Moeten huismoeders aan de slag?

[TooChé]

Niet iedereen kan voltijds aan de slag hé, dus die rigoureuze opdeling is echt niet realistisch. Wat met mensen die nooit voltijds zullen kunnen werken, wat met mensen die hun uren nog aan het opbouwen zijn, etc.

En privatiseren van de kinderopvang. Laat het uit, alsof de ouderen in geprivatiseerde woonzorgcentra zo goed behandeld worden.

edit: zoals iemand anders het hier al zei, voelt het voor mij ook aan alsof Quickie gewoon opnieuw een uitspraak wil doen over een probleem dat zoveel genuanceerder is met de nakende verkiezingen in het achterhoofd om de rechterzijde van zijn kiespubliek te paaien.

Die nog meer 'activeren' om kinderen te krijgen & thuis te blijven lijkt me dan ook niet verstandig.
Daarvoor bestaan er uitkeringen.
Privatiseren is vraag en aanbod en dat lijkt inderdaad niet te slagen bij ouderenzorg.
Dus mijn conclusie is zowel kinderopvang & ouderenzorg genoeg te financieren, maar dan moeten huismoeders/vaders geen extra financien meer krijgen als gefinancieerde kinderopvang wel aan de normen voldoet (initieel punt)

 

[Reverz]

Persoonlijk denk ik niet dat we de keuze om thuis te blijven voor de kinderen helemaal van tafel moeten vegen. Zoals eerder al gezegd: er is wel degelijk een opvangprobleem. Daarnaast is er ook een stijging van psychische klachten bij vrouwen in die leeftijdsgroep die hierdoor arbeidsongeschikt worden, ik vermoed omdat ze simpelweg te veel ballen in de lucht moeten houden?

Aantal langdurige zieke vrouwen stijgt dubbel zo snel als mannen

Vooral vrouwen vallen uit door langdurige ziekte, blijkt uit cijfers van het Riziv. Omdat ze vaker in zorgsectoren werken, maar ook omdat ze thuis vaker het huishouden moeten doen. “Maar ik wil geen specifiek onderscheid naar vrouwen of mannen”, zegt minister Maggie De Block.

www.nieuwsblad.be

Maar ik ben absoluut voor een beperking in tijd! Het is niet alsof je als huismoeder met enkel tieners in huis nog echt punten kan scoren hè...

Door ouderschapsverlof uit te breiden in tijd kan je natuurlijk wel èn vrouwen aan het werk houden (deeltijds bvb) èn voorkomen dat ze langdurig ziek uitvallen.

We moeten daar wel een kat een kat noemen. Moesten al die vrouwen enkel werk en kinderen combineren zou dat in veel gevallen gewoon wel lukken. Ik ben er echter van overtuigd dat een groot deel van het probleem ook voort komt uit het feit dat veel vrouwen (en mannen) hun volledig leven pre-ouderschap willen behouden (job + alle hobby's + druk druk druk sociaal leven) en dan het ouderschap daarbovenop willen gooien... overgiet alles met een sausje van social media en moeten we er dan echt van verschieten dat er mensen onderdoor gaan?
Ik zeg niet dat ouders hun leven moet beperkt worden tot ouderschap + werken, zeker niet. Maar het is gewoon een feit dat veel jonge ouders, veel te veel hooi op hun vork nemen.

Mijn vriendin mag niet thuisblijven voor de kinderen/huishouden... ze weet dat héél goed. 4/5de, sure no problem... halftijds? Zeker bespreekbeer maar voltijds huismoeder??? Fuck no. Alleen al het missen van de sociale contacten die ze nu op haar werk heeft... dat is voor iemand als haar absoluut onvervangbaar. Als mijn vriendin er niet in slaagt van minstens halftijds te werken in combinatie met het moederschap dan wil dat zeggen dat ik als vader onvoldoende bijdraag of dat ze teveel optionele zaken probeert te doen naast haar kerntaken.

Ik spreek hierbij voor alle duidelijkheid niet over de eerste levensjaren, ik heb het vooral over de leeftijds vanaf wanneer die kinderen naar school kunnen. Zeker huisvrouwen met enkel maar tieners in huis zoals je zegt... als dat u keuze is, by all means. Maar daar moet de maatschappij dan inderdaad niet aan bijdragen.

