Niet overdrijven, de wet van Ohm leer je in wetenschappelijke opleidingen van het ASO doorgaans in de derde graad, waar alles van elektriciteit qua berekeningen gebundeld zit, je ziet in de lessen fysica van de tweede graad echt niet zoveel op 1h tot 2h lesuren per week, je mag al blij zijn met een deftige basis leren rekenen met nauwkeurigheid en eenheden, zwaartekracht/mechanica, gaswetten.
In het technisch onderwerp komt dit uiteraard véél sneller al aan bod, maar ook nauwelijks in de eerste graad.
Graduaatsopleidingen... tja, ik heb uit interesse een stuk gevolgd in het volwassenonderwijs, tenzij je een écht goede lesgever uit de praktijk had, lag het niveau daar echt lamlendig laag. Na 20-30 minuten had ik soms alle oefeningen/leerstof voorzien voor 4h verwerkt, dan ging ik naar huis... maar eigenlijk mocht dit niet, want je moest verplicht aanwezig zijn, wat een grap.
Nog een stevige discussie gehad met een docent dat er gewoonweg fouten in niet alleen z'n cursus maar ook z'n examen stonden en dat ik evengoed die leerstof online had kunnen opzoeken... antwoord directeur: "We weten het, maar vinden niemand beter."
Ook van een docente aan de lerarenopleiding Wiskunde gehoord dat er al studenten zich kwamen aanbieden om leerkracht wiskunde te worden omdat ze toch wél echt goed waren in de wiskunde die ze nog kregen in de laatste jaren van het BSO (PAV dus, vaak niet eens afzonderlijke wiskunde) ... het niveau zakt overal: zowel in het lager, secundair, hoger, als in het hoger onderwijs waar men de nieuwe generatie leerkrachten opleidt.
Een zesjescultuur, schrik voor beroepsprocedures, een nivellering/race to the bottom om toch maar zoveel mogelijk studenten/diploma's te genereren, een afkeer voor theoriekennis ten opzichte van "vaardigheden", ... de redenen zijn legio. Ik zie daar op korte termijn ook geen grote kentering in komen, er moet nog veel meer gebeuren om dat allemaal aan te pakken denk ik.
.
