstaat 1 minister niet omdat het zo'n complex vraagstuk is dat gaat over zowel de leerlingen zelf (hun thuistaal, de opvoeding die anders is dan vroeger, aandoeningen zoals ADHD en ASS die sneller dan vroeger gediagnosticeerd worden...), de leerkrachten (kwaliteit van de instroom, het benoemingssysteem, een aantal rotte appels die vastzitten in hun gouden kooi, te veel leerkrachten die geen les geven...), en vakbonden die in die sector te sterk staan om ook maar enige wijziging door te voeren.

Ik kan me niet inbeelden dat de bevoegdheid Onderwijs een cadeau is voor een minister, maar ik maak me wel zorgen over de toekomst.

 

[Madeen]

iteraard ben ik tegen al die administratie, maar ze wordt ons wel opgelegd door de overheid en wordt ook niet aangepakt. In plaats daarvan hebben we een minister die leerlingen uit het buitengewoon onderwijs opnieuw wil integreren in het regulier onderwijs en wat debiele symboolmaatregelen wil doorvoeren.

Geen van al die ministers van de laatste jaren heeft ooit voeling gehad met onderwijs, laat staan buitengewoon onderwijs. Ik heb 2 kinderen die beide in het bijzonder onderwijs zitten. De kleuterjuf van mijn zoontje is de persoon die heeft gepleit om hem naar bijzonder onderwijs te laten gaan. Het M-decreet stond op het punt om roet in het eten te gooien onder leiding van het CLB (nogmaals, de grootste idioten ooit in mijn ogen).

Het probleem in onderwijs is op zich nooit de leerkrachten geweest maar het beleid zelf. Beleid wordt iedere keer gevoerd door een minister die 0 voeling heeft met de materie. Zet daar nog eens paar zogeheten experten bij en je krijgt het beleid die je nu hebt. Leerkrachten zijn in principe niks meer dan fabrieksarbeiders waar er iedere keer meer en meer van wordt gevraagd. Onder het mom van dat ze "veel" verlof hebben vind ik een flauw excuus. Geef kinderen een leerkracht die effectief kan lesgeven waarbij kinderen effectief bijleren en die mag voor mij 4 maanden in verlof gaan.

Als kinderen effectief een mooie sprong maken in hun ontwikkeling over het schooljaar is dat naar mijn mening het belangrijkste. Dit gebeurt nu niet dus wijst het beleid naar de leerkrachten, wat lekker makkelijk is.

 

[Reverz]

Geen van al die ministers van de laatste jaren heeft ooit voeling gehad met onderwijs, laat staan buitengewoon onderwijs. Ik heb 2 kinderen die beide in het bijzonder onderwijs zitten. De kleuterjuf van mijn zoontje is de persoon die heeft gepleit om hem naar bijzonder onderwijs te laten gaan. Het M-decreet stond op het punt om roet in het eten te gooien onder leiding van het CLB (nogmaals, de grootste idioten ooit in mijn ogen).

Het probleem in onderwijs is op zich nooit de leerkrachten geweest maar het beleid zelf. Beleid wordt iedere keer gevoerd door een minister die 0 voeling heeft met de materie. Zet daar nog eens paar zogeheten experten bij en je krijgt het beleid die je nu hebt. Leerkrachten zijn in principe niks meer dan fabrieksarbeiders waar er iedere keer meer en meer van wordt gevraagd. Onder het mom van dat ze "veel" verlof hebben vind ik een flauw excuus. Geef kinderen een leerkracht die effectief kan lesgeven waarbij kinderen effectief bijleren en die mag voor mij 4 maanden in verlof gaan.

Als kinderen effectief een mooie sprong maken in hun ontwikkeling over het schooljaar is dat naar mijn mening het belangrijkste. Dit gebeurt nu niet dus wijst het beleid naar de leerkrachten, wat lekker makkelijk is.

