Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Huizenmarkt in België is meest betaalbaar van Europa
Jouw redeneringen raken kant nog wel, je lijkt te beseffen dat je tegenwoordig precies meer zou moeten toegeven om een woning te verwerven, maar het is niet moeilijker geworden hoor... en die studie is idd 2 jaar oud, maar vergelijkt een periode van ruim 30 jaar, mijn stelling dat het voor mij bijvoorbeeld minstens 10 à 20% moeilijker was om een woning te verwerven dan voor mijn ouders in hun tijd, kan ik er perfect mee staven.
Net zoals je algemeen kan stellen dat we in een moeilijkere periode leven nu dan toen, de prijzen zijn de afgelopen 2 jaar zeker niet gezakt, de inflatie van de huizenprijzen was toegegeven voor een keer eens wat minder dan die van kapitaal, maar de vraag is wat de waarde daarvan is als die inflatie er gekomen is omdat andere levensnoodzakelijke zaken zoals energie en voeding duurder werden.
Ik heb geen registratierechten betaald, maar 21% BTW, maar hoe dan ook dan negeer jij evenzeer de afbouw (na regionalisering naar Vlaanderen) en vervolgens de afschaffing van de woonbonus wat qua waarde voor veel modale woningen meer was dan hetgeen de verlaging van de registratierechten opbracht, enige verschil is dat het ene natuurlijk over de lange termijn was en het andere je meteen moet leggen.
Lees: je kan dit niet in kaart brengen, maar ik heb toch gelijk...
Je zou op z'n minst kunnen verwijzen naar getuigenissen van notarissen die je gelijk geven dat dat tegenwoordig meer voorkomt dan vroeger (dus ik geef je niet eens per se ongelijk) maar er zijn itt jouw anekdotiek ook mensen die niets meekrijgen.
Als je dan een trend hebt van meer hulp van ouders/familie maar een groep die niets kan krijgen op die manier... dan rarara, is de conclusie ook: voor minstens die groep nu moeilijker dan vroeger want ze moeten op dezelfde markt concurreren.
Je kan het nog een twaalfde keer maken ook, het blijft een foute voorstelling, die tegengesproken wordt door cijfers en waarbij je de crux van de discussie bewust negeert: niemand zegt dat het vroeger géén moeite kostte, maar het is tegenwoordig wel degegelijk moeilijker dan vroeger.
Anderen hebben jou hier al voldoende terecht gewezen dat jouw verhaaltjes van 10 keer per jaar op reis gaan allesbehalve representatief zijn voor een gezin met een modaal inkomen.
Dit voelt alsof je een discussie voert met iemand die zegt dat 10 miles lopen of een hele marathon lopen allebei moeilijk is, maar die weigert te erkennen dat het ene moeilijker is dan het andere... en een chronometer om de tijd van het lopen te meten? Nergens goed voor, dat doen we wel op basis van gevoel/anekdotes.
Euhm...
Jij bent wel degene die begonnen is met mij te quoten, remember?
De topictitel hier is 'Huizenmarkt in België is meest betaalbaar van Europa'
Ik schreef dat het vroeger niet per se gemakkelijker was om een huis te verwerven en dat het nu nog steeds mogelijk is voor iedereen met een modaal inkomen. Dat is basically mijn punt dat ik hier (intussen idd. al voor de 12de keer) maak.
Dan ga jij, op een pedante manier en op basis van een oud en voor interpretatie vatbaar rapport, proberen mij de les te spellen? LOL
Daarbij blijf je maar herhalen dat het voor jou 10 tot 20% 'moeilijker' was dan voor je ouders om een woonst te verwerven. Maar misschien verdien je op vergelijkbare basis wel 30% meer. Of is je woonst 30% groter/moderner/comfortabeler/beter gelegen? Dus m.a.w. die "10-20% moeilijker"-vergelijking raakt kant noch wal.
Al de rest van je 'betoog' zijn losse quotes die jij uit de context haalt en probeert in het belachelijke te trekken. Maar doe vooral gerust verder als dit je beter laat voelen hoor.
