Huizenmarkt in België is meest betaalbaar van Europa

Ik zie eerlijk gezegd niet goed wat je punt nu net is. Meer herverdeling? Hogere erfbelastingen? Het lijkt me dat er altijd mensen gaan zijn voor wie het makkelijker is zonder daar zelf verantwoordelijk voor te zijn: achtergrond familie, intelligentie, puur geluk, ...

Heel deze discussie is opnieuw opgeflakkerd omdat iemand kwam zeggen dat als alleenstaande met 4000 bruto je recht had op een recent, goedgelegen appartement en dat dit onmogelijk was. Daarvoor werden dan allerhande cijfers, realistisch of niet, voorgesteld zoals de noodzaak om 250000 te lenen en niets te kunnen sparen. Je mag gerust met die cijfers lachen hoor, want veel serieus was er niet aan.

Dat we in een situatie zitten waarin een woning verwerven voor meer en meer mensen onhaalbaar wordt én zeker de opmerkingen van oudere generaties dat je er met hard werken en sparen sowieso wel geraakt, gewoon niet kloppen. Toegegeven verwachtingen zijn soms wel wat te hoog gestegen, maar de minimumverplichtingen voor nieuwbouw alvast nog meer...

Hoe zou ik dat aanpakken? Dat gaat inderdaad zéér moeilijk, nog meer herverdeling in een land waarin al hoge belastingen zijn en waar de rijksten die toch sowieso zullen omzeilen...
  • Particuliere verhuur inperken, zeker om toestanden van grootverhuur te voorkomen.
  • Bouwen van sociale woningen door de overheid niet verwaarlozen, en meer toegang hiertoe voor werkenden met een laag loon.
  • ...
  • Als we dan toch moeten herverdelen om bijvoorbeeld pensioenen en gezondheidszorg betaalbaar te houden voor de oude generaties, zoeken naar belastingen die ook zorgen voor meer inkomsten uit die generatie.
  • Ook kritisch kijken naar andere issues (zoals migratie) die de vraag opdrijven, een bevolking op een klein stukje grond kan niet blijven toenemen, al die mensen moeten ergens wonen.
Ik weet het ook niet, maar zeggen dat het allemaal maar komt omdat jongeren tegenwoordig per se de laatste iPhone willen en dat je je spendeergedrag maar moet aanpassen terwijl je duidelijk ziet dat de stijging in de prijs van woningen ruim groter is dan die in de lonen, dat is toch ook een beetje de boel bij de haren trekken hoor (ik heb overigens nooit een Android gehad duurder dan € 350, maar goed ik koop elke 5 jaar ofzo een nieuwe Nintendo).
 
Dat we in een situatie zitten waarin een woning verwerven voor meer en meer mensen onhaalbaar wordt én zeker de opmerkingen van oudere generaties dat je er met hard werken en sparen sowieso wel geraakt, gewoon niet kloppen. Toegegeven verwachtingen zijn soms wel wat te hoog gestegen, maar de minimumverplichtingen voor nieuwbouw alvast nog meer...
Goh ik denk dat niemand dat hier ontkent hoor.
Hoe zou ik dat aanpakken? Dat gaat inderdaad zéér moeilijk, nog meer herverdeling in een land waarin al hoge belastingen zijn en waar de rijksten die toch sowieso zullen omzeilen...
  • Particuliere verhuur inperken, zeker om toestanden van grootverhuur te voorkomen.
  • Bouwen van sociale woningen door de overheid niet verwaarlozen, en meer toegang hiertoe voor werkenden met een laag loon.
  • ...
  • Als we dan toch moeten herverdelen om bijvoorbeeld pensioenen en gezondheidszorg betaalbaar te houden voor de oude generaties, zoeken naar belastingen die ook zorgen voor meer inkomsten uit die generatie.
  • Ook kritisch kijken naar andere issues (zoals migratie) die de vraag opdrijven, een bevolking op een klein stukje grond kan niet blijven toenemen, al die mensen moeten ergens wonen.
Ik weet het ook niet, maar zeggen dat het allemaal maar komt omdat jongeren tegenwoordig per se de laatste iPhone willen en dat je je spendeergedrag maar moet aanpassen terwijl je duidelijk ziet dat de stijging in de prijs van woningen ruim groter is dan die in de lonen, dat is toch ook een beetje de boel bij de haren trekken hoor (ik heb overigens nooit een Android gehad duurder dan € 350, maar goed ik koop elke 5 jaar ofzo een nieuwe Nintendo).
Ook hier denk ik niet dat iemand zegt dat het moeilijker wordt enkel maar omdat "jongeren" te veel geld spenderen aan andere zaken, of zo interpreteer ik het toch niet. Lijkt me eerder dat het punt is dat gegeven dat het moeilijker wordt wegens allerlei redenen (die volgens mij amper allemaal aan te pakken zijn) we naar een situatie toegaan waarin mensen meer zullen moeten opofferen als ze eigendom willen verwerven. En zoals altijd begint niet iedereen daaraan met dezelfde middelen, en zijn vooral mensen van minder begoede komaf gezien natuurlijk.