Het probleem ligt niet alleen bij beleid maar voor een niet te onderschatten deel ook bij ouders en de brede maatschappij zelf.
Jij hebt dat blijkbaar uw vertrouwen gesteld in de beoordeling van die kleuterjuf die vond dat u zoontje beter zou gedijen in het buitengewoon onderwijs. Mijn vrouw heeft al zolang ik haar ken wel elk jaar minstens één geval dat eigenlijk beter in het buitengewoon zou zitten voor allerhande redenen: zwak begaafd, zware agressie problemen... Los van de werking van de CLB's waar mijn vrouw ook zeer weinig positief over te zeggen heeft (maar ik vermoed dat die ook zelf tegen budgetaire problemen aanlopen) ligt het probleem ook vaak gewoon bij de ouders zelf die hun kind niet naar het buitengewoon onderwijs willen zien gaan. Eigenlijk hetzelfde verhaal van een paar pagina's terug van die gast die een stoel gooit naar de leerkracht zijn hoofd en dan van die ouders het verwijt krijgt "zwaktebod" als hij die gast de klas uitzet... mijn kind, schoon kind.

Vroeger had je op elke school zo wel 2-3 batshit crazy ouders die elke week op school stonden voor een bagatel maar die mensen werden eigenlijk (en terecht) uitgelachen en weggezet als marginalen. Vandaag is dat precies bon ton...

 

[Falafel]

Heb eens een achtjarige gehad met gedragsproblemen die op een ochtend stoomblazend de klas in liep en met het meubilair begon te gooien naar iedereen. Tijdens een schorsing. Achtjarige. Geschorst...
Directeur zag hem lopen, is ook gekomen, heeft hem in een houdgreep vastgepakt, ik heb mijn klas moeten evacueren en ze zijn met de combi de speelplaats opgereden... Kind liep net daarvoor blijkbaar met de hamer thuis achter mama aan die hem naar een psychiatrische opname wou brengen. Mislukt dus.

Ander geval: kind in een andere klas, eerste leerjaar. Taalstoornis, adhd, gedragsproblemen en autisme. Frans als moedertaal en voertaal thuis. Vast protocol als hij naar je toekwam in de klas, maar er ging echt zooooo veel aandacht naar hem en de rest leed echt onder dat gedrag. Hij liep echt per dag minstens 50 keer naar je toe en weer terug. Resultaten waren niet goed voor die leeftijd, maar hij was niet dom of zo. Ik kon met heel die klas erbij hem gewoon niet geven wat nodig was. Blijkbaar dan had hij alle vorige juffen zo ver gekregen dat die stuk voor stuk in een burn-out waren gevallen.
Na heel veel overleg met directie, zorgleerkracht, CLB... een gesprek met de ouders gehouden dat buitengewoon onderwijs echt beter zou zijn.
Nope, hij moest en zou daar op school zo blijven en dus ten koste van de andere kinderen hun ontwikkeling en je welzijn als leerkracht... En dan sta je daar.

Interim in middelbaar. In één klas een paar criminelen die een collega van de trap hebben geduwd omdat ze katholieke godsdienst gaf.

Fysiek aangevallen omdat ik als klastitularis moest meedelen dat mevrouw haar dochter haar jaar moest overdoen in het vijfde middelbaar. Dat was mijn schuld want ik had haar gebuisd om mijn vak (toen godsdienst). Neen mevrouw, ze is gebuisd op 5 vakken inclusief haar hoofdvakken...

Maar dat zijn dus allemaal situaties waarmee je maar moet dealen. En dat wordt allemaal maar als normaal beschouwd en verwacht dat je ermee om kan, of je nu pas start of dertig jaar les geeft.

 

[Sylverscythe]

Heb eens een achtjarige gehad met gedragsproblemen die op een ochtend stoomblazend de klas in liep en met het meubilair begon te gooien naar iedereen. Tijdens een schorsing. Achtjarige. Geschorst...
Directeur zag hem lopen, is ook gekomen, heeft hem in een houdgreep vastgepakt, ik heb mijn klas moeten evacueren en ze zijn met de combi de speelplaats opgereden... Kind liep net daarvoor blijkbaar met de hamer thuis achter mama aan die hem naar een psychiatrische opname wou brengen. Mislukt dus.

