Hoe en hoe vaak maken jullie tijd voor elkaar?

[|nfected]

Wij hebben onze kinderen nog nooit langer dan 1 nacht weg gedaan en dat is ook al 2j geleden ongeveer.

Ik heb 2 weken geleden voor de eerste keer in 3j terug alleen met de “boys” 1 avond weg geweest.

Wij hebben daar eigenlijk ook totaal geen nood aan. Onze vrije tijd is altijd samen inclusief kinderen.

Wij hebben natuurlijk ook geen support systeem aangezien geen familie. Maar dan nog zouden wij het was zoals nu aanpakken.

 

[taste like summer]

Mijn vriend werkt 1 dag per week op kantoor, ik 1 à 2. Verder werken we dus beide van thuis uit waardoor we veel tijd samen doorbrengen. Fijn om te kunnen ventileren na een moeilijke vergadering.

Onze zoon van bijna 1,5j gaat naar bed om 19u30 waardoor we nog een hele avond samen hebben. Weekends spenderen we vaak met ons 3 samen.

Hier ook absoluut geen nood om mijn kind bij oma en opa te laten gaan slapen. Ik heb het liefst dat we allemaal samen zijn. Het aantal keren dat de grootouders op hem hebben moeten passen kan ik op 1 hand tellen.

 

[Creeping Death]

. En ik vind even samen liggen 's avonds in bed voor in slaap te vallen toch ook wel heerlijk, dat lukt niet 100% elke dag uiteraard, maar op dagen waar je allebei samen gaat slapen, vind ik dat redelijk cruciaal dat er nog is even gebabbeld wordt.

Da's bij ons ook vaste gewoonte.
Nadat de kinderen in bed liggen is het ofwel samen wat tv kijken, bordspelletje spelen of ieder z'n eigen ding doen. Maar quasi altijd gaan we samen naar bed, dan nog effe lezen en wat bijpraten. Soms over koetjes en kalfjes en onnozelheden en soms over serieuze zaken. Soms is dat 65 minuutjes, soms (zoals gisteren) was dat 45 minuten.

Voor de rest: zoals al werd aangehaald: quality time kan ook met het hele gezin. We hebben er sinds nieuwjaar een gewoonte van gemaakt om toch om de twee weken een wandeling te gaan maken. Onder ons twee gaan wel eens uit eten of gaan we ergens lunchen wanneer we beiden in de week thuis zijn en de kindjes naar school.

 

[Kas de Kalebas]

Ik lees hier vaak “quality-time”, maar hoort niet elk moment samen “quality te zijn”?
Lijkt me alsof dit zo wordt opgedrongen?

Het is wat het is, het leven.

Het voornaamste verschil is vooral het 'leven op automatische piloot' van het dagdagelijkse leven. Bij ons is dat echt een risico dat ons wat uit elkaar kan drijven als we er niet actief over nadenken. Met een kind van 1 en 4 is routine makkelijk en comfortabel. Uit je comfortzone gaan en iets niet routineus doen betekent altijd een mentale inspanning om alles op voorhand georganiseerd te krijgen. Is het met kinderen, moet je altijd voorzien dat je ergens heen gaat waar de kinderen zich kunnen ontspannen. Is het zonder kinderen, moet je je netwerk vaak maanden op voorhand aanspreken om te zorgen dat er iemand hen kan opvangen.

 

[Sylverscythe]

Ik heb de indruk in een aantal reacties hierboven dat 'tijd maken voor elkaar' automatisch betekent dat de kinderen dan bij iemand anders zouden moeten zijn. Dat vind ik nu echt niet. Als je als koppel met je kinderen een dagje naar de zoo gaat, of een namiddag naar de speeltuin of gewoon een korte wandeling maken met de buggy, dan heb je toch net zo goed een leuke tijd samen met je partner? Tussen het snotneuzen afvegen een praatje doen over het werk of eender wat, connectie maken. Dan 's avonds nog eens tegen elkaar zeggen: 'Ja en hoe onze kleinste daar een gezicht trok toen hij van die glijbaan gleed, haha hij deed bijna in zijn broek he' is toch ook romantisch, vind ik dan?
Wat wij ook soms deden toen die van ons kleuters waren, was om na hun bedtijd chinees eten gaan ophalen en thuis 'datenight' te doen met kaarslicht en servetjes en de sjieke wijnglazen in onzen bloten
Geen babysit nodig, 't is maar een tip, pak hem aan als je hem kan gebruiken...