We hebben volgens mij inderdaad door hoe onze ouders het deden een situatie gezien die aangenamer was dan de onze.
 
Er is niemand die ontkent dat het moeilijker wordt eh. Maar bij de pakken blijven zitten en dan maar steen en been klagen dat ons ouders het beter hadden is ook geen oplossing.
Ja, 't zou leuker zijn als ik met een simpele 9 to 5 mijn appartement kon gekocht hebben & dat ik daar bovenop ook nog met nen dikken bak rond reed & 10 abbonnementen van vanalles en nog wat dat ik niet kan missen, etc.

Echter, dat is niet mogelijk, dus ik heb er in m'n jonge jaren m'n lijf vanaf gewerkt om extra te verdienen. Zonder overdrijven bijna 10j grotendeels 7 op 7 gewerkt om zowel een semi-groot appartement te hebben + enkele andere fancy zaken. En nu dat alles wat op z'n positieven staat kan ik het rustiger aan doen & heb ik zelfs wat spaargeld op de rekening.


Om dan pakweg het 'Canadees' model aan te halen is trouwens ook niet echt ideaal, want Canada is een van de landen die met een serieuze vastgoed crisis zit (cost of living/affordability crisis). Zeker in bepaalde grootsteden (e.g. ligging). Het is de eerste docu-reportage niet die ik gezien heb waar het gaat over belachelijke prijzen die mensen gewoon de markt uitprijzen.
Ook is het zo dat zij die vastgoed hebben, al zeker tegen een goede rentevoet indien nog niet afbetaald, gewoon niet willen verkopen want ze willen geen nieuwe lening aangaan met een véél hogere rentevoet, dus aanbod op de markt daalt (uiteraard is dat niet enkel in CA zo).
In CA is een lening met een 'vaste afbetaling' ook niet echt vast voor eeuwig (in tegenstelling tot hier dus).

't Is in de UK ook (veel) erger dan hier, zeker in de stedelijke gebieden (al wat dichter bij huis dus).
En 't kan zelfs nóg veel erger als je kijkt naar pakweg China, waar velen zelfs in de grootsteden wreed content zou zijn met wat we hier een schoendoos appartement zouden noemen. En als ge op 't platteland zit (dus buiten de fancy steden, 't gros van den hoop) ... jah ... schreinend.

Ook in Zuid-Korea, toch een rijke economie. 't Gros v/d mensen wil daar blijkbaar allemaal in Seoel wonen, waardoor ze ook al snel content moeten zijn met dure schoendozen in hoge torens.

So yeah ... België is nog zo slecht niet als je 't echt globaal wilt gaan vergelijken. Zelfs met andere grote economieën.
Waarmee ik dus niet wil afdoen aan 't feit dat het ook hier heel wat lastiger is geworden om eigendom te bemachtigen/bekostigen.
 
Laatst bewerkt:
Er is niemand die ontkent dat het moeilijker wordt eh. Maar bij de pakken blijven zitten en dan maar steen en been klagen dat ons ouders het beter hadden is ook geen oplossing.
Deze post is niet specifiek op jou gericht, maar ik pik hier even in. Op individueel vlak kan je natuurlijk weinig doen aan zo'n globale problemen, maar ik zie eigenlijk echt niet in waarom er niet geklaagd mag worden over zulke zaken. Een eigen woonst hebben is nu eenmaal voor veel mensen een heel belangrijk gegeven, en als dat alsmaar moeilijker en moeilijker wordt voor zelfs fulltime werkende mensen dan mag daar toch iets over gezegd worden? Als iedereen maar zwijgt gaan diegenen die er in beperkte mate iets aan kunnen veranderen (de politiek) nooit actie ondernemen natuurlijk.

Er zijn er trouwens heel veel die ontkennen dat het moeilijker wordt. Al dan niet met een cliché zoals 'de jeugd wil niet meer werken' of iets in de aard van 'dan moeten ze maar minder avocadotoast eten'.

