Hoe kaart je het gesprek over meer/minder seks met je partner aan?

Als uw vrouw geen goesting heeft dan heeft dat niks te maken met u ondergeschikt maken aan haar wil en man-vrouw verhoudingen maar gewoon met het feit dat ze geen goesting heeft. Meer dan dat is het niet, dat is geen machtsspelletje. Gewoon geen goesting.

Het is dan kwestie van uit te zoeken waarom ze geen goesting heeft en wat daar aan te doen is. Door middel van (verbindende) communicatie.

En het kan zijn dat blijkt dat zij dat niet wil uitzoeken of daar verder geen moeite in wil steken. Dan is het aan u om daarover te communiceren, dat dat voor u bvb. een breekpunt is, en daar uw conclusies uit te trekken.
Die communicatie moet dan wel van twee kanten komen, je kan het als man dan nog zoveel aankaarten als je wilt, als zij het blijft ontwijken geraak je nog niet veel verder.
 
Die communicatie moet dan wel van twee kanten komen, je kan het als man dan nog zoveel aankaarten als je wilt, als zij het blijft ontwijken geraak je nog niet veel verder.
Maar op een bepaald moment moet je dat de vraag stellen of het de moeite is of niet zeker?
 
Dus eigenlijk heeft de emancipatie van de vrouw ons niet gebracht naar mooie harmonieuzere evenwichten, maar heeft het ons geleid naar:
  • Alle huishoudelijke taken die de vrouw vroeger deed, daarvan wordt geëist dat die nu verdeeld moeten worden. De man mag dit ethisch gezien niet weigeren. Want huishoudelijke taken, dat kun je altijd uitvoeren. Of je er nu zin in hebt of niet.
  • Een belangrijke basisbehoefte van een man, die vroeger een evidentie was (zie de wetswijziging in de jaren '90), dat mag dan weer wél geweigerd worden. Want seks kun je niet
Uw eerste puntje is er gekomen doordat vrouwen ondertussen ook gaan werken.
Uw tweede puntje is er gekomen omdat jij continu uw frustraties in huis afreageert, continu slechtgezind rond loopt, continu dingen eist ipv vraagt, ...
En seks is geen belangrijke basisbehoefte, anders gingen er nogal alleenstaanden doodvallen. Of ben je voorstander om alleenstaanden gesubsidieerd naar prostituees te sturen? En ivm de die wetswijziging in 1989, dat was geen wetswijziging die "het recht op seks" heeft aangepast, dat recht bestond helemaal niet. Het was een wetswijziging die de definitie van verkrachting heeft aangepast zodat ook mannen verkracht konden worden.
 
Nu goed het feit dat hij dat ziet als een "basisbehoefte van een man" en niet van "mensen", lost van het feit of het een basisbehoefte is of niet is gewoon tekenend.
 
Wederom: mensen een “trolleke” noemen is onnodig.
Ik heb niet eens gereageerd op iets van seks, wel op hoe gij beschrijft hoe uw vrouw tegen uw goesting doorgaat met borstvoeding geven en hoezeer dat gij dat haat en dat dat een toegeving is van uw kant. Of dat gij daar ergens in uw redenering seks bij betrekt of niet dat intereseert mij echt niet. Maar de manier waarop gij heel die situatie van apart slapen en borstvoeding geven tegen uw zin beschrijft is zo laatdunkend geschreven.

Helaas, is de realiteit anders.

Moest uw vrouw de dingen lezen die ge hier aant posten zijt, uw situatie was al lang opgelost. Maar niet op de manier die gij wilt, maak u geen illusies.


Maar blijf u maar wentelen in uw slachtofferrol, doe maar alsof vrouwen alle macht in handen hebben ivm seks en zelf nooit gefrustreerd achterblijven. Behandel het als een oorzaak van uw problemen ipv een symptoom en een 'ik tegen haar' situatie. Komt wel goed, voor haar dan.

Ik haat borstvoeding helemaal niet. Maar als het daardoor een danige druk zet op onze relatie en op ons gezinsleven, dan stel ik mij inderdaad vragen over het evenwicht van de voordelen versus de nadelen. Mag het even?