Denk dat het er in 't algemeen om draait om te zorgen dat je niet 'alle leuke dingen' zonder elkaar doet (om de beurt uitgaan met maten en de ander blijft thuis, om de beurt 's avonds sporten) en 'alle stomme dingen' wel met elkaar (tuin en huis onderhouden, administratie, containerpark shizzle - en dan nog want dan splits je meestal ook nog op) want dan associeer je elkaar misschien niet meer met 'leuk' ofzo? Je partner / de personen in je gezin zouden toch je favoriete personen moeten zijn op de wereldbol dus dan wil je met hen toch graag wat leuke dingen doen.

Goh, ik interpreteer "tijd maken voor elkaar" nu wel als zonder kinderen, omdat met kinderen daar toch vooral de aandacht ligt én die tijd helemaal niet moet "gemaakt" worden, dat is gewoon het dagelijks leven.

Verder volledig akkoord dat je ook kan genieten van mét kinderen dingen samen te doen, maar als vader van een kind van 2.5 is dat op dit moment toch nog niet hetzelfde. Het is moeilijk een diep gesprek te voeren als een kleuter gehoord en gezien wil worden (wat normaal is hé, voor de goede orde).

Het is ook een kwestie van karakter, ik denk dat mijn vrouw meer nood heeft aan af en toe eens een uitstap zonder kind dan ik.

 

[Sond]

3 kinderen, niet van mij dus dat is mss nog wel een nuance qua "tijd voor elkaar". Ik heb hoegenaamd niks tegen die kinderen maar ik mis die ook niet als die een week naar de papa zijn in de vakantie, laat staan een weekend. Ik kijk dus ook wel uit naar de tijden zonder kinderen om meer te kunnen doen met mijn vriendin.

Tijdens de week in elk geval niet overdreven veel tijd voor elkaar, al is dat gebeterd sinds mijn vriendin van werk is veranderd en nu niet meer zo vroeg moet opstaan (en dus ook niet gaat slapen met de kinderen)
We proberen elke avond nog wel een uur of 2 met elkaar door te brengen eens de jongens in bed liggen. Vaak is dat het eerste uur samen wat huishoudelijke dingen doen terwijl we over onze dag praten en daarna een uur op de zetel een serie kijken. Belangrijkste is wel de eerste 5-10 minuten in bed waar we knuffelen etc. Dat is wat voor mij het verschil maakt tussen wat we nu zijn, effectief een koppel, en hoe we begonnen, fwb. Mijn vriendin is het daar ook mee eens. Tenzij we doodmoe zijn, en dan nog, of straalbezopen, en dat is erg zeldzaam, zal er nooit gewoon in bed gekropen worden en geslapen.

In het weekend met de kinderen is het druk en zijn we tegen savonds doodop dus eindigt dat ofwel in de zetel (waar zij in slaap valt) ofwel nodigen we vrienden uit, wordt het later en bekopen we dat de dag erna.
In het weekend zonder kinderen doen we gewoon waar we zin in hebben. We gaan op vrijdag uit eten en daarna nog iets leuk doen, slapen tot smiddags en blijven dan nog een uur liggen etc, rinse & repeat op zaterdag en zondag. Dat is wel telkens de batterijen opladen voor 12 dagen meer aandacht voor de kinderen dan voor elkaar.

 

[Dixaq]

Ik lees hier vaak “quality-time”, maar hoort niet elk moment samen “quality te zijn”?
Lijkt me alsof dit zo wordt opgedrongen?

Het is wat het is, het leven.

QFT. Ik heb het gevoel dat m'n partners (zowel huidige als in het verleden) vaak vooral heel speciaal wilden doen, maar veel moeilijker konden genieten van gewoon de eenvoudige momenten samen. Uiteraard is het leuk om eens iets samen te gaan doen, maar dat hoeft voor mij toch niet wekelijks ofzo.