Er wordt dan bijvoorbeeld gezegd 'men is te verwend en wil enkel een volledig afgewerkte nieuwbouw' maar wat dan met de renovatieplicht bijvoorbeeld. Een ouder huis kopen en dat dan over de jaren heen renoveren; vergeet het maar. Ook zaken als de woonbonus voor een tweede woning hebben toch een effect op de markt? OK, die gaat weg, maar dat is toch opnieuw een voorbeeld van de politiek die enigszins kan sturen? KoC post bijvoorbeeld ook al een paar zaken die kunnen helpen, maar nee '/thread' want het is elders erger...

Ik beweer zeker niet dat ik DE oplossing in petto heb, maar waarom men hier constant de discussie wil stilleggen met 'het is nu eenmaal zo, suck it' begrijp ik ook niet. Allemaal goed en wel dat je je eigen woning hebt en daar (in sommige gevallen) hard voor hebt gewerkt en de ladder hebt beklommen maar dat wil niet zeggen dat je de ladder met je mee omhoog moet trekken, toch?
 
Ewel, ja. Maar ...

'k Wil maar zeggen dat het nog véél erger kan.
Dat wist ik ook hoor ;)
Neem nu Manhatten NY. Snel 2000-3000$ per maand voor een klein studioke te huren las ik ooit. We gaan wel meer en meer de richting van buitenlandse situaties uit ... .Afijn, miljoenen steden zijn misschien een slecht vergelijk, maar Vlaanderen in z'n geheel telt ook miljoenen mensen. 7 miljoen verwacht in 2030. (+ 300 000)

In Tokyo leeft m'n ook op zeer kleine oppervlaktes, dat is daar normaal. In veel delen van Azië.

@JPV haalde dit aan. België had traditioneel na wo2 een betaalbare huizenmarkt en we kennen kwasie 70% huiseigenaars. Tegenover Duitsland maar 50% bvb. Maar nu is de situatie in de eurozone en vooral voor ons meer en meer gelijk aan het gaan lopen, ten nadele van ons natuurlijk.

In de 90's begin nillies kon je als alleenverdienr wel nog een huis kopen. Dat zal heel zwaar worden vandaag. Tenzij een vet loon of weinig of geen leven meer, of veel steun ouders ...
 
Laatst bewerkt:
Goh ik denk dat niemand dat hier ontkent hoor.

Ik stel gewoon vast dat mensen gewoon boven hun stand leven en dan achteraf klagen dat ze bepaalde zaken niet kunnen kopen. Zoals men hier eerder zei: dikke auto's kopen, uitzonderlijke verwachtingen over de woning/ligging, dure reizen of gewoon al elk jaar een iphone die bijna evenveel kost als een gemiddeld maandloon. Ja goed, het is of of of, niet en en en. Je kan denken dat het je recht is om een woning te kunnen kopen maar het is jouw plicht om ervoor te zorgen dat je dan slim met het geld omgaat. Iedereen weet ondertussen hoe moeilijk het is voor een eigen woning te kopen door de stijgende prijzen en de huidige economie, desondanks weigeren ze zich aan te passen in hun spendeer gedrag. Ja zo kom je nergens natuurlijk.

En ja, ik weet ook dat er situaties zullen zijn waar mensen helaas nooit in staat zullen zijn tot een woning aan te kopen maar voor toch een aanzienlijk deel zou het in theorie zeker mogelijk moeten zijn om een eigendom te verwerven mits er verantwoordelijk met de financiën wordt omgegaan.

Misschien lees ik het verkeerd, maar de karikatuur van elk jaar een nieuwe iPhone, die overigens zelfs geen minimum-netto-maandloon kost hoor...
Vind dat maar gratuite kritiek.

Als ik kritisch naar mijn eigen situatie kijk, en de stijging in loon dankzij baremieke verhogingen en promotie even wegreken, dan zou ik het toch het toch moeilijker hebben om hetzelfde type eigendom als hetgeen ik nu heb te verwerven, en dan vind ik dat de volgende zin van RidderBauknecht de mentaliteit in deze thread van sommige posters mooi samenvat:
Ik beweer zeker niet dat ik DE oplossing in petto heb, maar waarom men hier constant de discussie wil stilleggen met 'het is nu eenmaal zo, suck it' begrijp ik ook niet. Allemaal goed en wel dat je je eigen woning hebt en daar (in sommige gevallen) hard voor hebt gewerkt en de ladder hebt beklommen maar dat wil niet zeggen dat je de ladder met je mee omhoog moet trekken, toch?

Zeker als je met oudere generaties babbelt, die hebben ook gerust hard gewerkt voor hun huis, ook geen iPhones gekocht zelfs (moeilijk ook aangezien die dingen niet eens bestonden) maar desondanks hebben die het wél een pak gemakkelijker gehad.