Mensen die geen geld hebben voor een huis, kopen een auto van 65k niet cash hoor. En wij hebben 1 auto voor ons gezin van minder dan 20k op afbetaling, ik doe gemiddeld 4 jaar per smartphone van 250 euro en koop nooit dure broodjes en maar eenmaal per week een koffie bij de lokale Starbucks.
Ik heb het niet over jouw situatie want ik ken je niet.
Je hoeft je niet persoonlijk aangevallen te voelen dus.
Ik ken er die geen geld hebben maar wel een dure auto op afbetaling kopen. En zich aan de rest van mijn voorbeelden/vices in meer of mindere mate bezondigen.
Maar dan wel klagen dat ze onvoldoende kunnen lenen en dat de huizen zo duur zijn.
Maar als de prijs van vastgoed sneller stijgt dan het inkomen is dat gewoon een droog feit hé, waar zelfs de Nationale Bank dan aan koppelt dat het gewoon moeilijker is geworden. Hoe dat geld dan wordt besteed lijkt me niet relevant.
Het kan wel relevant zijn doordat gestegen welvaart je uitgavenpatroon verandert. Iemand met een laag inkomen kan veel moeilijker of onmogelijk 30% van zijn inkomen aan een huis besteden dan iemand met een hoog inkomen. Als een bevolking rijker wordt kan ze niet alleen in absolute waarde meer geld besteden aan bepaalde producten maar ook procentueel als aandeel van het inkomen omdat ze op andere producten automatisch bespaart (als aandeel van het inkomen).
Da's ook een deel vanwaar lange termijn de grote stijging van vastgoedprijzen vandaan komt. We zijn als maatschappij een pak rijker geworden, van zowat elke dienst en product kunnen we ons meer permitteren dan decennia geleden en wat doen we met dat vrijgekomen geld? Een deel ervan gaat naar extra consumptie (absoluut), maar een ander deel besparen we (procentueel gezien) en gebruiken we dan o.a. om tegen elkaar op te bieden bij vastgoed, een product waar we niet zomaar meer van kunnen kopen omdat er meer geld is.
(zie bvb naar eten en de wet van engels: hoe rijker we worden, hoe meer we absoluut aan eten uitgeven maar hoe kleiner het deel van ons inkomen is dat we aan eten uitgeven)
Dat we een groter deel van ons inkomen (kunnen) besteden aan vastgoed komt omdat we rijker zijn en het leven voor de rest financieel makkelijker geworden is dan vroeger.
Het kan wel relevant zijn doordat gestegen welvaart je uitgavenpatroon verandert. Iemand met een laag inkomen kan veel moeilijker of onmogelijk 30% van zijn inkomen aan een huis besteden dan iemand met een hoog inkomen. Als een bevolking rijker wordt kan ze niet alleen in absolute waarde meer geld besteden aan bepaalde producten maar ook procentueel als aandeel van het inkomen omdat ze op andere producten automatisch bespaart (als aandeel van het inkomen).
Da's ook een deel vanwaar lange termijn de grote stijging van vastgoedprijzen vandaan komt. We zijn als maatschappij een pak rijker geworden, van zowat elke dienst en product kunnen we ons meer permitteren dan decennia geleden en wat doen we met dat vrijgekomen geld? Een deel ervan gaat naar extra consumptie (absoluut), maar een ander deel besparen we (procentueel gezien) en gebruiken we dan o.a. om tegen elkaar op te bieden bij vastgoed, een product waar we niet zomaar meer van kunnen kopen omdat er meer geld is.
(zie bvb naar eten en de wet van engels: hoe rijker we worden, hoe meer we absoluut aan eten uitgeven maar hoe kleiner het deel van ons inkomen is dat we aan eten uitgeven)
Dat we een groter deel van ons inkomen (kunnen) besteden aan vastgoed komt omdat we rijker zijn en het leven voor de rest financieel makkelijker geworden is dan vroeger.
