Hoe kaart je het gesprek over meer/minder seks met je partner aan?

Ik vind het geven van een bon voor een massage buitenshuis best wel ongepast naar de partner toe, als die als hint gaf dat er nood was aan een massage.

Op zich is dat zelfs psychologisch geweld ergens, uitdagen.
Dat is nu meteen wel echt van het slechtste van het slechtste uitgaan in een situatie waar ge bijna niks over weet.
 
Ik vind het geven van een bon voor een massage buitenshuis best wel ongepast naar de partner toe, als die als hint gaf dat er nood was aan een massage.

Op zich is dat zelfs psychologisch geweld ergens, uitdagen.
Als het één met een happy end is kan het best zijn dat hij het een bevredigend cadeau vindt.
 
Niet populair in deze egocentrische tijden maar: research doen naar hoe uw eigen sexdrive afbouwen terwijl je je eigenwaarde behoudt. Kundalini yoga en Aziatische technieken om seksuele energie te herbruiken bestaan. Probleem is dat als je dagelijks scrollt de algoritmes u gevangen zetten in de mindset van een horny teenager. Afstand doen van platte ironische uitlach humor is een uitdaging omdat het een makkelijke vorm van cynisme is. Heb ooit eens het bed gedeeld met een vrouwmens dat lichaam 9/10 had, dat dat nooit meer zal gebeuren hoeft mij niet te verteren.
 
Herkenbaar verhaal en ook wat ik van andere koppels hoor.
Ook bij ons is dit een tijd geweest, zeker toende kinderen nog klein waren, maar ondertussen weer beter. Al heb ik nog steeds vaker zin en een hogere drive dan mijn vrouw.

Algemene oplossingen zijn er niet denk ik.
Wat bij ons wel geholpen heeft, is in 1ste instantie er over praten (maar dat doen/deden jullie al). Daarnaast ook op zoek gaan naar de sexuele triggers van ons beiden. Wat zij leuk vindt, waar zij opgewonden van raakt en welke sexuele fantasieën zij heeft. En hetzelfde voor mij.

Daar zijn wel een aantal verrassende en positieve dingen uitgekomen. Niet te zeer in expliciete details tredend (details via pm 😉), is het resultaat dat ons seksleven weer opgeflakkerd is en zelfs spannender is dan tevoren.

Wij hebben dit voor ons zelf een beetje kunnen uitvogelen, maar ik kan me indenken dat voor sommige koppels er bij gebaat zijn om professionele hulp in te roepen. Ik denk bijvoorbeeld aan een seksuoloog.
 
Niet populair in deze egocentrische tijden maar: research doen naar hoe uw eigen sexdrive afbouwen terwijl je je eigenwaarde behoudt. Kundalini yoga en Aziatische technieken om seksuele energie te herbruiken bestaan. Probleem is dat als je dagelijks scrollt de algoritmes u gevangen zetten in de mindset van een horny teenager. Afstand doen van platte ironische uitlach humor is een uitdaging omdat het een makkelijke vorm van cynisme is. Heb ooit eens het bed gedeeld met een vrouwmens dat lichaam 9/10 had, dat dat nooit meer zal gebeuren hoeft mij niet te verteren.
Wow, hot take. Wat heeft fysiek verlangen naar uw partner te maken met egocentrisme, of met algoritmes? Beetje ingewikkelde spreidstand waarin ge u plaatst om diepgang en spiritualiteit te prediken in dezelfde zin waarin ge een vrouwenlichaam een score op 10 geeft ook. Soit.

Ik heb jarenlang in een seksloze relatie gezeten en ik heb dus ook jarenlang geprobeerd om mijn eigen verlangen naar affectie en intimiteit te laten varen, en proberen dan mijn geluk meer te zoeken in de andere aspecten van de relatie waarvan ik wel vond dat ze nog goed zaten. Dat is dan niet via aziatische technieken maar gewoon doordat ge daar als mens denk ik best wel veel van afziet en waar ge bijgevolg bijna elke avond over zit te piekeren. Het is ook een onderwerp waarin geen absolute waarheid bestaat, dus ge kunt er eindeloos over blijven prakkizeren. Ik heb eindeloos gezocht naar een andere aanpak, een andere manier van communiceren, de schuld bij mezelf gelegd, gaan sporten om energie kwijt te kunnen, gebeuld in huis om te bewijzen dat ik het waard was, proberen romantisch te doen, het helemaal loslaten en hopen dat dat helpt -- noem maar op.