 

[Sir.Killalot]

Wat heeft armoede te maken met gebrek aan kinderopvang?
Whatabout post , discussie heeft weinig/niks te maken met betalingsproblematiek rond (reeds) gefinancieerde kinderopvang, die weliswaar aangepakt moet worden wegens tekortkomingen/gebrek aan plaatsen

Als je niet (meer) kan (voltijds) werken omdat je geen opvang hebt voor je kinderen (of ouderen of andere hulpbehoevenden in je gezin of familie), verlies je een groot deel van je (potentiële) inkomen. Voor mensen die het al niet breed hebben, is dat een ticketje richting armoede ja. Zeker als we ze straks ook financieel willen afstraffen om thuis te blijven. Natuurlijk heeft dit te maken met armoede.

We moeten daar wel een kat een kat noemen. Moesten al die vrouwen enkel werk en kinderen combineren zou dat in veel gevallen gewoon wel lukken. Ik ben er echter van overtuigd dat een groot deel van het probleem ook voort komt uit het feit dat veel vrouwen (en mannen) hun volledig leven pre-ouderschap willen behouden (job + alle hobby's + druk druk druk sociaal leven) en dan het ouderschap daarbovenop willen gooien... overgiet alles met een sausje van social media en moeten we er dan echt van verschieten dat er mensen onderdoor gaan?
Ik zeg niet dat ouders hun leven moet beperkt worden tot ouderschap + werken, zeker niet. Maar het is gewoon een feit dat veel jonge ouders, veel te veel hooi op hun vork nemen.

Het echte probleem is dat in onze hyperindividualistische maatschappij mensen er teveel alleen voor staan. Zorg voor kinderen, zorg voor ouderen, zorg voor andere hulpbehoevenden ... "it takes a village". En die "village" hebben we niet (meer). We zijn toegewezen op betaalde zorg en ondersteuning, waarvoor we vaak op maandenlange wachtlijsten moeten staan, die vaak héél duur is, en waarvan de kwaliteit met momenten zodanig ondermaats is dat het neerkomt op mishandeling.

 

[Lifen]

Expliciet? Waar dan?

Wat ik wel al hoorde is dat bij in sommige moslimgezinnen de keuze om huismoeder te worden, geen keuze is maar een verplichting. Heeft RoSa daar een antwoord op?

"Het kan niet meer dat hun partners hogere werkloosheidsuitkeringen krijgen, omdat zij huisvrouw zijn en niet willen werken. Je moet een kat een kat noemen: de meeste huismoeders zijn van allochtone afkomst. Dat zij niet werken, komt deels door racisme en een gebrek aan opleiding, en deels door hun cultuur. In de jaren 50 bestond die vrouw-aan-de-haardcultuur hier ook. Dat moet veranderen, de activiteitsgraad bij mensen met migratieroots ligt veel te laag. We moeten die mensen oproepen en financieel prikkelen. Laat hen in de kinderopvang werken! Dan kunnen ze hun eigen kinderen meenemen.”

‘Vrouwen mogen van mij gerust thuisblijven om voor hun kinderen te zorgen, maar níét op kosten van de maatschappij’

Vincent Van Quickenborne (50) neemt even de tijd om adem te halen na het heftigste politieke jaar uit zijn loopbaan. Hij moest met zijn gezin twee keer onderduiken in een safehouse na acute bedreigingen uit het drugsmilieu, de politievakbonden schreeuwden maandenlang om zijn ontslag, zijn vriend...

www.demorgen.be

 

[TooChé]

Als je niet (meer) kan (voltijds) werken omdat je geen opvang hebt voor je kinderen (of ouderen of andere hulpbehoevenden in je gezin of familie), verlies je een groot deel van je (potentiële) inkomen. Voor mensen die het al niet breed hebben, is dat een ticketje richting armoede ja. Zeker als we ze straks ook financieel willen afstraffen om thuis te blijven. Natuurlijk heeft dit te maken met armoede.


Het echte probleem is dat in onze hyperindividualistische maatschappij mensen er teveel alleen voor staan. Zorg voor kinderen, zorg voor ouderen, zorg voor andere hulpbehoevenden ... "it takes a village". En die "village" hebben we niet (meer). We zijn toegewezen op betaalde zorg en ondersteuning, waarvoor we vaak op maandenlange wachtlijsten moeten staan, die vaak héél duur is, en waarvan de kwaliteit met momenten zodanig ondermaats is dat het neerkomt op mishandeling.