Goh ik denk dat niemand dat hier ontkent hoor.

Ook hier denk ik niet dat iemand zegt dat het moeilijker wordt enkel maar omdat "jongeren" te veel geld spenderen aan andere zaken, of zo interpreteer ik het toch niet. Lijkt me eerder dat het punt is dat gegeven dat het moeilijker wordt wegens allerlei redenen (die volgens mij amper allemaal aan te pakken zijn) we naar een situatie toegaan waarin mensen meer zullen moeten opofferen als ze eigendom willen verwerven. En zoals altijd begint niet iedereen daaraan met dezelfde middelen, en zijn vooral mensen van minder begoede komaf gezien natuurlijk.

We hebben volgens mij inderdaad door hoe onze ouders het deden een situatie gezien die aangenamer was dan de onze.

Maar er zijn wél maatregelen denkbaar om bepaalde scheefgroei in te dijken, en dan moet je ook bepaalde taboe's durven laten varen natuurlijk... Zoals zeker bij gepensioneerden, die meerdere huureigendommen verhuren, die inkomsten steviger belasten dan louter een forfaitair KI. In plaats van jongeren de last van de EPC-renovatie in hun nek te duwen bij aankoop van een woning, gewoon bepaalde oude woningen onverkoopbaar stellen tenzij ze eerst gerenoveerd worden, en anders worden ze maar verkocht met een schadevergoeding aan de overheid, en/of verkocht voor grondwaarde (sloop en heropbouw).

Stevigere belasting bij de meerwaarde van verkaveling van resterende bouwgronden is nog zo'n optie waar je naar zou kunnen kijken.
 
Dat we in een situatie zitten waarin een woning verwerven voor meer en meer mensen onhaalbaar wordt én zeker de opmerkingen van oudere generaties dat je er met hard werken en sparen sowieso wel geraakt, gewoon niet kloppen. Toegegeven verwachtingen zijn soms wel wat te hoog gestegen, maar de minimumverplichtingen voor nieuwbouw alvast nog meer...

Hoe zou ik dat aanpakken? Dat gaat inderdaad zéér moeilijk, nog meer herverdeling in een land waarin al hoge belastingen zijn en waar de rijksten die toch sowieso zullen omzeilen...
  • Particuliere verhuur inperken, zeker om toestanden van grootverhuur te voorkomen.
  • Bouwen van sociale woningen door de overheid niet verwaarlozen, en meer toegang hiertoe voor werkenden met een laag loon.
  • ...
  • Als we dan toch moeten herverdelen om bijvoorbeeld pensioenen en gezondheidszorg betaalbaar te houden voor de oude generaties, zoeken naar belastingen die ook zorgen voor meer inkomsten uit die generatie.
  • Ook kritisch kijken naar andere issues (zoals migratie) die de vraag opdrijven, een bevolking op een klein stukje grond kan niet blijven toenemen, al die mensen moeten ergens wonen.
Ik weet het ook niet, maar zeggen dat het allemaal maar komt omdat jongeren tegenwoordig per se de laatste iPhone willen en dat je je spendeergedrag maar moet aanpassen terwijl je duidelijk ziet dat de stijging in de prijs van woningen ruim groter is dan die in de lonen, dat is toch ook een beetje de boel bij de haren trekken hoor (ik heb overigens nooit een Android gehad duurder dan € 350, maar goed ik koop elke 5 jaar ofzo een nieuwe Nintendo).

De prijs wordt omhoog gedreven door :