Ik denk dat elk koppel ups en downs kent, maar ik had wel echt het gevoel dat ik een heel deel van mezelf, waar ik altijd belang aan hechtte en plezier en zelfvertrouwen uit putte, bewust moest laten afsterven om de relatie nog een kans op slagen te geven, aangezien alle paden die we konden bewandelen al uitgeput waren (seksuoloog, relatietherapie, gesprekken onderling etc).

Het heeft mij niet veel moeite gekost om te kunnen 'profiteren' van mijn vrijgezellenbestaan maar de eerste keer dat ik met iemand anders in bed ben beland vond ik echt doodeng. Nu, zo veel maanden later ben ik nog altijd aan het recupereren van dat hele verhaal en vermoedelijk zal het nog wel een tijd duren vooraleer ik mijn oude zelf heb teruggevonden. Ik zou dus niemand aanraden om het fysieke aspect van zijn/haar persoonlijkheid te laten uitdoven of te negeren voor de lieve vrede. Achteraf besef ik ook dat de situatie niet normaal was en dat ik het waarschijnlijk allemaal (te) veel op mezelf heb betrokken.

Het enige waar ge op kunt afgaan is uw eigen gevoel, en hopelijk, als de relatie goed zit en ge communiceert met elkaar, het gevoel van uw partner.
 
Wat heeft fysiek verlangen naar uw partner te maken met egocentrisme, of met algoritmes? Beetje ingewikkelde spreidstand waarin ge u plaatst om diepgang en spiritualiteit te prediken in dezelfde zin waarin ge een vrouwenlichaam een score op 10 geeft ook. Soit.
Groepsdruk legt op dat relatie zonder betrekking niet 'compleet' is. Ik was daar vroeger niet ongevoelig voor. Shift in denken is mogelijk.

"bewust moest laten afsterven"
Dit is uw eindconclusie en benadering maar dat is wel heel dramatisch uitgedrukt.
 
Haar weinig empathisch inlevingsvermogen in de (nochtans simpele) leefwereld van een man.

De afgelopen maanden regelmatig moeten aansturen op meer seks.
Nu, naar aanloop van mijn verjaardag onlangs heb ik dus aangegeven dat ik geen echte cadeau moet hebben, maar dat ik wel eens een goede massage kon gebruiken. Knipoog, as in... KNIPOOG.

Ik verjaar. Geen seks.
Wel een cadeautje gekregen: een bon voor een professionele massage buitenshuis. :unsure: Ook leuk natuurlijk.

Bon, ok. De volgende keer gewoon met mijn broek op mijn enkels naar beneden komen en beginnen swaffelen terwijl ze nietsvermoedend naar televisie aan het kijken is dus. Mijn schuld. Ik had duidelijker moeten zijn.
Lijkt me heel duidelijk. Ga naar een salon en laat daar seksuele handelingen aan te pas komen.
Mij lijkt het alsof uw vrouw u daar stilzwijgend gewoon toestemming voor geeft hoor.

Duidelijker kan imo haast niet. Ze heeft kans genoeg gehad toch?
 
Lijkt me heel duidelijk. Ga naar een salon en laat daar seksuele handelingen aan te pas komen.
Mij lijkt het alsof uw vrouw u daar stilzwijgend gewoon toestemming voor geeft hoor.

Duidelijker kan imo haast niet. Ze heeft kans genoeg gehad toch?
Trust me, zelfs een vrouw die letterlijk zegt ast u ni aanstaat moete op een ander gaan, zal heel kwaad zijn als ge effectief op een ander gaat.
 
De tropenjaren zijn zwaar. Uit de verhalen van mac-bc valt af te leiden dat het met de kinderen nog altijd intens is. Heel vreemd is dat dan niet als haar hoofd op dit moment niet naar seks staat en vooral bezig is met de mental load.

De taken goed verdelen in huis geeft misschien de nodige rust om terug meer intimiteit te krijgen.
 
Hier is het toch hoe ouder dat die schuur wordt hoe rapper dat ze in brand vliegt :oi22:
Best wat (meer) glijmiddel gebruiken dan ;)


Hier is het al 22 jaar met ups en downs. Periodes van meermaals per dag tot periodes van om de 2 a 3 weken.
Mijn vrouw heeft eigenlijk een hoger libido dan ik, maar is extreem gevoelig op de bijwerkingen van allerhande medicatie.