Dat lijkt dan in lijn te zijn met, uit datzelfde rapport, deze vaststelling:
Rekening houdend met de gemiddelde geleende bedragen, blijft de afbetalingslast van een hypothecaire lening voor een voltijds werkend koppel met een gemiddeld loon in 2021 lager dan 20 % van het inkomen, d.w.z. op een peil dat we als gezond kunnen beschouwen. De afbetalingslast kan echter aanzienlijk hoger zijn voor bepaalde huishoudens. In het bijzonder voor gezinnen met een minder gunstige financiële situatie dan hierboven vermeld. Dit is met name het geval als het gezinsinkomen lager is of als het gezin niet over de nodige eigen inbreng beschikt. De afbetalingslast kan overigens bijzonder zwaar zijn als de gekochte woning in bepaalde regio’s ligt, vooral in Brussel en in Vlaamse steden als Gent, Leuven of Brugge. Omgekeerd is de situatie minder problematisch in steden als Charleroi, Luik of Bergen.
Ik heb het niet over jouw situatie want ik ken je niet.
Je hoeft je niet persoonlijk aangevallen te voelen dus.
Ik ken er die geen geld hebben maar wel een dure auto op afbetaling kopen. En zich aan de rest van mijn voorbeelden/vices in meer of mindere mate bezondigen.
Maar dan wel klagen dat ze onvoldoende kunnen lenen en dat de huizen zo duur zijn.
Ik voel me niet aangevallen hoor, maar je zegt dat je tig voorbeelden hebt dus ik ben nieuwsgierig. Tot dusver lijken je voorbeelden zich te focussen op een heel klein aandeel van de bevolking die niet representatief is voor de grote meerderheid van mensen die niet in staat zijn een woonst te kopen.
Je kent blijkbaar een handvol mensen die zeer onverantwoordelijk met geld omgaan en gebruikt enkel en alleen hun uitzonderlijke situatie om dat te extrapoleren naar iedereen die geen huis kan kopen omdaaruit verkeerde conclusies te trekken.
Wat ik eigenlijk een interessante discussie vind is in hoeverre deze situatie nu iets problematisch is voor de maatschappij, en hoe wenselijk het is om er wat aan te doen. Want ik denk dat vele maatregelen die bv. @KnightOfCydonia voorstelt gewoon niet populair gaan zijn:
Particuliere verhuur inperken, zeker om toestanden van grootverhuur te voorkomen.
Bouwen van sociale woningen door de overheid niet verwaarlozen, en meer toegang hiertoe voor werkenden met een laag loon.
...
Als we dan toch moeten herverdelen om bijvoorbeeld pensioenen en gezondheidszorg betaalbaar te houden voor de oude generaties, zoeken naar belastingen die ook zorgen voor meer inkomsten uit die generatie.
Ook kritisch kijken naar andere issues (zoals migratie) die de vraag opdrijven, een bevolking op een klein stukje grond kan niet blijven toenemen, al die mensen moeten ergens wonen.
Verhuur inperken, geen idee eigenlijk, moet verhuur zwaarder belast worden? Sociale woningen, ook iets dat vaak op een muur van NIMBY en algemeen onbegrip botst. Migratie, zowat het enige dat onze bevolking nog doet aangroeien, was dat niet de oplossing voor de vergrijzing?
Onze overheid had ooit ook eens zo'n goed idee: de woonbonus. Toch iets waarvan iedereen zowat het eens is dat het enkel de prijzen verder heeft opgedreven.
-Internet is een basisbehoefte en kost geen hol als je wat prijzen vergelijkt.
-Smartphones heb je van 100 euro maar ook van 1500 euro...
-je kunt een nieuwe auto kopen van 65000 euro maar een tweedehands van 15000 euro kan even goed perfect nog meerdere jaren dienst doen. Dat is dan al 50k om in uw woning te stoppen. Alstublieft, graag gedaan...
-Je kunt elke werkdag een duur broodje kopen en wat brol van Starbucks of iets meenemen van thuis...
Maar waarop het dus neer komt is dat jij denkt dat de gemiddelde belg, volgens u, altijd voor de duurste optie kiest. Lijk me bizar.
Het is niet omdat iemand zijn leven er luxueus uitziet op instagram, dat het ook zo is in het echte leven.