1) hogere inkomsten.
2) mensen die tegen elkaar opbieden en het feit dat tegen elkaar opbieden mag en dat een VP niet bindend is.
3) feit dat tgv de energierenovatie NIET verplicht wordt tot niveau A oude krotten verkocht worden voor een prijs die marktconform is om deze tot niveau D te krijgen. Wat in se wil zeggen : injecteren, rol wat isolatie uit op uw plafond/dak en vooruit met de geit. Waardoor er ook geen prijsconcurrentie is tussen nieuwbouw en volledige renovatie. Als je maar een paar K extra moet betalen voor een woning met grond dan voor een stuk grond omdat de koper de kostprijs van de totaalrenovatie moet incalculeren. Dan gaat de waarde van die woningen defacto dalen (omdat de meeste mensen het geld niet hebben om even een verbouwing van 150 - 250k er eventjes bij te pakken bovenop de aankoopprijs). Als je weg geraakt met een renovatie van 30 - 40k ipv een verplichte renovatie van 150 - 250k die de persoon die structureel denkt wil doen.
4) schenkingen van grootouders naar kleinkinderen of kinderen. Hell... schenking van 50 - 150k€ en dat is als alleenstaande al zeer snel een leg - up in vgl met degenen die dat NIET krijgen. Ouders die dat kopen voor hun kinderen, al dan niet met een interne lening (of die lening achteraf kwijtschelden), maar het op hun naam zetten (ken er zo 3 waar dit principe het geval is - en waar ze mij letterlijk meldden dat ze zonder dit het niet gegaan was op dat moment)...
5) Het feit dat er mensen bereid zijn om boterhammen met choco te eten of op hun kin te kloppen voor hun woning. Als iedereen dat doet (en niet enkel den deze) dan heeft dat een impact op de prijszetting
6) spaargeld uit langer thuiswonen en het kunnen sparen. Het feit dat er mensen zijn die dit hebben kunnen doen is mee onderdeel van de algemene prijsstijging.

Uiteindelijk heeft de verkoper maar 1 zot nodig. En zolang het de vrije markt structuur is die bepaalt wat de kostprijs van een woning is... ga je daar altijd aan onderhevig zijn.

Natuurlijk gaat het ook helpen als je ervoor zorgt dat verhuren geen investeringsopportuniteit is (al kun je eventueel de schok absorberen door dit enkel te verplichten bij nieuwe woningen of woningen die vanaf x datum geërfd worden (al ga je wel even moeten nakijken hoe je dat doet met firma's die woningen verhuren... dat kan dan wel tricky zijn))... hogere erfenisrechten en schenkingsrechten heffen (maar men wilde dit juist verlagen)... en helpt het natuurlijk ook als de verkoper onder druk staat om te verkopen.
Al moet je dan wel opletten op de tegenreactie van sommige mensen. (ipv in orde stellen of verkopen de breekhamer erin (en dus afbreken)) Ongeacht dat dit kortzichtig is... je zit met het feit dat je een huis minder hebt.
 
Goh ik denk dat niemand dat hier ontkent hoor.

Ook hier denk ik niet dat iemand zegt dat het moeilijker wordt enkel maar omdat "jongeren" te veel geld spenderen aan andere zaken, of zo interpreteer ik het toch niet. Lijkt me eerder dat het punt is dat gegeven dat het moeilijker wordt wegens allerlei redenen (die volgens mij amper allemaal aan te pakken zijn) we naar een situatie toegaan waarin mensen meer zullen moeten opofferen als ze eigendom willen verwerven. En zoals altijd begint niet iedereen daaraan met dezelfde middelen, en zijn vooral mensen van minder begoede komaf gezien natuurlijk.

We hebben volgens mij inderdaad door hoe onze ouders het deden een situatie gezien die aangenamer was dan de onze.
Ik denk dat het grootste probleem is dat we ons ook veel te veel spiegelen aan de vorige generaties. We moeten toch realistisch zijn en inzien dat wij met minder tevreden zullen moeten zijn. We hebben er de plaats niet meer voor, we zitten met de druk door de vergrijzing en de levenswijze van de vorige generaties is te belastend voor de planeet.
 
Ik denk dat het grootste probleem is dat we ons ook veel te veel spiegelen aan de vorige generaties. We moeten toch realistisch zijn en inzien dat wij met minder tevreden zullen moeten zijn. We hebben er de plaats niet meer voor, we zitten met de druk door de vergrijzing en de levenswijze van de vorige generaties is te belastend voor de planeet.

Awel he, maar het zou leuk zijn als die vorige generaties daar dan ook compassievol mee omgaan in plaats van ons als lui en verwend te bestempelen!
 
Awel he, maar het zou leuk zijn als die vorige generaties daar dan ook compassievol mee omgaan in plaats van ons als lui en verwend te bestempelen!
Daar ga ik volledig mee akkoord hoor. Imo zijn het ook die generaties die oplossingen in de weg staan want bijna iedere maatregel zou een effect hebben op de prijzen van die woningen.
 
