Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?

Hoe regel jij je financiën binnen je gezin?

  • Alles gezamenlijk

    Stemmen: 75 18,0%
  • Alles gezamenlijk (vanaf officieel/wettelijk samen zijn)

    Stemmen: 62 14,9%
  • Alles gezamenlijk (vanaf officieel/wettelijk samen zijn) & maandelijks bedrag persoonlijk

    Stemmen: 31 7,5%
  • Een vast bedrag (of percentage van loon) per maand gezamenlijk; de rest van mijn loon is persoonlijk

    Stemmen: 226 54,3%
  • Alles apart

    Stemmen: 22 5,3%

  • Totaal aantal stemmers
    416
Hier vanaf we begonnen huren een gezamenlijke rekening geopend en alles in 1 pot. Bij de aankoop van grond/bouw huis staat het op papier dat meeste eigen inbreng van mij kwam, huis wel 50/50 verdeeld.

Is altijd goed gegaan maar de laatste 2 jaren is er toch wel wat frustratie aan het inkomen. Mijn loon blijft goed stijgen waardoor ik nu ongeveer 55% meer verdien als zij. De technische werkloosheid van het laatste jaar (horeca) heeft dat verschil nog veel groter gemaakt.

Door het verschil vraagt ze dus goedkeuring voor de meeste aankopen. Dat is niet alleen voor haar lastig maar ook enorm vermoeiend voor mij. Als er zaken nodig zijn dan moet ze dat van mij helemaal niet vragen, maar ze heeft schrik “om onder haar voeten te krijgen” dus vraagt het meeste. Heeft zeker ook met mijn reacties in het verleden te maken maar ze heeft dan ook wat een gat in haar handen.

Dan had ik haar eens voorgesteld om het te splitsen (in verhouding), zodat ze met haar overschot (die natuurlijk lager is als die van mij) kon doen wat ze wou. Eens uitgerekend en dan werd het eigenlijk heel snel duidelijk dat de levensstijl die ze aanhoud niet zelf kan bekostigen. Als deze hele periode voorbij is en ze terug werkt zullen we het nog eens bekijken.

Het opsplitsen zal volgens mij gewoon andere discussies teweeg brengen dus ben niet zo zeker dat dat veel zal oplossen eigelek.
 
Hier vanaf we begonnen huren een gezamenlijke rekening geopend en alles in 1 pot. Bij de aankoop van grond/bouw huis staat het op papier dat meeste eigen inbreng van mij kwam, huis wel 50/50 verdeeld.

Is altijd goed gegaan maar de laatste 2 jaren is er toch wel wat frustratie aan het inkomen. Mijn loon blijft goed stijgen waardoor ik nu ongeveer 55% meer verdien als zij. De technische werkloosheid van het laatste jaar (horeca) heeft dat verschil nog veel groter gemaakt.

Door het verschil vraagt ze dus goedkeuring voor de meeste aankopen. Dat is niet alleen voor haar lastig maar ook enorm vermoeiend voor mij. Als er zaken nodig zijn dan moet ze dat van mij helemaal niet vragen, maar ze heeft schrik “om onder haar voeten te krijgen” dus vraagt het meeste. Heeft zeker ook met mijn reacties in het verleden te maken maar ze heeft dan ook wat een gat in haar handen.

Dan had ik haar eens voorgesteld om het te splitsen (in verhouding), zodat ze met haar overschot (die natuurlijk lager is als die van mij) kon doen wat ze wou. Eens uitgerekend en dan werd het eigenlijk heel snel duidelijk dat de levensstijl die ze aanhoud niet zelf kan bekostigen. Als deze hele periode voorbij is en ze terug werkt zullen we het nog eens bekijken.

Het opsplitsen zal volgens mij gewoon andere discussies teweeg brengen dus ben niet zo zeker dat dat veel zal oplossen eigelek.
Hier is/was er ook een verschil in uitgavepatroon en inkomstenpatroon (ik verdien het dubbele). We hebben het een tijd procentueel gedaan maar sinds we getrouwd zijn gooien we het allemaal samen en krijgen ieder 500 euro zakgeld.
M'n vrouw geeft het allemaal uit. Ik spaar/beleg het hoofdzakelijk.
De kans is groot dat ik gescheten ga zijn als we ooit uit elkaar gaan. Maar het bespaart veel stress, ruzie en zorgt ervoor dat we toch nog wat sparen.
 
Denk ook wel dat dat een heel ouderwetse aanname is.
ik zeg niet dat 1 van de partners bijna alles of héél veel meer op zich neemt, hé. Ik zeg ook niet dat het enkel vrouwen zijn die meer opnemen, hé.