Toen ze de pil pakte was haar libido onbestaand. Toen ze daarmee kon stoppen omdat ik een vasectomie had laten doen besprong ze mij 5x per dag.

Momenteel zitten we in zo een mindere periode. We hebben in 2025 tot nu toe 4x seks gehad. Maar, bijkomend aan hieronder heb ik een paar extra piercings laten steken "down under" waardoor ik minstens een week niets mocht, (en de piercer had een beetje misgestoken waardoor ik een mega blauwe plek had wat er niet appetijtelijk uitzag) en ben ik aan m'n oog geopereerd waardoor ik een week geen fysieke inspanning mocht doen. (Nu zo een transparante schelp met plakband over m'n oog is niet bepaald geil.

Het komt ook van beiden.

We zitten beiden mentaal in een mindere periode, het is hier op verschillende vlakken enorm druk de laatste maanden en we hebben beiden ADD waarvoor we methylfenidaat nemen.
Een grote bijwerking van methylfenidaat is een verlaagd libido.
Ik ben al een tijd aan het twijfelen om een (uitgebreidere) post, onder andere hierover, in het "mentaal welzijn"-topic te posten.
Wij praten er als koppel heel open over en het komt er eigenlijk bij beiden op neer dat we wel zin hebben, maar geen zin om initiatief te nemen, en het ook niet direct door hebben als de ander "subtiel" initiatief probeert te nemen.
Van zodra één van ons beiden zich er toch over zet en duidelijk initiatief neemt gaat de ander daar 80% van de tijd wel gewillig in mee.
Bij mij is er een bijkomend probleem dat ik het ook moeilijker heb om een erectie te krijgen (en te houden) wat onrechtstreeks mijn zelfvertrouwen wel schaadt waardoor ik minder geneigd ben om initiatief te nemen. (En ja, ik ga het er de eerstvolgende afspraak bij m'n neuroloog over hebben)


En @mac_bc afgaande op de ondertoon van 95% van je posts hier op BG en zaken die je al verteld hebt over jouw gedrag thuis verschiet ik er eerlijk gezegd niet van dat je vrouw geen zin heeft in seks met jou.
Ik hoop echt dat je voor jezelf mentale rust gaat vinden eens je weg bent van je huidige stresserende job en dat dit niet terugkomt met je nieuwe avontuur. (Maar gezien je geschiedenis bij la vorige werkgevers heb ik er jammer genoeg voor u geen goed oog in)
Als je (terug) de rustige lieve vader, echtgenoot kan worden ga je zien dat het vanzelf weer zal loskomen. Maar het zal tijd nodig hebben. Nu geeft ze je blijkbaar seks als je er agressief over wordt, wat geen gezonde situatie is en alleen maar zorgt dat seks voor haar meer en meer een opdracht is, en dat haar afkeer voor u blijft groeien.
 
De tropenjaren zijn zwaar. Uit de verhalen van mac-bc valt af te leiden dat het met de kinderen nog altijd intens is. Heel vreemd is dat dan niet als haar hoofd op dit moment niet naar seks staat en vooral bezig is met de mental load.

De taken goed verdelen in huis geeft misschien de nodige rust om terug meer intimiteit te krijgen.
Zijn ergernis lijkt me niet enkel dat ze weinig seks wilt, maar vooral haar egoïstische houding. In een relatie is het altijd geven en nemen; en iets doen voor de ander. Zij lijkt op dat vlak beslist te hebben om niets meer voor hem te doen.
 
Soms moet je gewoon expliciet zijn. Met uw voorbeeld van massage. Zeg gewoon "ik wil voor mijn verjaardag van jou een massage met happy ending". Als ze je dan afzet aan een erotisch massagesalon ... tja.
 
Zal wel aan mijn liggen maar mocht ik zeggen dat ik een goede massage wil zou ik wel dus liever idd een bon hebben voor een massage bij een professional.

Ale hoe duidelijk was dat die massage eigenlijk iets anders bedoelde.
 
Ondanks mijn klotejob die mij nog steeds zwaar tegensteekt elke dag.
Ondanks de uppercut van het (quasi) afgesprongen zelfstandige avontuur.
Ondanks nog steeds in de tropenjaren te zitten met de kinderen.
Enzovoort...