Jij extrapoleert meteen de meest penibele situaties naar het groter geheel.
Dat is geen manier van argumenteren ...
Diegene (ik zeg niet minderheid/meerderheid) in zo'n situaties, hebben dan te weinig assistentie/steun op vlak van arbeid/gezondheidszorg whatsoever. Opnieuw geen direct verband met het financieren van huismoeders. Als ze 'geforceerd' worden in de armoede door te moeten thuisblijven bij gebrek aan kinderopvang ... dan zorg je dat er kinderopvang is. Simpel

 

[Sir.Killalot]

Als ze 'geforceerd' worden in de armoede door te moeten thuisblijven bij gebrek aan kinderopvang ... dan zorg je dat er kinderopvang is. Simpel

Heel simpel. Maar wat zei ik ook alweer?

Op het moment dat we een van de slechtste kinderzorgsystemen in het Westen hebben, waar het momenteel nog altijd erger wordt in plaats van beter; op het moment waar er ook enorme plaatstekorten zijn voor mentale zorg; en op het moment waarop ook onze ouderenzorg enerzijds onbetaalbaar en anderzijds steeds onmenselijker wordt ... is het misschien inderdaad niet het beste moment om mensen die thuis blijven om voor hun familie te zorgen aan te vallen.

Dus ja: los eerst die dingen op, en kijk dan op welke manier je de thuisblijvers die nog overschieten kan activeren. Dan zijn we het eens toch? Je gaat de maatschappij echt geen dienst bewijzen door mensen nog meer in de miserie te duwen zonder eerst de problemen aan te pakken waardoor ze thuis moeten blijven.

 

[TooChé]

Dan zijn we het inderdaad eens dat we de budgetten voor het financieren van huismoeders/vaders, beter gebruiken voor het investeren in de kinderopvang?

 

[Sir.Killalot]

Dan zijn we het inderdaad eens dat we de budgetten voor het financieren van huismoeders/vaders, beter investeren in de kinderopvang?

Neen, want dan doe je dus exact wat ik zeg: eerst de mensen (nog meer) in de miserie duwen zonder eerst de problemen aan te pakken. Het afpakken van de centen van mensen is op 1-2-3 gedaan, het doorsluizen van dat geld naar (o.a.) de kinderopvang gaat niet in 1-2-3 alle opvang- en kwaliteitsproblemen oplossen.

Bovendien, opnieuw: ik ben van mening dat we zowel mensen die zorgen voor hun familie moeten ondersteunen, als zij die dat 'outsourcen'. In beide gevallen is dat voordelig voor de maatschappij.

 

[E_wout]

Toch ook eens gesimuleerd wat de impact nu eigenlijk zou zijn van HC. Had er waarlijk nog nooit bij stilgestaan. Net geen 500 euro per maand zou er netto bij mijn wedde bijkomen. Nounounou, is toch een aardige som. Dat gecombineerd met kindergeld voor drie kinderen (oud systeem) maakt dat je al richting de 1100 euro op maandbasis gaat die de staat "subsidieert". Stevig.

Zal het maar niet aan de keukentafel opdissen of vrouwlief krijgt nog een "lumineus" idee

 

[KnightOfCydonia]

Heel simpel. Maar wat zei ik ook alweer?

Dus ja: los eerst die dingen op, en kijk dan op welke manier je de thuisblijvers die nog overschieten kan activeren. Dan zijn we het eens toch? Je gaat de maatschappij echt geen dienst bewijzen door mensen nog meer in de miserie te duwen zonder eerst de problemen aan te pakken waardoor ze thuis moeten blijven.

Ik kan eigenlijk niet vatten hoe die mensen in de miserie zitten? Ze zouden minder middelen krijgen van de overheid, dat klopt. Maar als het gaat om uitkeringen krijgen ze dan nog altijd evenveel als een alleenstaande in dezelfde situatie... Dan zou je evengoed de discriminatie van die laatsten eens mogen aankaarten die systematisch minder krijgen.

In een normaal huishoudbudget maak je eerst zoveel mogelijk de middelen vrij, vooraleer je alweer extra middelen gaat uitgeven.

Je kan, en moet die logica ook omkeren:
Op een moment waarop de kinderzorg extra financiering nodig heeft, op een moment waarop er extra handen nodig zijn in diezelfde zorgsector en andere sectoren, mensen nog meer stimuleren zonder enige voorwaarden om thuis te blijven en mogelijks zorg te leveren (maar niet gegarandeerd) is het geen goed idee om te blijven handelen zoals we nu doen.

