Goh, mij lijkt 300+ EUR per jaar én investeren in zo'n ETF (waar je spreekt over 600 EUR op 3 jaar met het plan daar 100/3 maand van te maken) gewoon veel. Dat lijkt me ook wel een andere grootte-orde dan "een grotere fiets bij het vormsel".
Momenteel kan ik dat eigenlijk niet inschatten, de grootouders zijn er ook nog en die verwennen hem ook al, vandaar dat mijn vader me al gewaarschuwd heeft van niet te veel te doen... hence the ETF, dat is begonnen met €50 per 3 maanden, maar toen maakte ik professioneel plots een sprongetje vooruit (onverwachts) dus heb ik het verdubbeld.
Vroeger kocht onze grootvader (fietsenmaker) die fiets en dat was wel héél goede kwaliteit dus.
Als er samengelegd gaat worden voor een grote fiets of voor mijn part spelconsole doe ik wel mijn bijdrage.
Weet ook niet of dat spaarfonds goed of slecht gaat renderen, maar kan me inbeelden dat ik zoals ik zei daar een stuk van gebruik op latere leeftijd voor een paar leuke activiteiten samen en enkel de rest "schenk" in die mate dat het nog een redelijke som is.
Natuurlijk is dat relatief hé, mijn meter was mijn grootmoeder die ik niet heb gezien tussen mijn 2 jaar en mijn 14 jaar wegens familieruzie, mijn peter was een neef van mijn vader. Dat waren gewoon geen situaties waardoor iemand grotere bedragen ging schenken, laat staan een bouwgrond. Als het financieel makkelijk gaat, why not, maar ik zou me al gewoon ongemakkelijk voelen bij de situatie die je zelf aanhaalt: wat met boers en zussen van het petekind, of neven en nichten? En dan nog eventueel eigen kinderen.
Peter- of meterschap is in onze maatschappij toch vooral een overblijfsel van vroegere, diepkatholieke tijden. Ik denk niet dat men vandaag nog verwacht dat die het kind gaan leiden om tot goede katholiek gevormd te worden of automatisch de voogd worden bij dood van de ouders. Als je dan spreekt over bouwgronden ofzo is mijn eerste idee: "die peter was waarschijnlijk ook een grootouder".
Zolang er geen eigen kinderen zijn is er geen issue. Nu er een nichtje bijgekomen is heb ik naar m'n zus gecommuniceerd dat ik het mogelijks wel ga minderen voor m'n petekindje, dat hij wel iets duurder krijgt tot daartoe (want again: niet de peter van dat nichtje), maar niet zichtbaar véél meer, dat zendt immers een fout signaal.
Maar op dit moment is dat nichtje een baby, dus die krijgt een knuffel van € 12, terwijl m'n petekindje: 2 dino's, een educatief spel en boek krijgt van de Sint (zit rond de € 100). Nu weten ze niet beter, éénmaal ze pakweg 6 en 9 jaar oud zijn gaan ze dat natuurlijk wél beseffen.
Opnieuw, iedereen moet dat zelf maar beslissen volgens eigen financiële mogelijkheden natuurlijk.
Ik verdien licht bovengemiddeld ten opzichte van de rest van Vlaanderen, onder de maat van dit forum z'n brutoloonthread.
Ik heb van mijn peter altijd verjaardag én Sinterklaas én nieuwjaar gekregen tot in mijn uniefstudies toe (de verjaardag en nieuwjaar, de Sint uiteraard niet meer).
M'n meter heeft ook gewoon een tijd moeilijker gelegen in de familie wegens ruzie met m'n mama.
Ik ken(de) zelfs volwassenen die nog cadeaus kregen van hun peter/meter (dat gebeurt bij mji nu wel niet meer).
Het besef dat geld niet alles is, is hier ook wel héél sterk, want mijn grootvader aan de ene kant kon véél meer geven dan m'n grootmoeder aan de andere, maar die vrouw gaf dat met evenveel, zoniet meer liefde. Geld is niet alles. Maar als ik het wél kan missen, mogen die cadeaus in dezelfde grootorde liggen als ik qua sommige hobby's (boeken/Nintendo/bordspellen) aan mezelf uitgeef.
Met deze thread te lezen eigenlijk ook iets dat hier volgens mij amper zal gebeuren, en wat ik niet erg vind, die nieuwjaarsbrieven. Dat is ook zoiets typisch Vlaams: je krijgt je cadeau enkel maar als je eerst een voorgekauwd tekstje opzegt en (in veel gevallen) daar ongemakkelijk van wordt.
Ja, dat moet voor mij eigenlijk ook niet, maar mijn zus is daar fan van. Dat is op die leeftijd ook meer kleuterdressuur dan iets anders. Zolang ze het zelf leuk (lijken te) vinden, is dat ook geen ramp.