Dacia en Renault zijn nog altijd de meest verkochte auto's en niet BMW en Mercedes.
-Internet is een basisbehoefte en kost geen hol als je wat prijzen vergelijkt.
-Smartphones heb je van 100 euro maar ook van 1500 euro...
-je kunt een nieuwe auto kopen van 65000 euro maar een tweedehands van 15000 euro kan even goed perfect nog meerdere jaren dienst doen. Dat is dan al 50k om in uw woning te stoppen. Alstublieft, graag gedaan...
-Je kunt elke werkdag een duur broodje kopen en wat brol van Starbucks of iets meenemen van thuis...
Je pakt er nu wel het extreem uit en ik vermoed dat het soort van mensen dat een auto van 65k kan kopen geen probleem heeft om een lening te krijgen.
Als we gewoon even appels met appels vergelijken. Want er is "een woning" en "een woning". Mijn ouders beginnen werken op 18 en 22 met een middelbaar handel en technisch hogeschool diploma. Beide nooit iets mogen bijhouden van dat loon tot de maand voor ze trouwden. Dan moeten gaan huren. 4 jaar later een nieuwbouw open bebouwing op een stuk grond van 11000 vierkante meter. Op 30 min van zowel Brussel, Gent als Antwerpen.
Ik wil nog wel eens zien hoe een koppel dat dat nu wil proberen dat klaarspeelt. Dat die na 6-7 jaar sparen en zich weinig tot niks gunnen een huisje kunnen kopen zal nog wel waar zijn. Maar dat is dus niet hetzelfde eh.
Dat is niet echt relevant als je spreekt over een eerste aankoop. Wat brengt het op dat je er later of terwijl je het gebruikt meer voordeel aan hebt als je het niet eerst kan kopen. En die herverkoopwaarde heeft meestal weinig te maken met de initiele kost. Na 10-15 jaar is het vaak enkel nog grond als je er niet constant geld blijft inpompen.
Wat ik eigenlijk een interessante discussie vind is in hoeverre deze situatie nu iets problematisch is voor de maatschappij, en hoe wenselijk het is om er wat aan te doen. Want ik denk dat vele maatregelen die bv. @KnightOfCydonia voorstelt gewoon niet populair gaan zijn:
Verhuur inperken, geen idee eigenlijk, moet verhuur zwaarder belast worden? Sociale woningen, ook iets dat vaak op een muur van NIMBY en algemeen onbegrip botst. Migratie, zowat het enige dat onze bevolking nog doet aangroeien, was dat niet de oplossing voor de vergrijzing?
Onze overheid had ooit ook eens zo'n goed idee: de woonbonus. Toch iets waarvan iedereen zowat het eens is dat het enkel de prijzen verder heeft opgedreven.
Het moeilijke lijkt me dat veel van die problemen ook op elkaar inspelen waardoor het moeilijk is om het uiteindelijk effect van wijzigingen goed te kunnen inschatten.
Een overheid die harder inzet op sociale woningen is een overheid die agressiever koopt in het goedkopere segment van huizen/bouwgronden, concurrerend met mensen die daar niet tegen op kunnen waardoor zelf een niet sociale woning kopen voor nog meer mensen onbereikbaar wordt. (en er nog meer sociale woningen nodig zijn)
Huur belasten zal er ook voor zorgen dat een huis kopen om te verhuren een slechtere investering wordt en dat het huuraanbod zal verminderen, wat een goede zaak zal zijn voor mensen die een huis willen kopen maar ook ten koste zal gaan van huurders, een nog kwetsbaarder groep.
We hebben wel problemen maar qua huisvesting maar er loopt ook best wel wat goed als je vergelijkt met bvb de betaalbaarheid en huurmarkten in onze buurlanden, ik denk dat een niet al te ingrijpende houding best wel verdedigbaar is.
Het moeilijke lijkt me dat veel van die problemen ook op elkaar inspelen waardoor het moeilijk is om het uiteindelijk effect van wijzigingen goed te kunnen inschatten.
