Super om eens door te lezen wat andere mensen hun topgames zijn. Heb zelf eens een lijstje proberen samen te stellen van games die ik het leukst vond en die het meest invloed gehad hebben op het moment dat ik ze speelde, sommige ervan zijn niet mooi ouder geworden en zou ik nu wel als amper speelbaar beschouwen. En net zoals anderen ook al opmerkten, moest ik morgen de lijst opnieuw maken staan er waarschijnlijk andere games in.
1.
Dune 2: wordt een beetje als de starter van het RTS -genre beschouwd, als is het niet de eerste game die je RTS kan noemen. Al was ik me daarvan totaal niet bewust toen ik het speelde, zonder internet en zonder zelf games te kunnen kopen of game magazines waren schoolvriendjes het enige kanaal om nieuwe games en gamenieuws tegen te komen. Heb deze game zeker tientallen keren uitgespeeld, ik legde mezelf op den duur beperkingen op om het moeilijker te maken.
2.
Prince of Persia: Was denk ik mijn eerste pc game dat ik gespeeld heb, dit of Shinobi. Je kon het spel niet saven en je moest door de (12?) levels raken binnen de 60 minuten. Herinner me nog ik dat extatisch was de eerste keer dat ik daarin geslaagd was en dat ik zo enthousiast mijn ouders geroepen heb dat ze moesten komen kijken naar het eindscherm dat ze dachten dat er iets ergs gebeurd was. Is wel niet echt het genre games dat ik daarna nog veel gespeeld heb.
3.
Europa Universalis (de hele serie). Al van het begin verknocht aan deze reeks en het merendeel van de andere Paradox grand strategy games. De eerste uit de reeks heeft een nieuwe genre strategy games voortgebracht.
4.
Papers, Please: relatief korte game waarin je een douanebeambte speelt aan de grens van een fictief oostblokland, een game die je waarschijnlijk maar 1 keer uitspeelt maar het is een origineel concept en zonder teveel te willen spoilen voor mensen die het ooit nog willen proberen: Waarschijnlijk het spel dat mij op een slimme manier tot het meest introspectie geleid van alle games die ik ooit gespeeld heb. Beseffen dat die game volledig gemaakt is door 1 persoon, inclusief de muziek maakt het alleen maar straffer. (Dezelfde persoon is ook de ontwikkelaar achter The return of the Obra Dinn, een heel ander soort game dat opnieuw heel origineel is en moeilijk in een bestaand genre geduwd kan worden)
5.
Sea of Thieves: Dit is zowat de enige game die ik momenteel speel, waarschijnlijk is het wel wat recency bias dat die in mijn lijst terecht komt. Lang geleden dat ik nog een game gespeeld heb waar ik echt schrik had om dood te gaan, zelfs als er niets gebeurt is voel je met een schip vol loot de constante dreiging van eventuele vijandelijke spelers die je willen doen zinken om je loot te stelen. Je zit continu de horizon af te turen en bij elke rots die je door je verrekijker ziet bekruipt je eerst de angst dat je een schip gezien hebt dat jouw richting uitvaart. Zalige game maar ik denk wel dat je het vooral leuk is als je het met vrienden speelt, ik zie het me niet singleplayer of met random groups spelen (wat natuurlijk niet helemaal eerlijk is want met vrienden samen spelen kan zelfs de slechtste games leuk maken)
.
