Mss beseft die persoon dat het creëren van een aparte term die nog niemand kent (jeester, muf?
) teveel gevraagd is en is hij op dat vlak dus wél flexibel, terwijl hij het normaal kan vinden dat men hem niet als hij/zij aanspreekt omdat dit al iets vaker voorkomt?Wat mij betreft is dat gedoe met taal/geslachten ook overdreven, maar ik ben dan nu eenmaal niet getriggerd door taal, dus snap wel dat dat voor anderen anders ligt.
In klas van mijn zoon zit nu een (biologisch) meisje die geen idee heeft wat (voor de eenvoud) ze nu precies is. Iedereen aanvaardt X dan ook gewoon voor wat ze is en spreekt ze aan met de voornaam. Je merkt vanzelf dat die klas (volgens m'n vriendin, de leerkracht van die klas) gewoon de termijn hij/zij vermijdt en er verder absoluut geen aandacht aan schenkt. Dus dat zal gewoon iets zijn waarvan het nieuwe uiteindelijk zal slijten en waar de 'gepaste' namen wel spontaan zullen voor verschijnen/verdwijnen.
. 