Een overheid die harder inzet op sociale woningen is een overheid die agressiever koopt in het goedkopere segment van huizen/bouwgronden, concurrerend met mensen die daar niet tegen op kunnen waardoor zelf een niet sociale woning kopen voor nog meer mensen onbereikbaar wordt. (en er nog meer sociale woningen nodig zijn)
Huur belasten zal er ook voor zorgen dat een huis kopen om te verhuren een slechtere investering wordt en dat het huuraanbod zal verminderen, wat een goede zaak zal zijn voor mensen die een huis willen kopen maar ook ten koste zal gaan van huurders, een nog kwetsbaarder groep.
We hebben wel problemen maar qua huisvesting maar er loopt ook best wel wat goed als je vergelijkt met bvb de betaalbaarheid en huurmarkten in onze buurlanden, ik denk dat een niet al te ingrijpende houding best wel verdedigbaar is.
Akkoord dat er zeker moet rekening gehouden worden met allerlei neveneffecten, maar er zijn zeker heel wat manieren om in te grijpen die de betaalbaarheid voor "wonen" kunnen verlagen, maar tegelijkertijd "luxe" duurder kunnen maken.
Het grotere onderscheid tussen registratierechten voor eerste woning en tweede woning is hier een voorbeeld van. Al is het effect hiervan relatief beperkt op de kostprijs. En ja, vele maatregelen die hiervoor getroffen kunnen worden zullen niet populair zijn : Zie dit voorbeeld : https://www.beyondgaming.be/threads/betaalbaar-wonen.31028/post-1271860
Ook qua ruimtelijke ordening zal het een kwestie zijn van te moeten(!) ingrijpen. Hierin moet de overheid juist zeker een goede sturende rol in spelen. We weten dat dit historisch gezien sowieso een ramp is. Maar ook nu moeten we opletten. Door een combinatie van betonstop en tegelijkertijd gemeentes die beslissen "wij willen het landelijk karakter behouden" (=minder appartementen/verdichting), zullen prijzen alleen maar verder stijgen, terwijl dit puur "ingrijpen" is. De overheid grijpt nu al vaak in. En niet voor het creëren van betaalbare woningen, maar defacto vooral voor het behoud van hoge woningprijzen van de huidige eigenaars.
Qua huur belasten, ik ben hier ook voorstander van. Maar ik ga wel akkoord dat we hier ook zeker goed de neveneffecten moeten erkennen en dit dan ook slim moeten belasten.
Ik voel me niet aangevallen hoor, maar je zegt dat je tig voorbeelden hebt dus ik ben nieuwsgierig. Tot dusver lijken je voorbeelden zich te focussen op een heel klein aandeel van de bevolking die niet representatief is voor de grote meerderheid van mensen die niet in staat zijn een woonst te kopen.
Je kent blijkbaar een handvol mensen die zeer onverantwoordelijk met geld omgaan en gebruikt enkel en alleen hun uitzonderlijke situatie om dat te extrapoleren naar iedereen die geen huis kan kopen omdaaruit verkeerde conclusies te trekken.
Ik extrapoleer niets maar iedereen kent in zijn omgeving toch mensen die enerzijds onverantwoord omgaan met geld en anderzijds klagen dat alles zo duur is. Hoeft daarvoor niet per se ‘extreem’ te zijn.
Je had graag meer voorbeelden van weggegooid geld?
