Uiteraard, het is niet omdat de geschiedenis je een slechte hand heeft gedeeld, dat je daarom verplicht bent om elkaar nu nog altijd de kop in te slaan of het leven zuur te maken.
Maar goed, België wordt ook ook al decennia lang gekenmerkt door politieke spanningen tussen de Vlaamse en Waalse gemeenschap, en daar delen we cultuur, religie en eeuwenlange gemeenschappelijke geschiedenis mee. De taal is het enige echte gegeven dat ons verdeelt. Dat is een heel ander gegeven in de voormalige kolonies, waar vaak groepen (moeten) samenleven die nauwelijks enige overeenkomsten hebben. In heel Europa zie je grote politieke en maatschappelijke spanningen ontstaan onder impuls van migratie, een influx van nieuwkomers die nauwelijks iets voorstelt in het licht van de (post)koloniale volksverhuizingen. En die voormalige kolonies slepen intussen al decennialange, vaak heel bloederige conflicten met zich mee.
Ik wil maar zeggen, ze kunnen in India en Pakistan, en in Israël en in Palestina, en in ... zich niet blijven verstoppen achter het koloniale verleden. Maar tegelijk moeten we ook niet te snel met het vingertje zwaaien, wanneer we zelf in een land leven waar velen ook hier niet in staat zijn om zich over de verschillen te zetten en te werken naar een duurzame samenleving, terwijl de drempels en verschillen bij ons vaak in het niets verbleken ten opzichte van veel van die voormalige kolonies.