Moet de ouderenzorg menselijker worden? Prima, maar dat zal geld kosten. Dat halen bij mensen die niet actief zijn in de samenleving lijkt mij dan niet verkeerd.

Je zou minstens kunnen beginnen met verhoogde uitkeringen voor gezinshoofden en het huwelijksquotiënt stop te zetten voor gezinnen waar géén kinderen zijn, of beter nog: waar er geen kinderen zijn onder de 3, ouder dan 3 kunnen en moeten ze naar school. Over zorg voor zwaar zieke ouders kan ook nog gesproken worden.

Maar dat riedeltje over de "zorg" en het "huishouden", iedereen moet z'n huishouden recht houden, veel mensen zorgen wel voor iemand.
Mijn moeder heeft vele jaren ook meer van het huishouden gedaan dan mijn vader, maar ze heeft wel altijd minstens halftijds gewerkt.
Mijn vader heeft ook het koken en het boodschappen op zich genomen (wat samen met het onderhoud van een grote tuin nog een vrij evenwichtige situatie was, toch in de zomer).

 

[Dako]

Op het moment dat we een van de slechtste kinderzorgsystemen in het Westen hebben, waar het momenteel nog altijd erger wordt in plaats van beter; op het moment waar er ook enorme plaatstekorten zijn voor mentale zorg; en op het moment waarop ook onze ouderenzorg enerzijds onbetaalbaar en anderzijds steeds onmenselijker wordt ... is het misschien inderdaad niet het beste moment om mensen die thuis blijven om voor hun familie te zorgen aan te vallen.

Ik zie dan eerder een WinWin als je de huisvrouwen activeert.

Laat i.p.v. 5 huisvrouwen die thuis elks voor 2 kinderen zorgen (totaal dus 10) er:
-3 in kinderzorgsysteem werken. max aantal per medewerker is 9(groepsopvang) - 8 (onthaalmoeder). Streefdoel is uiteraard minder, neem 5 als gemiddeld en zelfs als onthaalouder gewoon thuis. Theoretisch maximum is dus 24 maar tel aan 15 opvangplaatsen en we hebben nog 5 "externe" kinderen een opvangplaats en werk je de wachtlijsten weg.
Zelfs als de 2 andere nog steeds thuis blijven is dit een Winwin. Andere kunnen eventueel
-1tje kan in mentale zorg gaan werken (eventueel zelfs deeltijds, enkele uren vrijwilligerwerk,...)
-1tje kan in ouderenzorg gaan werken (eventueel zelfs deeltijds, enkele urenvrijwilligerwerk,...)

en het is helemaal een WinWin.

Uiteraard mooi theoretisch en in praktijk zal dit een pak moeizamer zijn om uit te rollen maar beide kunnen perfect samen opgelost worden.
En bovendien zitten niet alle huisvrouwen thuis met (kleine) kinderen, deze zouden zelf zo (eventueel zelfs deeltijds, enkele urenvrijwilligerwerk,...) al aan de slag kunnen in deze sectoren...

En ja, deze huisvrouwen zullen thuis/in hun omgeving ongetwijfeld nuttig werk leveren maar dat doen tweeverdieners nu ook naast hun (vaak fulltime) job

 

[Reverz]

Het echte probleem is dat in onze hyperindividualistische maatschappij mensen er teveel alleen voor staan. Zorg voor kinderen, zorg voor ouderen, zorg voor andere hulpbehoevenden ... "it takes a village". En die "village" hebben we niet (meer). We zijn toegewezen op betaalde zorg en ondersteuning, waarvoor we vaak op maandenlange wachtlijsten moeten staan, die vaak héél duur is, en waarvan de kwaliteit met momenten zodanig ondermaats is dat het neerkomt op mishandeling.

Dat komt dan neer op een keuze die we, al dan niet bewust, maken als maatschappij. If it takes a village, waarom zijn we ook hier dan een hele koterij aan het uitbouwen aan systemen die faciliteren dat mensen het ook alleen allemaal nog zouden kunnen?

 

[stowaway]

Dat komt dan neer op een keuze die we, al dan niet bewust, maken als maatschappij. If it takes a village, waarom zijn we ook hier dan een hele koterij aan het uitbouwen aan systemen die faciliteren dat mensen het ook alleen allemaal nog zouden kunnen?