5) Het feit dat er mensen bereid zijn om boterhammen met choco te eten of op hun kin te kloppen voor hun woning. Als iedereen dat doet (en niet enkel den deze) dan heeft dat een impact op de prijszetting
Heh ik was zo'n pater.
Ik had alleen op mijn 22ste een klein appartementje van 55m² gekocht in centrum Oostende (ik weet het, waar waren mijn gedachten) en mijn volledig spaarboekje gespendeerd aan kosten van schrijven en taxen.
Na alle kosten kon ik dan met wat geluk €100-150 per maand sparen op een loontje van €1600.
Er was simpelweg geen geld over en heb bijna 8 jaar niets gedaan dan gewerkt en sommetjes spaargeld (5k bvb) in die hypotheek gestoken om ze af te korten.
Amper uitgaan, max 1x per jaar op resto gaan, ik had wel een soort van leven maar het mocht nooit een euro kosten dus veel gewoon thuisblijven en gamen.
Mijn maten genoten veel meer van het leven en deden vanalles terwijl ik bijna altijd moest afzeggen...

Op lange termijn was het dat wel waard uiteindelijk, dat appartement is ondertussen verkocht en dankzij dat en een andere job heb ik nu een leuk huis met grote tuin etc.

Dat was toen 15 jaar geleden en ik denk nu een klein beetje moeilijker denk ik maar niet onmogelijk.
 
Awel he, maar het zou leuk zijn als die vorige generaties daar dan ook compassievol mee omgaan in plaats van ons als lui en verwend te bestempelen!
Empathie is meestal ver te zoeken voor andere groepen van mensen. Je ziet dat evengoed op dit forum, en tussen oudere en jongere generaties is dat niet anders.

Ik herinner me nog levendig de gesprekken met mijn vader daarover waarin die bleef volhouden dat het in zijn tijd moeilijker was want de interestvoeten waren boven de 10%. Inflatie en automatische indexering, dat telde niet.

Uiteindelijk is dat gewoon "ik heb het wel gedaan, waarom zou jij het niet kunnen?"
 
Dat het vroeger zoveel makkelijker was, durf ik toch te betwisten.
Als ik kijk naar de generatie van mijn ouders (boomers) dan waren die in de eerste plaats met veel minder tevreden.
Het type woningen dat een gemiddeld gezin toen kocht halen veel starters tegenwoordig hun neus voor op (en ja ik weet ook wel dat zaken als basiscomfort intussen geëvolueerd zijn).
In de jaren '70-'80-zelfs nog '90 was wonen nog prioriteit qua budget, had een gemiddeld gezin één auto en bestond een typische vakantie uit 14 dagen naar zee in juli.
Tegenwoordig is het geen uitzondering dat er meer auto's zijn dan gezinsleden. En als ik van sommige vrienden/kennissen hun tripjes samentel (zomervakantie, wintervakantie, nog een short ski omdat er tijdens de reguliere wintervakantie te weinig sneeuw lag, citytrips, midweeks, weekendjes weg) dan kom ik vlotjes aan 10 (exclusief pretparken that is).
Dan zwijg ik nog over andere uitgaven die er vroeger niet waren, bijvoorbeeld voor kunstmatig gecrëeerde behoeftes of de tig hobby's die iedereen lijkt te hebben.

Ik vel daar geen waardeoordeel over maar al die extra uitgaven gaan duidelijk wel ten koste van iets anders.
Ook iets belangrijk wat nog niet veel aan bod is gekomen is dat vroeger 1 kostwinner voldoende was en het nu blijkbaar met 2 nog niet lukt.
Dan moet je toch eens richting die andere uitgaven gaan kijken ipv naar de prijs van een huis dat zogezegd veel te hoog ligt.
Zoals al zo vaak gezegd hier in dit topic, het gaat allemaal om keuzes maken.
De meesten vinden het blijkbaar normaal dat ze het beter hebben dan de vorige generatie terwijl dat absoluut geen verworven recht is.
 
Dat het vroeger zoveel makkelijker was, durf ik toch te betwisten.
Als ik kijk naar de generatie van mijn ouders (boomers) dan waren die in de eerste plaats met veel minder tevreden.
Het type woningen dat een gemiddeld gezin toen kocht halen veel starters tegenwoordig hun neus voor op (en ja ik weet ook wel dat zaken als basiscomfort intussen geëvolueerd zijn).
In de jaren '70-'80-zelfs nog '90 was wonen nog prioriteit qua budget, had een gemiddeld gezin één auto en bestond een typische vakantie uit 14 dagen naar zee in juli.
Tegenwoordig is het geen uitzondering dat er meer auto's zijn dan gezinsleden. En als ik van sommige vrienden/kennissen hun tripjes samentel (zomervakantie, wintervakantie, nog een short ski omdat er tijdens de reguliere wintervakantie te weinig sneeuw lag, citytrips, midweeks, weekendjes weg) dan kom ik vlotjes aan 10 (exclusief pretparken that is).
Dan zwijg ik nog over andere uitgaven die er vroeger niet waren, bijvoorbeeld voor kunstmatig gecrëeerde behoeftes of de tig hobby's die iedereen lijkt te hebben.
Ik vraag me nu wel af in hoeverre mensen die met geld kunnen omgaan geen eigendom kunnen verwerven omdat ze zogezegd te veel uitgeven aan frivoliteiten. Lijkt me dat elke generatie mensen heeft met een gat in hun hand, maar misschien hadden die het vroeger ook wel makkelijker?

