Dat het vroeger zoveel makkelijker was, durf ik toch te betwisten.
Als ik kijk naar de generatie van mijn ouders (boomers) dan waren die in de eerste plaats met veel minder tevreden.
Het type woningen dat een gemiddeld gezin toen kocht halen veel starters tegenwoordig hun neus voor op (en ja ik weet ook wel dat zaken als basiscomfort intussen geëvolueerd zijn).
In de jaren '70-'80-zelfs nog '90 was wonen nog prioriteit qua budget, had een gemiddeld gezin één auto en bestond een typische vakantie uit 14 dagen naar zee in juli.
Tegenwoordig is het geen uitzondering dat er meer auto's zijn dan gezinsleden. En als ik van sommige vrienden/kennissen hun tripjes samentel (zomervakantie, wintervakantie, nog een short ski omdat er tijdens de reguliere wintervakantie te weinig sneeuw lag, citytrips, midweeks, weekendjes weg) dan kom ik vlotjes aan 10 (exclusief pretparken that is).
Dan zwijg ik nog over andere uitgaven die er vroeger niet waren, bijvoorbeeld voor kunstmatig gecrëeerde behoeftes of de tig hobby's die iedereen lijkt te hebben.
Ik vel daar geen waardeoordeel over maar al die extra uitgaven gaan duidelijk wel ten koste van iets anders.
Ook iets belangrijk wat nog niet veel aan bod is gekomen is dat vroeger 1 kostwinner voldoende was en het nu blijkbaar met 2 nog niet lukt.
Dan moet je toch eens richting die andere uitgaven gaan kijken ipv naar de prijs van een huis dat zogezegd veel te hoog ligt.
Zoals al zo vaak gezegd hier in dit topic, het gaat allemaal om keuzes maken.
De meesten vinden het blijkbaar normaal dat ze het beter hebben dan de vorige generatie terwijl dat absoluut geen verworven recht is.