-De jongste zoon van gezin X wil motorcrossen en pa en ma vinden dat ook wel tof om hem in het weekend te vergezellen naar wedstrijden. Kopen die ineens een mobilhome met alles erop en eraan gelijk een pro. Maar ze wonen wel in een huurhuis. Dan hoor ik dat hun ma tegen mijn ma klaagt dat ze geen huis kunnen kopen omdat alles zo duur is. Tjah…
-Zoon van gezin Y (3 kinderen) wou vorig jaar hockey spelen. Lidgeld en uitrusting 700 euro. Is 3 keer geweest en het blijkt toch niets voor hem. Hij komt nu padellen en volgt intussen al een half jaar privé-les bij een Spanjaard à rato van 90euro/uur. Ik had na een half uur al gezien dat die jongen nul talent en balgevoel had. Maar blijven lessen…
-Dochter van gezin Z is zot van paarden en bevriend met de dochter van de dokter, die een paard bezit. Je raadt het al, pa en ma Z kochten ook een paard. Met alle kosten die erbij komen natuurlijk…Gezin Z woont op een sociale wijk waar men na x jaar het huis waar ze in woonden ook konden kopen. Ze zijn blijven huren want ‘het ging niet om te kopen’. Tjah…
Ik extrapoleer niets maar iedereen kent in zijn omgeving toch mensen die enerzijds onverantwoord omgaan met geld en anderzijds klagen dat alles zo duur is. Hoeft daarvoor niet per se ‘extreem’ te zijn.
Je had graag meer voorbeelden van weggegooid geld?
-De jongste zoon van gezin X wil motorcrossen en pa en ma vinden dat ook wel tof om hem in het weekend te vergezellen naar wedstrijden. Kopen die ineens een mobilhome met alles erop en eraan gelijk een pro. Maar ze wonen wel in een huurhuis. Dan hoor ik dat hun ma tegen mijn ma klaagt dat ze geen huis kunnen kopen omdat alles zo duur is. Tjah…
-Zoon van gezin Y (3 kinderen) wou vorig jaar hockey spelen. Lidgeld en uitrusting 700 euro. Is 3 keer geweest en het blijkt toch niets voor hem. Hij komt nu padellen en volgt intussen al een half jaar privé-les bij een Spanjaard à rato van 90euro/uur. Ik had na een half uur al gezien dat die jongen nul talent en balgevoel had. Maar blijven lessen…
-Dochter van gezin Z is zot van paarden en bevriend met de dochter van de dokter, die een paard bezit. Je raadt het al, pa en ma Z kochten ook een paard. Met alle kosten die erbij komen natuurlijk…Gezin Z woont op een sociale wijk waar men na x jaar het huis waar ze in woonden ook konden kopen. Ze zijn blijven huren want ‘het ging niet om te kopen’. Tjah…
Ik ben nog altijd niet mee hoe voorbeelden, annekdotes, iets zeggen over algemene trends?
Er zijn veel mensen die slecht kunnen omgaan met geld. Ja, so what? Is dat nu zoveel anders dan vroeger?
Als we toch enkel gaan argumenteren met clichés, maar niet met feiten : Vroeger ging men met de wekelijkse pree gewoon op café, alles opzuipen, en toch hadden ze een woning! Amai straf! Dit bewijst alles.
Ik ben nog altijd niet mee hoe voorbeelden, annekdotes, iets zeggen over algemene trends?
Er zijn veel mensen die slecht kunnen omgaan met geld. Ja, so what? Is dat nu zoveel anders dan vroeger?
Als we toch enkel gaan argumenteren met clichés, maar niet met feiten : Vroeger ging men met de wekelijkse pree gewoon op café, alles opzuipen, en toch hadden ze een woning! Amai straf! Dit bewijst alles.
Als we gewoon even appels met appels vergelijken. Want er is "een woning" en "een woning". Mijn ouders beginnen werken op 18 en 22 met een middelbaar handel en technisch hogeschool diploma. Beide nooit iets mogen bijhouden van dat loon tot de maand voor ze trouwden. Dan moeten gaan huren. 4 jaar later een nieuwbouw open bebouwing op een stuk grond van 11000 vierkante meter. Op 30 min van zowel Brussel, Gent als Antwerpen.
De situatie die jij beschrijft is tegenwoordig idd. niet meer realistisch. Maar toen ook al niet eerlijk gezegd. Tenzij er een of andere windfall profit aan te pas kwam.
Zo’n percelen zijn nu trouwens ook al lang niet meer de norm. De voorbije 5 jaar zijn waar ik woon 2 verkavelingen bij gekomen met percelen van gemiddeld 250-300m². Buiten hier en daar een koppel jong gepensioneerden zijn dat bijna allemaal jonge mensen <35j die dus blijkbaar wel nog kunnen kopen. En het is hier nochtans een ‘dure’ gemeente.