Omdat politici liever aan symptoombestrijding doen door holle slogans te scanderen die makkelijk pakken bij het volk om zo meer stemmen te ronselen. Omdat kortetermijnvisie en -oplossingen makkelijker scoren dan langetermijnnadenken. Après moi, le déluge.

 

[TooChé]

Omdat politici liever aan symptoombestrijding doen door holle slogans te scanderen die makkelijk pakken bij het volk om zo meer stemmen te ronselen. Omdat kortetermijnvisie en -oplossingen makkelijker scoren dan langetermijnnadenken. Après moi, le déluge.

Het financieren van huismoeders/vaders is nét de kortetermijnvisie , want langetermijn visie (kinderopvang) kan niet op 1-2-3 georganiseerd worden naar behoeven.
Dixit SirKillalot

 

[Sir.Killalot]

Het financieren van huismoeders/vaders is nét de kortetermijnvisie , want langetermijn visie (kinderopvang) kan niet op 1-2-3 georganiseerd worden naar behoeven.
Dixit SirKillalot

Wat was dat ook alweer over "geen manier van argumenteren"?

 

[Mulan]

edit: ik snap trouwens niet dat er zo'n aversie is tegenover het vergoeden van huismoeders en -vaders. 't Is niet dat zij gewoon thuis met hun vingers zitten te draaien oid, zij leveren ook werk. Onbetaald zorgwerk.

Ik heb niet de indruk dat hier veel mensen tegen zijn, indien er echt jonge kinderen mee gemoeid zijn. Dat zorgt voor minder stress op meerdere vlakken die op zich dan weer een positieve invloed hebben op een groter geheel.
(Vb: kostwinner is meer uitgeslapen en minder gestresseerd: productiever op het werk. Kind is rustiger, betere hechting,... Op lange termijn minder kans op mentale problemen. (!ik wil hiermee niet zeggen dat baby's uit crèches geen veilige hechting kunnen kennen!) Moeder voelt zich hopelijk minder uitgeput: minder snel een burnout, faalangst,...)

Maar de meerwaarde van huismoeders met kinderen ouder dan pakweg 12j (en dat is dan al ruim gerekend) ontgaat me. Voor mij moeten die niet voltijds aan de slag zijn, net zomin als de papa's. Maar deeltijds bijdragen aan het systeem moet toch wel mogelijk zijn. En zeker indien we dat als maatschappij ook dragen en werk meer afstemmen op schooluren voor mensen die deeltijds werken, indien mogelijk.

 

[TooChé]

Wat was dat ook alweer over "geen manier van argumenteren"?

Hierbij de quote?

Neen, want dan doe je dus exact wat ik zeg: eerst de mensen (nog meer) in de miserie duwen zonder eerst de problemen aan te pakken. Het afpakken van de centen van mensen is op 1-2-3 gedaan, het doorsluizen van dat geld naar (o.a.) de kinderopvang gaat niet in 1-2-3 alle opvang- en kwaliteitsproblemen oplossen.

Bovendien, opnieuw: ik ben van mening dat we zowel mensen die zorgen voor hun familie moeten ondersteunen, als zij die dat 'outsourcen'. In beide gevallen is dat voordelig voor de maatschappij.

 

[stowaway]

Ik heb niet de indruk dat hier veel mensen tegen zijn, indien er echt jonge kinderen mee gemoeid zijn. Dat zorgt voor minder stress op meerdere vlakken die op zich dan weer een positieve invloed hebben op een groter geheel.
(Vb: kostwinner is meer uitgeslapen en minder gestresseerd: productiever op het werk. Kind is rustiger, betere hechting,... Op lange termijn minder kans op mentale problemen. (!ik wil hiermee niet zeggen dat baby's uit crèches geen veilige hechting kunnen kennen!) Moeder voelt zich hopelijk minder uitgeput: minder snel een burnout, faalangst,...)

Maar de meerwaarde van huismoeders met kinderen ouder dan pakweg 12j (en dat is dan al ruim gerekend) ontgaat me. Voor mij moeten die niet voltijds aan de slag zijn, net zomin als de papa's. Maar deeltijds bijdragen aan het systeem moet toch wel mogelijk zijn. En zeker indien we dat als maatschappij ook dragen en werk meer afstemmen op schooluren voor mensen die deeltijds werken, indien mogelijk.

Ik ben zeker akkoord dat deeltijds bijdragen aan het systeem enigszins mogelijk moet zijn, hoor!

 

[derp]

Ik vind toch dat we moeten opletten met die enge kijk naar de maatschappij alsof het een verzekeringsfirma is waarbij alles opgenomen is in kosten en baten, en om huisvrouwen te gaan beschouwen als 'resources' die we onder financiële druk moeten zetten om aan de slag te gaan.

Niet alles is kwantificeerbaar in cijfers, en ik ben helemaal niet er van overtuigd dat het stigmatiseren van mensen die er voor kiezen om thuis te blijven bij hun gezin onze maatschappij beter zal maken. De flinterdunne schemer die opgetrokken wordt om te verhullen dat er hier wel zeker een bepaalde groep geviseerd wordt helpt niet aan het onbehaaglijke gevoel dat ik hier bij krijg.

Allebei full time aan het werk en de kinderen naar de crèche sturen hoeft voor mij echt niet de standaard te zijn.

 

[phate_13]

"Het kan niet meer dat hun partners hogere werkloosheidsuitkeringen krijgen, omdat zij huisvrouw zijn en niet willen werken. Je moet een kat een kat noemen: de meeste huismoeders zijn van allochtone afkomst. Dat zij niet werken, komt deels door racisme en een gebrek aan opleiding, en deels door hun cultuur. In de jaren 50 bestond die vrouw-aan-de-haardcultuur hier ook. Dat moet veranderen, de activiteitsgraad bij mensen met migratieroots ligt veel te laag. We moeten die mensen oproepen en financieel prikkelen. Laat hen in de kinderopvang werken! Dan kunnen ze hun eigen kinderen meenemen.”

‘Vrouwen mogen van mij gerust thuisblijven om voor hun kinderen te zorgen, maar níét op kosten van de maatschappij’

Vincent Van Quickenborne (50) neemt even de tijd om adem te halen na het heftigste politieke jaar uit zijn loopbaan. Hij moest met zijn gezin twee keer onderduiken in een safehouse na acute bedreigingen uit het drugsmilieu, de politievakbonden schreeuwden maandenlang om zijn ontslag, zijn vriend...

www.demorgen.be

Toch even inpikken op dit "dogma".

De "vrouw-aan-de-haardcultuur", dat moet van mij ook wel veranderen. Maar het dogma van "we moeten met twee gaan werken". Ik weet niet of we daar persé naartoe moeten streven. Als in het verleden één van de twee ouders thuis kon blijven, kan dat nu precies niet meer, of zo lijkt het toch. (Ik ben me ook zeker bewust dat het "vrouw aan de haard beeld" zeker niet altijd de realiteit was.) Maar met de stijgende productiviteit zou men juist verwachten dat "we", collectief, juist steeds minder zouden moeten gaan werken. (Daar staat natuurlijk ook tegenover dat we steeds meer consument zijn en steeds meer zaken kopen, dat ook.)

Anyway, er zijn ook heel wat bewezen voordelen van meer directe tijd en ondersteuning te kunnen steken in (jonge) kinderen. En deze vader/moeder-kind band lijkt me, ook voor de maatschappij, een voordeel op lange termijn. Maar hier zullen inderdaad wel keuzes in gemaakt moeten worden. Lijkt me inderdaad logisch dat deze automatische koppeling, dit voordeel, voor alle personen, niet het juiste systeem is. Want zo steunen we ook kinderlozen met een "trophy-wife" bv.

Ik vind dat we gerust mensen, man of vrouw, gedeeltelijk mogen steunen, om bepaalde sociale functies uit te oefenen.
De grootste moeilijkheden hieraan zijn dan natuurlijk wel, welke zijn dat, en hoe wordt dat gecontroleerd. In functie van kinderen is de controle niet nodig (ja, er zullen altijd mensen hun kinderen verwaarlozen en het doel voorbij gaan, maar dat zullen we er nooit helemaal uit krijgen). Maar bv. het stukje "zorg voor ouderen" wordt nu al vaak misbruikt. In welke mate die controle er moet zijn of niet, dat vind ik een enorm moeilijk gegeven, zonder dan mensen te gaan stigmatiseren, te veel stress te bezorgen van het gevoel van controle, ... maar tegelijkertijd toch een ontradend effect te hebben op het misbruik. Het beperken in de tijd is ook een mogelijke piste. Maar uiteindelijk ben ik daar ook niet de grootste fan van, omdat de noden bij elk gezin ook gewoon anders zijn. Kind meer/minder, hulpbehoevend kind, jarenlang suggelende ouders, ...