... Heb ik vorige week op een rustige manier aangebracht dat ik het toch wel erg zou appreciëren om nog eens seks te hebben. Vorig weekend lukte niet omwille van praktische redenen maar dan zou "het maandag zeker wel lukken". Maandag is er dan toch nog iets tussengekomen, maar "het eerstvolgende moment zou het gebeuren". Dinsdag en woensdag was zij niet thuis voor haar werk, maar zowel zij als ik wisten dat we gisteravond een avondje voor onszelf hadden. Dat zou dus hét grote moment worden.

Amai hoor. Alleen al het idee maakte van mij een klein jongetje in een snoepwinkel. Ik zag het helemaal zitten, had mij helemaal voorbereid. Ik kon bijna aan niets anders meer denken. Ik werd al zo geil als een losgeslagen puber van het idee alleen al dat ik nog eens seks zou hebben. (Dit klinkt allemaal zo zielig, ik ben bijna beschaamd om het zo neer te typen).

Ik heb ervoor gezorgd dat we onze beruchte discussies uit de weg gegaan zijn gisteravond en heb mij heel verzoenend opgesteld. We hebben het best wel gezellig gemaakt. Favoriet TV-programma, glaasje erbij, ...
Maar de avond vordert en er komt geen enkel signaal.
Plots begint de kleine te wenen... En ik zag al alles weer in duigen vallen. Licht geïrriteerd maar vol goede bedoelingen ben ik recht gesprongen met de vaste overtuiging om dit probleem zo snel mogelijk te settlen, zodat de grote daad misschien toch nog kon gebeuren die avond. Wonder boven wonder slaagde ik erin om mij rustig te houden en onze kleine terug professioneel in slaap te wiegen. Vernieuwde hoop!!!

Ik kom terug beneden. Ze begint al over het feit dat ze toch wel "heel moe is". Ze wil "nog vlug de rest van het TV-programma uitkijken en dan gaan slapen". :headshake: :headshake: :headshake:
Vanaf dan word ik apathisch.
Zij: "Wat scheelt er wel?"
Ik: "Denk eens na."
Enzovoort enzovoort.

En dan weer volledig uit de lucht vallen: "Ah ja, ik had dat wel beloofd maar ik wist nu niet dat dit per se vanavond moest gebeuren. Maar nu ben ik te moe hoor.". Dit durft ze zeggen vlak na een periode van dagen op een rij dat we zogezegd allebei seks wilden maar dat er allerlei praktische zaken tussenkwamen. Dan moet je toch beseffen dat je elk moment moet grijpen? Dan moet je toch beseffen dat ik sta te popelen? Telkens weer die valse hoop geven, om telkens opnieuw het deksel op je neus te krijgen. Dat is gewoon je reinste mindfuck. Dat is zuivere psychologische foltering.

Ze begon weer over hoe haar vriendinnen haar hadden wijsgemaakt dat aversie voor seks heel normaal is. En hoe haar vriendinnen blijkbaar ook vaak tegen hun goesting seks hadden met hun man. Dat ik maar moest masturberen. Enzovoort enzovoort.

Toen is het weer volledig geëscaleerd. Ik heb haar gezegd dat dit niet normaal is, dat ze moet stoppen met die psychologische foltering, dat ze dringend hulp moet zoeken bij een seksuoloog en als ze zo verder doet, ik naar de hoeren zal gaan.

Een huwelijk zou nog altijd iets leuks moeten zijn, geen (seksuele) gevangenis: aan de ene kant verbieden om op een ander te gaan, en aan de andere kant verbieden om seks te hebben met uw eigen vrouw. Zo werkt het niet.
 

ik wil niet doen alsof ik goed zicht heb op uw situatie, het zal vast wel complex zijn met een gedeelde verantwoordelijkheid, maar het komt bij mij nu wel over alsof ge vriendelijk zijt zo lang ge het gevoel hebt dat er iets bij te rapen valt (seks in dit geval) maar dat er wel echt een venijnige kant naar boven komt waar ge toch eens over moet gaan nadenken want als ge zo blijft praten tegen elkaar dan vrees ik echt het ergste. Door dit soort zaken direct voor te stellen als 'psychologische foltering' escaleert het direct x100 en verdwijnt de kans dat er nog een constructief gesprek uit voortvloeit en zijt ge bezig met afbraak.
 
Terug
Bovenaan