Die logica snap ik eerlijk gezegd niet. Het ging vroeger met een inkomen, nu soms nog niet met twee DUS het ligt waarschijnlijk niet aan de prijzen van huizen?
Het ligt niet aan de prijzen van de huizen. De prijzen van huizen zijn geen drijvende kracht achter de prijzen van huizen. Wel hetgeen een gezin ervoor kan en wil vrijmaken. DAT is de drijvende kracht.
In een omgeving met enkel alleenverdienenden ligt, zonder rekening te houden met zwart geld, de maxima die men kan geven minder ver uiteen dan met een omgeving met 2 verdieners. En 2 verdieners zullen het makkelijker hebben om de opportuniteit weg te kapen. Zeker als van die 2 verdieners elke partner dan ook nog eens een duwtje in de rug krijgt. Op voorwaarde dat de woning waar men naar kijkt dezelfde is.
Ik heb een 2 verdiener moeten verslaan om de woning te kunnen kopen, samen met het juiste moment te hebben gekozen. Ik heb dat enkel KUNNEN doen doordat ik de serieuze pater heb uitgehangen. Maar het probleem was NIET de prijs van de woning. Het probleem waren mijn eisen die te veel in het vaarwater kwamen van het feit dat die gelijkaardig waren als die van een gezin en die in normale termen meer geld ter beschikking hadden.
Om even mijn situatie als referentie te nemen: het was voor mijn ouders minstens 10 à 20% goedkoper om een woning aan te schaffen dan voor mij. Dan reken ik nog niet mee dat mijn ouders (gebouwd post-crisis jaren '80) bovendien ook hun lening ongetwijfeld geherfinancierd hebben in de jaren '90.
Bij mijn weten zegt zo'n grafiek eigenlijk niet veel. Net zoals die vergelijking niet veel zegt. Juist omdat we niet weten wat er op ons afkomt en het feit dat het logisch is dat de genoteerde verkoopprijs hoger is wanneer je een daling van de registratierechten hebt voorzien met 7%. Waarbij je die stijging niet ineens gaat zien verwerkt geraken maar wel langzaamaan. Al draait de in mijn ogen effectieve reden hiervoor niet omdat het echt onmogelijk of moeilijker geworden is maar omdat men andere prioriteiten heeft gekregen na het event zoals Corona. Tgv de omstandigheden die veranderen (meer telewerk, dus extra telewerkvergoeding en potentieel lagere kosten om op het werk te geraken; wijzigende gewoonten (kennissen van mij gingen voor Corona regelmatig uit eten, na Corona niet aangezien ze hebben "leren" koken of het zelf koken meer appreciëren: of gewoon het feit dat men bepaalde uitgaven die men vroeger als onontbeerlijk achtte sinds toen als meh genoemd worden en de woning (extra kamer voor bureel of een tuin geef mij een tuin !!!!!) hoger op de rangorde staat waardoor men bereid is om een hoger percentage van het loon ernaar toe te vloeien (want iedereen was door die omstandigheid naar hetzelfde op zoek - terwijl die tuin of die extra kamer ervoor onbelangrijk was en er dus meer woningen een optie waren)); of zelfs door het feit dat Corona de vergankelijkheid van het leven heeft aangeduid waardoor ouders/grootouders sneller een duwtje in de rug geven: etc)). Kortom zo'n grafiek bewijst niets. Met zo'n grafiek kun je in veel gevallen alles bewijzen zolang je het maar goed genoeg kan uitleggen. Dus ik zou daar ook niet te veel achter zoeken.
Al leek de analyse van Aude die die later gemaakt heeft ook perfect plausibel. Door te stellen dat die studie handelt over een tijdelijk fenomeen. Net zoals in uw voorbeeld mensen die aan 5% nog geleend hebben rond 2007 in 2016 vb hebben kunnen herfinancieren aan dumpingprijzen. Net zoals uw ouders. Het is gewoon enorm moeilijk om individuele casussen te gaan vergelijken. Hell ik zou zelfs niet weten op basis waarvan je stelt dat je er kan vanuit gaan dat uw ouders minstens 10 à 20% goedkoper af waren.