Bij het aantal auto's per gezin stel ik me ook vaak de vraag waarom dat nodig is, maar je mag daar ook wel het groot aantal bedrijfswagens niet vergeten in rekening te nemen. Ik ken nu ook wel mensen die gewoon met de trein naar het werk kunnen maar wel een wagen krijgen van het werk.
Ik vel daar geen waardeoordeel over maar al die extra uitgaven gaan duidelijk wel ten koste van iets anders.
Ook iets belangrijk wat nog niet veel aan bod is gekomen is dat vroeger 1 kostwinner voldoende was en het nu blijkbaar met 2 nog niet lukt.
Dan moet je toch eens richting die andere uitgaven gaan kijken ipv naar de prijs van een huis dat zogezegd veel te hoog ligt.

Zoals al zo vaak gezegd hier in dit topic, het gaat allemaal om keuzes maken.
De meesten vinden het blijkbaar normaal dat ze het beter hebben dan de vorige generatie terwijl dat absoluut geen verworven recht is.
Die logica snap ik eerlijk gezegd niet. Het ging vroeger met een inkomen, nu soms nog niet met twee DUS het ligt waarschijnlijk niet aan de prijzen van huizen?
 
Die logica snap ik eerlijk gezegd niet. Het ging vroeger met een inkomen, nu soms nog niet met twee DUS het ligt waarschijnlijk niet aan de prijzen van huizen?
Het is ook niet logisch, daarmee dat ik het vermeld.
Vroeger ging in verhouding een groter deel van het inkomen naar wonen. Dat is geleidelijk aan verschoven naar 'vrije tijd'. Neem eens een aantal van die folietjes weg en je afbetalingscapaciteit (en dus de huizen die in aanmerking komen) neemt al snel drastisch toe.
Nogmaals, geen waarde-oordeel en zeker geen pleidooi om alle folietjes te laten vallen, alleen moet je de gevolgen dragen van de keuzes/prioriteiten die je maakt want elke euro kan maar 1 keer worden uitgegeven.

Je ziet het ook met huurachterstanden, volgens sociale huisvestingsmaatschappijen (recent artikel in DM) waren die nooit eerder zo hoog.
Vroeger was de regel dat huur prioritair werd betaald als er inkomsten binnen kwamen, nu is het bij manier van spreken iets dat men betaalt wanneer er op het einde van de maand nog geld over is. Ze weten maar al te goed dat ze er niet zomaar uitgezet kunnen worden.
 
Dat het vroeger zoveel makkelijker was, durf ik toch te betwisten.
...

Gewoon een zoveelste post zonder enige cijfermatige onderbouw en waarvan de logica binnen de post ook nog eens tegenstrijdig is zoals al vermeld. Dat soort gebrekkige inhoud verdient eigenlijk een blaam binnen P&A denk ik dan.

Het volstaat om te gaan kijken naar de evolutie van huizenprijzen versus jaarlonen, eventueel nog te corrigeren voor de rentes, en de woonlast op het inkomen waarvan je overigens zelf al aangeeft dat een tweeverdienersmodel de norm is geworden, om heel jouw post gewoon als ongefundeerde onzin te labellen.

Sterker nog, het kan zelfs met één grafiek:
chart3_digest_nl.png

Een eerste manier om de betaalbaarheid van vastgoed te berekenen is door de ontwikkeling van de gezinsinkomens te vergelijken met die van woningprijzen. Het beschikbare inkomen van de gezinnen is sinds het einde van de jaren negentig weliswaar gestegen, maar minder dan de woningprijzen in dezelfde periode. Dit wijst op een verslechtering van de betaalbaarheid van een eigendom, die overigens nog verder zou zijn verscherpt sinds 2019 door de aanzienlijke stijging van de vastgoedprijzen.

Algemeen beschouwd: met uitzondering van economische crisismomenten begin jaren tachtig, maar evenzeer rond 2008 is het voor mensen nu wel degelijk een pak moeilijker dan vroeger om een woning te verwerven.
(elders vind je overigens ook cijfers terug om te staven dat 1980 waar deze grafiek begint wel degelijk ook een piek is: https://www.ceicdata.com/en/belgium...ecd-member-annual/be-price-to-income-ratio-sa)

Om even mijn situatie als referentie te nemen: het was voor mijn ouders minstens 10 à 20% goedkoper om een woning aan te schaffen dan voor mij. Dan reken ik nog niet mee dat mijn ouders (gebouwd post-crisis jaren '80) bovendien ook hun lening ongetwijfeld geherfinancierd hebben in de jaren '90.
 
Het is ook niet logisch, daarmee dat ik het vermeld.
Vroeger ging in verhouding het grootste deel van het inkomen naar wonen. Dat is geleidelijk aan verschoven naar 'vrije tijd'. Neem eens een aantal van die folietjes weg en je afbetalingscapaciteit (en dus de huizen die in aanmerking komen) neemt al snel drastisch toe.
Nogmaals, geen waarde-oordeel en zeker geen pleidooi om alle folietjes te laten vallen, alleen moet je de gevolgen dragen van de keuzes/prioriteiten die je maakt want elke euro kan maar 1 keer worden uitgegeven.

Je ziet het ook met huurachterstanden, volgens sociale huisvestingsmaatschappijen (recent artikel in DM) waren die nooit eerder zo hoog.
Vroeger was de regel dat huur prioritair werd betaald als er inkomsten binnen kwamen, nu is het bij manier van spreken iets dat men betaalt wanneer er op het einde van de maand nog geld over is. Ze weten maar al te goed dat ze er niet zomaar uitgezet kunnen worden.

Bron hiervoor graag.
 
Gewoon een zoveelste post zonder enige cijfermatige onderbouw en waarvan de logica binnen de post ook nog eens tegenstrijdig is zoals al vermeld. Dat soort gebrekkige inhoud verdient eigenlijk een blaam binnen P&A denk ik dan.

Het volstaat om te gaan kijken naar de evolutie van huizenprijzen versus jaarlonen, eventueel nog te corrigeren voor de rentes, en de woonlast op het inkomen waarvan je overigens zelf al aangeeft dat een tweeverdienersmodel de norm is geworden, om heel jouw post gewoon als ongefundeerde onzin te labellen.

Het is echt niet nodig om hautain te gaan doen hoor...

Maar los van de boertige manier waarop je e.e.a aanbrengt, is het bepalen van betaalbaarheid van vastgoed aan de hand aan de hand van de inkomensevolutie is geen goede methode. Die houdt namelijk totaal geen rekening met overdracht van middelen tussen de generaties (het gekende 'duwtje in de rug' op welke manier dan ook) én met de veel langere leninglooptijden in vgl. met vroeger (20j is al langer niet meer de norm maar wel 25 en zelfs 30j.).
Die grafiekjes zeggen bovendien helemaal niets over hoe dat beschikbare inkomen wordt besteed. Dat was net mijn punt in de vorige posts.
Ik stel rondom mij vast dat het voor modale inkomens nog steeds perfect mogelijk is om een huis te kopen.
 
Het is echt niet nodig om hautain te gaan doen hoor...

Maar los van de boertige manier waarop je e.e.a aanbrengt, is het bepalen van betaalbaarheid van vastgoed aan de hand aan de hand van de inkomensevolutie is geen goede methode. Die houdt namelijk totaal geen rekening met overdracht van middelen tussen de generaties (het gekende 'duwtje in de rug' op welke manier dan ook) én met de veel langere leninglooptijden in vgl. met vroeger (20j is al langer niet meer de norm maar wel 25 en zelfs 30j.).
Die grafiekjes zeggen bovendien helemaal niets over hoe dat beschikbare inkomen wordt besteed. Dat was net mijn punt in de vorige posts.
Ik stel rondom mij vast dat het voor modale inkomens nog steeds perfect mogelijk is om een huis te kopen.
Maar als de prijs van vastgoed sneller stijgt dan het inkomen is dat gewoon een droog feit hé, waar zelfs de Nationale Bank dan aan koppelt dat het gewoon moeilijker is geworden. Hoe dat geld dan wordt besteed lijkt me niet relevant.

Waarom zou je moeten rekening houden met het "duwtje in de rug", iets dat los staat van inkomen? Hoe hebben we een indicatie dat dit vroeger minder voorkwam bijvoorbeeld, wat jouw aanname lijkt te zijn? Heel mijn straat zowat is volgebouwd omdat een boerenfamilie dat heeft laten verkavelen in de goede oude tijd en elk van de (vele) kinderen een bouwgrond kreeg.

En volgens mij is een hypotheek van meer dan 20 jaar niet zo courant, en 30 jaar uitzonderlijk.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan