Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

[ThomasMore]

Ik hou meestal mijn broek aan als ik ga uiteten.

meestal???

 

[nestorius]

meestal???

afhankelijk van de setting he

 

[DiffieHM]

En als je daar tegen ingaat dan kom je op de shitlist

Wat is dit nu weer voor een Calimerocomment

Dat vind ik maar koude pap

quod erat demonstrandum?

 

[ThomasMore]

Voor mij is dat verschil triviaal.

En dat uit eten gaan bedreigt de relatie ook. Ieder contact met een persoon van het andere geslacht, is technisch gezien een risicoverhoging. Je bedoelt wss dat je dat risico verwaarloosbaar klein vind, maar binnen vele andere culturen denken ze daar wel anders over.

Het enige dat ik wel belangrijk vind is dat de grenzen voor beide partners gelden.
Als je elkaars wereld beknot tot op eenzelfde niveau om risico's om vreemdgaan te beperken, why not.
Als ze dat niet zijn (vb. man mag meer dan vrouw) dan kan je niet meer spreken over gelijkwaardige posities in een relatie.

Met de laatste zin ben ik het eens. Gelijkwaardige posities van beide partners, ander kan je niet van een gezonde relatie spreken.

Dat van die risico's kan je niet veralgemenen. Ieder contact met iemand van het andere geslacht is technisch gezien een risico??? Sorry maar dat is toch te uitvergroot... Als je vanuit die redenering start dan zal je snel iets als een risico beschouwen. Ik hoef geen lief die een risk assessment maakt van onze relatie hoor.

Hoe vrijer je mekaar laat hoe sterker de onderlinge band wordt... maar da's mijn mening. Monogamie zit in onze cultuur maar daarom werkt dat niet voor iedereen.

 

[Z3r0]

quod erat demonstrandum?

Si si voor mij hetzelfde

 

[Sylverscythe]

quod erat demonstrandum?

1. Maakt een controversiële post.
2. Er komt reactie op.
3. "Ziedet ze zoeken mij, ik sta op de shitlist!"

 

[Holocene]

4. Vide me possum loqui latine

Spoiler

Merci google translate

Nog altijd geen antwoord op mijn vraag trouwens (denk ik, tenzij ik de post niet heb gezien) maar basically

Een relatie aangaan = andere vriendschappen niet meer mogelijk? Of waar trek je op dat vlak dan de lijn? Altijd "verplicht" om samen af te spreken? Enkel van hetzelfde geslacht (dus vrouw = vriendinnen)

 

[Mulan]

4. Vide me possum loqui latine

Spoiler

Merci google translate

Nog altijd geen antwoord op mijn vraag trouwens (denk ik, tenzij ik de post niet heb gezien) maar basically

Een relatie aangaan = andere vriendschappen niet meer mogelijk? Of waar trek je op dat vlak dan de lijn? Altijd "verplicht" om samen af te spreken? Enkel van hetzelfde geslacht (dus vrouw = vriendinnen)

Aangezien 10% zich aangetrokken voelt tot het eigen geslacht, is ook apart met vriendinnen afspreken niet zonder risico. Just saying.

 

[Heroixx]

@Heroixx ik weet niet of we kunnen afleiden dat dit de norm is? Mij lijken evenwaardige relaties de norm waarbij er evenveel aandacht is voor de gevoelens, verlangens en onzekerheden van beide partners. Van daaruit creëert een koppel dan het speelveld dat voor hen toepasselijk is. Iets niet aangenaam vinden is ok en moet bespreekbaar zijn. Iets verbieden vind ik tricky want dat kan een éénzijdige beslissing zijn die geen rekening houdt met de noden van de andere partner. Potentieel gevaarlijk.

Als jij de idee niet fijn vindt dat je partner met een mannelijke vriend of kennis optrekt dan moet je dat benoemen. Zou je het echter ook altijd verbieden moest je vriendin daar wel nood aan hebben?

Ik vind het trouwens helemaal niet storend dat mijn vriendin veel aandacht van andere mannen krijgt want ik vertrouw ze. Zo zie je hoe vertrouwen op verschillende manieren kan worden ingevuld.

Wie een 1-op-1 activiteit met mijn vriendin wilt moet dat vooral met haar afspreken. Ik vind niet dat ik dat kan verbieden of dat ze daar iets als toestemming of zo over hoeft te vragen. Ze moet doen wat ze graag doet. Dat mag gerust ver gaan. Ze kust, praat, neukt, eet, sport, ... met wie ze wilt he.

Dat vind ik maar koude pap, hoor... omdat het niet overeenkomt met wat jij vindt, is het "klein en elitair" zonder dat je een idee hebt over hoe groot die groep is. Precies dezelfde overtrokken conclusie is dat het clubje dat wel wil verbieden net "klein en marginaal" is, maar dat zou ik niet beweren in ieder geval.

Dat heeft toch niks met politiek of woke te maken, absurd dat dat erbij wordt gesleurd in een soort calimero-idee van de onderdrukte man. Wat mij betreft zijn daar een hele hoop andere topics voor

Is het echt zo raar, @Heroixx , dat je je vrouw niks verbiedt? Dat je niet wilt bepalen hoe andere mensen hun leven leiden? Als mijn vrouw haar leven zo wil leiden, ga ik er toch echt niks aan kunnen veranderen tenzij ik haar vastbind. Ik ga er wel vanuit dat ze dat niet wil doen, anders had ik mijn leven ook niet zo verbonden aan dat van haar.

Je denkt dat veel mensen zeggen dat ze het wel goed zouden vinden, maar er niet mee geconfronteerd worden. Dat is een optie in de poll, toch? Van 37% van de mensen zou het mogen en gebeurt het ook. Bij 27% zou het mogen, maar gebeurt het niet. Icm de "ik heb geen partner, maar het zou mogen" komt dat ongeveer op evenveel mensen uit. Dan is het toch gewoon een groot deel van de mensen die het geen probleem vinden en bij wie het ook gebeurt.

Voor alle duidelijkheid, ik verbied mijn partner niets. Maar ik maak het wel kenbaar en druk me wel uit als ik me bij sommige zaken niet prettig voel. Communicatie is belangrijk in een relatie voor mij, en dat houdt ook in wanneer ik me niet comfortabel bij iets voel. Dat gaat niet samen met "verbieden", want dat doe ik niet. Hetzelfde geldt in haar richting, ze maakt het ook bespreekbaar als zij zich niet comfortabel bij iets voelt.

Communicatie is vaak key in een relatie, maar dat houdt ook in dat je het bespreekbaar maakt wanneer je iets niet fijn vindt. Vind het nogal hypocriet om te pretenderen dat iets volledig oké is, om daarna thuis te zitten vloeken omdat je het eigenlijk niet zo leuk vindt.

 

[Wannez]

Diagonaal door de thread gegaan en vind die “(buiten het werk)” wel wat ironisch.

Cijfermateriaal van beperkte “steekproef” ( ) in een bedrijf met voornamelijk mannelijke populatie; van de 18 vrouwen waar ik mee samenwerk in “mijn” ruime leeftijdscategorie (25-42) die in een vaste relatie zitten, heb ik weet van 11 die hun partner bedrogen hebben en 2 waarvan sterke vermoedens. Mix van admin personeel, technisch personeel en ingenieurs.
2 van die partners zijn op de hoogte (en hebben er vrede mee genomen). De anderen weten (voorlopig) van niks.
Over mijn mannelijke collega’s heb ik geen data, maar popular belief is dat dit procentueel nog hoger zou liggen.

Kan natuurlijk dat in elk van die relaties er “al iets mis zit/zat”, maar in hoeverre dat die partners de kans kregen om dat a) te beseffen b) er samen nog aan te werken, voor “de kat bij de melk zat”, ben ik weinig optimistisch over.

 

[Sylverscythe]

Diagonaal door de thread gegaan en vind die “(buiten het werk)” wel wat ironisch.

Cijfermateriaal van beperkte “steekproef” ( ) in een bedrijf met voornamelijk mannelijke populatie; van de 18 vrouwen waar ik mee samenwerk in “mijn” ruime leeftijdscategorie (25-42) die in een vaste relatie zitten, heb ik weet van 11 die hun partner bedrogen hebben en 2 waarvan sterke vermoedens. Mix van admin personeel, technisch personeel en ingenieurs.
2 van die partners zijn op de hoogte (en hebben er vrede mee genomen). De anderen weten (voorlopig) van niks.
Over mijn mannelijke collega’s heb ik geen data, maar popular belief is dat dit procentueel nog hoger zou liggen.

Kan natuurlijk dat in elk van die relaties er “al iets mis zit/zat”, maar in hoeverre dat die partners de kans kregen om dat a) te beseffen b) er samen nog aan te werken, voor “de kat bij de melk zat”, ben ik weinig optimistisch over.

De aantallen lijken me gigantisch hoog, maar verder lijkt het me niet onlogisch. Uiteindelijk ontstaan relaties waar mensen met elkaar omgaan, en de meeste mensen zitten ongeveer 8u per dag tussen de collega's (soms meer dan bij de eigen partner dus).

 

[Aprella]

Ik schrik toch een beetje van de reacties hier.

Ik mag van mijn man gewoon met mijn mannelijke vrienden afspreken. In het begin was hij jaloers, maar hij zei dat dit zijn probleem was en niet het mijne.
Nadat hij mijn vrienden eens heeft ontmoet is die jaloezie helemaal weg.
Af en toe ga ik eens een op een lunchen met een van hen.

Mijn man heeft geen vrouwelijke vrienden. Ook nooit gehad. Als hij dat wel had denk ik niet dat ik er een probleem zou van maken als bij er eens mee zou gaan eten ofzo. Misschien dat ik wel jaloers zou zijn.


Ik kan mij ook echt niet voorstellen dat mijn man ooit zou bedriegen. Als ik dat zou willen doen, zou ik een punt achter de relatie zetten. En zo "in the heat of the moment" bullshit lijkt mij ook niet iets te zijn dat mij zou overkomen. Ik heb toch een beetje zelfbeheersing.

 

[DiffieHM]

De aantallen lijken me gigantisch hoog, maar verder lijkt het me niet onlogisch. Uiteindelijk ontstaan relaties waar mensen met elkaar omgaan, en de meeste mensen zitten ongeveer 8u per dag tussen de collega's (soms meer dan bij de eigen partner dus).

Nee dat is niet waar. Want volgens bepaalde bronnen hier gaat er niets gebeuren als je voor je zelf uitmaakt dat er niets gaat gebeuren. Mensen zijn altijd 100% de baas over hun gevoelens.

 

[Patj]

Met de laatste zin ben ik het eens. Gelijkwaardige posities van beide partners, ander kan je niet van een gezonde relatie spreken.

Dat van die risico's kan je niet veralgemenen. Ieder contact met iemand van het andere geslacht is technisch gezien een risico??? Sorry maar dat is toch te uitvergroot... Als je vanuit die redenering start dan zal je snel iets als een risico beschouwen. Ik hoef geen lief die een risk assessment maakt van onze relatie hoor.

Hoe vrijer je mekaar laat hoe sterker de onderlinge band wordt... maar da's mijn mening. Monogamie zit in onze cultuur maar daarom werkt dat niet voor iedereen.

Een risico-analyse is ook om ongemakkelijke momenten te voorkomen. Het is niet fijn als er plots een andere man/vrouw achter uw partner begint te lopen.
Ook naar de buitenwereld is dat toch bizar: eej ik heb uw madam met Marcel op diner gezien, dat is al de tweede keer deze maand. Bovendien gevoelens kunnen toch gemakkelijker ontstaan in bepaalde contexten, dat is toch wetenschappelijk bewezen? Waarom ga je daten op een rustige of gezellige plek en niet op een bedrijfsbezoek in de lokale metaalfabriek?

Diagonaal door de thread gegaan en vind die “(buiten het werk)” wel wat ironisch.

Cijfermateriaal van beperkte “steekproef” ( ) in een bedrijf met voornamelijk mannelijke populatie; van de 18 vrouwen waar ik mee samenwerk in “mijn” ruime leeftijdscategorie (25-42) die in een vaste relatie zitten, heb ik weet van 11 die hun partner bedrogen hebben en 2 waarvan sterke vermoedens. Mix van admin personeel, technisch personeel en ingenieurs.
2 van die partners zijn op de hoogte (en hebben er vrede mee genomen). De anderen weten (voorlopig) van niks.
Over mijn mannelijke collega’s heb ik geen data, maar popular belief is dat dit procentueel nog hoger zou liggen.

Kan natuurlijk dat in elk van die relaties er “al iets mis zit/zat”, maar in hoeverre dat die partners de kans kregen om dat a) te beseffen b) er samen nog aan te werken, voor “de kat bij de melk zat”, ben ik weinig optimistisch over.

Daar zijn cijfers over (https://ifstudies.org/blog/who-cheats-more-the-demographics-of-cheating-in-america) als we het mogen extrapoleren naar onze maatschappij zit je in de oudere groepen met meer mannen die bedriegen. Terwijl je in de jongere cohorten ziet dat vrouwen niet alleen de mannen hebben bijgebeend, maar in de jongste categorieën zelfs al voorbijgestoken hebben. Vraagje, bedriegen die collega's hun partner dan op het werk of eerder in hun vrije tijd?

 

[Sylverscythe]

Nee dat is niet waar. Want volgens bepaalde bronnen hier gaat er niets gebeuren als je voor je zelf uitmaakt dat er niets gaat gebeuren. Mensen zijn altijd 100% de baas over hun gevoelens.

Graag een citaat van die uitspraken.

Ik denk dat veel mensen (ik ook) denken dat ze meer zelfcontrole hebben dan dat, maar niets dat met mensen te maken heeft is 0/1 uiteindelijk. Maar wat ik wel heb gelezen, en waar ik akkoord mee ga, is dat je dus best nog met vrienden van het andere geslacht kan afspreken als je elkaar vertrouwt, want dat je er evengoed moet op vertrouwen dat je partner niets begint met een collega.

 

[nestorius]

Nee dat is niet waar. Want volgens bepaalde bronnen hier gaat er niets gebeuren als je voor je zelf uitmaakt dat er niets gaat gebeuren. Mensen zijn altijd 100% de baas over hun gevoelens.

kan je die bronnen eens citeren?

 

[zwarten]

Mijn werkomgeving is nu eentje van hogere profielen en ik moet zeggen de zotste gevallen toch al tegengekomen ben in mijn 18 jarige carriere.
We doen ook best wel veel activiteiten na het werk en waar de grenzen toch wel opgezocht worden. Work hard play hard. Zeker na wat drankgebruik.
Ik moet zeggen dat ik al een keer heel dicht gestaan heb om die grens te overschrijden maar gelukkig me kunnen inhouden.
Het vlees is nu eenmaal zwak.

 

[Wannez]

Vraagje, bedriegen die collega's hun partner dan op het werk of eerder in hun vrije tijd?

Ook dat is een combinatie; op het werk zelf is beperkt, eerder ervoor/erna/bij event maar ook in’t weekend of verlof (met collega of met iemand uit hun privé omgeving).

 

[Loser]

Nee dat is niet waar. Want volgens bepaalde bronnen hier gaat er niets gebeuren als je voor je zelf uitmaakt dat er niets gaat gebeuren. Mensen zijn altijd 100% de baas over hun gevoelens.

Wie heeft het over gevoelens? Het eerste stuk van je zin gaat over daden. Je bent niet de baas over je gevoelens, maar hebt hopelijk wel je daden in de hand.

 

[DiffieHM]

Maar dat zijn grenzen die ik heb, en ik weet welke grenzen zij heeft.

^^

kan je die bronnen eens citeren?

Wie heeft het over gevoelens? Het eerste stuk van je zin gaat over daden. Je bent niet de baas over je gevoelens, maar hebt hopelijk wel je daden in de hand.

Je impliceert hier toch gewoon dat je nooit aan je gevoelens toegeeft? Jij bent uiteraard de uitzondering op de regel die dat nooit doet?