Maar gezinnen waar alles ongeveer gelijk is? Die zijn in de minderheid. Daar ben ik na alle jaren waar ik de gezinssituatie van mensen zie, wel van overtuigd. Teveel mensen waar 1 iemand meer opneemt qua taken, zeker als er kinderen zijn.
 
Situatie: bijna 4 maand samen. We hebben elk onze eigen woning die we afbetalen. Ik een appartement, zij een huis. Ik ben 29 en zij is er 26.

Een tiental dagen geleden hebben we een gemeenschappelijke rekening aangevraagd. Hierop gaan we dan een bepaald bedrag storten voor gemeenschappelijke uitgaven & reizen/uitstapjes etc. Sinds kort verhuur ik mijn appartement via Airbnb, de opbrengst hiervan komt op de gemeenschappelijke rekening. Zij verhuurt een kamer in haar huis via Airbnb, deze opbrengst komt ook op de gemeenschappelijke rekening.

Zij is lerares en kan niet van thuis werken, ik word aanbevolen om van thuis te werken. Hierdoor woon ik quasi vast bij haar. Voorlopig draag ik nog niet bij aan de maandelijkse kosten, ter compensatie neem ik wel alle boodschappen op mij.

Het ziet er wel naar uit dat ik vast bij haar ga intrekken, maar zover zijn we zeker nog niet. Persoonlijk vind ik het moeilijk om hierin een beslissing te maken, wetende dat alles qua activiteiten en evenementen stil ligt. Indien we zover zijn, gaan we nieuwe afspraken moeten maken qua delen maandelijkse kosten en bedrag storten naar gemeenschappelijke rekening.

Momenteel neem ik wel de meeste uitgaven op mij. Ik verdien iets meer en heb een mooi bedrag op de spaarrekening staan. Zij heeft bijna niets staan doordat ze op jonge leeftijd al een huis heeft aangekocht.

We zijn beide geen pietje precies op gebied van geld. Ik heb wel altijd heel zuinig geleefd, zij kan beter uitgeven dan mij heb ik al gemerkt. Maar bon, voor mij het zeker niet 50/50 tot op de centiem uitgerekend te worden waardoor er steeds nutteloze discussies ontstaan. We steken onze tijd liever in leukere zaken.
 
Hier is/was er ook een verschil in uitgavepatroon en inkomstenpatroon (ik verdien het dubbele). We hebben het een tijd procentueel gedaan maar sinds we getrouwd zijn gooien we het allemaal samen en krijgen ieder 500 euro zakgeld.
M'n vrouw geeft het allemaal uit. Ik spaar/beleg het hoofdzakelijk.
De kans is groot dat ik gescheten ga zijn als we ooit uit elkaar gaan. Maar het bespaart veel stress, ruzie en zorgt ervoor dat we toch nog wat sparen.

Is ook wel een goed idee! Dus je doet gwn 500€ zakgeld elk en de rest gemeenschappelijk dan? Spaar je dan ook nog gemeenschappelijk?
 
Is ook wel een goed idee! Dus je doet gwn 500€ zakgeld elk en de rest gemeenschappelijk dan? Spaar je dan ook nog gemeenschappelijk?
Ja we keren ieder zakgeld uit. Gemeenschappelijk hebben we ook spaarrekeningen. Sparen is niet stelselmatig maar gebeurt met de overschot op de rekening. Huis is 50/50. Ieder doet met zijn geld zijn goesting. Als ik morgen een dure fiets wil kopen zal er minder discussie rond zijn want dan koop ik het van 'mijn' geld. Als er discussie is over bepaalde aankopen gebeurt het vaak dat iemand zegt; dan koop ik het wel van mijn geld. :) We hebben de luxe voldoende te verdienen en niet op de euro te moeten kijken, dat maakt het allemaal wel eenvoudiger dan als het budget nipt is.
 
Dank voor de thread, heb deze volledig gelezen en er eerlijk gezegd toch veel van opgestoken.
Ik sluit mij 100% aan bij eerder opmerkingen/bedenkingen bij grote loonsverschillen/het opleggen van een bepaalde levenstijl aan de partner die niet betaalbaar is en/of wanneer er kinderen zijn.

Wil niet te veel prijsgeven over mijn privé situatie en die is waarschijnlijk ook niet zo interessant.
Maar toch kort even hoe wij het aanpakken:

Mijn vriendin verdient minder dan ik en dat verschil bedraagt toch verschillende honderden euro's. Weliswaar heeft zij een Master diploma en ik geen hoger diploma en zal dit loonsverschil op korte of langere termijn waarschijnlijk veranderen (vriendin zoekt nieuwe job, huidige job is slechte betaler).

Gezien wij dezelfde levensstijl hebben (niemand legt onnodige luxe/dure dingen op aan de ander) en wij een comfortabel afbetalingsplan hebben voor ons huis, storten wij elke maand hetzelfde vast bedrag (gelijk) naar een gemeenschappelijke rekening waarmee wij de lening afbetalen en ook inkopen doen. Ik heb maaltijdcheques en mijn vriendin niet, deze gebruiken wij voor onze aankopen in de supermarkt.

Zouden er kinderen komen, wat wel het plan is op termijn, dan is alles uiteraard bespreekbaar (zou iemand part time werken voor de kinderen, een beter combineerbare job nemen voor de kinderen enzo). Zou mijn partner part time nemen "zomaar" (dus niet vóór de kinderen, maar voor meer comfort) is dit voor mij een totaal andere kwestie.

De ongelijke inbreng in het huis (groot verschil) hebben wij als een onderhandse akte laten schrijven en is direct gekoppeld aan de waarde van het huis. Zou het verkocht worden (hoogstwss dus in geval van relatiebreuk), heeft mijn vriendin een schuld van X % op waarde van het huis. Dit vonden wij een eerlijk principe, zo rendeert elke euro die mijn vriendin erin investeert even veel als mijn euro's. Investeringen houden we ook bij (keuken, badkamer) voor het totaal percentage. Gezien de notariskosten werden meegerekend wil het zelfs zeggen dat ik minder geld terug krijg indien wij het huis verkopen aan exact dezelfde prijs, dat vinden ik ook zeer eerlijk. (Rendement/verlies per euro blijft in alle situaties gelijk).

Dus over het financiële heb ik een vrij zakelijke blik (meegekregen). Ik wil mezelf "veiligstellen" zou onze relatie ooit stoppen. Ook al geloof ik 100% in ons en ben ik 100% zeker van onze relatie dan nog weet iedereen uit ervaring dat je de toekomst nooit kan voorspellen. Ik wil niet als een "armoezaaier" door het leven verder moeten gaan, zou het ooit gedaan zijn. Ik denk op te maken uit deze thread dat veel mensen dit ergens asociaal vinden. Maar ik blijf bij het principe dat zolang je samenblijft het eigenlijk geen verschil maakt. Opgelet, dan bedoel ik wel in onze specifieke situatie!

Kortom, elke situatie is anders en principes moeten ook praktisch en eerlijk bekeken worden.
 
Geen samengesteld gezin maar wij hadden ook nog een extra levensverzekering tot ons 65ste, zou ik zeker aanraden als er kinderen zijn om hen daarvan begunstigde te maken als de partner het levenslang vruchtgebruik heeft. Ik betaal 100 euro per jaar voor een cadeautje van 30.000 euro aan mijn dochter. Small price vind ik zelf 😉
Wat voor extra levensverzekering is dat? Gewoon bij de bank?
 
Hier blijft alles gescheiden. Er is een gezamenlijke zichtrekening voor vaste lasten en gezinskosten, maar de overschot blijft apart. We houden er beiden niet echt van om verantwoording af te leggen over onze persoonlijke uitgaven. Zeker als de hobby's en interesses zo verschillend zijn, denk ik dat we elkaar anders te veel zouden beperken.

Ik verdiende enkele jaren aanzienlijk meer waardoor we de vaste lasten 60/40 splitsten. Ondertussen verdient mijn vriendin 50% meer, maar ze doet ook meer uren in de zaak, dus dat is haar gegund.
 
Wat voor extra levensverzekering is dat? Gewoon bij de bank?
Wij werken met een onafhankelijke verzekeringsagent 😉 maar via de bank moet dat zeker ook kunnen! Gewoon een levensverzekering waarbij in geval van overlijden (wij hebben voor 65j genomen) er x euro wordt uitbetaald. Dus als ik morgen onder een auto loop, krijgt de dochter 30.000 euro, loop ik daar pas op mijn 66ste onder, krijgt ze niets van de levensverzekering.
 
Dat als een goedkoop cadeau zien is nogal weird.

Je weet dat de verzekering winst maakt met levensverzekeringen? Dus risk-based smijt je te veel geld weg ...
 
Dat als een goedkoop cadeau zien is nogal weird.

Je weet dat de verzekering winst maakt met levensverzekeringen? Dus risk-based smijt je te veel geld weg ...

Tja, dat geldt voor elke verzekering he... Brandverzekering, hospialisatieverzekering (en al helemaal in combinatie met de maximumfactuur), full omnium,... 🤷
 
Zowel ik als mijn vriendin storten 60% van ons loon op een gemeenschappelijke rekening. Daarmee komen wij ruimschoots toe om gemeenschappelijke kosten te betalen zoals afbetaling huis, schuldsaldo, brandverzekering, elektriciteit, gas, water, telenet, boodschappen, ... Als daar wat van overblijft op het einde van de maand gaat dat naar een gemeenschappelijke spaarrekening.

We hebben elk ook eigen zichtrekeningen en spaarrekeningen waar de overige 40% naartoe gaat. We hebben bvb elk onze eigen auto waarvan de kosten met ons "eigen" geld betaald wordt. Als blijkt dat we uitzonderlijk eens niet toekomen met onze gemeenschappelijke rekening dan storten we elk nog een stuk bij, maar dat gebeurt zelden.

Tot nu toe gaat dat eigenlijk perfect op die manier, maar we hebben wel nog geen kinderen...
 
Maar hier is de risk/return wel heel skewed. Je zegt "small price voor een cadeautje". Het is eigenlijk een duur cadeau. En 100 euro of 30k maakt geen fundamenteel verschil in het leven, dus je moet naar de financials kijken.

100 betalen om 30k te vangen. Dat is 0.3%. De kans om dood te vallen is <0.01% voor een 20 jarige vrouw en stijgt geleidelijk tot ~0.5% voor een 65 jarige. Dan stopt de verzekering uiteraard. Die mannen verdienen dus niet een klein beetje...

Een standaard levensverzekering zou more or less 10x zoveel moeten uitbetalen om ongeveer rechtvaardig te zijn. Dan zit er nog voldoende marge op voor de verzekeraar....

ik bedenk me juist de schuldsaldo. Als je die jaarlijks betaald, zit je ongeveer aan 100 euro. Typisch zal je een pak meer krijgen fan die 30k....

De kans op een woningbrand is ~1/200 (0.5%). Pak voor snelle berekening 200k woning en 400 euro premie. Dat is 0.2% premie. Daarin zit meestal nog water en stormschade wat vaker voorkomt. En uiteraard betaal je ook voor je gemoedsrust. Al heel wat beter dan die levensverzekering.
 
Je zou evengoed (beter?) iets van grond kopen (mag zelfs recreatiegrond zijn of in de Ardennen), lenen (geld is toch bijna gratis) er een schuldsaldo op afsluiten.

Ga je dood? Lening afbetaald en de grond blijft.
Blijf je leven? Lening afbetaald en de grond blijft.
 
Maar hier is de risk/return wel heel skewed. Je zegt "small price voor een cadeautje". Het is eigenlijk een duur cadeau. En 100 euro of 30k maakt geen fundamenteel verschil in het leven, dus je moet naar de financials kijken.

100 betalen om 30k te vangen. Dat is 0.3%. De kans om dood te vallen is <0.01% voor een 20 jarige vrouw en stijgt geleidelijk tot ~0.5% voor een 65 jarige. Dan stopt de verzekering uiteraard. Die mannen verdienen dus niet een klein beetje...
Ik denk/hoop dat Mulan het gewoon wat verkeerd ziet en het écht over een levensverzekering gaat en niet over een overlijdensverzekering:

Als Mulan overlijdt voor de leeftijd van 65, krijgt de dochter
 
Ja dat snap ik. Mijn berekening is back of the enveloppe, maar lijkt me toch zwaar geld trekken voor verzekeraar. De kans dat je doodvalt is gewoon echt heel klein <65
 
Een verzekering op overlijden is verdedigbaar als er een asset verzekerd is (vastgoed) waar een schuld tegenover staat.

Anders inderdaad een dure grap.
 
Een verzekering op overlijden is verdedigbaar als er een asset verzekerd is (vastgoed) waar een schuld tegenover staat.

Anders inderdaad een dure grap.
Dat verandert fundamenteel toch weinig. Als je al een huis hebt wil je bij overlijden dat je partner niet alles moet afbetalen, of als je nog geen huis hebt wil je dat je partner een huis kan kopen. Financieel zal het vrij equivalent zijn. Verzekeringen pak je niet omdat ze geld opleveren, je betaalt om iemand anders een risico dat je niet wil/kan dragen te laten overnemen, dat zal altijd kosten.
 
Tja, als ik nu doodval, krijgt mijn dochter wél een huis cadeau (schuldsaldoverzekering aan 100%) maar moet ze er wel successierechten op betalen. De spaarpot van een driejarige is nu niet bepaald goed gevuld. 🤔

Als ik beter slaap door 100 euro per jaar aan een verzekering te geven, is dat mijn goed recht lijkt me.... 🤷
 
Terug
Bovenaan