Maar als de prijs van vastgoed sneller stijgt dan het inkomen is dat gewoon een droog feit hé, waar zelfs de Nationale Bank dan aan koppelt dat het gewoon moeilijker is geworden. Hoe dat geld dan wordt besteed lijkt me niet relevant.
Neen, want je moet die prijsstijging koppelen aan de omgevingsfactoren. Het is niet omdat uw verkoopprijs stijgt met 5% en dit genoteerd wordt door de nationale bank dat bij een daling van de registratierechten van 7% dat het moeilijker is.
Voor de rest als 80% van de bevolking bereid is om op 100€ na alles in zijn woning te steken dan zal de prijs van de woningen stijgen. Want er is mogelijks een zot die op 99€ na bereid is om in zijn woning te stegen. Ja belachelijk voorbeeld is belachelijk... maar gemakkelijk voorbeeld om het principe te duiden.
Als ik huurde aan 1050€ en 450€ elektriciteit/mazout per maand betaalde is het dan moeilijker om vastgoed te kopen als ik een lening heb aan 1500€ en 100€ voor gas/elektriciteit ? Statistieksgewijs ja (want de grafiek laat stijgende woningprijzen zien). Maar voor mij is dat helemaal niet moeilijker. Dat is hetzelfde. In uw statistieken zal je dan echter wel zien dat de woningprijs hoger ligt. En uiteindelijk is de woningprijs niet de bepalende factor wel het budget dat de bevolking er aan kan en wil spenderen.
Mja, maar hoeveel van die zaken zijn effectief een keuze. Tuurlijk, je kan kiezen om geen internet, smartphone, etc te hebben. Maar of dat echt een valabele keuze is?
Tuurlijk is dat een keuze. Het is ook enkel maar door de verhalen van mijn grootouders en ouders dat ik weet heb van het feit (dat en de foto's) van het feit dat op hun leeftijd dat zij begonnen zijn aan de woning hun woning pas na 20 jaar op het niveau was van de woning die ik mij herinner of waarmee sommige mensen lijken te vergelijken als ze hun eigen stek wensen. En dan is het feit dat je ergens niet op wil of kan inbinden een keuze.
Ik heb 1 jaar zonder ingerichte keuken gedaan. Ik had een tafeltje, een provisoire kookplaat en een microgolf. Maar enkel willen wonen in een woning die volledig af is. Of niet bereid zijn om zelf te klussen om de woning af te werken dat zijn keuzes met gevolgen. En zijn allemaal perfect valabele keuzes... waar je dan wel met de gevolgen ervan moet leven. Ipv te klagen over het feit dat je iets niet kan.
Hoezo off-topic anekdotes?
Het gaat over prioriteiten leggen naar uitgaven toe: wonen versus andere zaken.
Als er hier een post off-topic is dan is het de uwe wel.
De situatie die jij beschrijft is tegenwoordig idd. niet meer realistisch. Maar toen ook al niet eerlijk gezegd. Tenzij er een of andere windfall profit aan te pas kwam.
Niks windfall profit, exact zoals ik het beschreven heb. En mijn ouders zijn zich er goed van bewust dat het voor ons absoluut niet meer zo zal gaan zelfs al zijn we alle 4 hoger opgeleid dan zij ooit waren. EN hebben we kunnen/mogen sparen.
Zo’n percelen zijn nu trouwens ook al lang niet meer de norm. De voorbije 5 jaar zijn waar ik woon 2 verkavelingen bij gekomen met percelen van gemiddeld 250-300m². Buiten hier en daar een koppel jong gepensioneerden zijn dat bijna allemaal jonge mensen <35j die dus blijkbaar wel nog kunnen kopen. En het is hier nochtans een ‘dure’ gemeente.
Maar je vergelijk percelen die een fractie zijn en mensen die tot 10-15 jaar ouder zijn met wat in de vorige generatie best wel relatief simpel was. Je ziet toch ook dat dat niet te vergelijken is?
