Ik ondervind de laatste jaren dat mijn schoonpa, mijn nonkel en nog enkele andere familieleden enorm gefrustreerd zijn op familiebijeenkomsten. Iedere keer moeten ze tegen mekaar alles vertellen dat ze online gelezen hebben. Je kent ze wel, de hln artikels, de sensatie berichten op vtm nieuws, de advertenties op social media dat er alweer een allochtoon iets crimineels gedaan had, de zoveelste politieker die teveel betaald wordt, dat grote bedrijf dat zo weinig belastingen betaalt, ...
Zorgt die media ervoor dat heel wat mensen ongelukkig door het leven gaan? Bij enkele van mijn (schoon)familie begint het écht wel een probleem te worden. Iedere dag zijn ze wel gefrustreerd over een schandaal in deze wereld. Het gaat zelfs zo ver dat we hulp gaan zoeken voor 1 persoon (psycholoog) want het kan zo echt niet meer verder.
Uren aan een stuk de ene frustratie na de andere, en altijd over verhaal X of verhaal Y dat ze ergens hebben gehoord. Uiteraard zoeken die metgezellen, waarvan ze dan andere verhalen horen, en zo wordt het dus erger en erger.
Ik moet zeggen: ze mogen er fier op zijn. Iedereen die meewerkt aan die negatieve sfeer. Proficiat zou ik zeggen.
Oprechte vraag: klinkt dit bekend in de oren voor iemand anders? Zijn er oplossingen? Wij zijn echt aan het overwegen om de smartphone af te nemen (een beetje zoals bij kinderen) want alles wat ze op social media lezen en hun bekende startpagina hln zijn toch allemaal zaken waardoor ze zéér ongelukkig worden.
Sorry maar het is echt triestig om zien hoe die oude mensen zo hun pensioen moeten 'vieren'.
Ik kan het vergelijken met verslavingen: de ene weet wanneer hij moet stoppen met iets, de andere kan nooit stoppen en het wordt erger en erger met de jaren. Zelf zijn ze van geen kwaad bewust en als je spreekt over externe hulp dan zijn ze gepikeerd en verklaren ze ons zot. De familiefeesten zijn gewoon niet meer plezant.
Voor alle duidelijkheid, je hebt dat probleem ook op café. Je kent hem wel, die oude man die aan de toog zijn gefrustreerde verhalen zit te vertellen (heb je het al gehoord van .... schandalig!) dus ik ben ervan overtuigd dat het probleem (uiteraard) veel groter is dan mijn (schoon)familie alleen. Maar dit moet echt van mijn hart en wij zijn echt op zoek naar een oplossing. Die negatieve sfeer trekt alles naar beneden, waardoor we ze eigenlijk zouden moeten negeren of zelfs niet meer uitnodigen.
Hier mag van mijn part eens een reportage over gemaakt worden. Nogmaals, triestig als je meewerkt aan die negatieve sensatie berichten. Maar het is zoals een alcoholieker, de persoon zelf moet een manier vinden om ermee om te gaan. Volgende keer gaan we dit eens open en bloot op tafel leggen, maar ik wil goed voorbereid zijn. Ik verwacht sowieso een tegenreactie dat het maar normaal is en dat ze toch hun gedacht mogen zeggen en blablabla
Je zou die mensen eens 3 maanden geen nieuws of krant moeten geven en weg van social media. En dan nadien vragen hoe ze zich voelen. Ik geloof daar echt in. Vroeger werkten die mensen ook nog eens 40u per week waardoor je toch nog een afleiding hebt. Eens op pensioen zitten ze gevangen denk ik in al die negatieve berichten. Die ik trouwens niet te zien krijg. Ik zit niet in die marketing-doelgroep.
Zorgt die media ervoor dat heel wat mensen ongelukkig door het leven gaan? Bij enkele van mijn (schoon)familie begint het écht wel een probleem te worden. Iedere dag zijn ze wel gefrustreerd over een schandaal in deze wereld. Het gaat zelfs zo ver dat we hulp gaan zoeken voor 1 persoon (psycholoog) want het kan zo echt niet meer verder.
Uren aan een stuk de ene frustratie na de andere, en altijd over verhaal X of verhaal Y dat ze ergens hebben gehoord. Uiteraard zoeken die metgezellen, waarvan ze dan andere verhalen horen, en zo wordt het dus erger en erger.
Ik moet zeggen: ze mogen er fier op zijn. Iedereen die meewerkt aan die negatieve sfeer. Proficiat zou ik zeggen.
Oprechte vraag: klinkt dit bekend in de oren voor iemand anders? Zijn er oplossingen? Wij zijn echt aan het overwegen om de smartphone af te nemen (een beetje zoals bij kinderen) want alles wat ze op social media lezen en hun bekende startpagina hln zijn toch allemaal zaken waardoor ze zéér ongelukkig worden.
Sorry maar het is echt triestig om zien hoe die oude mensen zo hun pensioen moeten 'vieren'.
Ik kan het vergelijken met verslavingen: de ene weet wanneer hij moet stoppen met iets, de andere kan nooit stoppen en het wordt erger en erger met de jaren. Zelf zijn ze van geen kwaad bewust en als je spreekt over externe hulp dan zijn ze gepikeerd en verklaren ze ons zot. De familiefeesten zijn gewoon niet meer plezant.
Voor alle duidelijkheid, je hebt dat probleem ook op café. Je kent hem wel, die oude man die aan de toog zijn gefrustreerde verhalen zit te vertellen (heb je het al gehoord van .... schandalig!) dus ik ben ervan overtuigd dat het probleem (uiteraard) veel groter is dan mijn (schoon)familie alleen. Maar dit moet echt van mijn hart en wij zijn echt op zoek naar een oplossing. Die negatieve sfeer trekt alles naar beneden, waardoor we ze eigenlijk zouden moeten negeren of zelfs niet meer uitnodigen.
Hier mag van mijn part eens een reportage over gemaakt worden. Nogmaals, triestig als je meewerkt aan die negatieve sensatie berichten. Maar het is zoals een alcoholieker, de persoon zelf moet een manier vinden om ermee om te gaan. Volgende keer gaan we dit eens open en bloot op tafel leggen, maar ik wil goed voorbereid zijn. Ik verwacht sowieso een tegenreactie dat het maar normaal is en dat ze toch hun gedacht mogen zeggen en blablabla
Je zou die mensen eens 3 maanden geen nieuws of krant moeten geven en weg van social media. En dan nadien vragen hoe ze zich voelen. Ik geloof daar echt in. Vroeger werkten die mensen ook nog eens 40u per week waardoor je toch nog een afleiding hebt. Eens op pensioen zitten ze gevangen denk ik in al die negatieve berichten. Die ik trouwens niet te zien krijg. Ik zit niet in die marketing-doelgroep.
Laatst bewerkt:
