PBR Streetgang
Well-known member
Een van de reacties op mijn vorige AOTW was dat ik na al mijn keuzes vooral leek te houden van 'western' muziek. Ik wist niet goed hoe dat te interpreteren, ging dat nu over het filmgenre of muziek uit 'het westen'? Ik weet het nog steeds niet, maar ik vermoed het laatste. En het is nog waar ook, begot. Dat deed me plots denken aan Zuid-Afrika, een land dat een speciale plek heeft in mijn hart, en waarom ik nog geen album had gekozen met muziek van daarginds.
Al sinds mijn peutertijd ga ik naar Kaapstad om familie te bezoeken, de pracht van de natuur te bewonderen en beetje bij beetje bij te leren over de complexe geschiedenis van dat land. Maar vreemd genoeg heeft het lang geduurd voor mij om me te willen verdiepen in de muzikale tradities van Zuid Afrika. Men hoeft niet lang te zoeken om op de namen Miriam Makeba en Hugh Masekela te botsen. Maar ik had meer nodig.
Een jaar of acht geleden was ik weer in Kaapstad en terwijl mijn reisgenoten hun ronde deden in de intussen ondraaglijk toeristische Biscuit Mill Factory te Woodstock, begaf ik mij naar een platenzaak niet ver daarvan. Het was in dat halfuur dat ik kennis maakte met het label Matsuli Music, en daarmee ook een immense lading aan het muzikale patrimonium van Zuid Afrika, gaande van jazz tot disco tot bizarre tribal muziek waar ik niet direct een genre op kan plakken. Boenk erop, geweldige muziek allemaal, geen twijfel mogelijk. Maar ik was vooral geïnteresseerd in de hedendaagse jazz. Het was ook rond die tijd dat Britse saxofonist Shabaka Hutchings samenwerkte met Siyabonga Mthembu om als Shabaka and the Ancestors het prachtige album Wisdom of Elders uit te brengen. Dit was al snel een persoonlijke favoriet geworden (al vanaf de eerste van AOTW editie een contender voor mij, maar kwam er maar niet van) en ik had het geluk dat de eigenaar van de winkel ook fan was. Het is op zijn aanraden dat ik de muziek leerde kennen van twee prachtige muzikanten: gitarist Sibusile Xaba en percussionist Thabang Thabane. Het toeval was dat beide artiesten hun albums hadden uitgebracht bij hetzelfde label: Mushroom Hour Half Hour (een domme naam imo, maar dat geheel terzijde). Sindsdien pleeg ik bij iedere terugkeer naar mijn land van herkomst ook een bezoek aan dezelfde tweedehandskledij- en vinylshop en koop ik de laatste plaat die op dat label werd uitgebracht. Intussen ben ik al enkele jaren niet meer geweest, en zo heb ik jammer genoeg hun twee laatste releases gemist. Ik heb ze dan maar digitaal gevolgd van op afstand. Minder intiem misschien, maar de muziek zelf blijft natuurlijk even goed. Een hiervan is de plaat die ik graag aan jullie presenteer: UMDALI van Malcolm Jiyane Tree-O.
UMDALI bestaat uit vijf hoofdzakelijk instrumentale composities, zijn erg sterk op ritmisch vlak en een mooi voorbeeld van de melodische (en, toegegeven, ietwat sentimentele) traditie van Zuid Afrikaanse muziek, maar op geniale wijze verwerkt in een jazz context. Bij elke luisterbeurt ben ik diep onder de indruk van de grooves en de ritmes van dit album, de heldere klank van de bas, de non-stop percussie, de blazers en piano die perfect afwisselen tussen compositie en improvisatie, en de zachte zang die af en toe de muziek begeleidt. Meer kan en wil ik er niet over zeggen. Hopelijk vinden jullie er iets aan.
