Guazala
Well-known member
Ik denk dat veel mensen hier echt geen besef hebben hoe geprivilegieerd ze eigenlijk wel zijn. Ik heb enkel jaren les gegeven in het deeltijds beroeps onderwijs, de bodem van de waterval dus. Zelf uit een middenklasse gezin komende, een normale intelligentie, geen noemenswaardige problemen, is dat initieel best schokkend om de realiteit te zien waarmee sommige jongeren te maken krijgen.
Iemand met een normaal traject zit daar waarschijnlijk niet, in dat deeltijds beroeps onderwijs. Degenen die daar terecht kwamen door luiheid waren echt wel de minderheid. De groep die gewoon dom was, was al wat groter, maar nog steeds een minderheid. Bij de meesten was er gewoon een erg zware rugzak van problematieken.
Bij een groot aantal van hen was dat een mentale of gedragsproblematiek waardoor het het niet lukte om in het reguliere onderwijs te functioneren.
Dan was er de groep van anderstalige nieuwkomers die als tiener helemaal opnieuw moesten beginnen, waardoor een deeltijds traject hen het minste achterstand gaf, zodat ze als 17-18 jarige niet tussen 14-15jarigen moesten zitten en daar dan nog een achterstand hebben omwille van taal. Een NT2 traject geeft snel heel goede resultaten, maar een taal goed leren doe je niet op 1-2-3. Een praktisch gerichte opleiding is dan gewoon haalbaarder. + dat als snel toch een inkomen hebben het leven veel makkelijker maakt, als je alleen in een vreemd land moet zien te overleven. Uiteraard dat een groot deel onder hen, komende uit oorlogsgebieden, vluchtroutes met gammele bootjes en in containers gevolgd hebbende, de nodige mentale bagage meeslepen.
Dan was er een groepje die uitgevallen waren in het reguliere onderwijs omwille van erg zware pestproblemen en daardoor een grote achterstand had opgelopen, vaak in combinatie met mentale problemen.
Dan de grote groep die eigenlijk gewoon in problematische opvoedingssituaties zitten, waar er drank- en druggebruik is door ouders, gokproblemen, criminaliteit... en daardoor vaak tieners die op veel te jonge leeftijd een veel te grote verantwoordelijkheid over jongere broertjes en/of zusjes op zich nemen. bv. eentje die vaak te laat kwam of spijbelde en dan bleek dat dat momenten waren waarop hij de zorg over 6 jongere kinderen in het gezin over nam, telkens de alleenstaande moeder high of dronken was.
Op 3 jaar lesgeven, 2 keer een geval tegen gekomen, waarbij in een gesprek over de problemen op school (te laat komen, spijbelen) bleek dat ze eigenlijk dakloos waren. Eentje was een meisje die vaak niet opdaagde als ze die nacht nergens een slaapplaats had gevonden. En dan een jongen die dagelijks op school verscheen, proper gewassen (dat deed hij ergens in een openbaar toilet), maar soms was hij te laat, dan had zijn wekker (de kerkklokken van de toren vlakbij de brug waaronder hij kampeerde) niet gehoord. Als het een zware nacht was geweest, sliep hij daar al wel eens door.
Zeker die laatste gevallen, zijn geen kwestie van motivatie en wat harder werken. Dat zijn kinderen die al enorm zotte dingen realiseren in een situatie die er gewoon niet zou mogen zijn. Door gewoon op te dagen op school en niet op te geven leveren die al een inspanning die vele malen groter is dan wat de doorsnee bg'er ooit in z'n leven zal moeten doen. Als die gasten geen ambitie hadden, lagen ze in de goot met een heroïnespuit in hun arm. Als die ergens in een sociaal appartementje wonen en aan een minimumloon gaan poetsen als ze 25 zijn, hebben die al een enorm succesvol traject afgelegd, gezien hun startpunt.
Dus ik ben het eens dat ambitie en inzit u ver kunnen brengen in het leven. Alleen is 'ver' een heel andere plek afhankelijk van je startpunt.
Iemand met een normaal traject zit daar waarschijnlijk niet, in dat deeltijds beroeps onderwijs. Degenen die daar terecht kwamen door luiheid waren echt wel de minderheid. De groep die gewoon dom was, was al wat groter, maar nog steeds een minderheid. Bij de meesten was er gewoon een erg zware rugzak van problematieken.
Bij een groot aantal van hen was dat een mentale of gedragsproblematiek waardoor het het niet lukte om in het reguliere onderwijs te functioneren.
Dan was er de groep van anderstalige nieuwkomers die als tiener helemaal opnieuw moesten beginnen, waardoor een deeltijds traject hen het minste achterstand gaf, zodat ze als 17-18 jarige niet tussen 14-15jarigen moesten zitten en daar dan nog een achterstand hebben omwille van taal. Een NT2 traject geeft snel heel goede resultaten, maar een taal goed leren doe je niet op 1-2-3. Een praktisch gerichte opleiding is dan gewoon haalbaarder. + dat als snel toch een inkomen hebben het leven veel makkelijker maakt, als je alleen in een vreemd land moet zien te overleven. Uiteraard dat een groot deel onder hen, komende uit oorlogsgebieden, vluchtroutes met gammele bootjes en in containers gevolgd hebbende, de nodige mentale bagage meeslepen.
Dan was er een groepje die uitgevallen waren in het reguliere onderwijs omwille van erg zware pestproblemen en daardoor een grote achterstand had opgelopen, vaak in combinatie met mentale problemen.
Dan de grote groep die eigenlijk gewoon in problematische opvoedingssituaties zitten, waar er drank- en druggebruik is door ouders, gokproblemen, criminaliteit... en daardoor vaak tieners die op veel te jonge leeftijd een veel te grote verantwoordelijkheid over jongere broertjes en/of zusjes op zich nemen. bv. eentje die vaak te laat kwam of spijbelde en dan bleek dat dat momenten waren waarop hij de zorg over 6 jongere kinderen in het gezin over nam, telkens de alleenstaande moeder high of dronken was.
Op 3 jaar lesgeven, 2 keer een geval tegen gekomen, waarbij in een gesprek over de problemen op school (te laat komen, spijbelen) bleek dat ze eigenlijk dakloos waren. Eentje was een meisje die vaak niet opdaagde als ze die nacht nergens een slaapplaats had gevonden. En dan een jongen die dagelijks op school verscheen, proper gewassen (dat deed hij ergens in een openbaar toilet), maar soms was hij te laat, dan had zijn wekker (de kerkklokken van de toren vlakbij de brug waaronder hij kampeerde) niet gehoord. Als het een zware nacht was geweest, sliep hij daar al wel eens door.
Zeker die laatste gevallen, zijn geen kwestie van motivatie en wat harder werken. Dat zijn kinderen die al enorm zotte dingen realiseren in een situatie die er gewoon niet zou mogen zijn. Door gewoon op te dagen op school en niet op te geven leveren die al een inspanning die vele malen groter is dan wat de doorsnee bg'er ooit in z'n leven zal moeten doen. Als die gasten geen ambitie hadden, lagen ze in de goot met een heroïnespuit in hun arm. Als die ergens in een sociaal appartementje wonen en aan een minimumloon gaan poetsen als ze 25 zijn, hebben die al een enorm succesvol traject afgelegd, gezien hun startpunt.
Dus ik ben het eens dat ambitie en inzit u ver kunnen brengen in het leven. Alleen is 'ver' een heel andere plek afhankelijk van je startpunt.