En wie krijgt zijn goesting? Ik of mijn vrouw? Dus wie is er dan eigenlijk laatdunkend?
Je moet de rollen niet omdraaien natuurlijk. Op dit moment is alles zoals zij het wil: borstvoeding geven, apart slapen, ik doe mijn deel aan huishoudelijke taken, ik verwek kinderen wanneer zij wil en hoeveel zij wil, haar carrière gaat voor mijn carrière, geen seks want ze heeft daar nu geen zin in, geen pil want dat werkt hormoonverstorend, ... Maar o wee als mac-bc durft praten over onevenwichten in de relatie. Dan wentelt hij zich in de slachtofferrol. Dan is hij onmenselijk. Dan is hij een trolleke van 15 jaar. Dan is hij laatdunkend. :wtf: Wait, what?!

I wish dat ik in de situatie zat van mijn vrouw. Of denk je dat ik voor de lol heel deze litanieën zit te schrijven omdat ik met mijn frustratie geen blijf weet?

MODEDIT: onnodig stukje weggehaald
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Nu goed het feit dat hij dat ziet als een "basisbehoefte van een man" en niet van "mensen", lost van het feit of het een basisbehoefte is of niet is gewoon tekenend.
Ik vind het tekenende aan deze discussie toch vooral hoe alles van advies wordt afgeketst en het kennelijk nu aan de emanicpatie van de vrouw of meteen de hele maatschappij ligt.
 
Als de sfeer thuis een weerspiegeling van die in deze thread is dan heb ik oprecht medelijden met beide partijen. Er zit toch geen enkele liefde, warmte, laat staan rust in jullie relatie. Jullie moeten beiden toch gewoon doodongelukkig zijn?

Deze thread staat ondertussen vol tenenkrullende anekdotes of feiten maar ik pik er toch eentje uit. Waarom zo gigantisch lang voet bij stuk houden, en al bijna 2 jaar apart slapen, omdat jullie het niet eens zijn over iets. Je hekelt de afstand maar kiest hem gewoon zelf. Dat is nu eens echt - in welke mate veel andere zaken dat niet zijn laat ik in het midden - volstrekte waanzin. Een niveau van koppigheid dat ongezien zien is.
 
Ik haat borstvoeding helemaal niet. Maar als het daardoor een danige druk zet op onze relatie en op ons gezinsleven, dan stel ik mij inderdaad vragen over het evenwicht van de voordelen versus de nadelen. Mag het even?
Denk je dat er gesekst zou worden als uw kinderen in een aparte kamer slapen?

Is de praktische drempel de oorzaak denk je? :-)
 
Ik haat borstvoeding helemaal niet. Maar als het daardoor een danige druk zet op onze relatie en op ons gezinsleven, dan stel ik mij inderdaad vragen over het evenwicht van de voordelen versus de nadelen. Mag het even?

En wie krijgt zijn goesting? Ik of mijn vrouw? Dus wie is er dan eigenlijk laatdunkend?
Je moet de rollen niet omdraaien natuurlijk. Op dit moment is alles zoals zij het wil: borstvoeding geven, apart slapen, ik doe mijn deel aan huishoudelijke taken, ik verwek kinderen wanneer zij wil en hoeveel zij wil, haar carrière gaat voor mijn carrière, geen seks want ze heeft daar nu geen zin in, geen pil want dat werkt hormoonverstorend, ... Maar o wee als mac-bc durft praten over onevenwichten in de relatie. Dan wentelt hij zich in de slachtofferrol. Dan is hij onmenselijk. Dan is hij een trolleke van 15 jaar. Dan is hij laatdunkend. :wtf: Wait, what?!

I wish dat ik in de situatie zat van mijn vrouw. Of denk je dat ik voor de lol heel deze litanieën zit te schrijven omdat ik met mijn frustratie geen blijf weet?
1) Borstvoeding, zoals al aangegeven, heeft aantoonbare voordelen voor uw kind
2) Jij hebt beslist om apart te slapen
3) Je doet jouw deel van huishoudelijke taken, hoe is dat dan haar zin?
4) Als jij kinderen hebt verwekt die jij niet wou, moet je vooral eens naar jezelf kijken en de beslissingen die je neemt
5) Ja, geen seks want zij heeft daar geen zin in. Daar stopt die discussie toch?
6) Er zijn ook andere vormen van anticonceptie. Ze verplicht u toch ook niet om antidepressiva te nemen zodat je minder zin hebt?
 
Ik haat borstvoeding helemaal niet. Maar als het daardoor een danige druk zet op onze relatie en op ons gezinsleven, dan stel ik mij inderdaad vragen over het evenwicht van de voordelen versus de nadelen. Mag het even?

En wie krijgt zijn goesting? Ik of mijn vrouw? Dus wie is er dan eigenlijk laatdunkend?
Je moet de rollen niet omdraaien natuurlijk. Op dit moment is alles zoals zij het wil: borstvoeding geven, apart slapen, ik doe mijn deel aan huishoudelijke taken, ik verwek kinderen wanneer zij wil en hoeveel zij wil, haar carrière gaat voor mijn carrière, geen seks want ze heeft daar nu geen zin in, geen pil want dat werkt hormoonverstorend, ... Maar o wee als mac-bc durft praten over onevenwichten in de relatie. Dan wentelt hij zich in de slachtofferrol. Dan is hij onmenselijk. Dan is hij een trolleke van 15 jaar. Dan is hij laatdunkend. :wtf: Wait, what?!

I wish dat ik in de situatie zat van mijn vrouw. Of denk je dat ik voor de lol heel deze litanieën zit te schrijven omdat ik met mijn frustratie geen blijf weet?

Als ik het goed lees (niet mijn forte duidelijk hé) dan is uw vrouw volgens u gelukkig met hoe alles momenteel gaat. Hebt ge haar dat al eens gevraagd? Gewoon een simpele 'zijt ge gelukkig' en dan een 'zijt ge gelukkig met mij als partner?'

En die tweede vraag moogt ge uzelf dan ook eens stellen (dat het antwoord nee is op die eerste dat weten we al)


(side note: als haar carrière voor die van u gaat, wat zit gij dan nog in zo'n onderbetaalde job te doen die veel te veel uren van u vraagt of waarom probeert ge zelfstandige te worden? ik zie niet goed hoe dat dat combineerbaar is met voorrang geven aan haar carrière)
 
Uiteraard, maar als dat allemaal blijft duren en ik kan basically enkel nog dienen om kinderen te verwekken en huishoudelijke taken uit te voeren en technische taken uit te voeren die mijn vrouw niet kan (waar dan weer géén evenwicht in geëist wordt natuurlijk, we blijven daar lekker selectief in), dan kan er toch wel eens een moment komen waarbij ik zeg: "Welnu, ik heb daar nu ook eens geen zin in zie."
Minder youtube filmkes kijken over hoe geëmanicipeerde vrouwen/feministen/wokies/... alles voor de mannen verpesten, die bevestigen alleen maar de slachtofferrol waarin je uzelf steekt en gaan u 0,0 vooruithelpen. Uw vrouw heeft echt geen geheime duistere agenda om u zo hard mogelijk te kloten. Luister eens naar waar ze zelf mee worstelt.
 
@mac-bc Ik stel mij eigenlijk al een tijdje een vraag over jou en je gezin. Zie de vraag niet als aanval, maar puur als een vraag over iets wat ik bijzonder vind. Je post hier al jaren tijdens je werkuren en hebt ooit al eens, toen iemand anders je daar op wees bij een van je werkergernissen, aangegeven dat je die verloren werktijd inhaalt, door 's avonds thuis nog wat uren te presteren.
Zou het geen idee zijn om die uren effectief op kantoor te presteren zodat je 's avonds makkelijker kan loskoppelen van je werk en zo tijd kan maken voor het gezin? Volgens mij gaat je vrouw daar ook niet malcontent mee zijn.
 
Jou exacte quote:

Laat ons niet vergeten dat seks binnen het huwelijk eeuwenlang als een recht werd beschouwd. Sinds de jaren '90 werd de wet (terecht overigens) gewijzigd zodat verkrachting binnen het huwelijk erkend werd.
Maar samen met de verdere emancipatie van de vrouw heeft het mijns inziens ook geleid tot een minachting van de behoeftes van de man. Zoals iemand anders hier eerder al zei: het is een basisbehoefte zoals eten en drinken. En wanneer uw echtgenote het jou dan enerzijds verbiedt om seks te hebben met haar en anderzijds het ook verbiedt om het op een ander te zoeken, dan sta je daar mooi in de fanfare van honger en dorst.

Lees de vette stukk nu nog eens opnieuw.
Het feit dat jij zegt dat ze u verbiedt om seks te hebben met haar, impliceert heel duidelijk dat jij het jouw recht vindt om seks te hebben met haar.
Lees het vette stuk zelf nog eens, en dan meer specifiek 'ook verbiedt om het op een ander te zoeken'.
Hij vindt het geen recht om seks te hebben met zijn vrouw, maar wel om seks te hebben (met wederzijdse toestemming) in het algemeen.

Ik ben het grotendeels niet eens met mac-bc in dit topic, maar je moet hem geen woorden in de mond leggen.
 
Misschien moet mac-bc eens aangeven wat hij juist verwacht van deze thread, want uit zijn antwoorden kan je enkel afleiden dat hij dat hier niet vindt.
 
1) Borstvoeding, zoals al aangegeven, heeft aantoonbare voordelen voor uw kind
2) Jij hebt beslist om apart te slapen
3) Je doet jouw deel van huishoudelijke taken, hoe is dat dan haar zin?
4) Als jij kinderen hebt verwekt die jij niet wou, moet je vooral eens naar jezelf kijken en de beslissingen die je neemt
5) Ja, geen seks want zij heeft daar geen zin in. Daar stopt die discussie toch?
6) Er zijn ook andere vormen van anticonceptie. Ze verplicht u toch ook niet om antidepressiva te nemen zodat je minder zin hebt?

Nee is nee en TS heeft daar respect voor wat op zich al aangeeft dat we hier niet met een onredelijk persoon te doen hebben.
Maar daar stopt de discussie niet i.m.h.o. als er een reden, welke dan ook, gegeven zou worden denk ik dat deze man alle begrip zou opbrengen en zou deze post waarschijnlijk nooit online gestaan hebben.

Bij wijze van spreken kan zijn dat TS zijn sokken aanhoud in bed en dat zij daar een bloedhekel aan heeft en het niet durft te zeggen?
Terwijl het voor een vrouw net bevorderend is link

Ik vermoed dat een geboorte en een kind rare dingen doet in de geest van een vrouw, hoe raar? Wij mannen hebben er geen idee van wat zich in die vrouwelijke bovenkamer afspeelt. Ik ga er altijd vanuit dat als je begint met te denken dat man en vrouw compleet verschillend zijn je al een goede start maakt. Heeft TS al eens aan een postnatale depressie gedacht ? (ben geen dokter of gynaecoloog)

Wat ik wel weet, hoe langer dit duurt hoe dieper de kloof wordt en hoe moeilijker de weg terug.

Misschien kan dit u wat helpen uw balans terug te vinden ;) link
 
Laatst bewerkt:
Op dit moment is alles zoals zij het wil: borstvoeding geven, apart slapen, ik doe mijn deel aan huishoudelijke taken, ik verwek kinderen wanneer zij wil en hoeveel zij wil, haar carrière gaat voor mijn carrière, geen seks want ze heeft daar nu geen zin in, geen pil want dat werkt hormoonverstorend, ... Maar o wee als mac-bc durft praten over onevenwichten in de relatie.

Simpelste oplossing: lijst al die issues die je hebt, alles wat hier boven staat een eventuele andere, op en vertel het haar op een deftige manier.

Want de kern is niet gewoon het gebrek aan seks blijkbaar. Nee, je voelt je de mindere in de relatie. En dat moet je aankaarten bij haar want anders gaat uw frustratie nog groter worden en loopt het gegarandeerd fout af.
 
Terug
Bovenaan