Ander geval: kind in een andere klas, eerste leerjaar. Taalstoornis, adhd, gedragsproblemen en autisme. Frans als moedertaal en voertaal thuis. Vast protocol als hij naar je toekwam in de klas, maar er ging echt zooooo veel aandacht naar hem en de rest leed echt onder dat gedrag. Hij liep echt per dag minstens 50 keer naar je toe en weer terug. Resultaten waren niet goed voor die leeftijd, maar hij was niet dom of zo. Ik kon met heel die klas erbij hem gewoon niet geven wat nodig was. Blijkbaar dan had hij alle vorige juffen zo ver gekregen dat die stuk voor stuk in een burn-out waren gevallen.
Na heel veel overleg met directie, zorgleerkracht, CLB... een gesprek met de ouders gehouden dat buitengewoon onderwijs echt beter zou zijn.
Nope, hij moest en zou daar op school zo blijven en dus ten koste van de andere kinderen hun ontwikkeling en je welzijn als leerkracht... En dan sta je daar.

Interim in middelbaar. In één klas een paar criminelen die een collega van de trap hebben geduwd omdat ze katholieke godsdienst gaf.

Fysiek aangevallen omdat ik als klastitularis moest meedelen dat mevrouw haar dochter haar jaar moest overdoen in het vijfde middelbaar. Dat was mijn schuld want ik had haar gebuisd om mijn vak (toen godsdienst). Neen mevrouw, ze is gebuisd op 5 vakken inclusief haar hoofdvakken...

Maar dat zijn dus allemaal situaties waarmee je maar moet dealen. En dat wordt allemaal maar als normaal beschouwd en verwacht dat je ermee om kan, of je nu pas start of dertig jaar les geeft.

Ik snap dat ouders niet droog objectief kunnen zijn en elke strohalm aanklampen om hun kinderen niet naar het buitengewoon onderwijs te sturen.

Maar het grote probleem in al die situaties is uiteindelijk dat je daar als leerkracht onbeschermd/onafgeschermd bent en er zowat alleen voor staat. Je bent het aanspreekpunt en eventueel de boeman. Als je geluk hebt is er nog de directeur, maar het is natuurlijk makkelijk om als ouder dan maar te geloven dat die personen het probleem zijn, en niet hun kind. Hangt ook samen met respect voor het beroep, vroeger was wat "de meester" zei gewoon wet, nu denkt elke ouder dat zij het wel beter weten.

 

[Falafel]

Klopt. En dit zijn voorbeelden gespreid over maar vier jaar, al meer dan 10 jaar geleden, enkel en alleen uit mijn eigen ervaringen... Het is er beslist niet beter op geworden. Wie gaat het nog willen doen inderdaad? En een mooi loon en veel vakantie weegt duidelijk niet op je...

 

[JPV]

Ik snap dat ouders niet droog objectief kunnen zijn en elke strohalm aanklampen om hun kinderen niet naar het buitengewoon onderwijs te sturen.

Maar het grote probleem in al die situaties is uiteindelijk dat je daar als leerkracht onbeschermd/onafgeschermd bent en er zowat alleen voor staat. Je bent het aanspreekpunt en eventueel de boeman. Als je geluk hebt is er nog de directeur, maar het is natuurlijk makkelijk om als ouder dan maar te geloven dat die personen het probleem zijn, en niet hun kind. Hangt ook samen met respect voor het beroep, vroeger was wat "de meester" zei gewoon wet, nu denkt elke ouder dat zij het wel beter weten.

deze week nog meegemaakt op een facebook groep waar ik ook juridisch advies geeft: mama had eerst gezegd dat het toch niet kon dat haar kind geschorst werd na betrapping met sterke drank tijdens botsklassen, nu wou ze blijkbaar nog de school terugpakken door de factuur niet te betalen.

Zelf ook al genoeg verhalen van mijn vrouw gehoord over ouders die het b-attest van hun kind willen aanvechten (waarop school dan maar een a-attedt geeft om van de miserie af te zijn) of kinderen die afgesproken medicatie plots niet meer geven aan hun kinderen en daarover liegen (kinderen vertellen gelukkig nog vaak wat ze niet mogen zeggen van hun ouders)